تا حالا شده یه کاری رو با کلی ذوق و انگیزه شروع کنی، اما بعد یه مدت، اون کار برات تکراری و خستهکننده بشه؟ 😑 با این حال، نمیتونی ترکش کنی؟ انگار یه نیرویی هست که هی تو رو وادار به ادامهش میکنه؟
اگه این حس برات آشناست، باید بدونی اسم این پدیده میتونه «اعتیاد» باشه. مخصوصاً وقتی پای خوردن وسطه، یه نوع خاصی از اون شکل میگیره به اسم: اعتیاد به غذا 🍩🍕🍟
اعتیاد به غذا یعنی چی؟ 🤔🍫
اعتیاد به غذا یعنی وقتی یه نفر دیگه نمیتونه جلوی خودشو بگیره و هی میخوره، حتی وقتی واقعا گرسنه نیست.
این فقط یه اشتهای زیاد یا پرخوری ساده نیست، یه رفتار تکرارشونده و خارج از کنترله که آدمو به سمت خوردن میکشونه… حتی وقتی دلش نمیخواد بخوره! 😣
و حالا جالبترین قسمت ماجرا! 😳👇
تحقیقات علمی، مخصوصاً مطالعهای از دانشگاه Yale درباره نقش مغز در مقیاس اعتیاد به غذا نشون داده که مغز بعضی از افراد، نسبت به بعضی غذاها (مثل شیرینی، چیپس، فستفود یا بستنی) درست مثل مغز یه معتاد به مواد مخدر واکنش نشون میده!
یعنی چی؟
یعنی خوردن یه قاشق بستنی یا یه تیکه شکلات میتونه همون قسمتهایی از مغز (مراکز پاداش یا reward system) رو فعال کنه که مواد مخدری مثل کوکائین یا هروئین فعال میکنن! 😱🍩
این یعنی اعتیاد به غذا یه موضوع جدی و علمیه، نه فقط یه بهونه برای پرخوری.
اعتیاد یعنی وقتی بدن و ذهن یه آدم برای ادامه زندگی عادیش به یه ماده یا یه رفتار خاص وابسته میشن. حالا اگه اون ماده یا رفتار در دسترس نباشه، بدن و ذهن شروع میکنن به نشون دادن علائم محرومیت یا همون خماری. 😵
شاید شنیدن اصطلاح اعتیاد به غذا برات اولش خوشایند نباشه، چون خب ما همینجوری هم کلی قضاوت و برچسب از جامعه بابت چاقی شنیدیم… حالا یکی دیگه هم اضافه بشه؟ 😔
ولی بیاین صورت مسئله رو پاک نکنیم… چون این “اعتیاد به غذا” واقعاً وجود داره، واقعاً ذهن و جسم ما رو درگیر میکنه، و اگه درست بهش نگاه نکنیم، فقط عمیقتر و ریشهدارتر میشه!
اعتیاد به غذا: پنهان، رایج و تشویقشده! 😳🍟
نکته عجیبه ماجرای اعتیاد به غذا اینه که برعکس اعتیاد به مواد مخدر که تو همهی دنیا باهاش برخورد قانونی میشه، واسه این یکی نهتنها مجازاتی وجود نداره، بلکه کاملاً آزاد، دردسترس و حتی تحسینشدهست! 😅
یعنی چی؟ یعنی کافیه یه دور توی شهر بزنی…
رستورانا، شیرینیفروشیها، فستفودها، بیلبوردها، حتی استوریهای اینستاگرام و تبلیغات تلویزیون…
همهچی شده ویترینِ غذاهایی که مغز آدم رو وسوسه میکنه 🤤
🍩 اونور یه معتاد باید قاچاقی بره دنبال مواد، اینجا یه فردی که معتاد به غذاست، فقط کافیه گوشیشو دربیاره، چندتا کلیک کنه، غذا دم در خونشه!
و حالا چرا اعتیاد به غذا اینقدر خطرناکتره؟
- 🔹 چون هیچکس به چشم یه اعتیاد واقعی بهش نگاه نمیکنه
- 🔹 چون پنهان و نرمال جا زده میشه
- 🔹 چون کسی جلودارش نیست و از هر طرف تشویق میشی به بیشتر خوردن
و وقتی چاق میشیم، تازه زنجیره عوارض شروع میشه:
- ❗ فشار خون بالا
- ❗ دیابت نوع دو
- ❗ بیماریهای قلبی
- ❗ مشکلات مفصلی
- ❗ و حتی اختلالات روانی مثل اضطراب، افسردگی و اعتمادبهنفس پایین 😔
همهی اینا فقط بهخاطر اینه که مغزمون یه مسیر شرطیشده رو پیدا کرده:
- «ناراحتی؟ بخور!»
- «استرس داری؟ بخور!»
- «حوصلهت سر رفته؟ بخور!»
- «حتی خوشحالی؟ جشن = خوردن!» 🎉🍰
📚 مطالعات علمی (مثل تحقیق منتشرشده در Frontiers in Psychology) نشون میده که اعتیاد به غذا از لحاظ اثرگذاری روی مغز، بهطرز شگفتانگیزی شبیه اعتیاد به مواد مخدره.
یعنی مغز ما نسبت به قند، چربی و نمک دقیقاً همونجوری واکنش میده که به کوکائین یا نیکوتین میده! 😱
پس دیگه وقتشه که این اعتیاد پنهان رو جدی بگیریم… چون اگه بهش آگاه نشیم، یه عمر اسیرش میمونیم!
تنوع مواد غذایی = تنوع مواد اعتیادآور 🤯🍕
وقتی به اعتیاد به غذا بهعنوان یه نوع اعتیاد واقعی نگاه کنیم، تازه میفهمیم که دنیای غذا چقدر پر از محرکها و وسوسههاییه که مثل مواد مخدر عمل میکنن.
فکر کن! 🤯
اگه مواد مخدر رو چند مدل بیشتر نیست (مثلاً الکل، نیکوتین، کوکائین و…)
ولی تو دنیای غذا؟
- هزاران مدل شیرینی
- صدها نوع چیپس و پفک
- بستنیهایی با طعمهای عجیب و غریب
- سسهای چرب و ترکیبهای فوقالعاده اعتیادآور 😋
🔻 این یعنی چی؟
یعنی تنوع مواد غذایی اعتیادآور خیلی بیشتر از مواد مخدره!
و ترکیب این تنوع با راحتی در دسترسی باعث شده سرعت چاقی تو دنیا مثل موشک بره بالا 🚀
اما یه سوال مهم:
اگه ما تو دورههای تناسب فکری میگیم غذا ذاتاً عامل چاقی نیست، پس چرا الان داریم از «مواد غذایی چاقکننده» صحبت میکنیم؟ 🤔
جواب اینه:
🍔 تا زمانی که یه فرد معتاد به غذا، از ته دل باور داره که “غذا باعث چاقی منه”
و در عین حال احساس میکنه نمیتونه جلوی خوردنشو بگیره… اونوقت تنوع بالا و دسترسی آسون به این غذاها = زمین خوردن دوباره و دوباره 😞
🧠 یعنی مشکل اصلی درون ذهن ماست، نه توی خود غذا!
برای همینه که خیلیا با وجود همین دنیای رنگارنگ و وسوسهگر، همچنان متناسب و سالم زندگی میکنن.
✅ پس نکته کلیدی اینه:
اول باید اون “ذهنیت چاقکننده” نسبت به غذا اصلاح بشه که این فرایند با استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز به خوبی انجام میشه.
چطوری چاقی تبدیل شد به اعتیاد به غذا؟ 😳🍩
یه زمانی، غذا خوردن یعنی چی؟ یعنی فقط وقتی بدنمون نیاز داشت، یه چیزی میخوردیم. به اندازه، ساده، بدون دردسر.
ولی یواشیواش این رفتار طبیعی، تحت تأثیر کلی باور اشتباه و آموزش نادرست، رفت زیر خاک و یه چیز دیگه جاشو گرفت: اعتیاد به غذا.
🍕 از کجا شروع شد؟
از جایی که کارخونههای مواد غذایی، با طراحی بستهبندیهای جذاب، اندازههای مصرف شخصی، تنوع بالا و کلی تبلیغ رنگارنگ، مغز و ذائقه ما رو نشونه گرفتن. اونم نه با یه تیر، با یه ارتش کامل! 😅
🎯 ما هم که هنوز تهمون یه غارنشین حریصه، وارد فروشگاه یا مهمونی که میشیم، چشممون شکار میکنه، دستمون میخره، ذهنمون مجوز میده و معدهمون همهچی رو جا میده!
و اینطوری بود که کمکم، اعتیاد به غذا مثل یه ویروس پنهان، بینمون پخش شد.
👪 از خونه شروع شد
وقتی مامانبابا برای اینکه بچهشون “قویتر” بشه، هی بهش غذا دادن، وقتی برای اینکه ساکت شه، با شیرینی و پفک سرگرمش کردن، وقتی جایزهها شد خوراکی و نوشابه،
یه ذهن کوچیک یاد گرفت که:
📌 غذا = عشق 📌 غذا = شادی 📌 غذا = پاداش 📌 غذا = فرار از درد
🎉 حالا بزرگتر که شدیم، چی شد؟
تا یه ذره ناراحت میشیم، میریم سراغ یخچال، تا استرس داریم، یه چیزی باید بخوریم.
خوشحالیم؟ بزن بریم بیرون، یه چیزی بخوریم، دورهمی، سینما، سفر، تفریح = خوردن خوردن خوردن 😵💫
🎯 نکته اینجاست که:
هیچکس نمیاد ما رو بابت این رفتار “بازخواست” کنه! نه قانون، نه خانواده، نه جامعه
برعکس! همه جا داره بهمون میگه: “بخور! خوش بگذره!”
و اینطوری، اعتیاد به غذا شد تنها اعتیادی که نه تنها ممنوع نیست، بلکه تشویق هم میشه! 😶🌫️
🧠 تازه تحریکات حسی هم به کمکش اومدن
صدای ترد چیپس، بوی نون داغ، رنگ شیرینیها، بافت خامه، طعم قهوه…
و این یعنی: حتی اگه گرسنه هم نباشی، مغزت میخواد بخوره! 🤯
راه نجات چیه؟ قانونهای شخصی برای رهایی از اعتیاد به غذا 👇
تحقیقات نشون داده با تمرین ذهنآگاهی، تصویرسازی ذهنی، و تغییر باورها درباره غذا میتونیم اعتیاد به غذا رو کنترل و حتی درمان کنیم.
مغز انعطافپذیره. یعنی همونطور که یاد گرفته با غذا حال خوب کنه، میتونه یاد بگیره با چیزهای دیگه هم حال خوب کنه 🧠🌱
پس بیاین با هم یه تصمیم بگیریم:
از امروز، من مسئول رابطهم با غذا هستم. نه تبلیغات، نه خاطرات کودکی، نه عادتهای غلط.
✨ اما اگه میخوای این تغییر رو سریعتر و اصولیتر تجربه کنی، بهترین قدم استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغزه.
این دوره مثل یه نقشه عملیه که بهت کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنیت رو بازنویسی کنی، craving یا همون ولع غذایی رو کنترل کنی، و به آزادی واقعی از اعتیاد به غذا برسی.
این بار، تنها نیستی… این دوره همراه توئه برای شروع یه زندگی تازه. 🌈
✍️ تمرین آموزشی | گام عملی برای شناسایی اعتیاد به غذا 🍩
حالا که متن و ویدیوی آموزشی این جلسه رو دیدی، وقتشه دستبهقلم بشی و خودت رو در آینه رفتارهای غذاییات ببینی.
لطفاً به سوالات زیر توی بخش نظرات جواب بده 👇
- فکر میکنی اعتیاد به غذا چطوری به شکل پنهان اما جدی وارد زندگی ما شده؟ آیا واقعاً چاقی میتونه یه نوع اعتیاد باشه؟
- چه وقتهایی تحت تأثیر تبلیغات، مهمونی، خانواده یا اطرافیانت، بیدلیل و بینیاز غذا خوردی؟ مثال بزن!
- نظرت درباره تأثیر مکانهایی مثل رستورانها، اپلیکیشنهای سفارش غذا، یا تبلیغات تلویزیونی در گسترش اعتیاد به غذا چیه؟
- تا حالا شده چون پول غذا رو دادی، خودتو مجبور به خوردن کل غذا کنی؟ یا چون سهم تو بوده، تا تهش رو بخوری؟ بنویس چی باعث این رفتار شده 🧠
🎥 از ویدیوی آموزشی ایده بگیر و یه تمرین مخصوص به خودت طراحی کن!
اون تمرین رو هم توی بخش نظرات با ما به اشتراک بذار تا بقیه هم ازش استفاده کنن 💬🧡
👇 منتظرم که تمرینت رو توی بخش نظرات ببینم! 📝💬🧠
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
📻 رادیو لاغری
امتیاز 4.14 از 185 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
نشان های دریافت شده
سلام بر همه دوستان متناسبم و استاد روشن عزیزمادر من همیشه این جمله رو تکرار میکرد که حاضره بیشتر بخوره از هر چی دوست داره بخوره ولی ده سال کمتر زندگی کنه مگه عمر اضافی رو میخواد چیکار ،همیشه اینو میگفت که نهایت ده سال میخوام بیشتر عمر کنم که نمیخوام ترجیح میدم تاآخرین لحظه هر چیزی میخوام بخورم و حالشو ببرم دنیا دوروزه و ارزش سختی نداره و ما تفریح دیگه ای نداریم
حرفای مادرم دائم تو گوش من تکرار میشد
میدونید مادر من آخرین وعده ای که خورد کله پاچه بود و بعد بگفته ی دیگران بخاطر اینکه از شدت چاقی نتونست بلند شه که مثلا آبلیمو رو از یخچال برداره که چربی اون رو ببره مرد و سکته کرد ،مادر من با وزن صد و پنجاه کیلو صبحانه یه دست کله پاچه کامل خورده بود
ولی میدونید مادر من از سن شصت سالگی به بعد بخاطر اضافه وزن بالاش مایه درد سر برای فرزندان ،نوه ها و داماد ها ش و حتی همسایه هاش شده بود
هم خودش داشت زجر میکشید هم اطرافیانش ،همیشه از درد آزتروز پاش ناله میکرد جالبه خودش شکسته بند بود ولی میگفت نمیتونم پای خودم رو خوب کنم چون از اضافه وزن بود و مادرم نمیخواست از خوردن دست بکشه
مادر من بارها تو حموم خورده بود زمین ،چون صندلی تحمل سنگینی وزنش رو نداشت و پایه هاش از هم باز شده بود
وقتی مادرم میرفت دم در ،همه ی بچه ها فرار میکردند چون میدونستند مادر من میخواد اونها رو برای خرید نون و شیر و …بفرسته مغازه ،چون خودش نمیتونست حرکت کنه
مادر من با این طرز فکرش که بخور نهایت ده سال کمتر عمر میکنی نسلی رو تربیت کرد که بلااستثنا همه ی ما خواهر و برادر بالای صد کیلو وزن داریم و من کوچکترین بچه با صد و پنج کیلو جزو لاغرترین افراد خانواده هستم
حتی پدرم هم از چاقی مرد در پنجاه و نه سالگی ،هر روز آبگوشت با یک عالمه دنبه و اشکنه و …بهش میداد
من هم تربیت شده ی اون نسل هستم ولی دیگه نمیخوام همون تفکر رو تو نسل بعدی خودم ادامه بدم
دوست ندارم پسر معصوم من هم مثل من چاق بشه
من یک مبارزم برای رسیدن به تناسب اندام از طریق ذهن هر کاری لازم باشه انجام میدم چون میخوام الگوی درستی برای فرزند و نوه های خودم باشم
مادر و پدر من هیچی از زندگی بعد از پنجاه سالگی که زمان بازنشستگی و استراحتشان بود نفهمیدند چون دائم بخاطر عوارض اضافه وزن صد و پنجاه کیلویی شون مریض بودند مادرم دیابت داشت
درسته جامعه و کل دنیا هیچ کار خاصی برای جلوگیری از چاقی نمیکنه چون منافع شرکتهای غذایی و دارویی بخطر میفته وقتی همه سالم و متناسب باشند اونا ضرر میکنند
عطاری محل ما میگه سودی که از فروش قرص های لاغری میکنه بیشتر از سود مواد دیگه از جمله ادویه و گیاهان داروییه و این قرصها که خودمم ازش خریده بودم چیزی جز شیشه داخلش نبود که منو بیخواب میکرد دهانم رو خشک میکرد عصبیم کرده بود و بعدشم سرطان گرفتم
آیا واقعا این مدل چاقی و خوردن لذت داره آیا به این همه زجر و دیابت و بیماری و فشار خون بالا و آرتروز پا و کمر درد میارزه
لذتی که الان من از نخوردن و نه گفتن و میل ندارم میبرم
خیلی بیشتر از خوردن اونهمه جعبه نون خامه ای هست که من در عرض یک روز یک کیلوشو میخوردم
لذت خوردن سالاد و هویجم همراه با لذت مسیر ذهنی متناسب شدن هر روزم خیلی لذتش بیشتر از خوردن هر روزه یک لیتر بستنی برای من است
با لاغری با ذهن جای لذتها تو ذهن ما عوض میشه همون چیزی که الان تو ۲۴, روز در من اتفاق افتاده
ازون مهمتر رفتارم طرز حرف زدنم با پسرم عوض شده
دیروز داشتم بهش میگفتم تو که رویای دانشگاه شریف رو داری هر شب قبل خواب تجسمش کن از طریق ذهن ناخودآگاهت هر روز بهش فکر کن و دستوراتی که از ذهنت میگیری بر اساس اون عمل کن و مطمئن باش که به بالا تر از دانشگاه شریف هم میرسی
من داشتم لاغری با ذهن رو روی پسرم در مورد درس و ذانشگاهش پیاده میکردم
همین راهی که رو لاغری رو من جواب داده
من ۲۴ روزه چیزی فکر میکنم نزدیک هفت کیلو با توجه به سایزم لاغر کردم
ازون مهمتر بار این اضافه وزن چهل کیلویی دیگه تو ذهنم نیست من اونو حمل نمیکنم اسیرش نیستم من خودمو همین الآنم متناسب میبینم رفتار میکنم
تا زمانی که گرسنه نشدم غذا نمیخورم به کالری و نوع غذا فکر نمیکنم به محض احساس سیری دیگه نمیخورم من چون آرامش دارم اصلا و ابدا ریزه خواری ندارم
دیگه فکر نمیکنم بستنی هورمون شادی اندورفین تو مغزم ترشح میکنه و مجبورم هر روز بخورم تا شاد بشم نه
من با تفکر به شاد کردن دیگران و تجسم لاغری و رقص و ورزش و …خود بخود شاد میشم نیاز به چیز بیرونی ندارم دیگه
شادی و احساس من الان درونیه من از درون شادم کسی نمیتونه با کارهای رو مخی منو ناراحت کنه یا اعصابمو خورد کنه
در صورتی که مثلا قبلا خواهر شوهرم خیلی کاراش رو مخم بود دائم اس مس هاش به همسرم رو چک میکردم اذیت میشدم و …
ولی الان با همین ذهن ناخودآگاه و تمرین هاش یاد گرفتم برای آرامش خودم رهاش کنم بهش تو مغزم فکر نکنم فکرمو مشغولش نکنم من کارهای مهمتر ازون دارم برای فکر کردن ،اصلا بخشیدمش که از روح و روانم بره بیرون
میخوام بگم این روش یادگیری یا ذهن ناخودآگاه فقط رو لاغری تاثیر ندارن تو تمام جنبه های زندگی مون میتونه تاثیر بذاره
من الان مهمونی رفتن مسافرت رفتن رستوران رفتن اذیتم نمیکنه نمیترسم چون میدونم چقدر نیازه بدنمه چون میدونم کنترل ذهنم دست خودمه از هیچ چیزی دیگه نمیترسم حتی از سلف سرویس ها
نمیگم اهالی خونه چون من رژیمم فلان چیز رو حق ندارید بخرید نه بخرند نوش جونشون ،من فقط جلوی چشمم نمیزارمش مثلا میزارم پشت یخچال که هر دفعه توجه عینی بهش نکنم
همین الان که میگم ۲۴, روزه من بستنی نخوردم اتفاقا فریز مون پره از بستنی ای که همیشه قبلنا میخوردم ولی الان هست ولی من میلی بهش ندارم
لاغری با ذهن آسانترین کار دنیاست