🌟 لاغری آسان با ذهن؛ شروعی متفاوت برای یه بدن سبک‌تر ✨🧠 (گام ۴۲)

گام ۴۲سلام‌ وقت بخیر لاغری با ذهن آسان استیکی از باورهای سفت و سخت من همین لاغر شدن دشوار و چاق شدن مثل آب خوردنه  بود ،من با این باور وارد دوره ها شدم ،ولی چونکه از اول ورودم ظاهرا تسلیم بودم ،یعنی ذهن خودآگاه من دلش میخواست که لاغر بشه ولی در ذهن ناخوداگاه من لاغر شدن خطرناک و ناامن تعریف شده بود ،یعنی من به ظاهر دوست داشتم لاغر بشم ولی در ریشه و اعماق وجودم ،لاغر شدن رو دوست نداشت ،و چونکه من  اشتیاق سوزانی برای لاغر شدن داشتم تونستم آرام آرام ذهن ناخوداگاه خودمو همسو کنم با خودآگاهمتا سن ۳۵ سالگی هر زمان اراده میکردم و حجم غذا و تایم ورزشمو بیشتر میکردم ،بدنم بسرعت ریزش سایز داشت ،و لاغر شدن با رنج و سختی با طی کردن ماها وقت گذاشتن ،بعد از گرسنگی های شدید ،امکان پذیر بود ،بعد از ۳۵ سالگی که حتی گرم گرم کم کردن هم برام انجام نشدنی بود، متوجه شدم که تا  قبل  از ۳۵ سالگی راحتر لاغر میشدم ، ،،با تحمل همون رژیم‌ و ورزش بلخره ۱۰ یا ۲۰ کیلویی کم میشدم ولی بعد از اون خیلی سختی میکشیدم و جالب بود برای کم کردن ۱ کیلو باید ۶ ماه زجر میکشیدم و لاغر شدن برام دور و دورتر میشد ،انقدر دور که دیگه به شکل یک آرزوی دست نیافتنی در میومد ،دیگه خجالت میکشیدم از بس حرف چاق و لاغر شدن زده بودم پیش دیگران ،یادمه یه بار که رفته بودم  پیش یه  دکتر جراح پلاستیک ،بهم گفت تو سعی کن لاغر نشی، انقدر چاق و لاغر شدی که گوشت و پوستت خیلی شل شده، همینجوری چاق و یکمی سفتر باشی بهتر از اینه که لاغرتر بشی و پوست و گوشتت انقدر زشت و آویزون بشه ،انگار سالهاست حرف اون دکتر تو مغزم میچرخه و میدونم یه مانعی که اذیتم میکنه همینه وقتی که در باتلاق  ناآگاهی باشی همه به عنوان نصیحت بهت راهکار میدن ،منم کم نمیوردم ،هر ایده و نصیحتیو اجرا میکردم ،مثل موش آزمایشگاهیو بعد از سختی های فراوان‌ ،هدایت شدن من به مسیر لاغری با ذهن خط بطلانی بود بر همه شکست هام ،،،،،انقدر مزه بودن در لاغری با ذهن و درک تناسب اندام و کم کردن سایزم در این راه زیاد بوده که هر روز با نشاط خاصی تمرینات را میخونم ،گوش میکنم و انجام میدم و هر روز تفاوت افکار ونگرش و حال و هوای خودمو متوجه میشم ،بودن در مسیر و اطمینان از عملکرد خودم و ذهن جدیدم ،فاصله منو به هدفم کم و کمتر میکنه مثال عوض کردن دکمه کولر ،مثال جالبی بود ،وقتی تابستونه و از دستگاهمون انتظار خنک کردن داریم دکمه اونو تغییر میدیدم روی حالت برف و بر عکس ،زمانیکه دستگاه روی گرمایشه ،اون فضارو گرم میکنه ،همه چیز نسبت به اون سیستم تهویه متغیر میشه ، و حالا که ما هم ،دکمه چاق بودنو عوض میکنیم به تناسب اندام ،همه چیز تغییر میکنه ،وقتی دکمه روی چاقی بود ،همه چیز طبق چاقی برنامه ریزی میشد ،حال و هوامون چاقی بود، چربی اضافه بود،حسمون ناراحت بود، حس خفگی داشتیم ،بد ریخت شده بودیم  ،اعتماد بنفس نداشتیم ،خودمونو دوست نداشتیم ووووو و وقتی اومدیم رو حالت تناسب فکر و اندام ،بازم تغییر کردیم روی این سیستم ،یعنی حالمون بهتر شد ،سرحالتر شدیم،سبک و فرز شدیم،عزت نفسه بالا رفت ،از خودمون خوشمون اومد،لباسامون تو تنمون قشنگ شد ،اعصاب و روانمون آرومتر شد ،به دیگران پرخاشگری نداشتیم،مهربانتر شدیم ، فرزندانمون هم خوشحالتر شدن، دیگه بجای خجالت از داشتن مادر چاق ،بهمون افتخار میکنن، پدر و مادرمون هم خیالشون راحتر شد ،سلامتیمون عالی شد، قیافه شهرمون هم زیبا تر شد چونکه من وقتی متناسبم لباس های رنگی میپوشم وشهر و محلم سر حالتر و خوشرنگتر میشه ولی وقتی چاقم مرتب سیاه میپوشم که فضای اطرافمو تاریک میکنه ،منکه لاغر باشم ،انرژی که به خانواده و اطرافم ساطع میکنم انرژی مثبتیه ولی وقتی چاق بودم حوصله هیچ کسیو نداشتم،پس انرژی مثبت من به دیگران که میخوره ،اونها هم حالشون خوب میشه و این چرخش انرژی به نفع مردمه ،وقتی متناسبم  آرامش درونیم بیشتر میشه و میتونم با خدای خودم ارتباط موثرتری برقرار کنم و همینجوری میتونم صفحه ها از فواید عوض کردن دکمه چاقی به لاغری بگم و بنویسم پس چه بهتر که انتخاب کنیم بریم به قسمت تناسب اندام تا لذت بیشتریو تجربه کنیم و هر روز باید برای خودمون و ذهنمون از فواید لاغر شدن بگیم و بنویسیم تا قانع بشه و از خر شیطون بیاد پایین و مارو همراهی کنهاز همون روزی که هدایت شدم به این مسیر ،بدون هیچ معطلی ،بعد از ۱ هفته ،که اونم بخاطر قطعی سراسری نت ،نتونستم دوره هارو تهیه کنم و با وصل شدن اینترنت،بسرعت وارد دوره ها شدم بدون هیچ گونه شکی،انقدر هیجان داشتم،انگار سالها ،این موضوعو ،گم کرده بودم و حالا پیداش کرده بودم،دوست داشتم فریادش بزنم ولی نمیتونستم و مجبورا خودم این مسیرو به تنهایی شروع کردم و میانه راه دوستمم به من پیوست و چه لذت هایی که میبریم،بیشتر  این ۱۴ ماهو ،ما در تفریح و مسافرت و رستوران گردی بودیم ،اگر قبلا بود که من حتما از ۱۰۰ کیلو بالاتر رفته بودم ولی تو این مدت نه تنها به ۱۰۰ نرسیدم بلکه چندین سایز هم کم کردم اونم با لذت ،با حال خوب ،این یعنی خوشبختی،خوشحالی یعنی هدایت ۱۰۰درصد خدا قویترین مانعی که تو ذهن من بود و هنوزم هست ،همین کلمه چجوریه ،میخواستم هر کاریو انجام بدم ،اول میپرسیدم آخه چجوری میشه که به نتیجه مورد دلخواهم برسم؟ و این مانع  بزرگی برای ذهنم بود و هنوزم هست ،ولی در لاغری با ذهن کم کم ،این سئوال در من کمرنگتر شدوقتیکه پدرم منو از شام خوردن محروم کرد ،ترس و ولع زیادی در وعده شام پیدا کرده بودم ،بهم گفته بود هر چقدر دوست داری نهار بخور ولی شام اصلا ،منم تا میتونستم با فشار در وعده نهار میخوردم که بتونه منو تا فردا صبح نگه داره ولی در انتها شب گرسنه میشدم ،وقتاییکه روزه هم میگرفتم این ایده رو داشتم که افطار انقدر میخوردم تا فردا افطار ،چونکه سحر هم چیزی نمیخوردم،تمام فشار روی افطار بود و دیگه نمیتونستم حتی راه برم ،انقدر که آبکی و غذا خورده بودم خدارو شکر اون بخور نخورها  ترس ها و غمگین بودنها تمام شده و جاشو داده به لذت و خیال راحت