در مسیر لاغری با ذهن، مراقب لغزش‌های پنهان باش! (گام ۲۵)

اگر در مسیر تغییر کردن باشی هیچ تفاوتی نداره تغییر جسمتون باشه یا تغییر شرایط مالی یا تغییر روابطتون باشه در این مسیر تغییر کردن به شدت تحت تاثیر منطقتون قرار میگیرید که فایده نداره و نتیجه نمیگیری وممکنه در زمینه لاغری چند ماه باشی ولی تغییرجسمی نکنی ولی خیلی تغییر رفتاری داشته باشی که خیلی از افرادی که رژیم و قرص و دمنوش داشتن آرزوی داشتن این تغییرات رفتاری شما رو دارن مگه یادت رفته قبلا چقدر دوست داشتی اشتهات کم بشه و چون کم کم اینطور میشی و براش برنامه ای نداشتی احساسش نمیکنی و میگی من میخوام لاغر بشم (شاید باور نکنید ولی من واقفم که چقدر رفتار غذاییم تغییر کرده و خودم بعد غذا خوردنم یا همون موقع متوجه میشیم که این خود من هستم اینقدر تغییر کردم و یه جاهایی باورم نمیشه هرچند هنوز جسمی باید تغییر کنم همین امروز قبل از ناهار من خیلی گرسنه بودم وهنوز غذا آماده نبود و من هم خیلی راحت با لذت ۴ عدد خرما گردو که برای من خیلی طعم فوق العاده ی داره و دوستش دارم رو خوردم وانگار سیر سیر شدم و دیگه ناهار نخوردم و رفتم بیرون و یه ساعت بعد موقع ناهار یه قرص و نصفی ماهی خالی خوردم بدون نون و برنج و تازه خیلی هم سیر شدم و گفتم کاش نصفه رو هم نمیخوردم و این صفه مطمعنم همون چند لقمه ی اضافه هست که دوست دارم هر روز نخورمش،ولی میخورم و منی که قبلا یکی از علتهای اصلی چاقیم اشتهای زیاد بوده الان با این رفتارها خیلی احساس متناسب بودن میکنم و دقیقا احساس میکنم که لاغرم و اونم به صورت اتوماتیک نه فیلم بازی کردن )

.

خیلی از تمایلات درونی و رفتارها و احساس های کسی که در این دوره ها هستن تغییر میکنه و امکان نداره تغییر نکنه و اگر کسی فایلها رو گوش میده و تمرینها رو انجام بده امکان نداره تغییر نکنه (بله من هم کلی در زمینه ی خوردن تغییر داشتم مثلا دیگه هر شیرینی رو که ببینم نمیخورم و دوست ندارم خیلی شیرینی بخورم و یا کلوچه بخورم مگر یه مدل خاصی از شیرینی و کلوچه هست که اونم در حد نیازم میخورم و واقعا تمایلم به شیرینی خیلی کم شده و اصلا در هر شرایطی خوردن رو انتخاب نمیکنم فقط برای رفع نیاز جسمم میخورم و بارها برای خوردن از خودم سوال میکنم واقعا گرسنه هستی؟؟ و اگر گرسنه بودم میخورم و واقعا من ترس از خوردن رو ندارم و خیلی راحت مثل بقیه افراد خانواده شام و ناهار و صبحانه و یا هر چیزی که میل داشته باشم میخورم و وزن و سایزم هم هر روز بهتر از روز قبل دارن میشن ).
حتی کسی که قدرت دیدن نداره اما قدرت شنیدن داره اونم میتونه نتیجه بگیره .به جای نوشتن میتونه به موضوعات فکر کنه و داخل ذهنش مرور کنه در این صورت هم بازم نتیجه ی عالی میگیره (بله درسته چون شنیدین هم یکی از راه های آموزش به ذهن هست و تحلیل کردن و فکر کردن به موضوعها باعث میشه عالی داخل ذهن ما بشینه )
پس تمایلات درونی ما به غذا کم میشه و ما با این دوره ها تغییر رفتار غذایی داریم اما بدون رژیم داشتن چون نه گشنگی داره نه محدودیت داره .و این خیلی تفاوت داره ( دقیقا من الان مدتها هست در این حالت هستم و بارها که رفتار غذایی عالی از خودم میبینم اول خودم رو تحسین میکنم که چقدر به اندازه خوردم و پرخوری نکردم و بعد استاد عطار رو روشن عزیز رو در دلم تحسین میکنم که چطور دارن لاغری رو به ما آموزش میدن و واقعا ما داریم از سطح خیلی بالایی به این لاغری نگاه میکنیم و اون رو زندگی میکنیم مثلا همین امروز که داشتم ماهی میخوردم کاملا با آگاهی برخورد کردم که سیرم چرا بخورم همین مقدار که خوردم کافیه و همسرم اصرار داشت که بخورم ولی من با تعجب گفتم نه الان سیرم و هیچ لذتی نمیبرم هر وقت گرسنه بودم حتما میخورم و دیگه ادامه ندادم و اما اطرافیان خودم که هنوز در رژیم هستن رو میبینم با اینکه خوب نتیجه گرفتن ولی بعد از مدتی انگار خسته شدن و شروع کردن به همه چیر خوردن و زیاد خوردن که من نمیتونم الان اینطوری بخورم )

افراد ممکنه در مقدار های متفاوت بخوان کم کنن یکی ۵ کیلو و یکی ۵۰ کیلو بخواد کم کنه و برای هر دو کم کردن وزن سخت هست و لی اون فرد چاق که ۵۰ کیلو اضافه داره بهش بگی ۵ کیلو کم کن میگه ۵ کیلو که چیزی نیست ولی همون فرد ی که ۵ کیلو اضافه داره بهش بگی ۵ کیلو کم کن میگه نمیتونم چرا ؟؟ چون ذهنشون تفاوت داره .(منم الان دوست دارم ۵ یا ۶ کیلویی کم کنم و شاید خیلیا بگن تو که متناسبی ولی من دوست دارم هنوزم متناسب بشم و یه مقدار اضافه دارم ولی دقیق نمیدونم چند کیلو هست و لی بارها به خودم میگم سخت نیست چون خودم تا حالا کلی کم کردم و دوباره هم میتونم کم کنم و استاد و دوستان شگفتی ساز تونستن ۴۰ کیلو کم کنن پس منم میتونم این اضافه رو کم کنم و این که چیزی نیست )

ما ممکنه از جسم خودمون راضی نباشیم و چاق باشیم و یا اینکه جسممون خوب باشه ولی از لحاظ ذهنی چاق باشیم و این دو فرد ناراحتن چون افکار چاق کننده دارن و اذیت میشن و حالا فردی که هم جسم چاق داره هم افکار چاق داره کارش سخت تر هست (من خودم با رژیم بارها متناسب میشدم اما هنوز ذهنم چاق بود و در مسیر چاقی بود و این خیلی اذیتم میکرد و رفتارهای غذایی ناجور داشتم و پرخوریهای زشتی داشتم و هر تفریحی رو فرصتی برای خوردن میدونستم و بعدش هم عداب وجدان داشتم و همین ذهن چاق باعث شکست من در نهایت میشد و من رو چاق میکرد و خیلی ناراحت میشدم و همیشه به دنبال راهی برای رهایی از چاقی بودم ).

مسیر لاغر شدن خیلی آسان هست ولی به شدت لیز هست و باید مواظب باشین لیز نخوریم ممکنه ما مدتها در این مسیر باشیم ولی یکی به ما بگه وای چقدر چاقتر شدی ما دیگه روحیمون خراب میشه و کار رو ول میکنیم (خدا رو شکر من مدتها هست در این مسیرم و هر کس من رو میبینه میگه چقدر متناسب شدی ولی خیلی برام اهمیت نداره حالا خوشحال میشم که میگن ولی اگر هم نگن مهم نیست چون تمام روشهای گدشته مثل رژیم و ورزش برام خنده دار و مسخرن و یا قرص و دمنوش،و …. ولی گاهی اوقات نجوای ذهنی دارم که تو داری همه چیز میخوری حتی در شب فست فود میخوری و فعالیتم نداری پس لاغر هم نشدی ولی صدایی خیلی بلند تر دارم در ذهنم که میگه این راه درست هست و تو داری لاغری رو یاد میگیری و صبر کن تا حالا که هرچی خواستی خوردی و دیدی وزنت هم بهتر شده و آرامش،و آزادی در خوردن و سبک شدن رو و کلی چیزای دیگه رو هم به دست آوردی و روحیه ات هم بهتر شده پس برو جلو و ادامه بده و حقیقتا اینقدر در این مسیر روحیم و آرامشم و شادیم بهتر شده که اگر همه هم بهم بگن چاق شدی ولی بازم دوست ندارم دوباره به دوران رژیم و اون سختیهاش برگردم و از بودن در این مسیر لذت میبرم و ادامه میدم)

در مسیر لاغر شدن جسم چاق و افکار چاق همراه ما هست و همه ی اینها باعث لیز شدن مسیر میشه که ما بخوریم زمین (من همین الان در مقایسه با دختر خودم و خواهر خودم و یا خواهر شوهر خودم و یا دوست صمیمی خودم و یا همسایه ی روبه روی خودم ممکنه چاقتر باشم و چاقی هنوز در شکم و در رانها با من باشه ولی من خودم رو با فروغ یه سال پیش مقایسه میکنم نه این افراد و میگم چون تونستم یه مقدار لاغر بشم پس بیشتر هم میتونم لاغر بشم و من موفق میشم چون فقط خودم رو با خودم مقایسه میکنم و میبینم که خیلی کاهش وزن داشتم و اونم از روی لباس میگم نه ترازو و به تعهدم هنوز پایبندم و خودم رو وزن نمیکنم پس ممکنه هنوز چاقی همراه من باشه ولی من تمام تمرکزم رو میزارم روی لاغری خودم :اینکه ساعتم برام گشاد شده مانتوهام آزاد شدن و یا کفشام سایزشون تغییر کرده و لباس سایز لارج خریدم و لباسهای گذشته ام که مال دوران تناسبم بودن رو میتونم بپوشم و دستبندم خیلی برام گشاد شده ).

.
من باید در مسیر تغییر شرایط مالی و کسب و کار و جسمی روی خودم کار کنم ولی ممکنه بارها بخوری زمین چون صدای طلب کارها در میاد و قرضها هستن و قسط بانک ها هستن ولی من باید روی خودم کار کنم و چاقی من ممکنه تا مدتها با من باشه ولی باید روی خودت کار کنی در حالی که سرزنش و حرفهای بقیه هم هستن ولی باید حواست رو بدی زمین نخوری .(حقیقتا خیلی از این سرزنشها ی اطرافیان هست که تا حالا که اینقدر گوش دادی چی شد به جز اینکه خودت رو گول زدی و از من میخوان که ساده نباشم و گول این حرفها رو نخورم ولی چنان شیفته ی این مسیرها و دورهای کنترل ذهن شدم که انگار وقتی اطرافیان میگن من بیشتر دلم میخواد بیام و گوش بدم و این حرفها رو بشنوم و مواظبم که لیز نخورمو از مسیر دور نشم )

پس در این مسیر لاغری با ذهن خودت رو مثل یه آدمی بدون که کوله باری داری که درون اون کلی افکار و حرفهای چاقی هست و روی دوش تو هست و بیماری هست و حرف و حدیث مردم هم هستن و ممکنه مسیر لبز باشه و هر روز بخوری زمین ولی باید هر روز ادامه بدی حتی اگر عصبی بشی و بی انگیزه بشی ولی باید ادامه بدی و تمام کوله بار سنگین هم که طی سالهای چاقی روی دوشت هست با خودت حمل کنی واین مسیر به شدت لیز هست چون هم روغن ریخته و هم یخ زده هست ولی باید ادامه بدی ( ولی من در این مسیر نجواهای مثبتم خیلی بلندتر از منفی حرف میزنن و همیشه منفی باف یه حرفی میزنه ولی درونم صدایی بلندتر گفته راهت درسته و برو و ادامه بده و اما تنها صربه ای که خوردم همون گفتن این راه به اطرافیان بوده که دیدم و متوجه شدم که چقدر بحث کردن با این افراد بی فایده هست چون هم قبول نمیکنن چنین چیزایی رو هم اینکه اگر ادامه بدم من رو هم از مسیر منحرف میکنن و چند باری هم با بحث کردن با اطرافیان برای لاغری از این طریق صدای منفی باف رو شنیدیم که گفت ببین چی میگن راست میگن ولی بازم لیز نخوردم و به راهم دارم ادامه میدم و دلسرد نشدم و مطمعنم بهای این همه پشتکار و تعهد و انگیزه و اشتیاقم رو دریافت خواهم کرد )

هر جا ناامید شدی ولی باید دوباره ادامه بدی اینها لیز خوردن هست ولی برای ادامه دادن باید حواست روبد ی که مسیر تغییر کردن با بشکن زدن نیست و یا با موسیقی گوش دادن نیست و یا با رژیم نیست اینها بهانه هست مراقب باش گول نخوری .
کسی که این مسیر رو درک کنه حاضر نیست حتی یه لحظه ی زندگیش رو با روش دیکه ای ادامه بده .(منم همین احساس رو دارم و تا زندم در این مسیر میمانم )

هر کس این روش رو درک کنه نگران چاقی دوباره اش نیست و کسی که نگران هست شخصیتش هنوز تغییر نکرده وحالا هر کس در این دنیا یه مشکلی داره و ما هم مشکلمون چاقی هست و میخواییم لاغر بشیم و خیلی راحت هست درون خودمون هست و میخو اییم برطرفش کنیم .(من هیچ وقت نگران چاقی دوباره نیستم چون دارم یاد میگیرم لاعری رو دارم یادمیگیریم سیری چی هست و گرسنگی چی هست و پرخوری جی هست و غذا چی هست و من چی هستم و …. کلی موضوعهای دیگه که محال دیگه من پرخوری کنم ومثل فروغ سابق که هیچ آشنایی نداشت غدا بخورم و هر وقت که در خوردن عالی عمل میکنم خودم یاد گذشته ی خودم میفتم و تعجب میکنم که اون موقع چطور تونستم اون همه بخورم و دیگه اون سبک زندگی برام سخت شده و همین تفاوت لدت بخشه و معلومه شخصیت من داره متناسب میشه )

چقدر قبلا ما مشکلات جسمی و بیماری داشتیم ولی حالا با این دورها داره همه به لطف خدای مهربونم بر طرف میشه .

ما نیاز نیست این لاغری با ذهن رو به کسی اثبات کنیم چون با این کار لیز میخوریم چون اگر به کسی بگی حتی ممکنه ما رو هم مسخره کنن پس نگو چرا توصیح بدی ؟
اگر توصیح بدی اونها میگن چرت میگی و ممکنه تو رو هم منحرف بکنن فرض کن من و بقیه ی اطرافیانم در طبقیه ی یک هستیم ولی من روی خودم کار کردم و رفتم طبقه ی دو و حالا من متو جه میشم که در طبقه ی اول افراد چه کار اشتباهی دارن میکنن و تا میام گوشزد کنم اونها میگن چرت میگی و من رو هم به طبقیه پایین میکشونن ولی من نمیتونم اونها رو به طبقه ی بالا ببرم چون با هم آگاهی های مشترک در طبقه ی اول داریم نه در طبقه ی دو (چقدر من اون اوایل میگفتم و دوست داشتم به هر فرد چاقی بگم که همچین راهی هست حتی تا چند هفته پیش هم نخواستم حرف بزنم ولی از زبونم در اومد ویه چیزی گفتم و اما اطرافیان واقعا قبول ندارن و مسخره میکنن و اونها هنوز دارن رژیم میگیرین و به زور میخوان خودشون رو لاغر کنن و اصلا در مدار شنیدن این آگاهی ها نیستن و من هر وقت حرفی میزنم پشیمون میشم و میگم من مسول هیچ آدمی نیستم و فقط در مقابل خودم مسولم و بازم نمیزارم لیز بخورم هر چند که به شدت مسیر لیز هست )

مسیر لاغری با دهن خیلی لیز هست حواست رو بده حرف و حدیث دیگران و روشهای مختلف لاغری مثل گیاه خواری و خام خواری و …. هست ولی امکان نداره تا ذهنت تغییر نکنه جسمت هم تغییر بکنه .(من خودم مصداق این حرف بودم که جسمم با رژیم بارها لاغر شده اما ذهنم چاق بوده و همش به دنبال تموم شدن رژیم بودم که بتونم سیر بخورم و حتی بارها به دکتر تغدیه این حرف رو میزدم که دلم شیرینی میخواد و یا فست فود و هله هو له میخواد و دکتر میگفت چطور مگر معده ات جمع نشده ؟؟؟ معلوم بوده که ذهنم چاق بوده )

نکته های مهم :

هر کس لاغره ولی خودش احساس چاقی میکنه چون تو ذهنش پر از فرمولهای چاق کنتده هست ولی بقیه اونها رو نمیبینن .

هر وقت میبینی انگیره ات کم شده ببینید در چند وقت گدشته چه موضوعاتی رو دنبال کردید ؟؟چه اخباری رو دنبال کردی ؟؟اونها رو انجام نده خود به خود خوب میشی

هر کس در این دوره هست هیچ وقت گرسنگی نمیکشه و امکان نداره گرسنه باشه و نخوره مثل این هست که دسشویی داریی و بگی نه من نمیریم به خودم فشار میارم و حالا اگر گرسنه هستی و نمیخوری داری به خودت فشار میری واین علط هست چون شما خوردن رو مساوی با چاقی میدونی که این صد در صدر غلط هست تا وقتی که بدن شما احساس قحطی بکنه در غذا امکان نداره شما لاغر بشید پس بدن شما غدا میخواد و شما بهش میگی نیست پس بدن شما هم احساس کمبود میکنه و چربیها رو مصرف نمیکنه و نمیزاره آب بشه و شما از وزنتون تکون نمیخورید .

دوست داری شیرینی بخوری خوب بخور در این دوره زجر و گرسنگی معنا نداره و اگر نخوری یعنی در ذهن شما این هست که شیرینی بخورم من چاق میشم .و این غلط هست و باید لاغری رو آموزش ببینیم .

وقتی فرمو لهای ذهنی تغییر کنه تصاویر ذهنی شما هم تغییر میکنه .

هر روز در این دنیا تعدادی میمیریند و عده ای رسانه ای میشن چون رسانه از این طریق نون میخورن و باید فوت فرد آشنا رو نشون بدن ولی سراع فوت بقیه نمیرن که مردم عادی هستن و اما همه میمیرن ما هم یه روز میمیریم و مردن هیچ فرقی نداره فقط ما آدمها در بد کردن حال همدیگه داریم سبقت میگریم و داریم تلاش میکنیم حال همدیگه رو بد کنیم هر کس به دلیلی اومده در این دنیا و به دلیلی هم از این دنیا میره ولی چرا بعضیا آهنگ میزارن و به بقیه عداب وجدان و حال بد میدن چرا ؟؟؟؟؟.

من در این مسیر که هستم کل زندگیم با لذت و آرامش و حال خوب شده و من عاشق این مسیریم و من چاق ارزش این مسیر و دوره رو میدونم و من چاقی خودم رو دوست دارم که بهانه ی شد برای رسیدن به خیلی چیزا یعنی اومده بودم برای برطرف کردن اضافه وزنم به کجاها رسیدیم که خودم باور نمیشه و دیگه الان کلی خواسته دارم وایمان بهتر و توکل بهتر دارم و ….

هر کس خودش مقدس ترین چیز در این دنیا هست و بس و بقیه چیزا رو هم کاری نداریم .

هر آدم لاعری که دوست داره چاق بشه به خاطر این هست که با خودشون در صلح نیستن و اعتماد به نفس ندارن و فکر میکنن زشتن و لباس به تنشون قشنگ نیست

و این افراد باید نگاهشون رو تغییر بدن وکاری به تغییر افکارشون نداشته باشن که چاق بشن چون بی نهایت خطر ناک هست وشما اگر بتونید خودتون رو چاق کنید معلوم نیست تا کجا پیش برید و چقدر چاق بشین ؟؟

آدم لاعر تو باید نگاهت رو به خودت تغییر بدی و دیگه مشکلی نداری و فکر میکنی چاق بشی خوشگل میشی و یا لباس به تنت قشنگ میشه ؟؟؟اشتباه هست و نکنید این کار ها رو .

روی ترمزهای خودتون کار نکنید واونها رو ول کنید و شما روی فکر خوب کار کنید و این قدرتش صدبرابر فکر بد هست و فرد چاق اینقدر تمرکزش روی چاقی هست که نمیتونه لاعر بشه پس وقتی چیزی رو پیدا کردید به عنوان ترمز خودتون .حالا چطور میخوایین رفعش کنید ؟؟من در خودم این ترمز رو پیدا کردم که خانما پول ندارن و نمیتونن در دورها شرکت کنن چون دستشون تو جیب خودشون نیست و لی اصلا نباید بهش فکر کنی و تحلیلش نکن و بهش فکر نکن خود به خود از بین میره
یا یه تمز دیگه که آقایون پول دارن ولی وقت ندارن و لی به این فکر بال و پر نده و بهش فکر نکن و تحلیلش نکن خودش حدف میشه و اگر به فکری گیر ندی خود به خود رفع میشه .

دنبال حال وهوای خوب باشین و به دنبال مردگان و باز ماندگان نباشید دنبال موصوعاتی باشین که حالتون خوب باشه امید به زندگی در شما افزایش پیدا میکنه و انگیزه در شما بالا میره .
از هزینه کردن برای موضوعای مفید نترسید دوباره به خودتون برمیگرده و بهای پرداختی سوخت نمیشه و دوباره برمیگرده .
همین توجه نکردن به حوادث و اخبار بد بها هست که من پرداختش کردم