قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت می‌پرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافه‌وزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که میتونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۳۵ هست. در این گام می‌بینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهم‌تره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفت‌وگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایده‌آل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهم‌تر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو می‌گیره. خیلی از آموزش‌ها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقت‌ها برطرف کردن مانع‌ها خودش بهترین راه‌حله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحت‌تر به تناسب دلخواهت می‌رسی.
بعد گفتم یکی از بزرگ‌ترین موانع اینه که باور نداریم می‌تونیم متناسب بشیم. خیلی از روش‌های قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامه‌ش می‌دادیم. ولی نتیجه‌ی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون درباره‌ی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچه‌ها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سال‌ها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمی‌شدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همه‌ی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که می‌تونیم، متناسب نمی‌شیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همه‌ی این عددها رو یکی‌یکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همه‌ی ما صدق می‌کنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچ‌وقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابل‌باوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، می‌تونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایده‌آلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط می‌خوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همه‌ی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. می‌پرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همون‌جاست». هیچ‌وقت ناامید نمی‌شیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور می‌زنیم و برمی‌گردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر می‌کردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدم‌به‌قدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافه‌وزن هم دقیقاً همینه. ولی حرف‌هایی که درباره‌ی خودمون می‌زنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اونقدر بار سنگینی در ذهن می‌سازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمی‌بینیم. بعضی‌ها می‌پرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفت‌وگوی ذهنیت رو عوض کنی. به‌جای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آروم‌تر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاه‌ها رد شدم. همه‌ی تلاش‌هایی که در این سال‌ها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایده‌آل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس می‌کردیم نزدیک شدیم و بعد می‌دیدیم دورتر هم شدیم. آموزش‌های لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت میگه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچه‌ها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت می‌پرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و درباره‌ی مسیر خودم و ایستگاه‌هایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیح‌ها با صدای خودم کمک می‌کنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت ساده‌تر و باورپذیرتر کنی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه می‌خوای این GPS رو کامل و قدم‌به‌قدم روشن کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام
من‌با احساس متفاوتی از قبل اومدم که تمرین این بخشم رو انجام بدم .
این فایل توضیحات استعاری و خیلی مهمی داشت ، مثال زدن باعث میشه یه مطلب خیلی بهتر درک بشه و استاد شما توی این کار عالی هستین . هر وقت مسیر لاغری رو به چیزای مختلف تشبیه میکنید ، من نه تنها اون محتوا رو عالی یاد میگیرم ، بلکه تا چندین وقت بعدش اونو کاملا واضح یادمه و این معجزه ی تصویره ، شما وقتی مسیرلاغری رو به رفت و برگشت یه اتوبوس در جاده تشبیه میکنید ، این خیلی برای ذهن ما جالبه و تصویر با مزه ای ازش میسازه مثلا من تصور کردم ، سوار یه اتوبوس هستم و این اتوبوس داره راه خودشو میره ولی من یه درجه یه درجه فرمون ماشین رو کج میکنم و به جای مقصد خودم یه جای دور افتاده و عجیب غریب پیاده میشم که بهش تعلقی ندارم و اون سرزمین چاق هاست .این مثال دقیقا توی یه کتابی بود که میگفت اگه یه هواپیما فقط با یک درجه چرخش توی آسمون پرواز کنه مثلا به جای اینکه توی مشهد فرود بیاد توی بندر عباس فرود میاد.
این دقیقا مثال ما توی رفتار های اشتباهمونه ، از یه رفتار اشتباه شروع میشه ، فقط یه لقمه اضافه بر نیاز بدن ، فقط یه فکر درباره ی چاقی ، فقط یه تصویر سازیه غلط و اینکه میگن حرف حرف میاره توی چاقی هم یه فرمول اشتباه فرمول های اشتباه بعدی رو با خودش میاره . اینه که ما وقتی داریم توی اتوبوس زندگیمون مسیرمونو طی میکنیم میبینم ایستگاه سلامتی رو خیلی وقته رد کردیم و الان توی جاده های خاکی کنار شهریم و از مسیر خارج شدیم. اما چیز خیلی جالبی که استاد گفتن اینه که ما بالاخره یه روزی توی ایستگاه سلامتی بودیم ، درسته که پامونو محکم رو گاز گذاشتیم و با سرعت ازش گذشتیم اما نمیشه انکارش کرد که بالا خره ما یه روزی در اون ایستگاه بودیم شاید یادمون نیاد اما چون یادمون نمیاد یعنی از روی اون ایستگاه پرش کردیم؟!
من خودم یادمه یه روز وقتی بچه بودم رفتم روی ترازو و حدود چهلو هفت هشت کیلو بودم که برای اون زمانم خیلی زیاد بود ولی قشنگ این خاطره رو یادمه . من یه زمانی ۴۷ کیلو بودم و حتی کمتر پس وقتی یه بار در اون وزن بودم یعنی توانایی بودن در اون شرایط رو همین الان دارم .
مثل درسایی که در بچگی خوندیم ، مثلا ما هممون توی راهنمایی اسم غده های بدن ، با کاراییشون و جای دقیقشون توی بدن رو خوندیم ولی الان یادمون نیست مگر اینکه مرورشون کرده باشیم ، لاغری هم مثل یه درس قدیمی میمونه ما یه بار اون درس رو پاس کردیم ولی چون مرورش نکردیم اونو یادمون رفته .
من تصمیم گرفتم با لاغری و تناسب اندام در صلح باشم به جای اینکه با چاقی بجنگم ، امروز خیلی اتفاقی فایل ۲۰ از توی آهنگام پلی شد و این موضوع رو برام یادآوری کرد . این برای من همون جی پی اسی بود که یه راهنمایی کوچولو بهم داد .
همین چند روز پیش داشتم میرفتم یه جایی و سوار تاکسی بودم بعد راننده اشتباهی به جای اینکه مستقیم بره پیچید توی راستگرد ولی من سریع بهش گفتم که باید همون راه مستقیم رو میرفتیم و اشتباه اومدیم و راننده هم یه دنده عقب گرفت و ما بر گشتیم به مسیر اصلی . لاغری هم همینطوره ، الان که بهش فکر میکنم اصلا مسیر سختی نیست فقط باید یه دنده عقب بگیریم و نیازی نیست به راه اشتباه ادامه بدیم و پشت کلی چراغ قرمز اضافه بایستیم ، ممکنه اگه به راه اشتباهمون ادامه بدیم و وقتمونو هدر بدیم و الکی بریم توی کوچه پس کوچه هایی که نمی شناسیمشون ، بازم به ساختمان مقصدمون برسیم ولی چه چیز هایی رو در راه رسیدن به اون مقصد قربانی کردیم؟ وقتمونو ، انرژیمونو ، حتی سلامتیمونو .
واقعا وقتی لاغری با ذهن آسون ترین راهه چرا حتی سعی نمی کنیم یه بار امتحانش کنیم ببینیم واقعا هست یا نه؟ وقتی خودمون به تنهایی نمیتونیم راهمونو بریم از خدا کمک میگیریم و جی پی اسمونو روشن میکنیم تا ساده ترین راه و نزدیک ترین راه و بدون ترافیک ترین راه رو بهمون نشون بده
خدایا شکرت بابت این زندگی که به من عطا کردی
ممنونم استاد ، حالم عالیه
نشان های دریافت شده
سلام
استاد من این فایلو گوش کردم و خواستم بیام تمرینم و برداشتم رو از فایل بنویسم ولی دیدم واقعا نیاز به کمک دارم. نمیدونستم کجا ازتون کمک بگیرم و تصمیم گرفتم بیام اینجا بنویسم.
استاد من چند وقته که دارم هر روز یه گام اندازه ی توانی که دارم بر میدارم و همش به خودم میگم بهتر میشی بهتر میشی ولی رفتارم واقعا با خودم بده ، خیلی خیلی وحشتناک شدم من حتی یادم نمیاد قبل از دوره هم این طور پرخوری کرده باشم ، احساس میکنم تمام چیزایی که در طول دوره یاد گرفتم موقع غذا خوردن از جلوی چشمم رد میشن و من کاملا به همشون بی توجهی میکنم . اصلا توی خوردنم تعادل ندارم و نمیدونم چرا اینطوری شدم ، قصد نداشتم ازتون سوال بپرسم و خیلی سعی کردم خودم حلش کنم ولی دیدم اوضاع داره بدتر میشه برای همین تصمیم گرفتم بیام که شما راهنماییم کنید . استاد من اصلا نمیدونم پرخوری عصبی چیه و چرا این اتفاق میفته ولی ذهنم همش این چند وقته بهم میگفت برو دربارش سرچ کن ببین چیه بیماریش؟ ولی من به حرفش گوش ندادم و به خودم گفتم نه اینا همش ذهنیه و با استمرار توی مسیر ذهنی حل میشه ولی من واقعا دارم به خودم آسیب میزنم ، واقعا کارم وحشتناکه . وقتی یه غذا میبینم فقط و فقط به خوردنش ادامه میدم و حتی بعد از احساس فشار شکم هم حاضر نیستم دست بکشم ازش ، با هر کانالی تحریک به خوردن میشم ، هر جا رو نگاه میکنم آدمای چاقو میبینم و انگار ذهنم داره بهم آلارم میده و توجم فقط به چاقیه ، اما میدونم که این حالت اصلی من نیست. من بعد از چند وقت بودن توی مسیر لاغری با ذهن خیلی خیلی رفتارم صحیح شد و برای همین بود که من توی دو سه ماه اول نتیجه ی عالی و دلخواهمو گرفتم ولی این چند وقته واقعا برام جای تعجب داره که چرا دارم اینطوری رفتار میکنم ، خیلی برای خودم نوشتم که چرا اینطوری هستم ؟ خیلی سعی کردم ریشه یابیش کنم و نتیجه های مختلف گرفتم اما هیچ کدومو نمیتونم به خودم ثابت کنم ؛ مثلا میگم که من از گرسنه بودن میترسم ولی خب من الان اینطوریم که به خودم میگم هر وقت گرسنت شد میتونی بری یه چیزی بخوری و واقعا هم اون موقع اینو بدون ترس میگم ولی انگار تا یه خوراکی میخورم تمام فرمولای چاقی میان رو و من تا ته اون چیزو میخورم و بعدش احساس خیلی بدی پیدا میکنم توی این چند وقته هر بار بعد از خوردن غذا یه احساس بغض خیلی بدی داشتم همش به خودم میگم تو آدم خطرناکی هستی که به خودتم رحم نمیکنی ، راه حلای زیادی امتحات کردم که توی دوره ی تکرار یاد گرفتم هم اون تمرین فایل شرح رژیم رو انجام دادم یعنی تا گرسنه نشدم نرفتم سمت غذا و بعد خوردن غذا تا حدی که فقط اون احساس گرسنگی از بین بره ادامه دادم و از سر سفره پاشدم اما چند بار بیشتر نتونستم این کارو انجام بدم انگار اینطوری شدم که همش باید سیر سیر سیر باشم و خیلی زود به زود گرسنم میشه ، به حرف شما گوش دادم و گفتم تا نشونه ی فیزیکی مثل غور غور کردن شکم و … نبینم باور نمیکنم که گرسنمه ولی واقعا صدای دلم در میاد با اینکه تازه وعده ی غذاییمو تموم کردم و این خیلی برام ترسناکه ، من حتی دلم نمیخواد غذا بخورم ولی خودمو مجبور میکنم بخورمش و توی اون لحظه ی خوردن یه آرامشی میگیرم ، انگار واقعا یه ماده ی مخدره ، الان واقعا از مواد غذایی میترسم ولی نمیتونمم نخورمشون چون اعصابم خورد میشه و اگه مثلا در حال کتاب خوندن باشم حتی یه کلمشم نمیتونم بفهمم و تمرکز ندارم ، همش فکرم میره سمت خوراکی و تا نرم و در حد ترکیدن اون ماده ی غذایی رو نخورم آروم نمیشم و بعدشم که خوردمش سرزنش ها شروع میشه و خودمو تخریب میکنم . توی این چند وقته شاید من دو سه روزشو تونسته باشم خوب رفتار کنم ولی بر میگردم سر خونه ی اول انگار . من نمیخوام به زور رفتارم رو درست کنم چون اولای دوره هیچ زوری در کار نبود و اون روش درستی بود .
بعضی وقتا اونقدر از خودم عصبانی میشم که به خودم میگم دوباره میری رژیم میگیری و چند وقت هیچی نمیخوری انقدر که احساس سنگینی میکنم ولی اصلا تحمل رژیم گرفتن هم ندارم دیگه چون با آگاهی های لاغری با ذهن خو گرفتم و میدونم نیازی به رژیم نیست . ذهنم همش میگه پرخوری عصبی گرفتی ، این یه بیماریه و نمیشه با ذهن درستش کرد ولی اصن نیمدونم چی هست این بیماری و نمیخوامم بدونم چون مطمعنم میشه با ذهنم درستش کنم الان دقیقا مثل یه معتادیم که میخواد اعتیادشو ترک کنه و پاک بشه ولی نمیدونم باید از کجا شروع کنم.
لطفا کمکم کنید . نمیدونم باید چیکار کنم؟ برم دوره ی لاغری با ذهن رو دوباره از اول ببینم یا همین دوره ی مرور کردنو ادامه بدم؟ دوره ی خدا هرگز دیر نمیکند هم خرید کردم ولی هنوز شروعش نکردم . با هم چیزی رو پیش ببرم مثلا دوتا رو باهم نمیدونم استاد هر چی شما بگید من انجام میدم فقط میخوام از پس این چالش بر بیام و حالمو خوب کنم چون دیگه تحملشو ندارم