تحقق آرزوی لاغری؛ خودت رو از نو بساز (گام ۱۱)

سلام استاد روزتون بخیر.خیلی ممنونم بابت این صفحه فوق العاده .خداقوتتون بده.

چندتا نکته براخودم:

✓آرزو=انجام یکسری کارها +انجام ندادن یکسری کارها+استمرار

✓نرسیدن به آرزو=هیچ کاری نکردننرسیدن به آرزوها =بخای فقط برای مدت کوتاهی اقداماتی رو انجام بدی

✓همه تو زندگیشون برای چیزای مختلفی تلاش کردن اما در مدتی کوتاه و فشرده و بعد رها کرد ۳ماه۶ماه۱سال

✓کسی که آرزویی داره و در نهایت بهش میرسه سبک زندگیش  به کل تغییر میکنه.تصمیماتش و انتخاب هاش تغییر میکنه.معمولا کارایی میکنه که بقیه نمیکنن و کارایی نمیکنه که همه انجام میدن(سبک زندگی و نگرش طولانی مدت)

✓رسیدن به آرزو اینطور نیست:در مقطع کوتاه تغییر کنی و به آرزوت برسی و بعد دوباره بخای به سبک قبلی زندگی کنی

✓تایین کردن مقدار _زمان محدود و نتیجه بزرگ=اشتباه

✓اقدامات مأثر همراه با کم کردن قدمای اشتباه

✓تغییر در افکار به صورت پایدار.تغییر تحلیل های ذهنی.تغییر رفتار.

✓دنبال تغییر مقطعی نباش که بخای مدت کوتاهی انجام بدی نتیجه بگیری و رهاش کنی.

✓فهمیدم برای هر هدفی تو زندگیم میخاستم یه مقطع کوتاهی تلاش کنم بهش برسم پروندشو ببندم بزارم کنار.درمورد لاغری با ذهنم همین نگرشو دارم و دوس دارم زودتر نتیجه بگیرم.

✓به شدت لازمه برام که صبر کردن و ادامه دادن رو یادبگیرم و تمرین کنم.

✓حاضر نیستم ادامه بدم و پروسه رو بزارم طی بشه.

✓دارم سعی میکنم اگاهانه، تصمیم گرفتن و خورد وخوراکمو کنترل کنم و این عصبیم میکنه و اشتباهه. باید مغزم دستور بده.باید مغزم تغییر کنه. مثل روزایی ک اصلا نیاز به اراده نیست.انگار اصلا یک ادم دیگم با یک عادات غذایی فوق العاده خوب و نرمال.

✓یه مرزی هست بین راحت نه گفتن به بعضی عادات و مواد غذایی (یعنی در اون لحظه برات راحته اینو نخوری یا در هر صورت بهت فشار نمیاد)و نه گفتن به میل شدید مغزت که حتی دستت رو کنترل میکنه و هدایت میکنه به اون ماده خوراکی. وقتی میشینی زیاد فکر میکنی به اینکه اینو بخورم یا نخورم.انجام بدم یا انجام ندم.اینا همه دستورایی که از مغز صادر شده.نباید با دستور مغزت بجنگی چون اخرش شکست میخوری و فکر میکنی ای بابا اراده نداشتم.خودتو میشینی سرزنش میکنی.میگی من حق انتخاب داشتم ولی انتخاب درستی نکردم.درصورتی که مغزت تصمیمشو قبل فکر کردن تو گرفته بود .(یه موقع هاییم باید بگی نیاز به موافقت ذهنم ندارم)

✓چون میخام یکشبه تغییر کنم بهم فشار میاد.مثلا چند روز اصلا میلی به شیرینی ندارم و نمیخورم ولی خوراکی دیگه ای مثلا خرما میخورم. میام اعصاب خودمو میریزم بهم که ای بابا توکه شیرینی نخوردی این خرمارم نمیخوردی خب .من میخام یدفه همه عادتهام باهم ناپدید بشن یه روزه یه هفته ای. وقتی ام یه عادت تغییر میکنه من تمرکزم رو اون عادتای دیگست .میگم هم زمان باید درست بشن.چرا این خوب شد اونا هنوز هستن.باید تمرکز کنم رو نکات مثبت و تغییرات مثبت و بهبودای خیلی خیلی خیلی کوچیک که دوسشون دارم.

✓تمرکزم باید هم روی ایجاد تغییرای مثبت توی رفتارای غذاییم باشه هم ایجاد تغیرات مثبت توی احساسم نسبت به غذا. کل تمرکزم رفته روی کنترل اعمال بیرونی و حس ناتوانی بهم دست میده.

✓ما مواد غذایی و مقدار مواد غذایی و تنوع مواد غذایی رو ربط میدیم به چاق شدن.

✓چاقی لذت رسیدن به هر آرزویی را از بین میبرد.

✓واقعیت وجودی ما لاغری است.حالت پیشفرض  بدن ما تناسب اندامه و جسم همواره در تلاش برای رسیدن به حالت پیشفرض خود است.

✓ابتدا به واسطه وارد شدن آگاهی های چاق کننده به مغز ما از طریق کانال های ارتباطی تصاویر چاق در ذهن ما ایجاد شده است و سپس جسم ما برای منطبق شدن (هماهنگ شدن) با تصاویر ذهنی به سمت چاقی تغییر وضعیت داده است.

✓دوباور اشتباه که مانع میشن:بسیاری از افراد چاق تصور می کنند توانایی لاغر شدن را ندارند یا بدتر از آن فکر می کنند بدن آنها نسبت به لاغر شدن مقاومت می کند.

✓پس بدانید و آگاه باشید که جسم شما هیچ مقاومتی در برابر لاغر شدن ندارد چرا که لاغر شدن حالت طبیعی و پیش فرض جسم است و اتفاقا جسم شما به شدت علاقمند است که به وضعیت متناسب خود برگردد.

✓وقتی این آگاهی را دریافت می کنید و آن را برای خود منطقی می کنید که حق طبیعی من است که لاغر شوم و جسم من بیشتر از من دوست دارد متناسب باشد و به همین دلیل آرزوی لاغری در من ایجاد شده است افکار و هدف شما با هم موازی و همسو می شود.

✓تفاوت تو با همه افرادی که سالهاست لاغر هستند و به راحتی و بدون ترس از هر ماده غذایی که دوست دارند مصرف می کنند فقط در فرمول های ذهنی شماست.

۱-فکر میکنم من یکسری کارهارو انجام میدم و سبک زندگیمو عوض میکنم و درنهایت به آرزوم میرسم.وقتی به آرزوم رسیدم دیگه لازم نیست اون سبک زندگی و تمرکز و انرژی رو ادامه بدم.فکر میکنم برای هر ارزویی مقداری مشخصی از تلاش لازمه مثلا بگیم ۱۰۰تا .وقتی ۱۰۰تا تلاش رو کردی به ارزوت میرسی و اون با تو میمونه و دیگه تلاشی نمیخاد.

۲-ارزوی لاغری داشتم و هر بار که رژیم میگرفتم یک ماه یا ۳ماه ادامه میدادم و بعد رها میکردم و نتایجی که گرفته بودم تغییر میکرد و دوباره شروع میکردم و این چرخه ادامه داشت. ولی یه روزی بعد این تجربه ها یک رژیمی رو انتخاب کردم و پذیرفتم که این سبک زندگی منه و نباید رهاش کنم.۲سال یا شایدم بیشتر من این رژیم رو ادامه دادم و در طی این مدت وضعیت لاغری من مدام بهتر شد و ادامه دار بود.هر بار که کسی منو بعد مدتی میدید میگفت لاغر تر شدی.

۳-وقتی فکر کردم به ارزوهایی که داشتم و بهشون نرسیدم همشون یه الگوی مشخص داشتن.ادامه ندادم.یادم نمیاد هیچکدوم رو حتی ۳ماه مداوم انجام داده باشم و(بعضیارو که به یک ماهم نرسید) براشون تلاش کرده باشم.راستش الان که فهمیدم ،یه شوک بزرگ بود برام.

۴-اگر چاق شدن را یک آرزو تصور کنید به نظر شما چه اقدامات مستمری برای چاق شدن انجام داده اید؟

بعد از جواب دادن سوالای قبلی وقتی به این سوال رسیدم و خوندمش یه لبخند رو لبم نشست و الان خندم گرفته.من سالهاست که برای چاقی دارم تلاش میکنم و استمرار دارم.

هر روز به چاقی فکر کردم.راجبش مطالعه کردم.چاقی و عوامل چاق کننده رو تحلیل کردم.عادات اشتباه رو تکرار کردم.راجب چاقی صحبت کردم.

۵-برای لاغری طولانی ترین زمانی که تلاش کردم ۲سال بود. و یادمه نتیجه این تداوم این بود که من دیگه بعد از یک سال تداوم  به هیچ عنوان هیچ میل و کششی نداشتم به چیپس و پفک و شیرینی و هرچیزی که نمیخوردم تو اون یکسال. به جایی رسیده بود که تعجب میکردم بقیه چطور یک بسته چیپس رو کامل میخورن. (چقدر مغز میتونه تغییر کنه)و یادمه بعد که رژیم رها کردم خیلی خیلی خیلی کم از مثلا شیرینی میخوردم و تازه دلمو میزد میگفتم چطور میخورن اینو و دیگه میلی به بیشتر خوردنش نداشتم و راضی بودم. ولی خب عادتای چاقی برگشتن و الان قضیه طوره دیگست.

۶-درباره لاغری باذهن فهمیدم که انگار یجورایی مسیر مشخصی وجود نداره. که مثلا این مواد غذایی خاص رو به فلان مقدار مصرف کن لاغر میشی. این حرکات ورزشی رو به این تعداد انجام بده لاغر میشی. لاغری باذهن رو فقط باید شروعش کنی و ادامش بدی.هر روزی که میای سراغش یه مطلبی گفته میشه که برات جدیده.باید اونو یادبگیری.یسری مطالبم تو همه فایلا به شکلای مختلف تکرار میشن.اینا اون چیزایین که باید تو عمل قدرت انجامش پیدا کنی.باید هر روز فایل گوش بدم و مطالعه کنم و چیزایی که یادمیگیرم بره تو مغز و نگرشم.توی اعمال و رفتارم نفوذ کنن.زاویه دیدم تغییر کنه.و باید همیشه ادامش بدم.یعنی ته نداره.

با سلام به نام الله یکتا برای لاغری فقط کافیست فرمول های ذهن افردا لاغر را در رابطه با لاغری پیدا کرده و جایگزین فرمول های ذهنم چاق خودمان کنیم و به نتیجه دلخواه برسیم 

به نام خدا

خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری قرار داد تا با یادگیری آن به سمت لاغر شدن که آروزی همه ی ماست گام برداریم….

این گام هم شبیه بقیه مطالب عالی بود. با حرفهاتون خیلی موافقم. یادمه چند سال پیش، متن های جذابی که از دوستان یا وبلاگ نویسان میدیدم، من را به شوق می اورد و دوست داشتم شبیه آن ها بنویسم. تنها جمله ای که آن زمان مینوشتم، این بود!👈 ، عالی بود.

ولی به مرور زمان کتاب خوندم، مطالب دوستان وبلاگی رو خوندم. داخل سایت های نویسندگی میچرخیدم. کم کم منم شروع کردم به نوشتن. شاید ۸ سال از اون روزها گذشته. میدونم هنوز هم باید تلاش کنم. هنوز هم باید کتاب بخونم…. باید هر روز تکرار کنم. هنوز هم من باید بخونم و بنویسم تا به آرزوی خودم دست پیدا کنم. میدونم الان می تونم بنویسم، ولی میتونم بهتر از این هم باشم…..

آروزی لاغری هم همینه. با یک ماه تلاش یا دو ماه تلاش بدست نمیاد. باید روزها و ماهها تلاش کرد. با رژیم و دمنوش و ورزشِ، دو سه ماهه بدست نمیاد. باید رفتار غذایی ما تغییر کنه. باید سبک زندگی ماها تغییر کنه. باید رفتار متناسب ملکه ذهن ما باشه. امروز بعد غذا حس خوبی نداشتم. بعد که عملکرد چند روزه خودمو بررسی کردم، متوجه شدم، زمان کمتری رو به این سایت اختصاص دادم. به خیال اینکه همه چی خوبه، کمتر خوندم. ولی از بعد از ظهر تصمیمم بر این شد، از نظراتت دوستان رو هم به شدت قبل، استفاده کنم تا حس شبیه دیروز خوب باشه. ماها راه طولانی رو در پیش داریم. نباید خسته بشیم. نباید فکر کنیم به خودی خود همه چی مهیا میشه. بلکه تلاش می خواد. یه شبِ، چاق نشدیم که یه شبِ لاغر بشیم. رفتار غذایی غلط و تلقینات دیگران، سالها در مغز ما جا خوش کرده. ما باید حسمون خوب بشه تا رفتار درست داشته باشیم بعد روی جسممون تاثیر بزاره.

 من به آرزوی خودم که متناسب شدن هست میرسم