یه روز رفته بودم سایت شرکتی که سرورهای سایتم رو ازش گرفتم تا ببینم موعد تمدید کیه. پایین صفحه یه تصویر دیدم که همونجا میخکوبم کرد: مطلبی دربارهی امنیت سایت بود و برای نشون دادن هکری که میخواد وارد سایت بقیه بشه، تصویر یه آدم چاق رو پشت لپتاپ گذاشته بودن. اولش ناراحت شدم، ولی وقتی بیشتر فکر کردم، به چیزهایی رسیدم که دربارهی امنیت جسمی و چاقی خیلی به کارم اومد.
این جلسه گام ۲۹ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامهی گام ۲۸ هست. در این گام میبینی چرا نگاهی که به خودمون داریم به بقیه هم منتقل میشه، چرا کسی که اضافهوزن داره امنیت جسم خودش رو جدی نگرفته، و سه چیزی که برای شروع مسیر لازمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی میشنوی؟
اول گفتم که از وقتی وارد مسیر آموزش شدم، ذهنم مدام دنبال اینه که لاغری با ذهن رو آسونتر کنم و فرمولهای ذهن آدمهای چاق رو بهتر بشناسم. برای همین هر تصویر یا حرفی که به چاقی ربط داشته باشه، ذهنم روش میمونه. بعد ماجرای همین تصویر رو تعریف کردم. مطمئنم طراحش خودش اضافهوزن نداشته، وگرنه چنین تصویری نمیکشید. قبلاً هکرها رو با چشمبند و نقاب و هیکلی چابک نشون میدادن، ولی این اولین بار بود که میدیدم یه آدم چاق نماد ناامنی شده.
بعد گفتم اینجور انتخابها بیدلیل نیست. مثلاً در خیلی از سریالهای ایرانی برای آدمهای ثروتمند و برای آدمهای فقیر یا مذهبی اسمهای متفاوتی انتخاب میکنن. یعنی پشت هر تصویری یه فکری هست، و من دنبال این بودم که در ذهن این طراح چی میگذشته.
📡 نگاهی که به خودمون داریم، به بقیه هم میرسه
اولین نکته این بود که ما که اضافهوزن داریم، دربارهی خودمون یه سری فکر و برداشت داریم و اینها رو مثل فرکانس به بیرون میفرستیم؛ بعد آدمهای دیگه هم، حتی اگه خودشون چاق نباشن، همین نگاه رو دربارهی ما پیدا میکنن. حتماً تجربه کردی که کسی دربارهی چاقیت حرفی زده و خیلی بهت برخورده. چرا اینقدر بهت برخورده؟ چون قبلش بارها خودت به همین موضوع فکر کرده بودی و نگران بودی که نکنه بقیه هم بگن.
این تصویر یکی از باورهای ما رو هم نشون میداد: «چون کارم پشتمیزیه چاقم». من سالها همین رو فکر میکردم، چون از بچگی عاشق کامپیوتر بودم. الان هم شاید روزی بیشتر از ده ساعت پای کامپیوترم و فقط ادیت یه فایل دو سه ساعت طول میکشه، ولی دیگه اون باور رو ندارم. یه خاطره هم یادم اومد: در مدرسه بعضی از بچهها خوراکیهاشون رو از کشوی میز کنار من برمیداشتن، چون فکر میکردن چون چاقم ممکنه خوراکیشون رو بخورم؛ در حالی که هیچوقت در مدرسه چنین کاری نکرده بودم. یعنی اونها هم کنار من احساس ناامنی میکردن.
🛡️ امنیت جسم خودت باید مهمترین چیز باشه
وقتی بیشتر فکر کردم، دیدم طراح بیراه هم نگفته. کسی که اضافهوزن پیدا کرده، در درجهی اول برای امنیت جسم خودش ارزش قائل نبوده. منم اون زمان هر کاری کرده بودم؛ رژیم، ورزش، دمنوش، قرص، گن لاغری. فقط جراحی نکرده بودم، چون هم پولش رو نداشتم و هم میترسیدم. ولی مسیرم اشتباه بود. خیلی ساده بگم: آدم از خودش مهمتر چیزی در دنیا نداره، و کسی که جسم و روحش به این وضعیت رسیده، امنیت خودش رو جدی نگرفته.
حرفم با کسایی که هنوز با لاغری با ذهن آشنا نشدن نیست. حرفم با توئه که این فایل رو میبینی، احساس کردی این درستترین مسیریه که تا حالا شنیدی، ولی هنوز اقدام نکردی و فقط فایلهای بیشتری نگاه میکنی و با خودت میگی «میشه یا نمیشه؟». یکی از چیزهایی که جلوی شروع رو میگیره، بزرگ بودن چاقی در ذهنه؛ کسی که در دو سال بیست کیلو اضافه کرده، اونقدر این اتفاق براش دردناکه که توان حرکت نداره. مهم نیست چند کیلو اضافهوزن داری یا تقصیر کی بوده؛ من یه روز گفتم این شرایط رو میپذیرم و حالا میخوام عوضش کنم. به گذشته فقط از این زاویه نگاه کن که کسی که تونسته چاق بشه، میتونه لاغر هم بشه.
برای این مسیر سه چیز لازمه: اطمینان، یعنی باور کنی که میتونی لاغر بشی؛ اشتیاق، یعنی اونقدر علاقه داشته باشی که بعد از باور کردن زمین ننشینی؛ و استمرار، تا فرمولهای جدید کمکم جای فرمولهای قبلی رو بگیرن. اینکه من بعد از سه چهار سال با دیدن اون تصویر اول ناراحت شدم هم نشون میده فرمولهای چاقی هنوز یه گوشه از ذهن آدم هست و استمرار چقدر مهمه. امنیت جسمی و چاقی دقیقاً به همین ادامه دادن گره خورده.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصهی حرفهای این جلسهست. در ویدیو خود اون تصویر رو هم نشون دادم و با جزئیات بیشتری گفتم چه فکرهایی از ذهنم گذشت. دیدن تصویر و شنیدن این توضیحها با صدای خودم کمک میکنه رابطهی امنیت جسمی و چاقی رو در زندگی خودت هم ببینی.
جلسههای «صد گام لاغری با ذهن» جزو دورههای تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همهی گامها باید اشتراک ویژهی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه هنوز برای شروع اصلی مردد هستی، دورهی «ورود به سرزمین لاغرها» همون جاییه که اطمینان و اشتیاق و استمرار قدمبهقدم در تو ساخته میشه.
در گام ۳۰ سراغ «لاغری با باور ذهنی» میریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.25 از 77 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

به نام خداوند بخشنده مهربان
سلام
خیلی به تصویر فردی که یک هکر بود و چاق بود فکر کردم
راستش دیشب این فایلو دیدم و گفتم اول راج بهش فکر کنم و بعد نظرمو بنویسم
به نظرم یه آدم چاق هیچ ارزشی برای خودش قائل نیست
البته خودمم هم همینطور بودم ولی عمدی که نبود نمی تونستم و بلد نبودم برای خودم کاری بکنم
یه آدم چاق چون ارزشی برای خودش قائل نیست دست به کارایی میزنه که بتونه نظر افراد دیگه رو در مورد خودش عوض کنه حالا حتی اگه اون کار خلاف هم باشه یا به ضرر خودش و یه سری آدم دیگه باشه بازم انجام میده چون میتونه نشون بده یه کارایی از دستش بر میاد و البته می تونه از طرف بعضی افراد تو قالب گروه های دیگه که خیلی هم جالب نیستند تایید بشه
خودم یادمه که دوستان خوش اندام و خوش تیپ زیادی داشتم و چون خودم چاق بودم یه جورایی برای جلب نظرشون رفتارایی می کردم که مورد تایید اونا باشه …..میدونستم درست نیست یا روحم بهم می گفت که مریم تو اهلش نیستی ولی من اونقدر احساس بی ارزشی می کردم که خودمو با خواسته های اونا هم جهت می کردم
اون آدم چاق هکر خیلی آدم ضعیفیه از نظر شخصیت ولی از طرفی استعدادی داره که داره ازش برخلاف امنیت استفاده می کنه و امنیت دیگران رو به خطر میندازه
چرا؟
چون یه کمی با انجام این کار ، که کار هر کسی هم نیست احساس مهم بودنن و ارزشمند بودن بکنه
یه پسری ر و میشنناختم که خیلی چاق بود
این بنده خدا به شدت هم فعال بود
مثلا روز چهارشنبه سوری تمام کاراریی رو که باید برای یه جشن عالی انجام می شد رو به تنهایی انجام میداد
مثل یه خدمه کار می کرد مثل یک کارگر کار می کرد
با اینکه خودش جایگاه خانوادگی خوبی داشت ولی همش در جهت خوشحالی دیگران فعالیت هایی می کرد که همه از این همه کار و تلاش اون دائم ازش تشکر و قدر دانی می کردن
یه عالمه چوب و تنه درخت رو خودش به تنهایی جابه جا می کرد و خلاصه خیلی زحمت می کشید
با این تصویر یاد اون پسر هم افتادم که چقدر برای مهم و ارزشمند بودن تلاش های دیگه ای رو هم می کرد
یه آدم چاق خیلی خیلی احساس بی ارزشی می کنه
و برای برطرف کردن این احساس یه کار دیگه ای میکنه
مثلا سیگار میکشه که بگه منم میتونم آدم بزرگی جلوه کنم ( چون معمولا تو فیلما نشون میدادن آدمای مهم موقع حل کردن مسائل مهم سیگار می کشن و کارشونو جدی تر انجام میدن}
من بادیدن این تصویر این خاطرات و این برداشت تو ذهنم مروز شد
یا یادمه یه فیلم از دفاع مقدس می دیدم که اون رزمنده ها باید روی مین میافتادن تا بقیه ازشون عبود کنند ، یه جورایی پیش مرگ بقیه بشن
یکی از اون رزمنده ها چاق بود
به خدا این دیالوگش هنوز از بچگی یادمه ( این فیلمو تو بچگی با بابام دیدم )
اون آدم چاق گفت :
من که خیلی چاقم و به دردی نمی خوردم ، بزار بیافتم روی این مین که حداقل به یه دردی خورده باشم
و دیدم اون صحنه رو
که اون فرد چون چاق بود خودشو فدای گروه دیگه ای کرد
حالا یکی اینطوری از چاق بودنش خودشو تخریب میکنه ، یکی هم میشه هکر و یه جور دیگه به نفع یه سری خلاف کار خودشو تخریب می کنه که بلاخره یه جوری ارزشمند جلوه کنه
در مورد خوراکی های دوران بچگی شما منم یادم به دوران خوراکی خوردن خودم البته تو بزرگسالی افتادم
یادمه بچه که بودم برای شیر پاستوریزه باید تو صف وایمیسادیم
یادمه من از بس تمام شیرای تو یخچاق مامان بزرگم اینارو می خوردم دیگه از من بابت یه خوراکی که تو یخچال بزارن می ترسیدن و به هر نحوی که بود قایمشون می کردن
مثلا فریز می کردن
جدا عجب دورانی بودا
تا قبل از کار کردن تناسب فکری دقیقا من همین رفتاراو داشتم
حتی یه جوارایی حس می کردم که همسرم از بعضی از درخواست های خوراکی من دیگه می ترسه و خدا خدا میکنه که من دیگه دلم چیزی نخواد
چون درخواست های من نا تمام بود و اون بنده خدا به خاطر علاقش به من همه رو می خردید ولی روزانه اونقدر برنامه خوراکی های من متنوع بود که خودم اون احساسو می فهمیدم و سعی می کردم خودمو کنترل کنم
ولی به خدا دیشب دم سوپری همسرم ازم خواهش می کرد یه چیزی بگو بخرم برات و من دلم هیچی نمی خواست
بعدش دیگه همینطوری گفتم بادوم خام بگیر
باور کنید یدونه خوردم و با اینکه از روزه دراومده بودم بقیه شو گذاشتم تو یخچال و اصلا بهش میلی نداشتم
این نشون میده دوره تناسب فکری چقدر برام معجزه کرده
معجزه همین رفتارای منه به خدا
خدارو هزاران مرتبه شکر می کنم و به دوستانی که هنوز این دوره رو تهیه نکردن میگم که خریدن دوره تناسب فکری با قدرت ذهن رو بزارن اولین و مهمترین اولویت زندگیشون
من الان دارم ماه رمضون متفاوتی رو تجربه می کنم
سالای قبل من نهایت دو یا سه تا روزه می گرفتم ولی امسال ، سال 1400 من حالا روز چهارم از روزه داری هستم و دارم خیلی راحت و متفاوت روزه می گیرم
خوشحالم خوشحال
خیلی خوشحالم
خییییییییییییییییییییییلی ممنون خدا خیییییییییییییلی ممنون استاد عزیزم