با GPS لاغری به آسانی لاغر شوید! (گام ۳۶)

جلسه ۵۶ تکرار 

جی پی اس   لاغر شدن را روشن کنید

سلام به هم قدمان عزیز و استاد گرامی ،خوشحالم که یک روز عالی دیگه که  میخوام کشف کنم محتویات ذهن عزیزمو که بوسیله هر آنچه در آن کاشتم و کاشتن دارم برداشت میکنم و حالا بعد از شناسایی میخوام با تغییرشون بسمت مخالف آنچه رفته بودم برگردم،خدایا به امید تو 

جالبه که مسیر برگشتمون بسمت لاغری ،همون لاین مخالفیه که سالها در اون تردد داشتیم و ما انتخاب کردیم که در لاین جاده ی بسمت چاقی باشیم 

در جاده چاقی که بودیم بارها به ما هشدار داده شد و ما به اشتباه به جاده های انحرافی هدایت شدیم ،چاقی یه معضل بزرگ و پر از عوارض بود که سالها با ناراحت بودنمون داشت به ما هشدار میداد که مراقب باش یک چیزی در درون تو خراب است که باید ترمیم شود

حتی همون زمانها هم که در رژیم و سختی ورزش بودیم ،هم جهان داشت با حال بد ،رنج و درد به ما آلارم اشتباه بودن چیزهاییو خبر میداد ولی ما باز هم ناآگاه فقط حرکت میکردیم بدون اینکه چشمان خود را باز کنیم و ببینیم‌ که اصلا کجا هستیم،   فقط رفتیم و رفتیم 

و سکان زندگی ما در دستان فرمولهای ذهن ناخوداگاه به هر سمتی کشیده میشد ،به قول فروید میگه وقتی داریم با ناخوداگاه خودمون زندگی میکنیم انگار سوار اتوبوسی شدیم که راننده ش کله نداره و معلوم نیست به کجا برده میشیم و ما دقیقا در ماشین زندگی خودمون خواب بودیم و راننده شخص های دیگه ای بودن 

شخص ناامیدی ،هویت ترس ،شخصیت غم ،هویت قربانی ،مظلوم ،شخصیت نگرانی و اضطراب وووو

چندین تا شخصیت از صبح تا شب مارو هدایت کرده و هنوز هم هدایت میکنه تا زمانیکه اونهارو بشناسیم و بی اعتبارشون کنیم و اون وقته که صدای منفی های درونمون که متشکل از چندین تا کاراکتوره، کمرنگ میشه و اونوقته که میشه صدای خدارو شنید 

صدایی که تورو هدایت کرد به مسیر صحیح ،بهت میگه و حمایتت  هم میکنه ،هر چند شخصیت های منفی درونم با من حرف های خوبی نمیزنن ،بمن پیش بینی های بدی میدن و میخوان ناامیدم‌ کنن از مسیرم ولی من باید باید آگاه باشم و دستمو بذارم تو دستای خدا تا اون منو ببره و مهم ترین تمرین اینه که به صدای ذهنمون گوش نکنیم تا منحرف نشیم 

در تمام مدتی که داشتیم رنج میبردیم از رژیم ها و ورزش های اجباری که فقط منتهی میشد به دردهای استخوانی و عوارضش ، در حال از بین بردن حس توانمندی و خودباوری خودمون  بودیم که در انتها تصمیم میگرفتیم برگردیم به مسیر قبلی حتی به قیمت چاقتر شدنمون 

الان مابین  نوشتن کامنتم یه چایی برای خودم ریختم با گز اصفهان ،اومدم بخورم با خودم فکر کردم ،که من سالهای طولانی از گز و خوراکی های شیرین میترسیدم ،به گزه گفتم من به این گندگی از تو یه دونه گز ۵ گرمی میترسیدم ،آخه مگه  تو ، جز شکر و پسته ای ؟ که همه میخورن ،وای که چقدر افکار من مسموم بوده 

خدارو شکر میکنم که الان در مسیری قرار گرفتم که دارم لاغر شدن رو کنار یک استاد بینظیر و دوستان و همراهانی عالی و متفاوت ،آموزش میبینم و جا پای جای مربی م میذارم 

الان مطمئن هستم که در مسیر مخالف جاده چاقی ،بسمت لاغر شدنم ،از همون روزهای اول احساس ترس از چاقتر شدن در من آرام آرام کمرنگ شد و حس اطمینان به مسیر و خودم بیشتر شد

قبلا همش حس ترس بود و نگرانی ،الان مخالف اون ترس ها در من بیشتره ،حس آزادی ،رهایی ،عشق به خود،امنیت ،امید،اطمینان، غرور مثبت،آگاهی ،حس لیاقت،ارزشمندی،شایستگی،لاغر شدن ،حق انتخاب ،شادی،لذت،مسافرت بدون استرس و چاقی،رستوران رفتن با آرامش و لاغر شدن ، ورزش نکردن های اجباری ،نداشتن رژیم ،وای که چقدر این‌ زندگی بدون محدودیت قشنگه خدایا با تمام و تک تک سلول هام خوشحالم و سپاسگذارم 

اینهمه حال خوب نشانه بودنم در جاده لاغریست و بس ،من الانم  کجا و اون فریده چند سال پیش کجا ، انگار داره خاطراتم یادم میره ،خیلی ازم فاصله داره اون شخصیت ناتوان که فقط سناریوی ضعف ،شکست و قربانی بودن رو برام مینویشت و من هم هنرپیشه بینظیری بودم در ایفای اون نقش ها ،خدایا شکرت منو دور کردی از اونهمه حس های بد

ترس از خوردن برای منهم یک کابوس وحشتناک بود که خدارو شکر تا حدود زیادی حل شده ،به ظاهر که نمیترسم حالا اگر جایی فرمولی هنوز مونده باشه من نمیدونم و از این به بعد اگر جایی متوجه شدم هنوز فرمولی هست ،نجوایی هست باهاش منطقی صحبت و رفعش میکنم 

سالهاست که دارم با اساتیدی آموزش میبینم که حرف اصلی تمام اونها اینه که آموزش هارو باور کن و من همیشه دلم میخواسته و میخواد که حرف های اساتیدمو باور کنم ،دلم میخواد باور کنم که آموزش های لاغری با ذهن میتونه منو لاغر کنه هر چند لاغر هم شدم ،دلم میخواد باور کنم که میتونم با باور کردن آموزش های ذهنی ثروتمندتر میشم ،سلامتر میشم و زندگی با کیفیتری  داشته باشم ،من دوست دارم باور کنم و همه هنرجو ها هم دوست دارن باور کنن

ولی چجوری میتونم باور کنم ؟ چه چیزی باعث میشه به من کمک بشه که من راحتر باور کنم؟

وقتی من آموزش جدیدی رو میشنوم و میخوام که باورشون کنم و میخوام که این حرف ها در من نفوذ کنه ،باید یه چیزایی این وسط کنار بره ، آیا من صدای اساتید و آگاهی هارو مستقیم میشنوم یا با واسطه ؟

موانع بزرگی که اجازه نمیدن من بدون واسطه صدای اساتیدم رو بشنوم خوده باورهای من هستن ،یعنی من چیزهارو از پشت فیلتر ذهنیت هام عبور میدم ،در واقع هر آگاهی که در من وارد میشه ،این باورهای من ،اونو جوری فیلتر میکنن و به من انتقال میدن که خودشون دوست دارن ،یعنی من جوری میشنوم که باور دارم 

برای همینه وقتی یه حرفی تو یه جمع ۱۰ نفره گفته میشه هر کسی روی استنباط شخصی خودش میشنوه و تعریفش میکنه ،یعنی منکه قبلا پر بودم از باورهای چاق کننده ،تمام اگاهی های استاد رو با فیلتر باورهای چاق کننده م میشنیدم و استباط میکردم ،پس بهترین راه برای کمتر کردن فیلترهای مغزی ،گوش نکردن به صدای کریح ذهنه 

با تکرار گوش کردن و کنار رفتن واسطه های مغزی ،مطالب بیشترو بیشتر برای ما باور پذیر میشه و در انتها ما درصد بیشتری از صحبت های اساتید رو میشنویم ،پس باور کردن لاغر شدنمون هم برمیگرده به تکرار و استمرار دوره ها ،به میزانی که واسطه ها یا موانع بیشتر باشن تمرینات ما باید قویتر باشه ،تا در یک جایی ما بیدار بشیم و بگیم آره میپذیرم آره باور میکنم که من هم میتونم لاغر بشم 

حالا اگر میخوایی صدای ذهنتو گوش نکنی میتونی برای خودت دلایلی بیاری که خودت مجاب بشی و بهشون گوش ندی ،نوشتن عوارض تاثیر گرفتن از ذهنو اگر بنویسیم که چه ضررهایی برای ما داشته ،دیگه به این راحتی تو چنگالش زندانی نمیشیم ،همینکه تمام عمر و جوانی من در چاقی و گوش کردن به ترس های درونم ،به استرس ها،اضطراب ها  نخوری ها وووو گذشت بزرگترین دلیل گوش نکردن ذهنه 

من دلم میخواد بشم ۶۰ کیلو ولی نمیدونم چه سنی بودم که ۶۰ کیلو رو تجربه کردم و خیلی زود ردش کردم ،شاید ۱۳ سالگی ،چونکه من در ۱۷ سالگی ۷۲ کیلو بودم پس ۶۰ کیلو رو در سنین نوجوانی تجربه کردم که مثلا برای یک نوجوان ۱۲ یا ۱۳ ساله وزن ۶۰ کیلو خیلی زیاد بوده ولی دوست دارم مجدد تجربش کنم 

فقط یکبار چندین سال پیش به زور دارو و رژیم و ورزش  تا ۶۷ کیلو رسیدم و خیلی زود برگشتم به وزن ۷۵ کیلو ،انگار نمیپذیرفتم که ۶۷ کیلو باشم ،در واقع تصویری از خود ۶۷ کیلویی م نداشتم 

ولی الان میخوام که باور کنم که میتونم براحتی ۶۰ کیلو بشم و ۶۰ کیلو بمونم به سادگی ،باید ۶۰ کیلو بودنو کوچیک کنم و خودم و توانایی هامو و همینطور سیستم باورهامو بزرگ و قوی کنم که برام ۶۰ کیلو شدن هیچی نباشه،باید باور پذیر بشه ،باید خودمو قانع کنم که میتونم ۶۰ کیلو باشم تا ۶۰ کیلو بشم اونم براحتی ،اصلا ۶۰ کیلو بودن ساده ترین کار دنیاست ،وقتی واسطه ها از بین برن من براحتی به ۶۰ کیلو شدن خواهم رسید 

همین الان که دارم این کامنتو مینویسم و فایلو گوش میکنم ،مانعی داره باهام حرف میزنه و اجازه نمیده حرف های استاد رو درونی کنم ،من این مانعو شناسایی کردم ،داره بهم میگه نه تو نمیتونی ۶۰ کیلو بشی ،چونکه ،  تو در ۱۳ سالگی ۶۰ کیلو بودی ،اون سن خیلی بهت دوره ،نه امکان نداره ،خیلی زمان میبره ،حالا انقدرها هم مهم نیست ۶۰ کیلو بشی ،تا همین جا هم بسه ،اگر لاغرتر بشی گوشت بدنت شلتر میشه ،خط خطی میشه خیلی زشت میشی وووو

و حالا من باید بتونم این موانعو بردارم تا قشنگ حرف های استادو بشنوم ،که عزیز من فریده لایق و قدرتمندم ،قرار نیست  سالها طول بکشه تا  برگردیم به ۱۳ سالگیت ،همونجوری که استاد اینهمه وزن کم کردن و همینطور دوستان دیگه و همینطور که خودم چند سایز کم کردم ،این چند سایز دیگه هم کم میشه 

به تلاش سختی نیاز نیست ،خیلی راحت انجام میشه ،اصلا من نباید کاری کنم ،موانع برداشته بشه همه چیز درست میشه ،پس نگران نباش تو فقط تسلیم باش 

یا وقتیکه ما لاغر بشیم قرار نیست بدنمون شلتر بشه ،اگر قبلا شل شدیم بخاطر مسیر اشتباهی بود که رفتیم ،بخاطر رفتار نازیبایی بود که با بدنمون کردیم ،بخاطر گرسنگی های طولانی بود ،بخاطر ورزش های بی اساس بود ،ولی الان نه رژیم داریم و نه ورزش اجباری ،همه چیز دست تغییرات ذهن و بدنه 

قرار نیست من زشت بشم  اتفاقا جوانتر و خوشگلتر میشم ،اگر در مسیرهای قبلی زشت و بی رنگ و رو شدم ،بخاطر گرسنگی های دائمی و رنج هاش بود ،الان راه و روشم متفاوته و اصلا هیچ شباهتی به گذشته نداره 

فریده عزیزم تو ارزشمندی و باید ارزشمندانه زندگی کنی ،تو باید حس لاغر بودنه با لذت و آرامشو لمس کنی ،حق توست ،تو باید لباس های رنگی و کوتاهو تجربه کنی ،تو باید خوب و شاد زندگی کنی ،تو لایق بهترین جسم و بدن هستی ،عزیزم تو روح پاک خداوند هستی که باید با شکوه زندگی کنی 

سئوالی که من این روزها از خودم میپرسم و باعث میشه ایمانم قویتر بشه مخصوصا وقتاییکه میکروفون دست ذهنمه و داره اذیتم میکنه  اینه که از خودم میپرسم فریده اگر ایمان داشتی که به زودی تا یه مدت دیگه تو در بهترین سایز مورد دلخواهت هستی چکار میکردی ؟ چه احساساتی داشتی ؟ چه افکاری ازت کنده میشد؟ حالت چجوری بود ؟ چه حس هایو از خودت دور میکردی ؟ و این سئوال ها منو میبره بسمت تجربه ی  بودن در سایز دلخواهم و حالم عالی میشه 

که هر چقدر حس و حال ما خوب باشه مسیرمون راحتر ،زیباتر و  کوتاهتر میشه 

خدارو سپاسگذارم برای شناسایی و خارج کردن موانع بین من و خواسته هام