تا حالا شده یه کاری رو با کلی ذوق و انگیزه شروع کنی، اما بعد یه مدت، اون کار برات تکراری و خستهکننده بشه؟ 😑 با این حال، نمیتونی ترکش کنی؟ انگار یه نیرویی هست که هی تو رو وادار به ادامهش میکنه؟
اگه این حس برات آشناست، باید بدونی اسم این پدیده میتونه «اعتیاد» باشه. مخصوصاً وقتی پای خوردن وسطه، یه نوع خاصی از اون شکل میگیره به اسم: اعتیاد به غذا 🍩🍕🍟
اعتیاد به غذا یعنی چی؟ 🤔🍫
اعتیاد به غذا یعنی وقتی یه نفر دیگه نمیتونه جلوی خودشو بگیره و هی میخوره، حتی وقتی واقعا گرسنه نیست.
این فقط یه اشتهای زیاد یا پرخوری ساده نیست، یه رفتار تکرارشونده و خارج از کنترله که آدمو به سمت خوردن میکشونه… حتی وقتی دلش نمیخواد بخوره! 😣
و حالا جالبترین قسمت ماجرا! 😳👇
تحقیقات علمی، مخصوصاً مطالعهای از دانشگاه Yale درباره نقش مغز در مقیاس اعتیاد به غذا نشون داده که مغز بعضی از افراد، نسبت به بعضی غذاها (مثل شیرینی، چیپس، فستفود یا بستنی) درست مثل مغز یه معتاد به مواد مخدر واکنش نشون میده!
یعنی چی؟
یعنی خوردن یه قاشق بستنی یا یه تیکه شکلات میتونه همون قسمتهایی از مغز (مراکز پاداش یا reward system) رو فعال کنه که مواد مخدری مثل کوکائین یا هروئین فعال میکنن! 😱🍩
این یعنی اعتیاد به غذا یه موضوع جدی و علمیه، نه فقط یه بهونه برای پرخوری.
اعتیاد یعنی وقتی بدن و ذهن یه آدم برای ادامه زندگی عادیش به یه ماده یا یه رفتار خاص وابسته میشن. حالا اگه اون ماده یا رفتار در دسترس نباشه، بدن و ذهن شروع میکنن به نشون دادن علائم محرومیت یا همون خماری. 😵
شاید شنیدن اصطلاح اعتیاد به غذا برات اولش خوشایند نباشه، چون خب ما همینجوری هم کلی قضاوت و برچسب از جامعه بابت چاقی شنیدیم… حالا یکی دیگه هم اضافه بشه؟ 😔
ولی بیاین صورت مسئله رو پاک نکنیم… چون این “اعتیاد به غذا” واقعاً وجود داره، واقعاً ذهن و جسم ما رو درگیر میکنه، و اگه درست بهش نگاه نکنیم، فقط عمیقتر و ریشهدارتر میشه!
اعتیاد به غذا: پنهان، رایج و تشویقشده! 😳🍟
نکته عجیبه ماجرای اعتیاد به غذا اینه که برعکس اعتیاد به مواد مخدر که تو همهی دنیا باهاش برخورد قانونی میشه، واسه این یکی نهتنها مجازاتی وجود نداره، بلکه کاملاً آزاد، دردسترس و حتی تحسینشدهست! 😅
یعنی چی؟ یعنی کافیه یه دور توی شهر بزنی…
رستورانا، شیرینیفروشیها، فستفودها، بیلبوردها، حتی استوریهای اینستاگرام و تبلیغات تلویزیون…
همهچی شده ویترینِ غذاهایی که مغز آدم رو وسوسه میکنه 🤤
🍩 اونور یه معتاد باید قاچاقی بره دنبال مواد، اینجا یه فردی که معتاد به غذاست، فقط کافیه گوشیشو دربیاره، چندتا کلیک کنه، غذا دم در خونشه!
و حالا چرا اعتیاد به غذا اینقدر خطرناکتره؟
- 🔹 چون هیچکس به چشم یه اعتیاد واقعی بهش نگاه نمیکنه
- 🔹 چون پنهان و نرمال جا زده میشه
- 🔹 چون کسی جلودارش نیست و از هر طرف تشویق میشی به بیشتر خوردن
و وقتی چاق میشیم، تازه زنجیره عوارض شروع میشه:
- ❗ فشار خون بالا
- ❗ دیابت نوع دو
- ❗ بیماریهای قلبی
- ❗ مشکلات مفصلی
- ❗ و حتی اختلالات روانی مثل اضطراب، افسردگی و اعتمادبهنفس پایین 😔
همهی اینا فقط بهخاطر اینه که مغزمون یه مسیر شرطیشده رو پیدا کرده:
- «ناراحتی؟ بخور!»
- «استرس داری؟ بخور!»
- «حوصلهت سر رفته؟ بخور!»
- «حتی خوشحالی؟ جشن = خوردن!» 🎉🍰
📚 مطالعات علمی (مثل تحقیق منتشرشده در Frontiers in Psychology) نشون میده که اعتیاد به غذا از لحاظ اثرگذاری روی مغز، بهطرز شگفتانگیزی شبیه اعتیاد به مواد مخدره.
یعنی مغز ما نسبت به قند، چربی و نمک دقیقاً همونجوری واکنش میده که به کوکائین یا نیکوتین میده! 😱
پس دیگه وقتشه که این اعتیاد پنهان رو جدی بگیریم… چون اگه بهش آگاه نشیم، یه عمر اسیرش میمونیم!
تنوع مواد غذایی = تنوع مواد اعتیادآور 🤯🍕
وقتی به اعتیاد به غذا بهعنوان یه نوع اعتیاد واقعی نگاه کنیم، تازه میفهمیم که دنیای غذا چقدر پر از محرکها و وسوسههاییه که مثل مواد مخدر عمل میکنن.
فکر کن! 🤯
اگه مواد مخدر رو چند مدل بیشتر نیست (مثلاً الکل، نیکوتین، کوکائین و…)
ولی تو دنیای غذا؟
- هزاران مدل شیرینی
- صدها نوع چیپس و پفک
- بستنیهایی با طعمهای عجیب و غریب
- سسهای چرب و ترکیبهای فوقالعاده اعتیادآور 😋
🔻 این یعنی چی؟
یعنی تنوع مواد غذایی اعتیادآور خیلی بیشتر از مواد مخدره!
و ترکیب این تنوع با راحتی در دسترسی باعث شده سرعت چاقی تو دنیا مثل موشک بره بالا 🚀
اما یه سوال مهم:
اگه ما تو دورههای تناسب فکری میگیم غذا ذاتاً عامل چاقی نیست، پس چرا الان داریم از «مواد غذایی چاقکننده» صحبت میکنیم؟ 🤔
جواب اینه:
🍔 تا زمانی که یه فرد معتاد به غذا، از ته دل باور داره که “غذا باعث چاقی منه”
و در عین حال احساس میکنه نمیتونه جلوی خوردنشو بگیره… اونوقت تنوع بالا و دسترسی آسون به این غذاها = زمین خوردن دوباره و دوباره 😞
🧠 یعنی مشکل اصلی درون ذهن ماست، نه توی خود غذا!
برای همینه که خیلیا با وجود همین دنیای رنگارنگ و وسوسهگر، همچنان متناسب و سالم زندگی میکنن.
✅ پس نکته کلیدی اینه:
اول باید اون “ذهنیت چاقکننده” نسبت به غذا اصلاح بشه که این فرایند با استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغز به خوبی انجام میشه.
چطوری چاقی تبدیل شد به اعتیاد به غذا؟ 😳🍩
یه زمانی، غذا خوردن یعنی چی؟ یعنی فقط وقتی بدنمون نیاز داشت، یه چیزی میخوردیم. به اندازه، ساده، بدون دردسر.
ولی یواشیواش این رفتار طبیعی، تحت تأثیر کلی باور اشتباه و آموزش نادرست، رفت زیر خاک و یه چیز دیگه جاشو گرفت: اعتیاد به غذا.
🍕 از کجا شروع شد؟
از جایی که کارخونههای مواد غذایی، با طراحی بستهبندیهای جذاب، اندازههای مصرف شخصی، تنوع بالا و کلی تبلیغ رنگارنگ، مغز و ذائقه ما رو نشونه گرفتن. اونم نه با یه تیر، با یه ارتش کامل! 😅
🎯 ما هم که هنوز تهمون یه غارنشین حریصه، وارد فروشگاه یا مهمونی که میشیم، چشممون شکار میکنه، دستمون میخره، ذهنمون مجوز میده و معدهمون همهچی رو جا میده!
و اینطوری بود که کمکم، اعتیاد به غذا مثل یه ویروس پنهان، بینمون پخش شد.
👪 از خونه شروع شد
وقتی مامانبابا برای اینکه بچهشون “قویتر” بشه، هی بهش غذا دادن، وقتی برای اینکه ساکت شه، با شیرینی و پفک سرگرمش کردن، وقتی جایزهها شد خوراکی و نوشابه،
یه ذهن کوچیک یاد گرفت که:
📌 غذا = عشق 📌 غذا = شادی 📌 غذا = پاداش 📌 غذا = فرار از درد
🎉 حالا بزرگتر که شدیم، چی شد؟
تا یه ذره ناراحت میشیم، میریم سراغ یخچال، تا استرس داریم، یه چیزی باید بخوریم.
خوشحالیم؟ بزن بریم بیرون، یه چیزی بخوریم، دورهمی، سینما، سفر، تفریح = خوردن خوردن خوردن 😵💫
🎯 نکته اینجاست که:
هیچکس نمیاد ما رو بابت این رفتار “بازخواست” کنه! نه قانون، نه خانواده، نه جامعه
برعکس! همه جا داره بهمون میگه: “بخور! خوش بگذره!”
و اینطوری، اعتیاد به غذا شد تنها اعتیادی که نه تنها ممنوع نیست، بلکه تشویق هم میشه! 😶🌫️
🧠 تازه تحریکات حسی هم به کمکش اومدن
صدای ترد چیپس، بوی نون داغ، رنگ شیرینیها، بافت خامه، طعم قهوه…
و این یعنی: حتی اگه گرسنه هم نباشی، مغزت میخواد بخوره! 🤯
راه نجات چیه؟ قانونهای شخصی برای رهایی از اعتیاد به غذا 👇
تحقیقات نشون داده با تمرین ذهنآگاهی، تصویرسازی ذهنی، و تغییر باورها درباره غذا میتونیم اعتیاد به غذا رو کنترل و حتی درمان کنیم.
مغز انعطافپذیره. یعنی همونطور که یاد گرفته با غذا حال خوب کنه، میتونه یاد بگیره با چیزهای دیگه هم حال خوب کنه 🧠🌱
پس بیاین با هم یه تصمیم بگیریم:
از امروز، من مسئول رابطهم با غذا هستم. نه تبلیغات، نه خاطرات کودکی، نه عادتهای غلط.
✨ اما اگه میخوای این تغییر رو سریعتر و اصولیتر تجربه کنی، بهترین قدم استفاده از دوره اصلاح پرخوری و اشتها در مغزه.
این دوره مثل یه نقشه عملیه که بهت کمک میکنه فرمولهای اشتباه ذهنیت رو بازنویسی کنی، craving یا همون ولع غذایی رو کنترل کنی، و به آزادی واقعی از اعتیاد به غذا برسی.
این بار، تنها نیستی… این دوره همراه توئه برای شروع یه زندگی تازه. 🌈
✍️ تمرین آموزشی | گام عملی برای شناسایی اعتیاد به غذا 🍩
حالا که متن و ویدیوی آموزشی این جلسه رو دیدی، وقتشه دستبهقلم بشی و خودت رو در آینه رفتارهای غذاییات ببینی.
لطفاً به سوالات زیر توی بخش نظرات جواب بده 👇
- فکر میکنی اعتیاد به غذا چطوری به شکل پنهان اما جدی وارد زندگی ما شده؟ آیا واقعاً چاقی میتونه یه نوع اعتیاد باشه؟
- چه وقتهایی تحت تأثیر تبلیغات، مهمونی، خانواده یا اطرافیانت، بیدلیل و بینیاز غذا خوردی؟ مثال بزن!
- نظرت درباره تأثیر مکانهایی مثل رستورانها، اپلیکیشنهای سفارش غذا، یا تبلیغات تلویزیونی در گسترش اعتیاد به غذا چیه؟
- تا حالا شده چون پول غذا رو دادی، خودتو مجبور به خوردن کل غذا کنی؟ یا چون سهم تو بوده، تا تهش رو بخوری؟ بنویس چی باعث این رفتار شده 🧠
🎥 از ویدیوی آموزشی ایده بگیر و یه تمرین مخصوص به خودت طراحی کن!
اون تمرین رو هم توی بخش نظرات با ما به اشتراک بذار تا بقیه هم ازش استفاده کنن 💬🧡
👇 منتظرم که تمرینت رو توی بخش نظرات ببینم! 📝💬🧠
منتظر کامنتهای شما هستیم! 💬👇
همراه همشگی شما: رضا عطارروشن
📻 رادیو لاغری
امتیاز 4.13 از 184 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!
باسلام
گام دهم (تکرار۱)
اول میخوام این خبرو بهتون بدم ، که من امشب همراه مادرم رفته بودم خرید و اخرسر رفتیم سوپرمارکت که تخم مرغ بخریم ، من هم وارد سوپرمارکت شدم و طبق معمول رفتم سراغ خوراکی ها وکیک ها وبیسکوییت ها تا ببینم که چه خبره ولییی دوست نداشتم بخرم و بخورم و جالب تر هم این که ، دیگه حتی میلی به دیدنشون هم نداشتم.
اعتیاد حالتی که شخص به علت روانی و یا مصرف مواد شیمیایی ، دچار ضعف در کنترل و اراده خود در تکرار اعمال و یا مصرف یک سری چیزها و یا انجام دادن یکسری از رفتارها میشه !
درسته که ضعف اراده بیماری نیست ولیی به دلیل اثرات و عوارضی که رو سیستم عصبی و جسم افراد میزاره ، به عنوان بیماری شناخته میشه .
این بیماری با ایجاد اختلال در کنترل بر سیستم رفتار-پاداش ، باعث تکرار آن رفتار میشود.
اعتیاد نوعی بیماری پیش رونده و کشنده است و در ان فرد با مصرف نوعی مواد روانگردان یا تاثیر گذار بر ذهن و یا رفتاری که در برابر میل بیش از حد ، ناتوان میکند ، میباشد .
در واقع اعتیاد سبب وابسته شدن به انجام و تکرار نوعی از رفتار خاص و یا مصرف یک ماده تعریف میشود .و زمانی که ماده موردنیاز در اختیار فرد قرار نگیرد یا انجام کاری که فرد معتاد بدان وابست شده انجام نگیرد، نتیجه بروز علایمی مثل خماری یا عصبانیت و پرخاشگری است.
دقیقا افراد چاق هم مانند افراد معتاد هستند و من هم اینو از خیلی وقت پیش فهمیده بودم که dude,Im addicted for food !
افراد معتاد با مصرف مواد ، حس آرامش میگرند و افراد چاق هم با مصرف غذا ، افراد معتاد اگه بهشون مواد نرسه ، خمار میشن و پرخاشگری میکنن ، افراد چاق هم دقیقا همین عکس العمل هارو نسبت به نرسیدن و نخوردن غذا دارن !
خیلی رفتارهاشون شبیه به همه.
من هم قبول داشتم که به ماده ی لذت بخشی به نام غذاا اعتیاد دارم !
چاقی عوارض مخنلفی دارد که چه بسا شاید حتی خطرناک تر از هر نوع اعتیاد دیگری است .
فردی که به مواد مخدر اعتیاد دارد ، خیلی بیشتر تحت فشار ترک کردن است ولی آزادی رفتارفردی که اضافه وزن دارد ،اعتیاد اورا خطرناکتر از هرنوع اعتیاد دیگری میکند.
قانون گذاری یکی از اقدامات خوب در جوامع و دولت هاست .قانون مشخص کننده محدوده هر موضوعی است.
هرکشور بر اساس قوانینی که توسط رهبران و سیاستمداران مشخص شده ، رهبری و هدایت میشود .
قانون خیلی گسترده است ، در اقتصاد ، در ادارات ، دانشگاه ها ، مدارس و…… قانون وجود دارد .
هر موضوعی در کشور تابع یکسری قوانین است .
تمام جهان هستی براساس نظم و قانون خاصی افریده شده . در جهان مادی هم یکسری قوانین مشترک بین المللی مانند قانون منع برده داری، قاچاق و یا حمل مواد مخدر، اسلحه و…. در جهت منفعت خود فرد و منافع جامعه و زندگی اجتماعی وضع شده است. و نقص قوانین، نیز از طرف جامعه و دولت مجازات به همراه دارد .
هرکشوری برای خودش قوانینی دارد که در آن افراد با رعایت کردن آنها دچار انحراف نشوند و در جامعه هرج و مرج ایجاد نشود.
مثل : جرم بودن فروش ویا استعمال مواد روان گردان ، شیشه، هرویین و …..
قوانین دو نوع اند:
درواقع دولت ها برای یکسری کارهایی که از نظر همه خطر افرین هستند خط قرمز قاعل شدن .مانند قوانین برخورد با حمل اسلحه و مواد مخدر و…
اما موضوعات مهم دیگری هم در جامعه وجود داره که در حین خطرافرین بودن و دردسرساز بودن انها ، قانونی برای کنترل شدن ان وضع نشده است .مانند فروش و مصرف دخانیات
چون به ظاهر ضرر انچنانی نداره به همین دلیل بر ای فروش و استعمال اون قوانینی وضع نشده است.
به همین دلیل مصرف سیگار در کشور بسیار بیشتر از مصرف بقیه مواد (شیشه و تریاک و… )است.چون که قوانین بازدارنده برای موادی وضع شده که خطر آفرین هستند .
وبه این دلیل که فروش اون مواد ممنوعه و جایی اجازه فروش اون مواد رو نداره و چون در دسترسی آسان نیست، احتمال گسترش و همه گیری ان کمتره ، اما چون سیگار در همه جا و به راحتی در دسترسه افراد بیشتری هم میتونن که سیگار دریافت کنن و مصرف کنن .
استاد من میگم بله ، اگه شیشه و مواد مخدر هم مانند سیگار در جامعه وجود داشت، افراد بیشتری مبتلا به مصرف شیشه در جامعه وجود داشت!.
نمیدونم ، چون احساس میکنم ، ذات انسانها اینطوریه که که دوست دارن همه چیزو امتحان کنن ، همه چیز و داشته باشن و متاسفانه جوریه که حتما باید در محدودیت قراربگیرند وگرنه جنبه نداردند وحتما باید براشون قانون وضع بشه وگرنه ، هرکاری و میکنن !
و چاقی و پرخوری هم نوعی اعتیاد است اعتیاد به مصرف مواد غذایی که متاسفانه از طرف جامعه و یا خانواده براش قانون و مجازاتی وضع نشده است .
این اعتیاد خیلی ساده در ما شکل گرفت و درواقع ما از طرف خانواده و یا اطرافیان به این اعتیاد دعوت شدیم
تحت آموزش ها و رفتار ها و باور های غلط مواد غذایی قرارگرفتیم و دچار اعتیاد شدیم .
تنوع مواد غذایی و نوع بسته بندی و تعیین میزان و مقدار بسته بندی فردی و تبلیغات مواد غذایی ، مارو دچار اعتیاد کرد.
فراوانی و قابل دسترس بودن مواد غذایی ، برای مثال در سوپر مارکت ها و هایپر مارکت ها و تنوع و فراوانی مواد غذایی در انها سبب شکل گیری اعتیاد در ما شد.
عادت دادن کودکان توسط والدین و تشویق انها به خوردن بیشتر کودک با بهانه های مخنلف ، قوی شدن ، سالم شدن، بزرگ شدن و… سبب معتاد شدن کودکان به پرخوری و مصرف بیشتر شد .
مثل مادر من هم که از کودکی به بهانه های مخنلف منو به پرخوری عادت داده بود و الان هم برای برادرم همچین اقداماتی انجام میده .
و دقیقا هم یادمه که از چه چیز ها و بهانه هایی برای دعوت من به اعتیاد به پرخوری استفاده میکرد!
سرگرم شدن و تفریح کردن با خوردن با وجود سیری عدم حس نیاز جسمی ، مارو دچار اعتیاد کرد.
پناه اوردن به مواد غذایی برای ارام کردن خود ، جهت فراموشی حس عصبانیت و خشم و…. ، مارو دچار اعتیاد کرد.
تحت تاثیر حواس پنج گانه قرار گرفتن و توجه نداشتن به علت خوردن و.. ، مارو دچار اعتیاد کرد. (که من هنوز تو این مورد ضعف دارم)
نبودن هیچ مجازاتی در پی این اعتیاد (پرخوری) از طرف جامعه ، خانواده و….. سبب شکل گیری اعتیاد در ما شد.
ربط دادن مواد غذایی به چیزهای مختلف : سرگرمی ، لذت، سلامتی، شادابی، قوی شدن و…… سبب به وجود اومدن اعتیاد در ما شد
پذیرفته شد ن چاقی در جامعه ، یعنی زشت نبودن آن و نگاه عادی جامعه به چاقی سبب به وجود امدن این باور شد که چاقی عیب نیست و طبیعیه و اعتیاد به چاقی رو زشت ندونستیم .
باید نگاهمون به مصرف موادغذایی و دیدگاهمون به چاقی تغییر کنه.
اعتیاد چاقی ، اغتیادی که خیلی آسون میشه به اون مبتلا شد و رهایی از اون مانند اعتیاد های دیگه ، خیلی سخت و طاقت فرساست .
اعتیادی که هربار ترکش کردیم ، دوباره به راحتی بهش مبتلا شدیم !
اعتیادی که اونو دوستانه بهم تعارف میکنیم ،اعتیادی که خیلی سریع بین همه گسترش پیدا میکنه.
اعتیادی که مبتلا شدن به اون نشونه احترامه.و….
چاقی ژنتیکی نبوده، شانسی و هرمونی و …. نبوده ، مقصر هرکیلو از اضافه وزنمون خودمون هستیم .
حالا که که کسی به فکر ما نیست ، بهتره که خودمون به خودمون و جسممون احترام براریم و خودمون برای خودمون قانون وضع کنیم ، چه کسی بهتر از خودش میتونه برای خودش تصمیم بگیره ؟!
که در صورت حس گرسنگی واقعی و به اندازه رفع نیاز جسمی مواد غذایی مصرف کنیم و به محض سیر شدن تحت امر ذهن و فرمان ذهن دست از غذاخوردن بکشیم .
شمرده شمرده و با ارامش غذا بخوریم و نهایت لذت رو از اون ببریم.
اصرار و تعارف بیجا به خوردن خود و دیگران جهت امتجان کردن تمام گزینه های سر میز نکنیم و از دیگران هم توقع تعارف کردن و اصرار به خوردن بیشتر نداشته باشیم . و قدرت نه گفتن به دیگران رو داشته باشیم .
(یادم میاد یکی از دوستام که خیلییی لاغر بود و همش دوست داشت چاق بشه و میگفت هرکاری میکنم نمیتونم چاق بشم ! هر وقت با این فرد بیرون میرفتم و هر از گاهی پیکنیک میرفتیم و من هم برای پیکنیک آشپزی میکردم و انواع غذاهای لذیذ و خوشمزه رو درست میکردم و میبردم و میدیم که اون در صورتی که تلاشش و میکرد که از تمام غذاها و خوراکی هایی که برده بودم پیکنیک استفاده کنه ولی به محض این که سیر میشد اصلا نمیخورد و ادامه نمیداد و از یک نوع غدا که میخورد و سیر میشد، اصلا خودتو تیکه پاره هم میکردی دیگه نمیخورد و میگفت نمیتونم بخورم و…. منم اول فکر میکردم این اداشه ! داره باکلاس بازی درمیاره ولی از وقتی به این مسیر هدایت شدم ، دیدم نه، مثل اینکه میشه،همچین چیزی وجود داره!)
توجه کمتری به تنوع موواد غذایی داشته باشیم یعنی نیاز نداشتن به مصرف تمام گزینه های سر میزو سیر شدن بایک نوع آن در حد نیاز جسمی .
مصرف غذ ا برای لذت و سزگرمی و رفع استرس و ارام کردن خود و … نداشته باشیم و عمل پیاده روی، گوش دادن به موسیقی ، رقصیدن و… جایگزین عمل خوردن کنیم .
جهت مواجه با مواد غذایی در صورت گرسنه نبودن فکر کردن و پرسیدن از خودمون و جویا شدن دلیل خوردن خود و در صورت گرسنه نبودن ، نخوردن ان و لذت بردن از نخوردن ان .
تنها روشی که میتوان این اعتیاد رو برطرف کرد از طریق ذهنه ، با هیچ فشار جسمی نمیتوان این اعتیاد رو برطرف کرد .
باید نگاه طبیعی بودن چاقی رو در خودمون از بین ببریم.
اصلا طبیعی نیست که چاق باشیم و تا اخر عمرمون هم چاق بمونیم !
استاد یک سوال برام پیش اومد، تو فایل های قبل تر ذکر کردید که مواد غذایی و پرخوری عامل چاقی ما نیستند ولی تو این گام غذا ها و پرخوری رو مواد مخدر چاق کننده خطاب کردید ! الان من دچار ابهام شدم که باید کدومو قبوول کنم ! لطفا توضیح بدید یا راهنمایی کنید ، ممنونم
شاد و پیروز و متناسب باشید.
مشکل در فرمول های ذهنی اونهاست !
درسته ، ممنونم استاد 🙏🏻💗