خیلیها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار میکنن: پرخوری عصبی. 😖🍰
میگن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊
انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫
جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمیدونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭
🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟
هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده میشود که نتیجهی آن برای همه انسانها یکسان باشد.

مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمیکند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.
یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.
فرقی نمیکند زن باشید یا مرد، سیاهپوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹
اینجاست که یک قاعدهی مهم شکل میگیرد:
“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسانها در همان وضعیت، نتیجهی مشابهی ایجاد کند.”
حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.
اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی میشود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی میشود. 🤔
اما با یک نگاه ساده به اطرافمان میبینیم که اینطور نیست.
خیلی از دوستان، فامیلها یا همکاران ما در شرایط استرسزا عصبانی یا مضطرب میشوند، اما همچنان متناسب میمانند. بعضیها ممکن است دچار استرسهای شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده میشوند، نه چاق میشوند. ✨
پس سوال بزرگ اینجاست:
چرا بعضیها عصبی میشوند ولی پرخوری نمیکنند؟
و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی میشوند، مستقیم سراغ یخچال میروند؟
🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه میگویند؟
طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرسزا قرار میگیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا میشوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کردهاند. 🍕🍫

تاثیر اعصاب بر افراد لاغر
🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی میشوند، پرخوری نمیکنند؟
بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:
آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمهی پرخوری را در بدن انسان فشار میدهد؟
جواب کوتاه این است: نه!
🔵 همهی انسانها استرس و فشار روانی را تجربه میکنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیریهای قبلی اوست.
کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.
در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راههای دیگری مثل پیادهروی 🚶🏻♀️، گفتوگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.
👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانوادهها که برای آرام کردن بهانهگیریها یا گریههای کودک، به او هلههوله میدهند 🍭 یا وعدهی خرید خوراکیهای خوشمزه میدهند، در ظاهر کار ساده و بیضرری باشد…
اما همین رفتار به ظاهر کوچک، میتواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکلگیری باورها و عادتهای ذهنی کودک بگذارد.
📚 کودک به تدریج یاد میگیرد که:
“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”
این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل میشود.
نتیجه؟
سالها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣
🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فستفود میخواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.
📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”
در حالی که این تسکین، کوتاهمدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.
🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!
دیگه وقتشه که با اشتهای بیموقع و پرخوریهای بیدلیل خداحافظی کنی! دورهی ویژهی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت میکنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آرومآروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿
با آموزشهای این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات سادهی ذهنی، راه رهایی رو یاد میگیری. 🌸

نقش باورها در پرخوری عصبی
بعضی وقتها باورها میتوانند راههای جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دستتان بسته میشوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که میتواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاقتر شدن شما شود. 😔
چرا من چاق شدم؟ 🤔
شاید این سوال همیشه توی ذهنتان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادتها هستند که تعیین میکنند چطور به سمت چاقی پیش میروید.
هر فردی که به طور منظم در زندگیاش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار میگیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، میتوانند شکلدهنده وضعیت بدنی شما باشند.
پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫
پرخوری عصبی را خیلیها به عنوان یک اختلال جدی میبینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی میشوید یا تحت استرس قرار میگیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا میروید.
یعنی این چیزی نیست که از درون بدنتان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت میشود.
مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا میکنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات میروید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمیدهد، بلکه فقط نشاندهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونیتان ایجاد شده است.
عادتها، نه اختلالها 🧠
هر رفتاری که از ما سر میزند، یک نتیجه از عاداتی است که در طول زمان شکل گرفتهاند.
وقتی که مغز یک رفتار را تکرار میکند و آن رفتار به نوعی برای ما لذت یا آرامش به همراه دارد، به مرور زمان تبدیل به یک مسیر عصبی ثابت میشود.
در واقع، پرخوری عصبی هم به همین شکل، به عادت تبدیل شده و از آنجا که مغز همیشه از «لذت» خوشش میآید، این عادتها ممکن است گاهی از کنترل خارج شوند.
چطور میتوانیم عادتها را تغییر دهیم؟ 🔄
از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلالهای غیرقابل تغییر، میتوانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سالهاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨
در دورهی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد میگیرید چطور عادتهایی را که فکر میکنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، بهدرستی شناسایی و بازنویسی کنید.
با شرکت در این دوره، نهتنها متوجه میشوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل میدهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادتها و ساختن الگوهای تازه به دست میآورید.
✨ یادتان باشد: شما اسیر عادتها نیستید؛ بلکه میتوانید استاد و خالق عادتهای تازهای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت میکنند.
🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادتهایی که سالها مانع شما شدهاند را تغییر دهید و با آگاهی، آیندهی تازهای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیکتر میشوید.
✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨
دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جوابها، ذهنت رو شفافتر و انگیزهات رو قویتر میکنی. قول میدهم که حس فوقالعادهای بعدش خواهی داشت! 💖
🌱 مرحله اول:
با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:
- 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
- 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد میکند؟
- 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن میبینید؟
- 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمیشود و بعد از آن پرخوری به حساب میآید؟
- 🧠 به نظر شما برای اندازهگیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟
✍️ پاسخهای خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!
🌟 مرحله دوم:
حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔
- 🔍 انواع روشهای غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
- 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.
یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاهتر شدن هستی، قویترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمیداری. 💪🏻💖
منتظر خوندن نوشتههای ارزشمندت هستم! 🌸✨
منتظر خواندن نوشته های شما هستم
همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن
امتیاز 3.95 از 232 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!


خب رسیدیم به جلسه ششم .
اول راجب تغییرات که در این مدت کردم بخوام بگم کاهش وزن خوبی داشتم ولی خودمو وزن نکردم ببینم چند کیلو فقط میدونم لباس هام یکمی برام گشاد شدن.
کم و پیش ولی با خودم درگیری های دارم حساسیت های راجب خوردن برای مثل لقمه شروع نکرده حس میکنم زیاده یا کمه یه چیزی بخوام بخورم مثلا بعد غذا یه تنقلاتی حس عذاب وجدان میگیرم حس میکنم دارم پر خوری میکنم ولی خب گاهی نادیده میگیرم و گاهی به خودم توضیح میدم ولی میدونم راز موفقیت اینه که دیگه هیچ نجوا چاق کننده ای در ذهن ما نباشه .
پرخوری کردن چیست:در بحث خوردن مقدار ما نداریم هیچ کسی نگفته اندازه خوردن ما فلان قدره قانونی برا خوردن وجود نداره و هرکسی بر اساس باورش نیاز های بدنش شروع به خوردن میکنه (اولین برش یک پیتزا همیشه برا آدم لذت بخشه این لذت باید در شروع و پایان غذا همراه ما باشه زمانی که حس کردی ادامه دادن غذا هیچی لذتی برات نداره و فقط ب زور داری وارد دهانت میکنی بدون داری پرخوری میکنی).
پر خوری کردن چه احساسی در من ایجاد میکند:تا زمانی که دقتی بر چاقی خودم نداشتم برام حس های که داشتم ذره ای مهم نبود میخوردم تا فقط اون مواد تموم بشه ولی الان حس عذاب وجدان ترس احساس های منفی و هر موقع این پرخوری و شکست میدم پر میشم از حس های خوب احساس موفقیت.
ب نظر شما بین پرخوری کردن و چاق شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد:مواد غذای هیچ قدرتی انرژی ندارن نه توانایی لاغر کردن دارن نه توانایی چاق کردن این یعنی جسم من قوی از مواد غذایی است تا زمانی که باور فرد این باشه فرد متناسب میمونه اما زمانی که فرد حس کنه غذا یه قدرت قوی به نام چاقی داره اون لحظه است که فرد شروع ب چاق شدن میکنه و ب دلیل این که نمیتونه خوردن و کنار بزاره چاق میشه و چاق زندگی میکنه.
به نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری حساب نمیشه و بعد اون پرخوری ب حساب میاد:بازم میگم خوردن تا زمانی که لذت بخش و بدون ترس است یعنی نیاز بدن زمانی که همراه با ترس و فشار باشه میشه پرخوری.⁸
هیچ کسی برا خوردن خودش میزانی قراره نداره و هیچ جایی حرفی از اندازه و تعداد غذا نگفتن تا زمانی که به خودت شک کنی و بری سراغ دکتر .اندازه رو میل من در اون تایم تعیین میکنه ممکنه من روزانه ۲۰ قاشق مثلا برنج بخورم بر اساس نیاز بدنم امروز ۲۵ تا بخورم تا زمانی که بحث نیاز واقعی بدن هست اندازه و مقداری وجود ندارد .
دیدگاه من :بین من و شوهرم که متناسب هست تفاوت ها وجود داره .
شوهر من هیچ وقت هیچ ذوقی برای خوردن هیچ غذایی نداره سالی یه بار شاید برا خوردن یه غذا ذوق کنه .هیچ وقت یهوی نمیگه دلم فلان چیز و خواست ولی دل من هر تایم یه چیزی و میخواد و گاهی این خواستن و نرسیدن ها در من باعث ایجاد اعصبانیت میشه.
شوهر من براش فرقی نداره غذا بخوره کاری انجام بده یا اول کارشو انجام بده غذا بخوره ولی برا من اول غذا خوردن مهمه.
شوهر من هیچ باوری راجب چاق شدن نداره با هر بار غذا خوردن انگار زیر لب میگه ببین من ترو میخورم ولی تو باعث چاق شدن من نمیشی .من یه قاشق اضافه برام حکم یه دیس و داره.
شوهر من از لاغری بدش میاد ولی در خودش توانایی چاق شدن و نمیبینه .
انواع روش های خوردن در من با مثال:
خوردن از طریق دیدن قوی ترین روش خوردن انگاری چشمام روی مواد غذایی تنظیم کردم و اون هی داره غذا رو برام اسکن میکنه و ب ذهنم نشون میده و ذهن فرمان خوردن و میده .
شنیدن زمزمه های که راجب غذا یا خوراکی های که میشه یک دو سه تو ذهنم شکلش بافتش طعمش نمایان میشه برام اصلا یه حس بی قراری در من ایجاد میکنه تا اون چیزی که ذهنم تصور کرده رو در واقعیت ببینم .
حس بویایی .بو غذای تازه قلقلکی میکنه دماغ و ذهن منو تحریک به خوردن چرا چون بو خوب برابر با طعم خوب .
لامصه حس بافت مواد که در دست گرفتی نرمی یا ترد بودنش همه و همه در ذهن من. تشویق به خوردن میکنه .
ولی دیگه تموم شد من تنها از طریق دهانم مواد غذای و وارد جسمم میکنم بدن من نیازی به چند تا دهان نداره .
به امید روزی که برسم به فایل ۱۲ و با شوق ذوق از پریسا جدیدی که ساختم برا شما عزیزان حرف بزنم من لایق بهترین ها هستم و لاغری هم جز این بهترین هاست
باسلام خدمت دوستان و استاد گرامی
ممنون از استاد رضا عطار روشن عزیز و گرامی مرسی بابت مطالبتون
نشان های دریافت شده
سلام استاد روزتون بخیر و شادی
فایل امروز رو چند بار دیدم و عالی هست.تلاش ما برای لاغر شدن همه ی تمرکز و توجه ما را روی چاقی برده بود و به خاطر همین اصلأ نتیجه نمی گرفتیم.
در لاغری با ذهن خیال من از جسمم راحت شد قرار نیست جسم من زود تغییر کند تا زمانی که فرمولهای ذهنی من اصلاح شود کاری با جسمم ندارم و این باعث شده که روی فرمول ها و افکارم بهتر تمرکز کنم و بدن من هم با آرامش به و بدون دخالت من به ترمیم خودش برسد.
پرخوری عصبی یک عادت هست ومن به این مهم آگاه شدم من موقع استرس به خاطر این که از مسئله اصلی فارغ بشم خودم را سرگرم خوردن میکردم و چون با خوردن آرامش می گرفتم چندین بار این کار را انجام دادم تا این که تبدیل به عادت شد و تکرار این عادت هر روز من را چاق تر کرد.حتی باور پرخوری عصبی راهم هر روز پر رنگتر و قوی تر کرد.خواهر من موقع استرس و عصبانیت هیج چیز نمیتواند بخورد پس واضح است که این خوردن ها عادت هستند.
استاد عزیز من از دست دهان چشم هم بیچاره شدم و واقعا قبول دارم هنوز یک خوراکی در دهان من هست تا چشمم به گردو یا بادام می افتد سریع دستم سمت آن میرود واین رفتار در دخترم که متناسب هست صفر است هر چیزی که چلوی چشمش باشد انگار نمی بیند و اصلأ هوس نمیکند که بردارد و بخورد ومن تفاوت زیادی در رفتار خودم با دخترم که متناسب هست می بینم.من از وقتی وارد مسیر لاغری با ذهن شدم با جسمم کاری ندارم حالم خوب هست و بیشتر روی رفتاری که انجام می دهم فکر می کنم من علت های چاقی خودم را تند تند غذا خوردن ،چشیدن زیادی غذا ،خوردن باقیمانده غذا و…. میدانم و روی آن ها کار میکنم تا رفتار متناسب داشته باشم چند روزی هست که میل ندارم را تمرین می کنم و بعد از گفتن این جمله حال خوبی دارم و امروز حتی صبحانه خیلی کم خوردم و میل نداشتم.من تغییرات کوچک را در خودم حس میکنم دیگه سراغ یخچال نمیرم بگردم خوراکی پیدا کنم واین حال خوب را دوست دارم ممنون شما استاد بزرگوار هستم.روز خوبی داشته باشید و خداوند را سپاسگزارم که من را به سمت متناسب شدن هدایت کرد.
این آگاهی شگفت انگیز بود از ده پونزده روز پیش تلاش کردم آگاهانه رفتار هامو بررسی کنم و جوانه زدن از ۵ روز پیش شروع شد
من دیگه مثل قبل با چشم غذا نمیخورم مثلا میرم سوپری و هر چی نگاه میکنم هیچی دلم نمی خواد چون سیرم
و دخترم کیکی که همیشه دوست داشتم و انتخاب میکنه من براش باز میکنم بوی خوش کیک میاد و حتی دلم نمیخواد دهنم بزارم ، حتی مثل قبل بوی خیلی خوبی هم نداره عطر معمولی داره که برام هوس ایجاد نمیکنه
به بچه ها غذا میدم و اونو لمس میکنم ولی وقتی سیرم حتی انگشتم را دهنم نمیزارم و با دسمال پاک میکنم اگه هم بزارم از طعمش لذت نمیبرم برام خیلی خوراکی ها معمولی تر شدن وسیله ای برای انرژی گرفتن
این تغییرات خیلی شگفت انگیزه اولین باری که این فایل را گوش کردم باورم نمیشد بتونم اینقدر تغییر ایجاد کنم
با تشکر از شما بابت این دوره عالی
■پرخوری کردن چیه؟
ب نظرم اینکه گرسنه نیستم و فقط طبق عادت ک الان وقت نهاره یا شامه با عصرانس یا فلان چیز خوشمزس یا تست کنم و هزاران دلیل دیگه ک منو میبرد ب سمت خوردن اسمش پرخوریه.چون بدن من هییییییچ نیازی ب لحاظ فیزیکی ب اون غذا نداشت و من ب لحاظ روانی غذا میخوردم….
■احساسی ک پرخوری در من ایجاد میکند چیه؟
راستشو بگم یه لذت توام با عذاب وجدان…
یه لذت گذرا و ب دنبال ان پشیمانی….
■ارتباط بین پرخوری و چاقتر شدن…
ب نظرم ارتباط مستقیم داره.
ورودی های بی از اندازه و هیولا وار استفاده کردن از غذا و شیرینی منتهی میشه ب چاقی و بیماری در من… صد در صد
■به چه طریق باید اندازه غذامو تعیین کنم؟
خیلی سادس. منه پرخور نباید ببینم کی سیر میشم. چون ذهن من همچین فرمانی نمیده تا در حد ترکیدن قرار نگیره.
من فکر میکنم شاید باید همون ابتدا حجم غذامو مشخص کنم. یا نمیدونم شایدم وقتی ک دبگه دیدم گرسنه نیستم غذا نخورم دیگه…
واقعا نمیدونم🙈😁
در کل افراد چاق همه چی میخورن. و ب این موضوع افتخارم میکنن ولی افراد متناسب فقط غذاهای مورد علاقشونو میخورن ک عمدتا ماها بهشون میگیم بدغذان😁
به نام خدا
سلام استاد
ممنون بابت تهیه این کلیپ ارزشمند.
چقدر خندیدم سر تماشای این کلیپ…
البته خنده هایی ک به قول شاعر خنده من از گریه غم انگیز تر است…
وقتی فرمودید ک پرخورها از چندین راه میخورن خندم گرفت.
من اول غذا رو حسسسسابی بو میکنم.
اونقدر بو میکنم ک واقعا لذت میبرم
بعدم حسسسابی نگاه رنگ و لعاب و روغن و چرب و چیلی بودنش مبکنم…
خدانکنه از جلو قنادی رد بشم و بوی پخت شیرینی تازه ب مشامم بخوره…
راستش با صحبت هاتون دلم برای همسر مظلومم سوخت استاد😂
ایشون یک فرد متناسب اندام هس
سالهاس ۷۱ کیلو مونده
ک البته از نظر من باید ۸۰ کیلو باشه با توجه ب قدش ک ۱۷۶ هس ولی خب نمیشه😂
من همیشه یه ایرادی ک از ایشون میگرفتم میگفتم ببین من وقتی یه خرید بهت میگم خودت باید توی مغازه ک میری چشمتو بگردونی و ببینی اگه چیزی لازمه یا خوراکی برا بچه ها بردار.من که نباید بگم…
و ایشو همیییییشه ی خدا تو این زمینه افتضاح عمل میکرد از نظر منه پرخور😁
بهش میگفتم از من یاد بگیر…
مثلا میرم مغازه ماست بخرم و بیام ولی اونجا میبینم خب تخم مرغ هم لازم میشه بالاخره میخرم ژامبون هم یه تنوع غذاییه میبینم میخرم… باز چشمم میفته ب جنس های جدید و خوراکی های جدیدی ک اورده از اونام میخرم و.. و.. و…
و الان با صحبت هاتون متوجه شدم اون بنده خدا نه اینکه نخاد بخره بلکه مغزش فرمانی برای پذیرش اجناس مغازه یا تایید اونها نمیده و اصلا جذابیتی براش نداره ک بخاد انتخاب کنه😂😂😂
همیشه میگفتم ای ول ب داداش کوچیکم اونم مثل خودم توی خرید لارجه و هر خوراکی جدیدی بیاد تست میکنه ولی الان با صحبت های شما فهمیدم مغز ما مشابه هم هس. پرخوره. و فرمان هاش هم مشابه. همین.
سپاسگزارم استاد.
امیدوارم بتونم از حرفاتون مسیر درست رو پیدا کنم.
به نام خدا
خداوند را شاکرم من را در مسیر لاغری با ذهن قرار داد تا با یادگیری آن به سمت متناسب شدن دائم گام بردارم.
پرخوری از نظر افراد مختلف تفاوت داره. من بیشتر از ده قاشق رو پرخوری میدونم. خیلی ها بیشتر از یه بشقاق غذا پرخوری میدونند. یه عده بیشتر از دو بشقاق رو پرخوری می دونن. پس بستگی به هر فرد داره. پر خوری از نظر هر شخصی متفاوته.
اگر اندازه نیاز بدنت بخوری، پرخوری به حساب نمیاد.
خودِ من گاهی اوقات اگر بعد خوردن غذا میوه بخورم، این کارم رو پرخوری میدونم.
پرخوری یا همون اشتها از درون نیست. بیرونیه.
یه عده از افرادی که چاق هستن، پرخوری عصبی دارن. البته این افراد از ابتدا پرخوری عصبی نداشتن. یه زمانی عصبانی بودن و در زمان عصبانیت خوردن و بعد لذت بردن. برای دومین بار و سومین بار همین کار رو انجام دادن. به مرور زمان تکرار کردن و بعد یه مدت، در اثر تکرار این رفتار باعث بوجود اومدن یک فرمول در مغز شده. هر زمان عصبانی بشن، این فرمول فعال میشه و مغز فرمان میده که شروع به خوردن کن. ولی شبیه قبل لذت نمی برن بلکه رنج میبرن و خودشون رو سرزنش می کنن.
من پرخوری عصبی ندارم. بلکه در زمان ناراحتی یا عصبانیت دهانم قفل میشه. حتی آب هم از گلوم پایین نمیره.
افرادی که اضافه وزن دارن باید در زمان عصبانیت این رفتار رو بشناسن. البته زمانی که عصبانی نیستن به صورت منطقی با ذهن این مشکل رو حل کنن. یعنی بگن هیچ لذتی از خوردن در زمان عصبانیت وجود نداره. و هیچ تاثیری در حال من نداشته. افراد متناسب هم عصبانی میشن و هیچ انتخابی برای خوردن ندارن. دهن خیلی منطقی هست. هر چی رو بگی قبول می کنه.
موضوع دیگری که باید در مورد اون صحبت کنیم، در مورد خوردن هست. باید به چه اندازه بخوریم.
متناسب ها با رفتار غذایی درست، به میزان نیاز بدن میخورن. یعنی وقتی احساس گرسنگی کنن غذا میخ رن و قبل دل درد شکمی دست از غذا می کشن. نباید به حد خفگی خورد. این رفتار یه آدم چاق هست.
برای من روزهای اول پیش اومد بود، بعد غذا میوه یا تخمه یا شیرینی در حد کم خوردم. هر زمان خودمو سرزنش می کردم، می گفتم چیزی نخوردی که. ولی همیشه وقتی گرسنه بودی بخور. هر زمان و هر جا مچ خودمو گرفتم ، بلافاصله خوردن رو قطع کردم.
برای مثال دیروز ظهر عدس پلو داشتیم. برای بار دوم چند قاشق برنج داخل بشقاب ریختم. بعد متوجه شدم که اضافه هست. بلافاصله خوردن رو قطع کردم و اضافه غذا رو داخل یخچال گذاشتم، تا زمانی که عصر گرسنم شد و اون چند قاشق رو خوردم
ممنون جناب استاد عطار روشن. این فایل و نوشته ها مثل همیشه عالی بود
نشان های دریافت شده
سلام به نظر من پرخوری به زمانی گفته میشه که من یک بند داره دهنم میجنبه هر چیزی که میبینم سریع وارد دهانم میکنم وباز لقمه بعدی بعدی و… وقتی پرخوری میکنم احساس خیلی بدی شبیه به تهوع نسبت به خودم وکارام بهم دست میده وواقعا از خودم واینهمه سستی بدم میادوبعد هم به نظرم مسلما باعث چاقی بیشترم میشه چون تمام حسهای بد رو به خودم منتقل میکنم وبعد هم به لج خودم بیشتر میخورم واین میشه چرخه معیوب چاقی!!!!ودر باره روشهای غذا خوردن افراد چاق من این رو واقعا لمس کردم بارها من حال تهوع داشتم از پرخوری ولی با دیدن شیرینی اصلا تهوع یادم رفته وتا نخورم آرامش ندارم اینقدر توی ذهنم پرفشار تکرار میشه که احساس اجبار میکنم برای خوردن حتی چند بار سعی کردم خودم رو نگه دارم حواسم رو پرت کنم حتی خوابیدم ولی توی خواب داشتم شیرینی میخوردم وبا ولع بیدار شدم وبالاخره تسلیم شدم وخوردم اونهم نه یکی نه دوتا چندتا😪وبعداز چند دقیقه از خوردنم که گذشت شروع به شماتت خودم کردم که چرا خوردی چرا خوردی😅 واین به نظر من بیشترین وادار به خوردن منه ،من با شنیدن یا بوییدن خیلی تحریک نمیشم ولی وای به حالم اگر چشمم یک خوردنی رو تایید کنه دیگه اسیر میشم😮💨
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد گرامی بار سوم هست که این فایل رو گوش میدم پر خوری عصبی یکی از دلایل اضافه وزن من بود همیشه میگفتم اعصابم که خورد میشه فقط میخورم مثلا یادمه زمانی که مجرد بودم در شهر دیگر ی کار میکردم خونه کناری من چند جوان بودند که هفته ای یکبار اونجا دورهمی میگرفتن و تا صبح زوزه میکشیدن و عربده منم طبقه بالا بو دم و صاحب خونه اصلا عین خیالش نبود من خوابم میومد استرس کارم داشتم که فردا صبح ش چه جوری بیدار بشم و عصبی میشدم معده من شروع به سوختن میکرد یعنی خودم به خودم قبولاند ه بودم این عادت رو و شروع میکردم به غذا خوردن تا حد خفگی بعد میخوابیدم و الان هم که ازدواج کردم وقتی ممشکلی پیش میومد دوباره پر خوری عصبی داشتم یعنی مغزم فرمان میداد طبق عادتها الان عصبی هستی پس برو غذا بخور ولی الان خودمو سرگرم کار دیگه ای میکنم و سعی میکنم خیلی عصبی نشم و خشم خودمو کنترل میکنم شاد باشید و زندگی تون پر از نور خدا
نشان های دریافت شده
با سلام خدمت استاد گرامی چقدر تجربه های انسان های چاق شبیه هم است دقیقا حس سیری در من مرده بود فقط دوست داشتم بخورم و لذت میبردم از خوردن ااینقدر حرصم میگرفت کسی میگفت نمیتونم بخورم خخخ یعنی که چی بخور خوشمزه هست اصلا خوشمزه گی دلیلی بر خوردن میشد ولی الان سعی میکنم یه کم فکر کنم تمرکز کنم من که سیرم برا چی باید بخورم به ذهنم میگم سکوت کن زیاد حرف نزن الان وقت غذا خوردن نیست ببرای چی دستورات الکی صادر میکنی اینقدر کیف میده لجش کنی و نخوری خخخ وقتی ادامس توی دهنم باشه کمتر ذهنم دستور خوردن صادر میکنه اینو جدیدا کشفش کردم