راز لاغر شدن واقعی: چرا ادامه دادن باعث لاغری ذهنی می‌شود؟ (گام ۲۳)

سلام استاد روزتون بخیر.ممنونم از وقت و انرژی که میزارید روی فایلا.سپاسگزارم ازتون.خدا قوتتون بده.

چندتا نکته برای خودم:

✓یکی از مهمترین قوانین جهان هستی استمرار داشتن است که از طرف خداوند در وجود همه موجودات قرار داده شده است

✓تنها راز لاغر شدن من استمرار داشتن است

✓با استمرار داشتن اشتباهات خود را کشف کرده و آنها اصلاح کرده ام.

✓اگر به شرایط زندگی خود دقت کنیم امروز در هر شرایطی هستیم نتیجه استمرار داشتن در آن شرایط است

✓اگر راه رفتن، خواندن و نوشتن، خانه داری، رانندگی و …. را یاد گرفته اید به دلیل استمرار در تکرار هر کدام از این مهارت ها بوده است.

✓اگر می خواهید لاغر شوید تنها به درک این موضوع نیاز دارید که تنها راز لاغر شدن ادامه دادن در مسیر صحیح است.

✓در مسیر لاغری با ذهن ممکن است با موارد مختلفی روبرو شویم که نیاز به صرف انرژی برای اصلاح و ترمیم احساس، روحیه و مهارت های خود داشته باشیم.

✓در مسیر لاغری با ذهن ممکن است ناامید شویم یا اشتباه کنیم،‌ این کاملا طبیعی است بنابراین نیاز به انرژی برای بهبود ذوق و اشتیاق خود برای ادامه دادن داریم

✓هربار که شک و تردید بر شما وارد شود تمام استمرار و ادامه دادن های شما هدف می رود

✓ بسیار اهمیت دارد که فقط یک بار انرژی خود را صرف انتخاب مسیر صحیح کنید و باقی انرژی خود را صرف ادامه دادن برای کسب نتیجه عالی کنید.

✓اگر لیز خوردید اگر نا امید شدید بازم ادامه بدید.

•معمولا ورزش کردن رو برای لاغری شروع میکردم اما بیش از دوهفته یا دوماه ادامه نمیدادم.پیاده روی شروع میکردم ولی ادامه نمیدادم و به دلایل مختلف بینش وقفه میفتاد.تو رژیمایی که گرفتم همیشه دنبال نتایج سریع بودم برای همین بیش از دو هفته ادامه نمیدادم.ولی دوبار نتیجه چشم گیر و مشخصی گرفتم.یک بار که یادم نیس اما شاید بیش از دو ماه ادامه دادم یعنی طولانی ترین رژیمم بود که وسطش رژیم رها نکردم بخام دوباره شروع کنم.یک بار هم ۲سال تغزیه من تغییر کرد و رژیمم ادامه دادم که در حد وزن رویایی خودم که داشتم تو ذهنم لاغر شدم و طی دو سال متناسب بودم.یادمه تو این دوسال بارها دلایلی که رژیم شروع کردم و فوایدی که رژیم داره برام و نوع کارکرد و دستورالعمل اصلی دوره رو مرور کردم.یعنی هرموقع فکر میکردم ذهنم داره خارج میشه از مسیری که دارم میرم خودمو میوردم تو مسیر .برای همین تو مسیر موندم.و اینکه تصمیم گرفتم سبک زندگیم بشه و به این فکر نکردم یه روزی رهاش کنم.برای همین هوس غذا و تنقلات کلا در من از بین رفت.دیگه به غذایی که مردم عادی میخوردن فکر نمیکردم یا حسودی نمیکردم.ولی خب تو همون روش هم پرخور شده بودم نسبت به خوراکیای مجاز .به خاطر اینکه از لحاظ ذهنی تغییر کرده بودم تونستم ۲سال متوالی ادامه بدم اون مسیرو.هنوز یسری ویژگیای خوبش باهام هست.و برام عادی و طبیعی شده.

•مهم ترین دلیلی که رژیم ها شکست میخوردن این بود که بدون امادگی ذهنی از یک روز کل مواد غذایی مصرفیت نه تنها کم میشد بلکه عوض میشد .یهو سفرت از خانواده و اطرافیانت جدا میشد.کسی نبود که بگه این مسعله خودش فشار ذهنی میاره تازه کنارش ورزش هم باید میکردی که هم فشار جسمیه جدید بود برای جسمی ک امادگی نداره هم فشار روی مغزی که این کار تو دستوراتش نیست.برای همین ورزشم خودش کلی انرژی جسمی ذهنی ادمو تخلیه میکرد.

و مجموع همه این فشارها باعث میشد رها کنی و ادامه ندی حتی اگر نتیجه لاغری گرفتی یا لاغری و لاغر موندن خیلی دوست داری

•مواد غذایی تو ذهن ما دلیل اصلی اضافه وزنمونن وقتی با رژیم میفهمی حتی یک درصد مواد غذایی مصرفیمون تو رژیم نیست و حتی مقدار خوراکیمون بسیار کمتر از مصرف عادیمونه خیلی مطمعن تر قبل میشیم که غذاهامون و مقدار مصرفمون خیلی چاقمون میکنه.تعجب میکنیم بقیه چطور چاق نمیشن.براهمین بعد رها کرد رژیم انتظار داریم این حجم غذا و تنوع مارو مثل بادکنک کنن.چون قدرت شون تو ذهنمود بیشتر شده حتی دو روزه نتایج سنگین و پرقدرتی هم رو جسممون میزارن

•فکر میکنم بعد از رژیم علاقمون به خورد و خوراک بیشتر میشه .چون تو رژیم محدودیت غذا و طعم داریم بیشتر به این فکر میکنیم غذاهامون چقدر خوش طعم و مزه بودن بعد رها کردن رژیم عشق و ولعمون به غذا و خوردن بیشتر میشه.بیشتر مصرف میکنیم چون زمان زیادی هست نخوردیم یا قراره دوباره رژیم شروع کنیم و زمان زیادی نخوریم.

•من خودم وقتی حدود دوماه پیش به خاطر تناسب فکری کاملا رژیم رها کردم تا مدتها پرخوری داشتم و میل شدیدی به چیزایی که علاقه داشتم و غذاها.همه چیز برام لذتبخش و جدید بود. اما الان اون علاقه و ولع کمتر شده.هنوز بعضی روزا پرخوری میاد که پرخوری من معمولا برمیگرده به زیاد شیرینی خوردن اما فکر میکنم حرص و میلم نسبت به میزان غذا و تنقلات متنوع کمتر شده.بیشتر روزا بعد ناهارم چای نمیخورم که این خیلی ترک کردنش سخت بود قبلا،یجورایی اجبار گونه بود.علاقم به خوردن موقع تماشای برنامه های مورد علاقم کم شده.اون مقدار و زمانی که میخوردم برای سرگرمی و حال خوب خیلی کمتر شده.به غذا و خوراکیا و چی بخورم فکر نمیکنم. مهم نیست برام امروز غذام چی باشه.غذاییم که دوست نداشته باشم نمیخورم.وقتی ظهرها گشنم نیست غذا نمیخورم میزارم تا چند ساعت بعد تا وقتی که گشنم بشه.روزایی ام که متفاوت از روزای قبل زودتر گرسنم میشه غذامو میخورم.وسواس و سرزنش و حساب و کتاب قبلی ندارم.قبلا وقتی شیرینی و خوراکیای مورد علاقم وارد خونه میشد تو دلم میگفتم چرا خریدین من میخاستم نخورم و استرس میگرفتم.ولی الان کم کم این نگرش اومده که به من چه که این وارد خونه شده. و میفهمم کلا نگاهم و احساسم کمی تغییر کرده.

 با لاغری باذهن این نگرش اومده بود که هرموقع گشنمه یا تایم خوردنه یا به چیزی علاقه دارم راحت بخورم اما جدیدا این نگرشم اومده و ذهن منو راحت کرده که : بدنم گشنش باشه منو مجبور میکنه یه چیزی بخورم نمیخاد به زمان خوردنم اهمیت بدم.واقعا هم همینطوره.

اولش فکر میکردم اینکه غذا نخورم یا اگر گشنم شد غذاخوردن به تعویق بندازم و همون موقع نخورم نشونه بدیه و لاغری باذهن نیست و مسیر دارم غلط میرم.ولی خب فهمیدم مثلا یه روز حالم بده یا زیادی حالم خوبه و یا وقتم پره و کار دارم و اشتهایی ندارم به خوردن، و کمی هم گشنمه ولی اذیت نیستم خب چه اشکالی داره غذا نمیخورم.چرا تفسیرش میکنم اینقد. 

•ادامه دادن مسیر لاغری چه در مسیر درست چه غلط تنها عاملیه که نتایج مشخص میکنه.تا در مسیر اشتباه ادامه ندی و مدت طولانی پیش نری و تمام تلاشتم نکنی نمیفهمی که اون مسیر اشتباه بوده.مسیر درست لاغری هم تا خودت پا تو مسیر نزاری و پیش نری نمیفهمی که نتیحه میده یا نه.هر چقدرم بگن نتیجه میده تا خودت مسیر طی نکنی خودت نتیجه رو تجربه نمیکنی

•اگر چند سال لاغری باذهن شروع کرده بودم:الان دیگه ذهنم تمرکزی رو چاقی نداشت.به تفکیک و برسی مواد غذایی اصلا کاری نداشتم.الان ارامش ذهنی داشتم.تمام عادتهام تغییر کرده بود‌.لاغری تو ذهنم پررنگ و واضح و دست یافتنی بود.بعد از چندسال دنبال کردن لاغری با ذهن دیگه بخشی از وجودم شده بود و لاغری هم بخشی از نتایجم .