قبل از اینکه ادامه بدی، چهار تا سؤال ازت می‌پرسم و ازت میخوام همین الان جوابش رو بدی. الان چند کیلویی؟ لازم نیست بری روی ترازو، همون عددی که در ذهنته کافیه. چند کیلو اضافه‌وزن داری؟ دوست داری به چه وزنی برسی؟ و سؤال آخر: تا حالا در اون وزن بودی؟ جواب همین سؤال آخر نشون میده که نقشه ذهنی لاغری تو الان کجا رو نشون میده و چقدر باور داری که می‌تونی متناسب بشی.
این جلسه گام ۳۶ از «صد گام لاغری با ذهن» و ادامه‌ی گام ۳۵ هست. در این گام می‌بینی چرا برطرف کردن موانع ذهنی از هر تلاشی مهم‌تره، فرق «دوست داشتن» و «باور کردن» چیه، و چطور میشه با یه تغییر ساده در گفت‌وگوی ذهنی، رسیدن به وزن ایده‌آل رو باورپذیر کرد.
🎬 در ویدیوی این جلسه چی می‌شنوی؟
اول گفتم که در لاغری با ذهن، و کلاً در هر موضوعی در زندگی، مهم‌تر از اینکه بدونیم چه چیزی باعث موفقیت میشه، اینه که بفهمیم چه چیزی جلوی موفقیت رو می‌گیره. خیلی از آموزشها روی این تمرکز دارن که برای موفق شدن چه تلاشی باید بکنی، ولی تجربه به من نشون داده که خیلی وقت‌ها برطرف کردن مانع‌ها خودش بهترین راه‌حله. هرچقدر موانع ذهنیت برای لاغر شدن کمتر بشه، خیلی راحتتر به تناسب دلخواهت می‌رسی.
بعد گفتم یکی از بزرگ‌ترین موانع اینه که باور نداریم می‌تونیم متناسب بشیم. خیلی از روشهای قبلی هم نتیجه داشتن، ولی دو چیز مهمه: نتیجه با چقدر سختی و فشار به دست اومد، و چقدر ماندگار بود. اگه با یه روش چند سال متناسب موندیم، خب باید ادامه‌ش می‌دادیم. ولی نتیجه‌ی دائمی وقتی به دست میاد که اول ذهن متناسب بشه؛ یعنی تصویرهای ذهنی و فکرمون درباره‌ی خودمون و غذا و چاقی و لاغری درست بشه.
🤔 دوست داشتن با باور کردن فرق داره
خیلی از بچه‌ها میگن «من خیلی دوست دارم لاغر بشم». من هم سالها دوست داشتم لاغر بشم، پس چرا نمی‌شدم؟ چون دوست داشتن با باور کردن خیلی فرق داره. همه‌ی ما دوست داریم متناسب بشیم، ولی تا وقتی باور نکنیم که می‌تونیم، متناسب نمیشیم.
چند روز قبل از ضبط این ویدیو یکی از دوستان باهام تماس گرفت. حدود ۱۱۵ کیلو بود و خیلی دوست داشت متناسب بشه. ازش پرسیدم دوست داری به چه وزنی برسی؟ گفت «۸۰ بشم خیلی خوبه». پرسیدم تا حالا ۸۰ بودی؟ بلافاصله گفت نه. بهش گفتم تو که از ۶۰ کیلو یهو نشدی ۱۱۵؛ همه‌ی این عددها رو یکی‌یکی رد کردی، پس یه روزی ۸۰ کیلو هم بودی. تازه اونجا قبول کرد که آره، یه روزی در همین وزن بوده.
این برای همه‌ی ما صدق می‌کنه. اگه در جواب سؤال چهارم گفتی «نه، هیچ‌وقت در اون وزن نبودم»، نشون میده چقدر رسیدن به وزن دلخواه برات غیرقابل‌باوره. اگه هم گفتی «آره، بودم»، پس باید باور کنی که کسی که یه بار در اون وزن بوده، میتونه دوباره هم باشه. خیلی ساده بگم: وزن ایده‌آلت ایستگاهیه که یه روزی خودت درش بودی و ازش رد شدی؛ حالا فقط می‌خوای برگردی.
🧭 وقتی از مقصد رد شدی، GPS رو روشن کن
همه‌ی ما بارها برامون پیش اومده که دنبال یه آدرس بودیم و یهو فهمیدیم از مقصد رد شدیم. می‌پرسیم و میگن «دو سه تا خیابون برگرد، همون‌جاست». هیچ‌وقت ناامید نمیشیم که «وای، از مقصدم گذشتم، حالا چیکار کنم»؛ دور می‌زنیم و برمی‌گردیم. برای خود من هم پیش اومده که فکر میکردم مسیر رو بلدم، گم شدم و تازه GPS رو روشن کردم. دیدم سه کیلومتر رد شدم و GPS قدم‌به‌قدم گفت کجا دور بزنم، از کدوم خیابون برم و میدون رو رد کنم، تا رسیدم.
اضافه‌وزن هم دقیقاً همینه. ولی حرف‌هایی که درباره‌ی خودمون می‌زنیم، مثل «من چاقم، من بدشانسم»، اون‌قدر بار سنگینی در ذهن می‌سازن که اصلاً امکان متناسب شدن رو در خودمون نمی‌بینیم. بعضی‌ها می‌پرسن «خب چطور باور کنم؟». جوابش همینه: باید سختی کار رو در ذهنت آسون کنی و گفت‌وگوی ذهنیت رو عوض کنی. به‌جای اینکه بگی «من الان ۱۱۰ کیلوام و برای ۷۰ کیلو شدن باید سختی و رنج بکشم»، بگو «من یه روزی در ایستگاه ۷۰ کیلو بودم و حالا میخوام برگردم به همون ایستگاه». کدومش آروم‌تر و باورپذیرتره؟
خودم یه زمانی تا ۱۳۵ کیلو رسیدم و از خیلی ایستگاه‌ها رد شدم. همه‌ی تلاش‌هایی که در این سالها کردیم برای برگشتن به همون حالت ایده‌آل بود، ولی چون GPS نداشتیم، هی راه اشتباه رفتیم؛ یه مدت حس میکردیم نزدیک شدیم و بعد میدیدیم دورتر هم شدیم. آموزشهای لاغری با ذهن برای تو حکم همون GPS رو دارن؛ همون نقشه ذهنی لاغری که بهت می‌گه این فکر رو درست کن، این باور رو عوض کن، این عادت رو کنار بذار. برای همینه که خیلی از بچه‌ها میگن هر سؤالی برامون پیش میاد، جوابش در فایل بعدی هست.
🔓 چرا ویدیو رو کامل ببینی؟
چیزی که اینجا نوشتم فقط خلاصه‌ی حرف‌های این جلسه‌ست. در ویدیو این چهار سؤال رو خودم ازت می‌پرسم و فرصت داری همون لحظه جواب بدی، و درباره‌ی مسیر خودم و ایستگاه‌هایی که رد کردم بیشتر گفتم. شنیدن این توضیح‌ها با صدای خودم کمک می‌کنه نقشه ذهنی لاغری رو در ذهنت ساده‌تر و باورپذیرتر کنی.
جلسه‌های «صد گام لاغری با ذهن» جزو دوره‌های تکمیلی سایت هستن و برای دیدن ویدیوی کامل همه‌ی گام‌ها باید اشتراک ویژه‌ی تناسب فکری رو فعال کنی. اگه می‌خوای این GPS رو کامل و قدم‌به‌قدم روشن کنی، دوره‌ی اصلی «ورود به سرزمین لاغرها» دقیقاً همین کار رو برات انجام میده.
در گام ۳۷ سراغ «قدرت باور در لاغری» می‌ریم.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاه‌ها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژه‌ی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدم‌به‌قدم برای لاغری هستید، دوره‌ی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه می‌شود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایل‌های صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرین‌های عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاه‌های سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت می‌کنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.37 از 86 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
پاسخ به سوالات
احساس رنج و اندوه و سختی و ناتوانی .
اصلا نمیتونستم ادامه اش بدم .
روشهای لاغری گذشته فشار جسمی بود .
سختتر از چاقی بود .
محدودتر بود .
چاقی سخت بود اما لاغر شدن به اون شیوه ها سختتر .
برای همین من هر کاری هم میکردم باز ترجیحم بر این بود که مسیر چاقی رو انتخاب کنم .
چون سخت و طاقت فرسا بود .
پدرم در میومد .
نمیخوام بهش فکر کنم یاد زجرهاش می افتم اذیت میشم .
خیلی کم .
من به سرعت دوباره برمیگشتم سر مسیر چاقی و چون حس کمبود انرژی داشتم سریعا جبرانش میکردم تا کمی از رنجهام کاسته بشه .
هیچی اصلا راضی نبودم . سختی زیادی داشت .توانم رو میگرفت .
من اون موقع هم خوردنم زجر اور بود هم نخوردنم .
آخه همش لاغری رو به خوردن نخوردن ربط میدادن .
لاغری یعنی نخوردن .
خب این یه دیدگاه بسیار غلطیه .
اگه این واقعیت داشت این همه انسان لاغر مگه از همی غذاها نمیخورن چرا انقدر لاغرن .
حتی اگه بگیم پرخوری ندارن .
چون نیازی ندارن .
وگرنه نیاز داشته باشن هزار برابر ما میخورن .
اونا هم اگه نیاز ذهنی که همون چاقیه در ذهنشون فعال بشه قطعا چاق میشن .
چون زبان لاغری رو نا خوداگاه بلدن ولی آگاهانه بلد نیستن . ما آگاهانه زبان لاغری رو توسط شما یاد گرفتیم برای همین ما دیگه چاق نمیشیم .
چون لاغری به این شیوه از چاقتر شدن راحتتره .
زمییییین تا اسموووون .
اصلا قابل قیاس نیست
اصلا در یه مرتبه نیستن که بخوام هم ردیفشون قرار بدم .
استاد مسیر شما مسیر عشقه راه خداست صراط مستقیمه اصلا با راه دیگه قابل قیاس نیست .
لاغر شدن با ذهن درک محتوای لاغری واقعیست .
معرفته .شناخته . عشق و اشتیاقه . قابل استمراره .
این نکته است که واقعا خیلی مهمه .
چرا قابل استمراره چون راحته .
ما ذهنمون رو با طبیعت اصلیمون که تناسب اندامه همسو و هم جهت می کنیم .
چطور همسو می کنیم ؟
لاغریش رو میبینیم
نشانه های لاغریش رو به خودمون اثبات می کنیم .
طبیعت لاغری رو به خودمون اثبات می کنیم .
تمام اندامهای بدن توسط گردش خون با هم در ارتباطن .
گردش خون ما انرژی رو در بین دستگاههای بدن تبادل می کنه .
و هر لحظه به بدن انرژی مثبت میده و انرژی منفی رو از بدن دفع می کنه .
اصلا انرژی نمیتونه یه جا بمونه . این خاصیتشه . مغناطیسشه . فقط چاله های ذهنی هستند که انرژی در اونا ذخیره میشه اما هم وقتی پر میشن باز انرژی ازشون عبور می کنه مثل آبی که داخل لیوان ریخته میشه وقتی به شیر متصل باشه دائما انرژیهای قبلی رو خودش خالی می کنه و همیشه هم لیوان پره .
نیروی فراوانی دقیقا همچین کاری با جسم و دهن می کنه تمام نیازهای ذهن و بدن رو پر می کنه .
رها میشن . انرژیهای کهنه هر لحظه دارن رها میشن .
ما اصلا در این راه به ذهن نیازی نداریم . ذهن یعنی خلاء . چرا ذهن پدید اومد . چون ما حس خلاء کردیم .
فلسفه ی تشکیل ذهن خلاء هست .
وقتی فراوانی رو ببینه خلاء میره . ذهن پر میشه . ذهن الهی میشه . ارتعاشش هم الهی میشه .
دیگه چاقی تولید نمی کنه دیگه بیماری تولید نمی کنه .
انقدر اطلاعات زیاده که زبانم از گفتنش عاجز میشه .
همینا فکر می کنم کافیه . انقدر سرشار از انرژی میشم خودم متوقفش می کنم .
این فراوانیه . همیشه هست . همیشه در جوش و خروشه و کاملا تحت اختیار ما .
هر حس مثبتی که بگم کم گفتم . انقدر که دلم میخواد سکوت کنم و چیزی ننویسم .
انقدر سرشار از ذوق میشم اصلا نمیدونم چطور بیانش کنم .
پر از حرفم . پر از سکوت میم .
من حس فوق العاده ای تجربه کردم .
من در این راه به خدا رسیدم و چه شادی از این بالاتر که من به قدرت درونی خودم پی بردم .
احساسمو در سوال قبل پاسخ دادم . سرشار از حال خوب شدم اعتماد به نفس عشق مهربانی آرامش شادی و ….
نگرشم هم در حال تعالی هست .
هر زمان نگرشم به سمت نگرش خداوند نزدیک و نزدیکتر میشه .
نگرشم الهی تر میشه .
گرچه خدا محدود نیست که یه جایی باشه که من بهش برسم . اما فهمیدم که هر مرحله ای باشم اون مرتبه ای از نگرش الهیه .
و من با نگاه خداوند دارم به جهان دورم نگاه می کنم .
کاملا موافقم . تازه چه بسا از اون راحتتر و سریعتر .
چون کاملا بهم اثبات شده .
عدد خاصی توی ذهنم نیست . بیشتر حس سبکیش رو دوست دارم . ذهنم تناسب رو میشناسه .
برای هرکس یه تناسبی مدنظر هست .
من از وقتی وارد این مسیر شدم دیگه تناسب اندام رو در خودم دیدم .
یعنی شاید ۱۰۰ بودم ولی یه ۱۰۰ متناسب . چون حس تناسب داشتم .
الان که ۸۰ هستم یه ۸۰ متناسبم .
بله من در گذشته در این وزن بودم ولی یه ۸۰ چاق بودم چون حس چاقی داشتم .
میبینید عدد همون عدده منتها حسش فرق داره .
من حس تناسب رو دوست دارم وگرنه عددش ممکنه یکی باشه . اما حسش فرق داشته باشه .
عدد منو متناسب نکرد . حسم منو متناسب کرد .
بله خیلی
ولی هیچ وقت بهش نرسیدم چون سخت بود نمیتونستم ادامه بدم و دوباره راه چاقی رو در پیش می گرفتم .
رسیدن به ۱۰۰ کیلو برای من سخته چون باید حس چاقی رو دوباره در خودم زنده کنم . خب من الان فهمیدم چقدر در چاقی بهم فشار می اومد .
دیگه هر کی ندونه خودم که میدونم یه پسر در اوج جوونی چقدر میتونه توسط نگاه کردن به اندامش ناامید بشه .
من در این راه زنده شدم استاد . چاق شدن خیلی برام سخته . چون حس چاقی واقعا عذابم داد ولی حس تناسب اندام طبیعی و آسون خب خیلی لذت بخشه .
لاغر شدن به شیوه گذشته برام سخته ولی به شیوه ی الانم برام خیلی راحته .
سلام و درود .
امروز برای استمرار حال خوبم به این قسمت سایت هدایت شدم .
استاد همین یه فایل و متن به تنهایی کلییییییی بینش به انسان میده .
به قول معروف که میگن
در خانه اگر کس هست ؛ یک حرف بس است .
واقعا اگه به جمله جمله ی این آموزشها عمل کنیم لاغری به سرعت و به راحتی خودشو نشون میده .
این جملات به انسان ایمان و اطمینان میده .
خدایا شکرت که این مسیر انقدر راحت و لذتبخشه .
نکته ی خوبی که در این متن دریافت کردم اینه که مسیر لاغری از مسیر چاقی راحتتره .
لاغر شدن هم راحتتر از چاق شدنه هم سریعتر .
من خودم سالها طول کشید که چاق شدم . عمر چاقیم هم که حالا دست کم در نظر بگیریم ۱۵ ساله ولی من ۳ ماه مسیر رو یاد گرفتم و ۶ ماهه لاغر شدم .
یعنی سرعت لاغری در من ۳۰ برابر سرعت چاق شدن بوده .
و این نشون میده تناسب اندام چه سرعت فوق العاده ای داره .
اما راحتیش چطور ؟ اونم به خودم ثابت می کنم .
ما راحت چاق نشدیم .
مسیر چاقی سخت بود .
چون طبیعت بدن هر لحظه داشت لاغرمون میکرد .
تنفس . کارکرد قلب مغز کبد غدد لنفاوی پاکسازیهای داخلی و خلاصه کارکرد تمام اندامهای داخلی نشان از حذف مواد زائد از بدن و برقراری سلامتیه . پس من وقتی میخواستم ذخیره کنم بر خلاف طبیعت بدن داشتم حرکت میکردم و این کاری سخت و طاقت فرساست .
چاق شدن خلاف جهت رودخانه شنا کردن بود .
باورهای چاقی باورهایی خلاف جهت آفرینش هستن . خیلییییی انرژی میخوان تا به اثبات برسه .
چون جهت آفرینش بر مبنای سلامتی هست و تناسب اندام هم یکی از زیر مجموعه های سلامتیه .
یعنی سلامتی تناسب اندام رو هم به همراه داره
چاقی برای بدن بیماریه چون خلاف طبیعته .
انرژی همواره میل به رها شدن داره . انرژی هایی که در بدن ذخیره کردیم خیلیییی انرژی روش گذاشتیم که نگهشون داریم . ما برای چاق شدن خیلییییی زحمت کشیدیم .
ولی فراومش کردیم .
اون زمانهایی که آموزشهای چاقی رو میدیدیم ذهنمون اولش نمیپذیرفت .
بارها شده بود پس میزدیم این آموزشها رو .
رومون رو برمیگردوندیم .
خاموش میکردیم . ناراحت بودیم . عذاب میکشیدیم . چون داشتیم سختی میکشیدیم اگه چاق شدن راحت بود ما هیچ وقت از چاقی ناراحت نمیشدیم .
ذخیره کردن چربی مثل پس انداز کردن پول می مونه
هر چقدر ذهنمون رو محدود تر کنیم یعنی از باورهای محدود کننده پرش کرده باشیم میل به ذخیره و پس انداز در اون بیشتر میشه .
ذهنی که با باور فراوانی پر شده باشه میل به رها کردن انرژی در اون بیشتر خودشو نشون میده .
اگه دقت کرده باشید میگن زکات مالتون رو بدید خمس مالتون رو بدین . مالیات بدین . انفاق کنید . بخشش کنید و … میگن اینا پول رو پاک می کنه . اگه این کارا رو نکنید بیمار میشید و این پول صرف بیماری میشه یا مالتون از دست میره . چون انرژی نباید حبس بشه . چون وقتی حبس میشه از اون طرف همیشگیه دائما داره میاد و انرژی هی حبس میشه و انقدر فشار میاره تا راهشو باز کنه . پس اگه خودت راه عبور و مرور رو باز نزاری خود انرژی راهشو باز می کنه .
چون انرژی خاصیت ذخیره شدن نداره . دائما داره از شکلی به شکل دیگه تبدیل میشه .
انسانی که میبخشه قطعا به فراوانی ایمان داره .
فراوانی و ثروت و برکت رو میبینه برای همین میبخشه چون میدونه با هر بخشش ده برابرش برمیگرده .
تازه ۱۰ عددیه که ذهن باور کنه . وگرنه که خداوند بی نهایته .
اگه میخوایم چربیها آزاد بشن باید ذهن رو از قید باورهای محدود کننده رها کنیم .
یکی از اون باورها سخت بودن لاغر شدنه که انسان رو محدود می کنه .
لاغر شدن طبیعت بدنه . هیچ کاری هم که براش نکنیم لاغر میشه .
اگه نیروی لاغری در بدن نبود و طبیعت ما چاقتر شدن بود ؛ الان همه انسانها باید به اندازه تریلیهای عظیم الجثه ای بودن که روز به روز هم در حال بزرگتر شدن بودن .
این باور واقعا منطقیه و نشون میده چاق شدن اصلا وجود نداره و این تعادل و تناسبه که بر این عالم حکمفرماست .
ما از اول عمرمون تا الان هزاران کیلو کاهش وزن رو تجربه کردیم . حتی زمانی هم که ۳۰ کیلو اضافه داشتم بازم لاغری داشت در بدنم اتفاق می افتاد .
نفس کشیدن حاصل چربی سوزی در بدنه .
و نفس کشیدن هر لحظه هست . تازه غیر از سایر کارکرد اندامها
من زمانیکه چاقم بودم نفس میکشیدم چربی سوزی همون زمانم انجام میشد منتها من با ذهنم چاقی رو خلق میکردم .
با مدار ذهنیم چاقی رو خلق میکردم اما نهایت توان من برای چاق شدن ۳۰ کیلو بود .حتی اگه کسی قدرت ذهنش و استمرار در مسیر چاقیش اون رو به ۵۰۰ کیلو هم برسونه بازم لاغری داره در اون اتفاق میفته . بازم طبیعت بدنش لاغریه .
چون اگه لاغریش نبود قطعا با این قدرت ۱۰۰ تن شده بود .
نکته جالب توجه اینه که چاق شدن خلق ذهن ما بوده اما لاغر شدن خلقت خداست .
و نیروی الهی از نیروی ذهن برتره .
حالا اگه نیروی ذهن هدایت بشه و خودشو غرق نیروی الهی کنه و تسلیم تناسب اندام طبیعی بشه باورهای چاقی رو کنار میزاره و حالا دیگه چاق شدنی صورت نمیگیره چون ما چاقی رو متوقفش کردیم . حالا طبیعت بدن خودش مارو لاغر می کنه .
چرا شما همیشه شعارتون اینه که لاغر شدن آسانترین کار دنیاست ؟
چون لاغر شدن داره توسط خدا انجام میشه و اگه ما هیچ کاری نکنیم لاغر میشیم .
چون کاری که ما کردیم چاق کردن خودمون بود
لاغر شدن اراده نمیخواد .
اصلا اراده نمیخواد . چون اراده ی خدا داره انجامش میده .
اما چاق شدن اراده ی ما بود برای همین چاق شدن سختتر از مسیر لاغری واقعیست .
اینا رو ذهن کاملا میپذیره .
پس شعار اینکه لاغر شدن به راحتی به دست میاد دقیقا با این نگرش به اثبات میرسه
لاغر شدن به راحتی و به سرعت حاصل میشه .
لاغر شدن عجله کردن نمیخواد چون داره رخ میده .
لاغر شدن اراده نمیخواد چون داره رخ میده .
لاغر شدن هیچی نمیخواد چون خودش داره رخ میده .
فقط نظاره کنیم چقدر خداوند داره زیبا تناسب اندام رو خلق می کنه .
برداشت من از این قدم پاسخ به سوال آخر
سلام و درود.
گام ۳۶
جی پی اس لاغری خود را روشن کنید .
خیلی جالب بود این فایل . منم تقریبا داشتم یه تجسمی برای خودم میساختم که باید در ذهنم از چاقی عبور کنم تا بتونم مقصدم رو متصور بشم . ولی با تجسم خودمم ایستگاه لاغری رو بعد از ایستگاه چاقی میدونستم . اما به نظرم این تجسم راحتتره . اینکه مسیر لاغری قبل از مسیر چاقی بوده و فقط کافیه همون مسیر رو برگردی .
چون ما زمانی در وزن ایده آلمون بودیم .
از ایستگاه مثلا ۶۰ کیلو عبور کردیم . لازم نیست انرژی اضافه بزاریم .
ما برای چاق شدن انرژی اضافه گذاشتیم و راه زیادی رو طی کردیم
فقط کافیه به نقطه ی امن قبلیمون برگردیم .
چاقی نقطه امن ما نیست .
وزن ایده آلمون نقطه ی امنه .
فقط کافیه باورش کنیم که من دوباره میتونم به نقطه ی امن قبلیم برگردم .
شاید چندین سال پیش من در وزن ایده آلم بودم .
چیزی که یادم میاد ترس از چاقی رو اون زمانم در خودم ایجاد کرده بودم . نیروی ترس از چاقی نیروی اضافه ای بود که من با خودم حمل کردم و چاقتر و چاقتر کردم خودم رو .
من از ابزار ترس برای چاق شدن خودم استفاده کردم . سوخت بنزین ماشین من برای چاقی ترس بود . من با ترسهام خودم رو هر روز باد کردم .
من مثل یه بادکنک خودم رو هر روز و هر لحظه با هوای ترس باد کردم .
و الان فقط کافیه هوای بادکنک رو خارج کنم .
بادکنک کوچیک میشه .
نیروی اضافه نزارم .
نترسم .
غذا رو عامل چاقی خودم ندونم .
برخورد صحیحم و با مواد غذایی ادامه بدم .
از فرمولهای چاقی استفاده نکنم .
از حسرت و حسادت و نومیدی و نفرت و خشم و ترس و تردید و عجله و سرزنش و غم و جنگ و مبارزه و غرور استفاده نکنم .
سوخت اضافه به خودم ندم .
سوخت ماشین من دیدن خودم و تواناییهامه .
سوخت ماشین من سپاسگزاری و لذت بردن از داشته هامه .
سوخت ماشین من امیده .
سوخت ماشین من عشقه .
سوخت ماشین من ایمان و امنیته .
سوخت ماشین من احساس اطمینان و یقینه .
سوخت ماشین من آرامش و راحتیه .
سوخت ماشین من تایید کردنه .
سوخت ماشین من شادیه .
سوخت ماشین من استفاده از نیروی صلح خود با دیگرانه .
سوخت ماشین من عزت نفسه .
راحتش کنم . با هر تصوری که میشه راه لاغر بودن رو برای خودم راحت کنم
من زمانی در وزن ایده آل بودم پس الانم میتونم با کم کردن انرژیهای منفی خودم دور برگرد کنم .
برگردم به خونه خودم . برگردم به آرامشم .
برگردم به عشق . برگردم به شادی . برگردم به صلح . برگردم به ایمان . برگردم به حال خوب . برگردم و با این نیروها حرکت کنم .
من از مسیر امنیت خارج شدم و حالا که جی پی اسم رو روشن کردم دیدم من به جای استفاده از حال خوب حال بد رو همسفر خودم کردم .
من همراهان خوبم رو در وزن ایده آلم جا گذاشتم و هر روز و هر روز مسافرانی به خودم اضافه کردم که مسیرشون از مسیر من جدا بود . من خودم رو با اونا همراه کردم . الانم فقط لازمه مسافرینم رو تغییر بدم .
من مسافر غم و اندوه رو به مقصدش رسوندم بقیه راهش رو با یه ماشین دیگه بره . هدف غم و اندوه شهر غم بود . من اون رو توی ماشین خودم نگهش داشتم و به مسافرین دیگه توجه نکردم . امید دوست داره برگرده به شهر امید . آرامش دوست داره برگرده به شهر آرام خودش .
من همراهان ایده آل تری برای سفرم انتخاب می کنم و دوباره برمیگردم .
چون حرکت کردن همراه شادی مسیر رو دلپذیرتر می کنه .
حرکت کردن با تایید مسیرم و دلپذیرتر می کنه .
حرکت کردن با عزت نفس صلح با خود و دیگران .عشق به خود و دیگران . امید داشتن و سایر احساسات خوب خیلی راحتتره .
من برمیگردم .
چون لاغر بودن شهر آرامش و شادی و صلح و تایید و امنیته . شهر سپاسگزار بودن و لذت بردن از نعماته .
من در لاغر بودن ایمن هستم .
به شهر امن خودم برمیگردم .
دیگه توجهم رو میبرم سمت مسافرینی که تا حالا به صداشون کمتر گوش میدادم .
فقط همین تغییر مسیر زندگی منو تغییر میده .
اینکه به حرف شیر گوش بدم یا به حرف سگ .
این منم که به صدای اونها توجه می کنم .
من در درس دیروز یاد گرفتم گفتگوهای خودم رو هم در مسیر لاغری بیارم و سطح عظیمی از لاغر شدن رو شناختم .
صحبتهایی که با خودم می کنم جهت صحبتهای ذهنم رو معلوم می کنه .
خودم وقتی شاد باشم ذهن منم در جهت شادی با من حرف میزنه .
خودم وقتی ایمان داشته باشم ذهن منم گفتگوهاش در مسیر ایمان میشه .
من فقط خودم رو باید تغییر بدم و با تغییر خودم ذهنیتم عاداتم احساساتم گفتگوهام و اعمالم رو به جهت لاغری برمیگردونم . در جهت امنیت و آرامش .
من دیگه لازم نیست نیروی عظیم ناخواداگاه رو تغییر بدم .
من همین جهت ۲ درصد نیروی خوداگاه رو تغییر بدم نیروی عظیم ناخوداگاه خود به خود تغییر می کنه . درست مثل موتور یا ماشین فقط یه فرمون رو یکبار تغییر بدیم و جهت رو برگردونیم کل ماشین بزرگ وجودمون خودبه خود برمیگرده .
چرخوندن جهت فرمان هم خیلی راحته چون اون کارش گردشه . لازم نیست نیروی اضافه صرف کنیم .
فقط کافیه به جای اینکه با خودمون صحبتهای سرزنش کننده داشته باشیم صحبت های تایید کننده داشته باشیم .
به جای اینکه نگاه به زندگی دیگران کنیم و حسرتشون رو بخوریم نگاه به زندگی خودمون کنیم و سپاسگزار داشته هامون باشیم و لذتش رو ببریم .
خدایا چقدر مسیر لاغر شدن راحت شده .
فقط منم که باید انتخاب کنم . آیا میخوام در رنج و سختی ادامه بدم یا فرمون رو برگردونم و در جهت آسونی و لذت برگردم .
واقعا امروز که گام ۳۶ هست من به کلی شناخت در مورد خودم رسیدم . در مورد حرکتم . در مورد شخصیتم . در مورد مسیرم .
واقعا حرفاتون انسان رو به فکر کردن تشویق می کنه .
با وجود مسیری به این راحتی کیه که واقعا لاغر بودن رو انتخاب نکنه .
هر چقدر بیشتر مسیر رو میشناسم و راحتیاش رو بهتر دلم میخواد در این مسیر حرکت کنم .
من فقط باید شهر اصلی لاغری رو بهتر بشناسم تا حالا هم که ما راه لاغری رو انتخاب نمیکردیم چون برامون بد معرفیش کردن .
من میتونم لاغر بشم .
من میتونم لاغر بشم .
فقط همینو که تغییر بدم به شهر زیبای لاغری وارد میشم .
من میتونم .