چاق‌تر شدن؛ علامت خوبه یا بد؟! (نکته طلایی ۱)

با سلام استاد گرامی من الان که دارم مینویسم هنوز چند خط اول این متن رو خوندم وکلی فکر دارم انگار همین اول دوباره یک سرس از ایراداتم رو فهمیدم اسناد گفتند با شنیدن ودیدن وورودی هایی که در مورد چاقی وارد ذهنمون میشه اول احساسمون در مورد خودمون وبدنمون عوض میشه وما میاییم طبق اون احساس نادرست تصویر سازی میکنیم وخودمون رو بیشتر از اونچه هستیم مییبنیم بعصی وقتها وقتی این جوری میشیم فک میکنم که ایینه هم طبق فرمول نادرست لهنمون بهمون دروع میگه وبزر گنمایی میکنه اخه مثلا من یک چروک رو پیشونی ام دارم هر وقت خودم روش حساس شدم میرم جلو اییه اونو هر روز عمیق تر میبینم وفک میکنم هر کسی اول بامن برخورد میکنه داره اونو میبینه در صورتی که از اطرافیانم سوال میکنم میگن ما اصلا دقت نکردیم مگه چروک داری این همین قصیه چاقی ما ست که اول احساسمونو خراب میکنیم وطبق اون فرمول اشتباه وارد دهنمون میشه وبعد تصویر اشتباهی میسازیم وبعدش هم که عداب وجدان وترس از اینکه من چاق شدم یا دارم میشم ودر نهابت هم که چاقی روز افزون ودر قسمت بعدی گفتن بعداز این پروسه حتی تغییر سلولها رو هم داریم وای خدای من هی داره سوالهای دهنی ام جواب داده میشه پس اینکه میگن در دوره کودکی سلولهای چربی بدن کدوکت رو زیاد نکن به خاطر خوردن اون کدوک نیست بلکه باید مراقب باشیم چه صحبتی درمورد بدن اون کودک میکنیم واون چه چیزی از ما در مورد خودش میشنود یا اطلاعات نادرستی به دهنش در مورد موادغذایی ندیدم که مثلا من خودم چون دخترم کمی وزنش بیشتره هم بهش میگم که کره کمتر بخور چاقتر میشی وای با کودکم چه کردم خدایا مرا ببخش ولی جبران میکنم راستی همین اول یک خبر خوب بدم بعد از این تعریف بد از خودم دختر همین مدت که من شروع کروم حتی زکدتر از من داره لاعر میشه ویک جورهایی فک میکنم رو تمام اعضای خانواده تاثیر میزاره حالا دوباره برم روی بحث خودم پس من ابتدا به کودکم حس بد از خودش یا اون موادعدایی دادم واون خودش رو چاق تصور کرده یا با خوردن اون موادعذایی خودش رو چاق میبینه وبه این طریق سلولهای چربی در اون رشد میکنه واونم که دیگه انتظار چاق شدن رو داره وروز به روز چاقتر میشه ویا من خودم همیشه میگم من مسافرت میرم چاق میشم یا اگه باردار بشم چاق میشم در این موارد من چاقی جهشی دارم اخه دارم میگم هر موقع میرم مسافرت چاق میشم پس هر موقع دیگه راه میفتم از همون اول شروع میکنم به خوردن ودیگه اصلا تفریحم میسه خوردن ولذت بردن از خوردن بی موردم وبه خودم هم حق میدم که من باز بعداز مسافرت شروع میکنم در مسافرت هم میخورم واز خودم انتطار چاقی دارم وفرمولهای مربوط به این و قبل از سفر با ترس از مسافرت فعال میکنم ودر مسافرت هم فقط میخورم دقیقا دیگه فقط چاق میشم حالا برم فایل صوتی رو گوش کنم ببینم چی توی اون استاد گفتن که توی مطالب نوشتنی نبود استاد این فایل رو من توی یک جلسه دو دفعه گوش کردم میخوام بگم یک دفعه دیگه هم قبلا گوش کردم امروز که گوش کردم گفتم این مطالب امروز رو چرا اون دفعه نفهمیدم نمیدونم انگار فایلی جدید بود برام با یکدفعه هم نتونستم براتون دقیق بنویسم اخه من هر تکه از فایل رو هی گوش میدم هی فکر میکنم وبعد مینویسم امروز گفتم بزار تا اخر گوش کنم دوره دوم هی تکه تکه گوش کنم هی بنویسمحالا از اول فایل استاد فرمودندبیاین پروسه چاقی خودمون رو مرور کنیم راستی بیام پرو سه چاقی خودم رو مرور کنم واقعا من از کی چاق شدم تاریخش رو یادم نمیاد ولی عکسهام نشون میده که از بچگی توپر بودم ولی حالا فک میکنم از کی به چاقی ام حساس شدم یا برام مهم شد از وقتی که حرفهای بزرگترهامو شنیدم مثلا مامانم میگفتم تو چون چاقی لباسهات باید گشادتر باشهوخاله ها ودختر خاله هام من و چاق میدیدند وخدم از وقتی مثلا بیشتر دانشجو که شدم وبه بعد هم که ازدواج وبچه داری و همه اینها یک سری فرمول اشتباه داشتند وکه هممون تقریبا میدونیم پس پروسه چاقی من به این صورت شده که اول من شنیدم گه گفتند تو نسبت به فلانی که همسنته چاقتری وبعد که هی جلو ایینه میرفتم خودم رو چاقتر میدیدم وهی یواشکی توی خونه پدری رژیم میگرفتم ولی نه به صورتی که بعداز ازدواجم میگرفتم خلاصه اول شنیدم بعد دقیقا اولین باری که این حرف رو شنیدم با خاله هام مسافرت بودیم واون داشت توی جمع به مامانم میگفت که نه دختر تونسبت به دخترمن که همسنند چاقتر واون مثل تصویری باتمام جزییات توی دهنم هستش واونجا من راهنمایی فک کنم بودم واون خاطره هیچ وقت از رهنم بیرن نرفته وبگم که پیرامونش چقدر احساس بدی کزدم واز اون روز خودم رو چاقتر میدیم واستارتش خورده شد اخه همراه شد با احساسی که هنوز باهامه واین شد که تصویرم از خودم چاقتر شد وبعد هی رفتارم وبیشتر ترس از خوردن درمن زیادتر شد واسترس ونگرانی بعداز خوردن که هنوز که هنو من رو ول نکرده ودیگه هرچی سلول سالم که خداوند بهم لطف میکرد ودر بدن ساخته میشه یا میشده بلافاصله با کدگذاری اضافه اشتباه میشد سلول چاق کننده وهی با پیشرفت تکنولوژی که دسترسی به اخبار واطلاعات بیستر میشد من هی اطلاعات اشتباه بیستر وارد ذهنم میکردم وهی وردی های دهنی بیستری وارد میکردم وهمش با احساس بد وترس ونگرانی توام میشد وهی من الارقم فعالیتهای فیزیکی شدید ورزس وکلی هزینه چاق وچاقتر میشدم  واون نتیجه ماندگار رو نمگرفتم حالا که راه ونقشه راه رو خوب بلدیم چرا برای لاعری انجام ندهیم خوب لاعری هم به همین صورته دیگه ابتدا باید هی ورودی دهنی درست در مورد لاعری به لهنمون بدیم وهی دادن این وردی ها رو استمرار داشته باشیم ودر نظر بگیریم که ما هنوز داریم ورودی به لهنمون میدیم ولی چاق هستیم وچه بسا چاقتر میشیم اخه ماکه هنوز اون باورهای استباه رو توی لهنمون از کار ننداختیم یا کمرنگ نکردیم فقط هنوز داریم اطلاعات میدیم وهی باید تکرار کنیم تا وزن اطلاعات داده شده درست بیشتر از اطلاعات نادرست بشه ووقتی کفه ترازو سنگین شد حالا دیگه تازه اونوقت باید وایستیم وتصویر سازی دهنی خوب بکنیم وناگفته نماند که این اطلاعات داده شده همواره باید با احساس خوب همراه بشه وبعدواینقدر تکرار کنیم که به عنوان باور درست در ذهنمون جا بگیره ووقتی باورمون عوصبشه دیگه کارتمومه واخه فرمولهای اشتباه از کار میفته ویا کمرنگ میشه واونجاست که دیگه کار به جسم میرسه ولی سرعتش بسیار زیاده که جبران تمام وقتهای گدشته رو میکنه ودیگه اونجاست که دفتر خاطرات دهنمون همهاش سرشار از خاطره خوب فرمولهای درسته وهرچی ورق میزنه دیگه میشه فرمول درست ودر نتیجه عمل درست ورفتار درست پس فقط باید صبر کنیم وادامه بدیدم واستمرار داشته باشیم وعمل کنیم وتوکل به الله بکنیم بقیه اش رو خدا زمانش که برسه حل میکنه با این کار ها به قول استاد تویدست نوشته هاشون که میگن توی دایره قدرت خدا قرار میگیری واقعا توی دایره قدرت خداوند قرار میگیری وتوی اون دایره همه چیز به طور خودکار در جهت درست انجام میشه توی لاعری پرسه راحتر انجام میشه چون تمام سلولهای ما ودهن ما اصلا به صورت لاعری تدوین میشن  ما میام وکد اشتباه رو اول اصافه میکنیم پس روا طبیعی بدن ما لاعری هستش وخودش هم کمک میکنه فقط نباید ترسید ونگران بود وباید اعتماد کرد به خداوند بزرگ ودیگه ما انگار یک جورهایی کار رو به کاردانش سپردیم دیگه چه ترسی ونگرانی خداوند هیچ وقت زیر حرف وقول خودش نمیزنه توی همه جنبه های زندگیمون اگه بتونیم توی دایره خداوند قرار بگیریم کار به نحو احسن انجا م میشه میتونم بگم خدایا شکرت که هستی وهوای مارو داری با داشتن انسانهایی مثل استاد که به ما کمک میکنند خدایا شکرت فایل خیلی مطالب بیشتری داشت من خلاصه کردم .راستی در مورد برخورد با مواد عدایی بگم من هم خیلی خوب رفتار میکنم ومثل شما شدم وبخیال تنقلات شدم وبد بوده نبود نبوده تازه باشم هم تمایلی با خوردنشون نیست فقط استاد من یک موصوعی برا پیش اومده نمیدونم این جا مطرح کنم یا بیام توی واتساب بگم حالا میگم اگه دویت داشتید راهنمایی بفرمایید استاد من خوب فایلها رو گوش میدم وخیلی خیلی خوب میفهمم وترس از خوردن دیگه کمتر دارم باز الان فقط توی یک فایل شما فرمودی که قبل از اینکه بدنتون احساس پری بکنه دست از علا بکشید من دچار وسواس شدم واگه کمی بیشتر از اون مرحله بخورم باز این طوری عداب وجدان میگیرم من احساس سیری وپری روخوب میفههم شاید میگم اون قسمت فایل رو درست متوجه نشدم تازه وقتی هم که الان بیشتر میخورم به اندازه پیام سیری ام میرسم ولی میگم استاد گفته قبل از اون تموم کنید خودم میگم وسواس پیدا کردم یا این همون هنوز ترس از خوردنه هستش که به این صورت داره عمل میکنه این بارچون وقتی من تازه به حساب خودم زیاد میخورم احساس سنگینی نمیکنم ولی میگم کاش کمتر میخوردم واین کمی فشار بالای شکم نداشتم البته بگم من خیلی ایده ال طلبم وباید همه چیز رو به نحو احسن وتقریبا بدون خطا ودرست انجام بدم شاید برای اونه که وسواس دارم نمیدونم مدت یک هفته این جوری شدم فک میکنم دارم بدنمو باخوردن زیاد ادیت میکنم ومیگم من که توبه کردم چرا دوباره اشتباه میکنم وتا کی باید بدنم الیت کنم اینها فکرهایی که به دهنم میرسه ولی نمیزارم زیاد احساسم رو عوص کنه ولی بازم همون اول یک ترس وعلاب جدان بهم میده خودم فک میکنم همون باور مخفی ریسه دراره ترس از خوردن نمیدونممیسه بهم کمک کنید ممنونم