زندگی با اراده خداوند (قسمت چهل و هفتم)

سلام خدمت استاد گرامی و دوستان عزیز 

همه انسانها نابغه به دنیا میان ولی با دریافت شنیده ها و آموزش‌ها در مسیر زندگی نبوغ خود را نادیده میگیرن 

خلاقیت و نبوغ جزئی از ویژگی ما انسانهاست که خداوند بهمون هدیه داده 

اول باید بپذیریم که نابغه هستیم ،باید بپذیریم که خلق کردن خصلت ماست 

خداوند از خود در همه ما دمیده و واضح است که خداوند خالق است ،تمام آنچه برای ما جالب ،شگفت انگیز یا جذاب و یا عادی هست مخلوق خداوند هستند 

پس من میتونم بپذیرم که من هم خلاقیت دارم و میتونم خلق کنم ،کاری که اونقدر آگاهانه یا ناآگاهانه انجامش دادم که برام عادی شده 

البته که اسم اونها رو خلق کردن و یا نبوغ نزاشتم و برام عادیه که هر روز انجامشون بدم بدون هیچ تعریفی 

گاهی که دخترم از خلاقیت من تعریف میکنه و یا کسی بازخوردی میده تازه متوجه میشم که من هم از خودم خلاقیت نشون دادم و حتی خیلی وقتها نپذیرفتم که من هم نبوغ دارم و نابغه هستم 

چون تعریفی که از نابغه در ذهنم داشتم طور دیگه ای بود و اصلا خودم رو لایق نابغه بودن نمیدونستم 

نبوغ و خلاقیت در همه ما وجود داره چه بدونیم چه ندونیم ،چه اجازه تجلی بهش بدیم چه ندیم 

ما از خداییم همونطور که خداوند خودش،در قرآن گفته پس ویژگی های خداوند در همه ما هست 

تنها کافیه اینو بدونیم ،باور کنیم و اجازه بدیم آشکار بشه و بپذیریم که اون چیزی که خلق کردیم نبوغ و خلاقیته که البته از خداونده 

زمانی که آرام و مشتاق تجربه کردن هستیم ایده ای دقیقا مطابق زندگی و شخصیمتون به ما داده میشه و ما اگر اون رو اجرا کنیم نبوغمون رو آشکار و متجلی کردیم و چون خیلی مطابق با ماست برامون چیز شگفت انگیزی نیست 

و هیچ وقت نپذیرفتیمون که این نبو غه و خلاقیته و البته که با ارزشه 

من الان یادم اومد که همیشه به دنبال نظم دادن وسایلم ،ایده هایی رو اجرا میکردم که حس خوبی بهم میداد ولی خوب به نظرم نبوغ نبود 

همیشه به دنبال درست کردن باکس و یا جعبه ها و فضاهایی بودم که به همه چیز نظم میده 

و همیشه از وسایل اطرافم اینکارو انجام می‌دادم 

مثلا با یه جعبه کفش و یکسری چیزای تزئینی که داشتم جعبه خاطرات درست میکردم و یا یه فضایی توی کشو درست میکردم و جورابها رو توش می‌ریختم و با سبد پلاستیکی میوه و پارچه جایی برای لباسها درست میکردم 

برای لوازم آرایش و یا ابزار ریز جایی درست میکردم و همیشه از همون چیزی که داشتم اینکارو میکردم 

حتی یادمه وقتی کمد دیواری با کشو و طبق های زیاد زده بودیم دنبال یه چیز بهتر میگشتم و از دوست همسرم چند تکه چوب گرفتم و کشوها رو با چسب چوب و اون تخته ها طبق بندی کردم تا شال‌ها و لباسهام مرتب باشن و اون موقع هیچ خبری از نظم دهنده های آماده امروزی نبود و البته که این نبوغ در وجود افراد دیگه ای بود که اونو متجلی کردن و باعث کسب درآمدشون شد 

ولی من هیچ وقت با نگاه جدی و یا خلاقیت ندیدم !

پس اینکه باورکنید ما توسط خداوند به ویژگی نبوغ و خلاقیت مجهز شدیم و این بسیار با ارزش و مقدسه و میتونه زندگی خودمون و جهان رو گسترش بده اولین قدم و مهمترین قدم هست 

من می‌پذیرم که به صورت بسیار طبیعی خلاق و نابغه هستم همونطور که دیگران هستند 

چند روز پیش دخترم قرار بود یکسری محصول از ایده خودش،برای مدرسه آماده کنه و اونجا بفروشه و البته اینکارو معلم ازشون خواسته بود دخترم یکسری دستبند و جاسوئیچی درست کرد و دوستش ازش خواست که براش تو گوشی عکس بفرسته و دخترم هم اینکارو کرد 

و بعد دوستش هم رفت عین کارهای دخترم رو درست کردم دخترم خیلی ناراحت شد و گفت که چرا دوستم از من تقلید کرده 

من بهش توضیح دادم که اشکال نداره سعی کن حست رو خوب کنی بینهایت ایده در ذهن ما هست ،برو چیزای جدید درست کن 

دخترم گفت وسیله اش رو ندارم و من گفتم با اونچیزی که داری درست کن 

و دیدم دخترم چند دقیقه بعد اومد پیشم و با یکسری مهره و نخ آویزهای جالبی برای گوشی درست کرده بود که هم خودش ذوق داشت و هم من حس خوبی گرفتم 

و اتفاقا فروش خوبی هم از اون آویزها داشت 

واقعا اگر ما خودمون رو خلاق و پر از ایده بدونیم که البته همه از خداونده ،بالاخره یه راهی برای خلق کردن دقیقا طبق توانایی های خودمون پیدا میکنیم 

فرصت ها و ایده ها بسیار فراوان و بی انتها هستن و ما باید بپذیریم که نابغه هستیم و اومدیم که این ویژگی خداوند رو خلق و تجربه کنیم و جهان رو رشد و پیشرفت بدیم و خودمون هم رشد و پیشرفت کنیم 

اینطوری اولین قدم رو برداشتیم و میتونیم با هدایت های بی‌نظیر خداوند اونچیزی رو که براش به دنیا اومدیم رو اجرا کنیم و در مسیر پیشرفت و همسو یا خداوند حرکت کنیم 

و اینطوری تجربه کنیم و لذت ببریم 

خدای مهربانم بینهایت سپاسگزارم

 استاد عزیز بینهایت سپاسگزارم 

سلام خدمت دوستان عزيز و استاد گرامي 

من با انرژي بينهايت عهد بستم كه به اين دنيا بيام و تجلي قدرتش باشم پس الان چطور ميتونم قدرت خداوند در وجودم رو انكار كنم 

وقتي داشتم اين متن شگفت انگيز رو ميخوندم ياد دختر ٩سالم افتادم كه ديشب براي نعمت هاي خدا شعر ميگفت با گفتن يه بيت شعر چنان  احساس شوق و شادي بهش دست داده بود كه حس كردم داره خلق كردن رو تجربه ميكنم حس كردم قدرت خداوند رو متجلي ميكنه و اين حس خوب روحش رو نوازش ميداد من بهش گفتم وقتي اين شعر رو خلق كردي خيلي حس خوبي داره نه ؟

گفت خيلي ،تو هم وقتي كيف ميبافي حس خوبي پيدا ميكني 

گفتم بله ،من هر جامدادي يا كيفي رو كه ميبافم احساس خيلي خوبي پيدا ميكنم ،من وقتي نخ رو تبديل يه يه كيف ميكنم حس خلق كردن و توانمندي پيدا ميكنم ،همش احساس ميكنم اين خداست كه داره خلق ميكنه و اين هنر رو گسترش ميده 

من دارم ياد ميگيرم كه محدوديت در ذهن منه ،خيلي از افراد رو ديدم كه دست و پا ندارن ولي شما ميكنن،دست نداره با پا نقاشي ميكنه ،حتي اقايي رو تو تلويزيون ديدم كه به ظاهر عقب افتاده بود ولي بازيگر بود پس محدوديت براي ما وجود نداره چون خداوند از روح خودش در ما دميده پس ما مثل خداوند توانمند و خالق هستيم ،ميتونيم زندگي خودمون رو همونطوري كه دوست داريم خلق كنيم 

من بسيار خوشحالم كه خداوند منو در مسيري هدايت كرد كه خودم رو بهتر بشناسم و خودش رو بهتر بشناسم و زندگي داشته باشم كه تجلي خداوند روي زمين باشه و زماني كه به خودش پيوستم احساس شادي قدرت رضايت و سپاس گزاري رو با خودم ببرم 

من يك نابغه هستم ،من خداوند رو در خودم احساس ميكنم و دارم ياد ميگيرم كه هيچ چيز در اين دنيا براي من شيرينتر از خلق كردن نيست ؛

خلق كردن لحظات شاد،خلق كردن يه غذاي خوشمزه،خلق كردن يه كيف شيك،خلق كردن اندامي متناسب،خلق كردن پول،خلق كردن انساني توانمند ،با ايمان و شاد 

خداي مهربانم بينهايت سپاسگزارم كه منو به مسيري هدايت كردي كه احساس شادي و توانمندي رو تجربه كنم و با كساني همسفر باشم كه به من شادي و اشتياق و اگاهي هديه ميدن 

استاد عزيز بابت اين اگاهي هاي ناب كه حس خوب و حقيقت و خدا درش نهفته هست بينهايت سپاسگزارم