لذت بردن از زندگی (جلسه چهارم)

سلام و درود به استاد عزیز و همه هم مسیرهام

تمرین ۱:

آیا واقعاً شما و شکایت می کردید از وضع زندگی؟چه تصور راجع به زندگی داشتی؟

• بله بی نهایت زیاد …یادمه توی نوجوانیم توی زندگیم از پدر و مادرم گرفته تا اقتصاد مملکت و شرایط روز و حتی خدا شاکی بودم و اونا رو مقصر در شرایط فعلی اون زمان میدیدم….
• همیشه فکر میکردم اگه پدر من فلانی بود اگه مادر من تو زندگی طور دیگه ای رفتار می کرد اگه توی ایران نبودم اگه مسئولین ما یه ذره به فکر مردم بودن اگه خدا منو اینطوری و اینجوری خلق نمی‌کرد من جور دیگه ای زندگی می کردم و سختی توی زندگیم نداشتم…
• یادمه همیشه به مادرم میگفتم من یک بچه معصوم بودم که شما منو به این زندگی پر از چالش آوردین شما که خودتون از زندگی راضی نبودین چرا من وارد این دنیا کردین؟؟ پس شما مقصر هستی…. یا به پدرم می گفتم شما که وضع زندگیتون خوب نبود چرا این همه بچه می آورین که اونا هم توی زندگیتون احساس بدبختی و کمبود و نداری بکنن؟؛بچه پولدارا رو ببینن و حسرت بخورن که چرا اندازه اونا نداریم؟! یا آرزو کنن کاش تو که زندگی اونا بودیم.
• این طرز فکر من طوری پیشروی کرده بود که من هر خواسته ای رو از اونا و اطرافیان میخواستم و معتقد بودم وظیفشونه و بیان هم میکردم و جنگ اعصاب توی زندگی راه می افتاد و وقتی هم که نمیتونستم دیگه کاری کنم خدارو پیدا میکردم و همیشه از وضع بد از زندگیم ناله میکردم…

یا حتی توی دوران ابتدایی جوانی هم که اولش با کنکور شروع میشد باز همین طرز فکر ها ادامه داشت همیشه حسرت میخوردم چرا پولدار نیستیم که بتوانیم از امکانات بهتر استفاده کنیم؟؟حتی غصه میخوردم چرا من و خواهر برادرام سهمیه نداریم که مثل خیلی ها خیلی راحت رتبه کنکور خوب و رشته و دانشگاه عالی به دست بیاریم؟؟همیشه میگفتم کاش ماهم پارتی می داشتیم تا وضع زندگیمون تغییر می کرد. با خودم میگفتم اگه فلان امکانات بود اگه بچه های شهرهای بزرگ و خانواده های خوبش بودیم و اگه و اگه و اگه….الان بهتر زندگی میکردیم… 

نتیجه افکار این شده بود که من باید در رشته و دانشگاه عالی قبول بشم تا از این به بعد زندگیم عالی بشه سه سال سختی و رنج برای خودم و خانوادم به وجود آوردم که من فقط و فقط باید درس بخونم چون خانواده من هیچ کدوم از امتیازهای بالا رو ندارن که بتونه من رو جلو بندازه پس حتماً باید من رو حمایت های غیر مالی ( در حد ایده آل) بکنند مثلا اینکه همیشه بهم دلگرمی بدن توی ناامیدی هام یا توی خونه کوچیک مون سر صدا ایجاد نکنن یا بیرون رفتن رو کنسل کنند چون اینطوری حواسم پرت می شد و  من نمیتونستم تمرکز کنم و  چون این موارد یا موارد مشابه اون به صورت ایده آل اجرا نمی شد همیشه بساط شکایت من وجود داشت.

الان که فکر می کنم میبینم با وجود منفی گرایی من نسبت به زندگی و شرایط داشتم واقعاً خداروشکر که زندگیم کن فیکون نشده…و تونستم با وجود همه اینا به لطف خدایی که تقریباً الان بهتر درکش میکنم رشته نسبتاً خوبی قبول بشم که الان دوستش دارم. اما با همه اینا حتی یادم موقعی که دانشگاه قبول شدم همیشه می گفتم این رشته ایده آل من نیست و من این رشته رو نمی‌خواستم و این رشته در حد من نیست و باز هم گله مند بودم 

الان که دارم فکر می کنم و آنالیز میکنم حرفام رو …من با بقیه همیشه در مورد مشکلات و گله مندی از زندگی صحبت می کردم نمیدونم شاید دلم می خواست بفهمند و درک کنند که من تو شرایط خیلی سختی دارم زندگی می کنم و بهم حق بدن که اگه شرایط اونطوری که می خوام نمیشه مقصر من نیستم.

و تصورم از زندگی این بود که ما توی جهان پر از سیاهی و بی عدالتی زندگی میکنیم که همین که به دنیا اومدیم و الان اینجا هستیم همش معادلات اشتباهی هست که خدا مارو مجبور به حل و انجام دادن اونا کرده و در نهایت هم در اون دنیا با نهایت عدل (سخت گیری) خودش با ما رفتار میکنه… پس ما قرار نیس هیچ وقت آب خوش از گلومون پایین بره.‌..

اما الان الان می خوام بنویسم از خوبی های این جهانی که تا همین الان بهشون توجه نمیکردم از خوبی هایی که اگه لطف خدا نبود زندگی خیلی سخت تر می شد پس خدایا شکرت که دارمشون…

• زندگیم ارزش منده به خاطر اینکه خدا بهم سلامتی داده که از همون لحظه اول ورود به زندگی حواسش به همه سیستم بدنم بود که اختلالی ایجاد نشه یا اگه اختلالی هم پیش میومد خودش و سیستم بی نظیری که طراحی کرده بود من رو به سمت بهبودی حداکثری پیش می‌برد بدون اینکه شرایط سختی رو پیش روم بزاره.طوری که الان فکر میکنم که اگه هر کدوم از اونا نبودن حاضر بودم همه دنیاا وجود نداشت ولی من بتونم مثل افراد سالم زندگی کنم.
• زندگیم ارزشمنده به خاطر پدرومادری که دارم که تا این لحظه در حد توانشون من رو به سمت خوبی ها راهنمایی میکردن و به هر حال سعی کردن پدرومادر خوبی برامون باشن
• زندگیم ارزشمنده چون خانواده خوبی دارم خواهرا و برادری دارم که وقتی اتفاق خوبی برام میوفته خوشحال میشن
• زندگیم ارزشمنده چون الان که فکر می کنم میبینم خدا حواسش به من بوده و هست ….

حواسش به من بود توی لحظه هایی که من فکر میکردم ته خطم و من نذاشت کارهایی بکنم که موجب پشیمونی من توی هر دو دنیام بشه.

• زندگیم ارزش منده به خاطر اینکه رشته و دانشگاهی دارم که خیلی ها دوست دارن داشته باشن و الان که میبینم که حتی خودمم دوسش دارم… از اینکه می تونم تاثیرگذار باشم ،از این که میتونم مفید باشم توی جامعه اطرافم خوشحالم.
• زندگیم ارزش منده به خاطر آشنایی من با این سایت با استادی که شبیه من بوده و من از وقتی که وارد این سایت شدم آگاهی‌های بی‌نظیری نصیبم شده که دلم آروم میگیره.
• زندگیم ارزش منده به خاطر ذهن خوبی که دارم که تونست و می‌تونه مهارت ها و اطلاعات های مختلفی رو یاد بگیره که زندگی رو برام راحت تر و لذت بخش تر کنه مثل رانندگی یا کار با سیستم های به روز و پیشرفته یا حتی مطالب لذت بخشی که توی دوران مدرسه و دانشگاه یاد می گرفتیم و خوشحال بودیم که فهمیدیم و متوجه شدیم.
• زندگیم ارزش منده به خاطر خودم که همیشه آموزش و یادگیری رو دوست داشتم…مخصوصا آموزش هایی حس میکردم برام مفید بودن…
• زندگیم ارزش منده به خاطر خدایی که هست وجود داره و کمکم کرده همیشه کارهایی را انجام بدم که در شأن انسان بودن خودم هست
• زندگیم ارزش منده به خاطر همه نعمت های بینهایت ارزشمندی که خدا رایگان بهمون داد طوری که اصلا قابلیت شمارش اونا رو نداریم و حواسش بهمون بود که نعمت هاش باشن در اختیارمون و ازمون نگرفتشون.
• زندگیم ارزشمنده به خاطر اینکه خدا منو لایق دونسته روی این کره خاکی زندگی کنم و تجربه ای از زندگی هم داشته باشم.
• زندگیم ارزش منده به خاطره منحصر به فرد بودن خودم اینکه من با همه چالش‌ها و باورهای ذهنیم انتخاب شدم که باورهام رو اصلاح کنم.
• زندگیم ارزشمنده بخاطر همه چیزایی که دارم اما توان ارزش گذاری حقیقی روی اونا رو ندارم و این لیست حقیقتا انتهایی نداره

خیلی ممنونم از استاد عزیزم که من رو به فکر در مورد داشته هام تشویق کردن…زنده و پاینده باشید