یه روز رفته بودم سایت شرکتی که سرورهای سایتم رو ازش گرفتم تا ببینم موعد تمدید کیه. پایین صفحه یه تصویر دیدم که همون‌جا میخکوبم کرد: مطلبی درباره‌ی امنیت سایت بود و برای نشون دادن هکری که می‌خواد وارد سایت بقیه بشه، تصویر یه آدم چاق رو پشت لپ‌تاپ گذاشته بودن. اولش ناراحت شدم، ولی وقتی بیشتر فکر کردم، به چیزهایی رسیدم که درباره‌ی امنیت جسمی و چاقی خیلی به کارم اومد.
این جلسه گام ۲۹ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۲۸ هست. در این گام می‌بینی چرا نگاهی که به خودمون داریم به بقیه هم منتقل میشه، چرا کسی که اضافه‌وزن داره امنیت جسم خودش رو جدی نگرفته، و سه چیزی که برای شروع مسیر لازمه.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که از وقتی وارد مسیر آموزش شدم، ذهنم مدام دنبال اینه که لاغری با ذهن رو آسون‌تر کنم و فرمول‌های ذهن آدم‌های چاق رو بهتر بشناسم. برای همین هر تصویر یا حرفی که به چاقی ربط داشته باشه، ذهنم روش می‌مونه. بعد ماجرای همین تصویر رو تعریف کردم. مطمئنم طراحش خودش اضافه‌وزن نداشته، وگرنه چنین تصویری نمی‌کشید. قبلاً هکرها رو با چشم‌بند و نقاب و هیکلی چابک نشون می‌دادن، ولی این اولین بار بود که می‌دیدم یه آدم چاق نماد ناامنی شده.
بعد گفتم این‌جور انتخاب‌ها بی‌دلیل نیست. مثلاً در خیلی از سریال‌های ایرانی برای آدم‌های ثروتمند و برای آدم‌های فقیر یا مذهبی اسم‌های متفاوتی انتخاب می‌کنن. یعنی پشت هر تصویری یه فکری هست، و من دنبال این بودم که در ذهن این طراح چی می‌گذشته.
📡 نگاهی که به خودمون داریم، به بقیه هم می‌رسه
اولین نکته این بود که ما که اضافه‌وزن داریم، درباره‌ی خودمون یه سری فکر و برداشت داریم و این‌ها رو مثل فرکانس به بیرون می‌فرستیم؛ بعد آدم‌های دیگه هم، حتی اگه خودشون چاق نباشن، همین نگاه رو درباره‌ی ما پیدا می‌کنن. حتماً تجربه کردی که کسی درباره‌ی چاقیت حرفی زده و خیلی بهت برخورده. چرا این‌قدر بهت برخورده؟ چون قبلش بارها خودت به همین موضوع فکر کرده بودی و نگران بودی که نکنه بقیه هم بگن.
این تصویر یکی از باورهای ما رو هم نشون میداد: «چون کارم پشت‌میزیه چاقم». من سال‌ها همین رو فکر میکردم، چون از بچگی عاشق کامپیوتر بودم. الان هم شاید روزی بیشتر از ده ساعت پای کامپیوترم و فقط ادیت یه فایل دو سه ساعت طول می‌کشه، ولی دیگه اون باور رو ندارم. یه خاطره هم یادم اومد: در مدرسه بعضی از بچه‌ها خوراکی‌هاشون رو از کشوی میز کنار من برمی‌داشتن، چون فکر می‌کردن چون چاقم ممکنه خوراکیشون رو بخورم؛ در حالی که هیچ‌وقت در مدرسه چنین کاری نکرده بودم. یعنی اون‌ها هم کنار من احساس ناامنی می‌کردن.
🛡️ امنیت جسم خودت باید مهم‌ترین چیز باشه
وقتی بیشتر فکر کردم، دیدم طراح بیراه هم نگفته. کسی که اضافه‌وزن پیدا کرده، در درجه‌ی اول برای امنیت جسم خودش ارزش قائل نبوده. منم اون زمان هر کاری کرده بودم؛ رژیم، ورزش، دمنوش، قرص، گن لاغری. فقط جراحی نکرده بودم، چون هم پولش رو نداشتم و هم می‌ترسیدم. ولی مسیرم اشتباه بود. خیلی ساده بگم: آدم از خودش مهم‌تر چیزی در دنیا نداره، و کسی که جسم و روحش به این وضعیت رسیده، امنیت خودش رو جدی نگرفته.
حرفم با کسایی که هنوز با لاغری با ذهن آشنا نشدن نیست. حرفم با توئه که این فایل رو می‌بینی، احساس کردی این درست‌ترین مسیریه که تا حالا شنیدی، ولی هنوز اقدام نکردی و فقط فایل‌های بیشتری نگاه می‌کنی و با خودت می‌گی «میشه یا نمی‌شه؟». یکی از چیزهایی که جلوی شروع رو می‌گیره، بزرگ بودن چاقی در ذهنه؛ کسی که در دو سال بیست کیلو اضافه کرده، اون‌قدر این اتفاق براش دردناکه که توان حرکت نداره. مهم نیست چند کیلو اضافه‌وزن داری یا تقصیر کی بوده؛ من یه روز گفتم این شرایط رو می‌پذیرم و حالا می‌خوام عوضش کنم. به گذشته فقط از این زاویه نگاه کن که کسی که تونسته چاق بشه، می‌تونه لاغر هم بشه.
برای این مسیر سه چیز لازمه: اطمینان، یعنی باور کنی که می‌تونی لاغر بشی؛ اشتیاق، یعنی اون‌قدر علاقه داشته باشی که بعد از باور کردن زمین ننشینی؛ و استمرار، تا فرمول‌های جدید کم‌کم جای فرمول‌های قبلی رو بگیرن. اینکه من بعد از سه چهار سال با دیدن اون تصویر اول ناراحت شدم هم نشون می‌ده فرمول‌های چاقی هنوز یه گوشه از ذهن آدم هست و استمرار چقدر مهمه. امنیت جسمی و چاقی دقیقاً به همین ادامه دادن گره خورده.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو خود اون تصویر رو هم نشون دادم و با جزئیات بیشتری گفتم چه فکرهایی از ذهنم گذشت. دیدن تصویر و شنیدن این توضیح‌ها با صدای خودم کمک می‌کنه رابطه‌ی امنیت جسمی و چاقی رو در زندگی خودت هم ببینی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه هنوز برای شروع اصلی مردد هستی، دوره‌ی «ورود به سرزمین لاغرها» همون جاییه که اطمینان و اشتیاق و استمرار قدم‌به‌قدم در تو ساخته میشه.
در گام ۳۰ سراغ «لاغری با باور ذهنی» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.25 از 77 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
سلام و درود .
نکته ای که در این قسمت توجهمو جلب کرد اینه که فرمودید تا زمانیکه به آموزشها عمل نکنیم نتیجه خاصی نمیگیریم .
ضرورت انتخاب عمل متناسب کننده معمولا به خاطر ترس از چاقی ، نفرت از چاقی ، حسادت و حسرت به انسانهای متناسب ایجاد میشه .
در حالیکه ضرورت انتخاب عمل متناسب کننده باید کاملا دلخواه باشه . ما عمل متناسب کننده رو نه به خاطر ترسهامون یا حسرتهامون یا نفرتهامون و … انتخاب کنیم چون همیشه سطح ما همینقدر می مونه . یعنی همینکه به جایی میرسیم که دیگه نمیترسیم یا نفرت نداریم برامون کافی میشه و انتخابش رو متوقف می کنیم .
نیت لاغر شدن نباید به خاطر ترس باشه . بلکه انتخاب لاغری باید یک امر کاملا دلخواه باشه تا برامون دائمی باشه . امنیت ما باید در سطحی بالاتر قرار بگیره نه فقط در مرز رها شدن از ترس .
ما باید خودمون رو تا آخر عمر بیمه لاغری کنیم .
نقطه ی مقابل امنیت ترسه
امنیت داشتن یکی از ویژگیهای سرزمین لاغریه .
پس بیمه کردن تا آخر عمر برای لاغری لازم و ضروریست .
لاغر شدن را تا آخر عمر زندگی کنیم .
دیروز من اصلا فرصت نکردم تمرین را بنویسم البته فایلها رو گوش کردم اما فرصت نوشتن نداشتم . سرم خیلی شلوغ بود .
با اینکه یکم از غلبه افکار منفی ترس داشتم اما گفتم من به مسیرم متعهدم و به رفتارهای انسانهای لاغر و چاق توجه میکردم تا به نوعی دیگه تمرینم رو انجام داده باشم .
وقتی به آنها نگاه میکردم موقع تعارف کردن شیرینی انسانهای چاق ۲ دسته میشدن. یکی از آنها جلوی خودش را میگرفت که شیرینی نخورد و به خود زجر نخوردن میداد و دیگری دلش شیرینی میخواست و به شیرینی میخندید و همه ما میدانیم در ذهنش کلی فکر برای خوردن مرور میشد و میخورد . شیرینی رو دوست داشت . ۲-۳ تا بر میداشت حتی یه نفر که از بقیه چاقتر بود وقتی به او شیرینی تعارف کردم یکی برداشت اما بعد که از او عبور کردم برگشت و یکی دیگه هم برداشت تا آخر جشن هم ظرف شیرینی را جلوی خودش گذاشت و دیگر نفهمیدم چند شیرینی خورد .
اما یک انسان لاغر واقعی وقتی به او شیرینی تعارف کردم او یکی برداشت و وقتی به او بازهم تعارف کردم و گفتم از این یکی مدل بردارید گفت نه ممنون یکی کافیه . فرقی نداره . همشون یه مزه هستن .
فهمیدم ذائقه آنها دچار تنوع نشده . و شیرینی های مختلف برای او یک مزه را میدهد فقط شیرین است و اینکه با تعارف من سست نشد اما چاقها با یکبار تعارف سست میشدند . اما شیرینی در ذهن چاق با مزه های مختلف تعریف شده است که در نتیجه شیرینی را در ذهن او خوشمزه تر و جذاب تر کرده و خودش نیز تنوع طلب تر شده و دوست دارد همه نوع شیرینی را امتحان کند .
اما یک انسان لاغر دیگر هم دیدم . با اینکه لاغر بود ولی کبد چرب داشت این شخص ولع عجیبی برای برداشتن شیرینی داشت . او باور نداشت که شیرینی چاق می کند می گفت من به پدرم کشیدم اصلا چاق نمیشم ولی کبدم چرب میشه . او حدودا ۶۰ سال داشت و اندامش دقیقا مطابق باورش بود .
من دیروز با برداشتن فیلتر چاقی باز هم تصاویر دیگری از لاغری را تجسم کردم .
البته فکر می کنم در مطالب دوستان هم خوانده بودم . عین عبارات را فراموش کرده ام اما برداشت کلی از این سری دیدگاهها مینویسم .
زمانیکه بتوانید در همین وضعیتی که هستید لاغری خود را در فکر خود تصور کنید لاغر میشوید .
همه ی ما تا بحال با سعی فراوان غذای مصرفی خود را تغییر داده ایم و البته این کار موقت بوده است .
ما زمانیکه گرسنه هستیم میخوریم و زمانی که سیریم نمیخوریم این طبیعت همه ی ماست .
مابقی آن به فکر ما بستگی دارد که انسانها را دو دسته می کند .
انسانهایی با فکر لاغر و انسانهایی با فکر چاق
انسانهای با فکر لاغر غذا و خوردن غذا را عامل چاقی خود نمیدانند .
انسانهای با فکر چاق غذا و خوردن غذا را عامل چاقی خود می دانند .
ما به یک سری از غذاها علاقه داریم و آنها را بیشتر می خوریم ولی واقعا وقتی سیر میشویم همانها را هم نمیتوانیم بخوریم .
چون فرایند گوارش آغاز شده است و میل بدن صرف گوارش غذای مصرفیست .
باید به قدرت هضم و جذب و دفع بدنمان برای تبدیل انرژی ایمان بیاوریم .
خوردن هیچ غذایی در هیچ مقداری مارا چاق نمیکند . بلکه در تمامی این زمانها بدن دارد کار انجام میدهد و اتفاقا کلی انرژی مصرف میشود . گوارش سه قسمت است : ۱- هضم ۲- جذب ۳- دفع
اما توضیح این ۳ فرایند :
۱- هضم هر غذایی که وارد بدن میشود اول وارد معده هضم میشود و شکسته میشود . بعد وارد روده کوچک میشود و بعد وارد روده ی بزرگ . هضم یعنی فرایند ترشح موادی به غذا که باعث تجزیه شدن غذا میشود . فرایند اصلی هضم در معده توسط اسید معده انجام میشود .
خب تا اینجا که ربطی به چاقی ندارد .
جذب : غذا بعد از هضم دو اتفاق برایش می افتد .
۲ قسمت میشود یک سری مواد از طریق معده و روده ها جذب میشود .(اینجا کمی فکر چاقی وجود دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت . )
و مابقی غذا که اضافه است از طریق مدفوع دفع میشود . (فکر لاغری ) پس ما اصلا نگران اضافه خوریها نباشیم چون غذایی که اضافه است توسط بدن دفع میشود .
غذایی که مورد نیاز بدن نیست توسط خود بدن دفع میشود .
حتی اضافه خوری هم انسان را چاق نمی کند . چون دفع میشود . اما اضافه خوری ذهن ما را چاق می کند و باعث میشود ما افکار چاقی را پرورش دهیم و تجسم لاغری را از بین میبرد .
اما در اصل بدن مقدار مورد نیازش را بر میدارد و مابقی که اضافه است را دفع می کند .
……
به سراغ جذب میرویم که شاید بعضی بگویند جذب مواد غذایی مارا چاق می کند . اما حقیقت اینست که تمام فرایند جذب تبدیل به انرژی میشود . چگونه ؟ موادی که از طریق معده و روده ها جذب شده اند ۲ اتفاق برایشان می افتد . یا همان موقع مورد مصرف سلولها قرار می گیرد یا اگر باز اضافه بود در سلولهای چربی وارد میشوند تا اکسید و تجزیه شود . نکته مهم اینجاست .
چیزی که فکر ما را چاق کرده است دقیقا در همین نقطه است .
چربیها برای ذخیره شدن وارد سلولهای چربی نمیشوند . بلکه سلولهای چربی مثل انباریست که چربیها پس از وارد شدن به آن برای اکسید شدن آماده میشوند و این آمادگی فقط چند ساعت است یا نهایتا ۲ روز .
چربیها در سلولهای چربی اکسید میشوند .
هیچ چربی در بدن باقی نمی ماند .
کارخانه چربی سوزی بدن در دل سلولهای چربیست . چربیها در سلولهای چربی ، در دو مرحله هستند یا دارند خود را برای اکسید شدن و تجزیه شدن آماده می کنند یا در حال تجزیه به سه عنصر هستند .
نگرش صحیح اینست :
تمام چربیها در بدن اکسید و تجزیه میشوند .
چربیها در سلولهای چربی یا به عبارتی زیباتر در کارخانه چربی سوزی :
به سه عنصر
اکسیژن ، آب ، دی اکسید کربن
تبدیل میشوند .
پس اگر این واقعیت را در فکرم تجسم کنم میتوانم تجزیه شدن چربیها را در ذهنم ببینم و باور کنم .
در نتیجه فرایند لاغری با ذهن را بهتر درک می کنم .
چربیها مطابق باور واقعیت ، در ذهن من تجزیه میشوند و باور ذخیره چربی در ذهن من تبدیل به اکسید چربی یا تجزیه چربی میشود .
سلولهای چربی دیگر کارخانه چربی سازی یا ذخیره چربی در ذهن من نیست .
بلکه
تمام سلولهای چربی کارخانه ی چربی سوزیست .
پس چربی را در فکرت ذخیره نکن عطا آنها را بشکن . چون آنها برای تجزیه شدن آمده اند نه برای ماندن و ذخیره شدن . با خودت بگو چربی آب و اکسیژن و دی اکسید کربن است .
آب اضافی که از طریق عرق کردن و ادرار خارج میشود . اکسیژن که به مصرف سلولها میرسد و برای کارکرد سلولی از ان استفاده میشود .
و دی اکسید کربن که از طریق تنفس ازاد میشود .
خب دیگر چه چیزی برای چاقی باقی می ماند ؟
هیچ.پس تمام فرایند گوارش یک فرایند کاملا ایمن و بدون ترس برای لاغر شدن هستند .
گوارش انسان را لاغر می کند .
پس با این فکر احساس خودمان را نسبت به چاقی پاکسازی می کنیم .
احساس خودمان را نسبت به پرخوری پاکسازی می کنیم .
این تمرین را که برای امنیت چاقی قرار دادم برای تمرین تغییر عادت هم میتونستم انجام بدم .
به هر حال تمام تمارین مثل رشته های برق به هم اتصال دارند . چون کارخانه مغز و اعصاب دقیقا همانند سیم کشی برق است .
نکته بعدی که در فایل به آن اشاره شد مربوط به هکر چاق است .
ذهن لاغر ما توسط افکار چاقی هک شده است .
آن فرد چاق ذهن چاق منست که ذهن لاغر مرا هک کرده و من هر فایلی را در ذهن لاغرم باز می کنم توسط هکر چاق قابل دسترسیست .
البته ما اکنون در حال بیرون کردن هکر چاق از ذهن هستیم و بر عکس ما داریم او را هک می کنیم و تمام اطلاعات او را مورد بازیابی قرار میدهیم و کامیوتر او را از اطلاعات چاقی پاک میکنیم .
پس ما از او هکرتر هستیم .😁