اپلیکیشن تناسب فکریسایت را روی صفحه گوشی‌ات نصب کن تا با یک لمس باز شود
0

کشف رازهای مغز در پرخوری (گام ۱۳۸)

کشف رازهای مغز در پرخوری
اندازه متن

وقتی حرف از لاغری با ذهن و کنترل پرخوری می‌زنیم، شاید تصور کنیم فقط باید زور بزنیم و کمتر بخوریم. اما واقعیت این است که داستان از ذهن شروع می‌شود! 🤯

ذهن ما مثل یک کارگردان است که رفتارهای ما را پشت پرده مدیریت می‌کند. وقتی بتوانیم این کارگردان را قانع کنیم که پرخوری مسیر نادرستی است، می‌توانیم به آرامش برسیم و قدم به قدم به سمت تناسب اندام حرکت کنیم. 🧠✨

پس بیا با هم مسیر ذهنی‌مان را تغییر دهیم و فرمانی تازه به مغزمان بدهیم تا به جای جنگیدن با غذا، دوستش داشته باشیم و کنترل اشتها را در دست بگیریم! 💪🍏

چرا پرخوری می‌کنیم؟ پشت پرده فرمان ناخودآگاه 🤯🍰

شاید خیلی وقت‌ها این جمله‌ها را شنیده‌ای: «کافی است اراده کنی کمتر بخوری!» یا «فقط به خودت بگو نه!» 🚫

اما حقیقتی که کمتر درباره‌اش حرف زده می‌شود این است که پرخوری اصلاً یک ضعف اراده ساده نیست.

بلکه دقیقاً مانند نفس کشیدن یا پلک زدن 👀، پرخوری رفتاری است که از عمق ناخودآگاه ذهن ما فرمان می‌گیرد و ما فقط اجرا کننده آن هستیم.

در واقع، تحقیقات علمی متعددی نشان داده‌اند که پرخوری تحت کنترل سیستم عصبی خودکار و بخش‌های ناخودآگاه مغز 🧠 است و اراده آگاه ما در لحظه تأثیر چندانی بر آن ندارد.

طبق یک مطالعه معتبر درباره لاغری با ذهن و کنترل پرخوری در نشریه علوم اعصاب و زیست رفتاری، سیستم‌های پاداش و عادت در مغز، محرک‌هایی مثل دیدن یا بو کردن غذا 🍩 را به واکنش‌های پرخوری تبدیل می‌کنند، بدون اینکه ما کاملاً به آن آگاه باشیم.

اجازه بده یک مثال خودمونی بزنم:

یادم می‌آید زمانی که ظرف شیرینی جلوی من بود، ذهنم پر از هیاهو و صدای وسوسه می‌شد.

یک صدای درونی دائم می‌گفت: «کاش زودتر بهم تعارف کنند!» 🎂، انگار که مغزم دارد آماده می‌شود تا فرمان خوردن را صادر کند.

به محض اینکه یکی شیرینی را تعارف می‌کرد، من بدون اینکه به هیچ تصمیم قبلی‌ای فکر کنم، شروع می‌کردم به خوردن. این رفتار نه از روی انتخاب آگاهانه بلکه از فرمان ناخودآگاه مغز بود.

یا وقتی پاکت چیپس را باز می‌کردم، نه فقط تمام چیپس‌ها را تا ته می‌خوردم بلکه حتی ذرات کوچکی که در پاکت باقی مانده بود را با انگشت یا لیس زدن جمع می‌کردم! 🍟😅 این یعنی پرخوری نه یک اشتباه یا ضعف اراده، بلکه نتیجه یک فرمان قوی از مغز ناخودآگاه است که با عادت‌ها و احساسات ما گره خورده است.

در دوره آموزشی «لاغری با ذهن و کنترل پرخوری» یاد می‌گیریم چطور این فرمان‌های ناخودآگاه را بشناسیم و با تمرین و اصلاح عادت‌های ذهنی، آن‌ها را آرام آرام تغییر دهیم.

این یعنی دیگر لازم نیست با خودت بجنگی ⚔️ یا زور بزنی 💪 تا پرخوری نکنی، بلکه به جای آن با مهربانی و آگاهی فرمان‌های ذهنی‌ات را بازنویسی می‌کنی تا مغز تو همیار تو شود نه دشمن. 🤝🧠

این مسیر به تو کمک می‌کند تا کنترل اشتها و پرخوری را به دست بگیری، بدون اینکه به زور یا تنش زیادی نیاز باشد.

پس «لاغری با ذهن و کنترل پرخوری» یعنی یاد گرفتن زبان ذهن‌مان، درک اینکه چرا پرخوری می‌کنیم و چطور می‌توانیم این رفتار را به شکل پایدار و طبیعی تغییر دهیم. 🌱✨

«انتظار چاقی»؛ یک باور مخفی که تو را اسیر می‌کند 🔒🧠

یکی از مهم‌ترین و عمیق‌ترین مفاهیم در مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری، شناخت و درک باور مخفی‌ای است که به آن می‌گوییم «انتظار چاقی».

این باور مثل یک نیروی پنهان و قدرتمند در ذهن ناخودآگاه ما عمل می‌کند که مسیر زندگی و رفتار غذایی‌مان را شکل می‌دهد. 🎭💥

ذهن ناخودآگاه ما دقیقاً مثل یک پیشگو 🔮 است؛ او بر اساس تجربیات گذشته، باورها و احساسات، انتظار آینده را می‌سازد و در قالب همین انتظارات، رفتار و تصمیمات ما را هدایت می‌کند.

اگر در طول سال‌ها به خودت گفته‌ای یا بارها شنیده‌ای که «من چاق خواهم بود» یا «سرنوشت من چاقی است»، این پیام‌ها به عمق ذهن ناخودآگاه‌ات نفوذ می‌کنند و تبدیل به باورهایی غیرقابل شکست می‌شوند. 💭⛓️

این باور «انتظار چاقی» دقیقاً مثل یک جاده پرپیچ و خم و خطرناک 🛣️⚠️ است که هر بار تو را به سمت انتخاب‌هایی می‌برد که باعث پرخوری 🍔، احساس بد نسبت به خود 😔 و ناامیدی می‌شود. 😞

هر بار که پرخوری می‌کنی و بعد از آن احساس گناه و شکست به سراغت می‌آید، این چرخه معیوب «انتظار چاقی» را تقویت می‌کند.
انگار ذهن می‌گوید: «باز هم شکست خوردی، پس چرا تلاش کنی؟» 🤷‍♂️ و همین باعث می‌شود بیشتر به سمت غذا پناه ببری و چرخه دوباره تکرار شود. 🔄🥀

این چرخه منفی، یکی از بزرگ‌ترین موانع موفقیت در مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری است. اما خبر خوب این است که این باور عمیق و مخرب قابل تغییر است! 🌟💡
با تکنیک‌ها و تمرین‌های مخصوص، می‌توانی این «انتظار چاقی» را بشکنی 🔨 و به جای آن باور «انتظار لاغری و تناسب اندام» را جایگزین کنی. 🌈🎉

وقتی این باور جدید در ذهن شکل بگیرد، رفتارهای تو هم به سمت انتخاب‌های سالم‌تر و کنترل شده‌تر حرکت می‌کند. 🍎🏃‍♀️ دیگر پرخوری و احساس بد جای خود را به آرامش ذهن 🧘‍♂️ و اعتماد به نفس می‌دهد و مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری برایت هموار و دلپذیر می‌شود. 🌿💪✨

مغز؛ فرمانده کل بازی پرخوری! 🧠🎮

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی که همه‌مون ممکنه داشته باشیم اینه که فکر کنیم پرخوری یعنی ضعف اراده 💪🚫 و اینکه ما کاملاً مسئول و کنترل‌کننده‌ی رفتار پرخوری خودمون هستیم.

اما حقیقتی که کمتر بهش توجه می‌شه اینه که مغز ما فرمان پرخوری را صادر می‌کنه و ما فقط اجرا کننده‌ایم که مجبوریم از اون فرمان اطاعت کنیم.

دقیقاً مثل اینکه نمی‌تونیم همیشه نفس کشیدنمون رو کنترل کنیم 🌬️ یا پلک زدنمون رو متوقف کنیم 👀، پرخوری هم رفتاری است که بخش ناخودآگاه مغز ما کنترل می‌کنه و به این راحتی‌ها قابل توقف نیست.

این فرمان‌ها از بخش ناخودآگاه و عمیق مغز صادر می‌شن 🧠✨ و تغییر دادن اون‌ها نیازمند تمرین‌های ذهنی منظم، صبر و اصلاح باورهای عمیق ذهنی ماست.

وقتی فرمان مغز برای پرخوری صادر می‌شه، معمولاً ما با فشار عصبی و استرس روبه‌رو می‌شیم 😰💥 که این فشار بیشتر باعث می‌شه کنترل خودمون رو از دست بدیم و دوباره به چرخه پرخوری وارد بشیم 🔄🍔.

پس مسیر «لاغری با ذهن و کنترل پرخوری» یعنی یاد گرفتن چطور با این فرمان‌های ناخودآگاه کنار بیایم، باورهای جدید بسازیم و به آرامش ذهن برسیم تا دیگه پرخوری مثل یک بازی کنترل نشده نباشه،

بلکه با آگاهی و مهربانی با خودمون کنترلش کنیم. 🌿🧘‍♀️💖

فشار عصبی و عذاب وجدان؛ دام بزرگی که باید از آن فرار کنیم 🚫😣

بعد از هر بار پرخوری، اگر با احساس گناه و عذاب وجدان روبرو شویم، این احساسات منفی مثل سنگی بزرگ روی دوش‌مان سنگینی می‌کند و فشار عصبی‌مان را چند برابر می‌کند. 😔💔

اما این فشار نه تنها به ما کمک نمی‌کند، بلکه باعث می‌شود وارد یک چرخه معیوب و مخرب شویم که پرخوری را دوباره و دوباره تکرار می‌کند. 🔄😖

تصور کن این چرخه مثل یک مارپیچ خطرناک است:

🍰 پرخوری ⬅️ 😞 عذاب وجدان ⬅️ 😰 استرس و فشار عصبی ⬅️ 🍕 بازگشت به پرخوری و این چرخه بی‌پایان ادامه پیدا می‌کند!

در مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری، یکی از اهداف اصلی ما این است که این چرخه مخرب را بشکنیم 💥 و به جای آن احساسات مثبت، آگاهی و کنترل درونی را جایگزین کنیم. 🌟🧠💪

وقتی این چرخه شکسته شود، نه تنها وزن‌مان به آرامی و به شکل پایدار کم می‌شود، بلکه روح و ذهن‌مان نیز آرامش پیدا می‌کند، انرژی مثبت بیشتری داریم و زندگی‌مان رنگ و بوی تازه‌ای می‌گیرد. 🌈✨💖

پس بیایید با مهربانی نسبت به خودمان رفتار کنیم، از عذاب وجدان فرار کنیم و با تمرین‌های «لاغری با ذهن و کنترل پرخوری» چرخه منفی را به چرخه مثبت تبدیل کنیم! 🌿🌻

مسیر نهایی برای رهایی از پرخوری و کنترل اشتها 🎯🧠

دوست عزیز، حالا که با عمق و ریشه‌های پرخوری و «لاغری با ذهن و کنترل پرخوری» آشنا شدی، نوبت این است که قدم عملی و مهمی برداری. ✨

دوره آموزشی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز»، دقیقا برای همین ساخته شده! این دوره یک نقشه راه گام به گام و کاربردی است که به تو یاد می‌دهد چطور فرمان‌های ناخودآگاه مغز را بشکنی و عادت‌های سالم و مثبت را جایگزین کنی. 🧩🔥

در این دوره:

  • یاد می‌گیری چطور احساسات و باورهای منفی درباره خوردن و پرخوری را اصلاح کنی 🎭➡️😊
  • با تمرینات علمی و اثبات شده، کنترل اشتها را به دست بگیری و آرامش ذهنی پیدا کنی 🧘‍♂️💖
  • دیگر از عذاب وجدان و فشار عصبی خبری نیست و به جای آن اعتماد به نفس و رضایت از خودت داری 🌟💪
  • و مهم‌تر از همه، مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری را به صورت پایدار و لذت‌بخش طی می‌کنی 🌿🎉

این دوره، حاصل سال‌ها تحقیق، تجربه و آموزش است که هزاران نفر را از چنگال پرخوری و اشتهای کنترل‌نشده رها کرده است. 🏆✨

اگر آماده‌ای که زندگی‌ات را از مسیر لاغری با ذهن و کنترل پرخوری تغییر دهی، انرژی و انگیزه‌ات را بالا ببری و با قدرت ذهنی خودت وزن ایده‌آل و آرامش واقعی را تجربه کنی، همین امروز این قدم بزرگ را بردار! 🚀💚

👉 برای ثبت‌نام و شروع سفر لاغری با ذهن اینجا کلیک کن!

منتظر تو هستیم تا با هم مسیر شگفت‌انگیز تغییر را طی کنیم! 💫🌈

منتظر کامنت‌های شما هستیم! 💬👇

همراه همشگی شما: رضا عطارروشن

🔒

ادامه این جلسه ویژه مشترکین است

برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.

👥 تا امروز 12 نفر در این جلسه دیدگاه ثبت کرده‌اند

اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.

یا مسیر کامل

📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.

🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه

توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻

با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 4.22 از 85 رای

https://tanasobefekri.net/?p=37543

12 دیدگاه کاربران این جلسه منتظر خوانده شدن شماست

12 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار عطا
      ۱۴۰۲/۱۰/۲۲ ۰۸:۰۲
      امتیاز کاربر: 0
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 1,369 کلمه

      سلام  

      دیشب بعد از خوندن این مطلب یه مانعی در ذهنم پیدا کردم . دیدم جمله ی ترک پرخوری حس منو بد می کنه . 

      خب من معمولا به موضوع فکر نمیکردم . ولی خب دیشب بعد از خوندن این مطلب که فرمودید ریشه پرخوری باید در مغز اصلاح بشه  گفتم برای من چیزی که قبلا نمیزاشت پرخوری رو ترک کنم  این بود که ترک پرخوری برای من رنج بود . چون خوردن  در ذهن من  لذت بخشه  پس پرخوری در ذهن من  فارغ از آسیبهای جسمی لذت بیشتر معنا گرفته بود  پس ترک پرخوری یعنی ترک لذت  و من نمیخواستم لذتم رو ترک کنم. 

      در حالیکه در مسیر لاغری با ذهن فهمیدم پرخوری لذت بیشتر نیست . این حس لذت فقط در ذهن یک تصوره اشتباهه که از پرخوری ساخته . پرخوری رنج جسمی و رنج ذهنیه چون حال ما رو بد می کنه .  

      پرخوری چیست ؟ پرخوری یعنی خوردن + احساس منفی  

      با ولع خوردن احساس منفیه برای همین ذهن سیر نمیشه و مدام به خوردن ادامه میده .

      ذهن حس  آرامش و امنیت و لذت اون غذا رو میخواد . 

      خب اگه خوردن رو لذت در نظر بگیریم و  میدونیم که ذهن هم همواره در جهت بیشتر کردن لذت در ماست پس در نتیجه پرخوری در ذهن متوقف نمیشه چون او برای بیشتر کردن لذت به ما دستور خوردن میده . 

      یا زمانهایی که عصبی هستیم و به غذا پناه میبریم در این زمان ما برای کم کردن رنجی که بهمون وارد شده  و  به آرامش رسوندن خودمون میخوریم . 

      یعنی برای رسیدن به احساس بهتر  . 

      خب پس دلیل بیشتر خوردن ما ۲ دلیله 

      ۱- بیشتر لذت بردن

      ۲- کمتر  رنج کشیدن . 

      پس چیزی که نیاز به اصلاح داره تا ریشه فعل پرخوری در ذهن ما اصلاح بشه این دو فرموله که ما با خوردن و بیشتر خوردن برابرش کردیم . 

      حالا در مورد خوردن ما این دو فرمول ذهنی رو میپذیریم . چون خوردن نیاز بدنه و نمیشه ترکش کرد . 

      اما پرخوری مثل ترازوست  ما بهش نیازی نداریم پس میشه این فعل رو مثل ترازو کنارش گذاشت . 

      اما چطور میشه ذهن رو ترغیب کرد که پرخوری رو ترک کنه . 

      ما باید فرمول لذت بیشتر و رنج کمتر رو از فرمول پرخوری برداریم .

      یعنی با  جابجا کردن اهرم رنج و لذت برای ذهن . 

      یعنی باید به خودمون اثبات کنیم پرخوری نه تنها بیشتر کردن لذت نیست بلکه اتفاقا یعنی بیشتر کردن رنج و انجامش رنج مارو بیشتر می کنه که بارها شاهد بودیم وقتی پرخوری کردیم نه تنها لذتمون زیادتر نشده بلکه بیشتر و بیشتر رنج کشیدیم . 

      خب ذهن رنجهای پرخوری رو بارها دیده . 

      پس در حقیقت ما با ترک پرخوری میخوایم رنج رو ترک کنیم و با ترک پرخوری میخوایم به لذت برسیم نه رنج . 

      چیزی که مانع میشه تا ما پرخوری رو ترک نکنیم اشتباه به کار بردن معنای رنج و لذت برای پرخوریه . 

      در ذهن چاق پرخوری لذته و ترک پرخوری رنج 

      اما در ذهن متناسب پرخوری رنجه و ترک پرخوری لذت ‌ 

      پرخوری یعنی گرسنگی هایی که با خوردن به سیری نمیرسه  بلکه با  ترک خوردن به سیری میرسه . 

      پرخوری لذت نیست . 

      ولع داشتن ناشی از حس کمبود و باورهای محدود کننده است ولع یعنی  خالی بودن از لذت  

      اما آیا ولع ما با خوردن خاموش شده ؟ 

      ولع ما یه حس محدود ذهنیه . 

      اگه پرخوری کردن لذت بود ما بعد از مدتی پرخوری کردن باید سیر بشیم اما چرا یه حس سیری ناپذیری بهمون دست میده دلیلش اینه که اتفاقا پرخوری کردن  انسان رو گرسنه تر می کنه و گرسنگی بیشتری که سیری هم نداره و هیچ وقت برطرف نمیشه و مدام  انسان رو در رنج بیشتری میندازه . 

      چون هر چی میخوری سیر نمیشی . در حالیکه جسم در حال انفجاره ولی تمایل نفسانی یا همون احساس خلاء روانی ما از درون هی بیشتر و بیشتر میشه .

      این تمایل جسمی نیست این حالت رنجه . این حالت خالی شدن از صفت انسانیه . این حالت خالی شدن از حس آرامشه . این حالت یعنی رنج بی پایان . 

      و پرخوری دقیقا مارو به وادی رنج بی پایان میبره . 

      بارها امتحان کردیم و دیدیم لذتی از پرخوری نبردیم . 

      چیزی که ما میخوایم ترک کنیم رها شدن از این رنج بی پایانه نه رها شدن از لذت . 

      پرخوری لذت نداره . 

      چون انسان رو به وادی گرسنگی دائم میبره و گرسنگی رنجه . رنجی که با خوردن تموم نمیشه . رنج گرسنگی طبیعی با خوردن برطرف میشه ولی رنج گرسنگی ناشی از پرخوری با خوردن  بیشتر میشه . بیشتر خوردن در این وادی یعنی بیشتر گرسنه شدن 

      در حالیکه خوردن در وادی تناسب  انسان رو به وادی سیری میبره و سیر شدن یعنی برطرف شدن نیاز جسمی و حس امنیت و آرامش . اینه که لذت بخشه و  ما هرگز نمیخوایم این لذت رو ترک کنیم . 

      ما با ترک پرخوری میخوایم  خودمون رو از وادی رنج بی پایان گرسنگی  خلاص کنیم .

      من الان با نوشتن دقیقا این موضوع رو تصویرشو در ذهنم ساختم . 

      پرخوری کردن یعنی مسیر جهنم بی آب و علفی که دارم میبینمش . بارها تجربه اش کردم . مسیر بی اعتمادی  . مسیر گرسنگی مداوم . مسیر رنج بی پایان . مسیر خوردنهای پی در پی و سیر نشدن  مسیر حرام کردن نعمتهای خداوند . مسیر  خشکی و بی آب و علف بودن و دفع نعمت .

      تصویر پرخوری تصویر  ماسه زار کویریست که از هر طرف میروی به مقصد نمیرسی . برافروختگی نا آرامی دویدن و نرسیدن . دقیقا وادی پرخوری چنین تصویریه . 

      اگه ما ذهنمون رو با واقعیت پرخوری آشنا کنیم خود ذهن دیگه مارو از این مسیر دور می کنه 

      ولی اشتباه ما این بوده که پرخوری رو سالها لذت معنا کردیم . لذتی که هیچ تصویر بیرونی ازش نداشتیم جز بی وقفه خوردن فقط به امید اینکه بتونیم تبدیلش کنیم به تصویر لذتبخش نگهش میداشتیم و ازش دل نمی کندیم  و ذهن ما نمیزاشت ترکش کنیم . چون هنوز بهش امید داشت . 

      پس تقصیر ذهن قشنگمون نبود تقصیر خودمون بود که پرخوری رو لذت معنا کرده بودیم . اما آیا گرسنگی بی پایان . ولع بی پایان . رنج بی پایان . خوردنهای پی در پی که تنفرمون رو بیشتر می کنه . حریص بودن . آسیبهای شدید جسمی . اینا لذته ؟

       خود خوردن لذت داره . خوردن همون سیر شدنه یعنی رهایی از رنج گرسنگی .

       و این خوردن خوردن متناسبه که انسان رو به لذت میرسونه  پس چیزی که ما ازش لذت میبریم سیر شدنه  . نه خوردن . خوردن زمانی مارو سیر می کنه و زمانی ما رو گرسنه تر و گرسنه تر می کنه . خوردن در  وادی تناسب مارو سیر می کنه و به امنیت و آرامش می رسونه  . پس لذت یعنی تناسب . 

      ما زمانی راضی هستیم که متناسب باشیم . 

      ما از نامتناسب بودن در رنج هستیم . 

      و پرخوری یعنی یعنی نامتناسب بودن . یعنی افتادن در وادی رنج نامتناسبی .  یعنی افتادن در همون بیابان که تصویرشو در ذهنمون حک کردیم  

        لذت در تناسبه . و اینجا هم که سایت تناسب فکری هست . 

      پس لذت یعنی ذهن رو وادی  تناسب  قرار دادن . ما لایق متناسب بودن هستیم . ما لایق لذت هستیم و لذت یعنی تناسب . 

      و ترک پرخوری یعنی ترک رنج های بی پایان.  من در این نوشته به خودم اثبات کردم که فرمول

       ترک پرخوری = رنج   این یک فرمول غلطه 

      و فرمول درست 

      ترک پرخوری = ترک رنج و رسیدن به لذت تناسب و امنیت و آرامش و سیر شدن و ترک گرسنگیهای سیری ناپذیری است .ترک پرخوری یعنی  ترک رنج بی پایان . 

      نکته مهم : 

      تفاوت گرسنگی طبیعی و متعارف و گرسنگی غیر طبیعی و نامتعارف اینه که گرسنگی طبیعی و متعارف با خوردن سیر میشه ولی گرسنگی غیر طبیعی که در اثر پرخوری ایجاد میشه با بیشتر پرخوری کردن هی بیشتر میشه . یعنی سیر نمیشه مگر با ترک خوردن . 

       گرسنگی حقیقی با خوردن سیر میشه ولی گرسنگی کاذب  با ترک خوردن سیر میشه . 

      چون وقتی ترکش می کنیم از وادی رنج خلاص میشیم اما باز با افکار سرزنش آمیز نوع دیگری با خودمون در جنگ می افتیم که اینم پیامدهای همون سرزمینه . که دوباره ما رو به همون سرزمین می کشونه. 

      چقدر این وادی دردناکه و ما سالها در این وادی زندگی کردیم . 

      و برای رها شدن از این وادی فقط کافیه از فرمول ترک پرخوری استفاده کنیم . 

      یعنی ترک این سرزمین . ما باید هجرت کنیم به سرزمین تناسب تا بتونیم از زندگیمون لذت ببریم . 

      و تنها راه رها شدن از وادی رنج زندگی در تناسب و لذت تناسبه . 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 30 از 6 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار عطا
      ۱۴۰۲/۱۰/۲۱ ۱۹:۳۳
      امتیاز کاربر: 0
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 725 کلمه

      سلام . 

      پرخوری در من چطور ترک شد ؟ 

      من پذیرفتم که  خوردن  در ذهن من کلا در معنای چاقیست . 

      خب این باور یک باور غلط است .

      چون خوردن یک فعل است .

      درست مثل سایر افعال که توسط ما انجام میشود .

      پس خوردن هم دقیقا مثل سایر افعال بدن چه به صورت ارادی و چه به صورت غیر ارادی مثل حرکت دادن دست  و پا نشستن برخاستن ضربان قلب کارکرد کلیه و …در حال صرف انرژیست . 

      مزایای خوردن برای بدن 

      من به وسیله ی فعل خوردن لذت بیشتری از زندگی میبرم 

      من به وسیله فعل خوردن از فواید موجود در غذاها بهره مند میشوم .

      من به وسیله ی فعل خوردن سیر میشوم .

      من به وسیله ی فعل خوردن فکم حرکت می کند دندانهایم  به کار می افتد . 

      به وسیله فعل خوردن مری من عمل بلع را انجام میدهد . 

      به وسیله ی فعل خوردن اسید معده ی من ترشح میشود .

      به وسیله فعل خوردن هضم غذا انجام میشود .

      به وسیله ی فعل خوردن دفع غذای زاید از روده ها انجام میشود و روده ها خشک و بی تحرک نمیشوند . 

      به وسیله ی فعل خوردن به بدن انرژی می رسد .

      به وسیله ی فعل خوردن  کارخانه ی چربی سوزی دوام دارد . سلولهای چربی چربیهای گذشته ی خود را رها کرده و آماده تجزیه ی سلولهای جدید میشود . 

      به وسیله ی فعل خوردن جسم من با توان بیشتری به کارهای روزمره عمل می کند . 

      به وسیله ی فعل خوردن بزاق من ترشح میشود .

      به وسیله فعل خوردن فکر من کار می کند .

      به وسیله فعل خوردن من توان نوشتن دارم .

      به وسیله فعل خوردن من میتوانم صحبت کنم .

      به وسیله فعل خوردن من زنده هستم . 

      خب این همه مزایا خوردن دارد . 

      پس هیچ کسی نمیتواند خوردن را ترک کند چون خوردن نیاز جسم است و برای زنده ماندن جسم ضروریست . 

      اما چیزی که  ذهن چاق با آن مشکل دارد خوردن نیست . 

      نگرش منفیست  که نسبت به خوردن می دهد . 

      نگرش منفی چاقی و بیماری و سنگینی و مضر بودن و زیاده روی و  … به خوردن احساس منفی میدهد .

      وقتی من به خوردن خودم صفت پرخوری میدهم یعنی دارم رفتارم را قضاوت می کنم و این قضاوت رفتار یعنی تولید احساس منفی 

       پس احساس منفی نسبت به خوردن تعریف پرخوریست  نه مقدار و حجم مواد غذایی .

      کسی ممکن است یک لقمه غذا بخورد ولی به همان یک لقمه نگرش و احساس منفی دارد این شخص پرخوری کرده است . 

      کسی هم  اونقدری میخوره که به احساس منفی حال بد و تهوع و سردرد و سنگینی میرسه این شخص هم پرخوری کرده است .

      مخرج مشترک این دو فعل  احساس منفی است . 

      پس اگر خوردن با  نگرش مثبت و توجه به فواید که در بالا نوشتم باشد احساس خوب در من تولید می کند . 

      این احساس خوب در جهت لاغریست . 

      وگرنه چه یک لقمه چه هزار لقمه جسم همه را هضم می کنه و تجزیه می کنه . حالا تجزیه یک لقمه زمان کمتری می طلبد و تجزیه صد لقمه زمان بیشتری می طلبد . 

      اما احساس بدی که ما در این زمانها داریم تمام نمیشود تجزیه نمیشود و این احساس منفی روی هم انبار شده و چاقی فیزیکی را شکل می دهد .

      چیزی که لازم است ترک کنیم احساس منفیست . 

      چه نسبت به فعل خوردن یا به هر چیز دیگر .

      برچسب منفی به خودمان نزنیم .

      خود را شایسته ی القاب بد ندانیم .

      به بدنمان انگ و برچسب چاقی و هضم نکردن و ذخیره کردن و ضعیف بودن و بیمار شدن نزنیم . 

      احساس خوب معیار تناسب ماست . 

      من با احساس خوبم دیگر پرخوری نمی کنم  و پرخوری بدون برچسب زدن به خودم و قضاوت رفتارم خود به خود در من رفع شده چون نگاه چاقی و نگاه پرخوری را درست کردم در نتیجه همیشه در من حس خوب تولید میشود و من هر آنچه می خورم به وقت گرسنگی و تمایل برای خوردن  و آنچه نمیخورم در زمان سیری چون نمیخواهم و تمایلی برای مصرف آن ندارم .

      پس خیلی راحت این رفتار در من ترک شد چون از ذهنم ترک شد . 

      چون ذهنم دیگر آن را نمیبیند . 

      لاغری من به خاطر پرخوری نکردن نیست به خاطر احساس بد نداشتن هست .

      احساس بد نداشتن به خودم 

      احساس بد نداشتن به فعل و عملکردم

      احساس بد نداشتن به جسمم 

      احساس بد نداشتن به مردم و اطرافیانم 

      احساس بد نداشتن به مواد غذایی

      احساس بد نداشتن به خدا 

      من احساس خوب خودم را با اصلاح نگرش چاقی گسترش دادم و با لذت و بدون هیچ گونه رنجی لاغر شدن را به جسمم هدیه دادم . 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ★ ★ ★ ★ ★
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 20 از 4 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم