خود را لایق لاغر شدن بدانید (گام ۵)

سلام

من به خودم میگم چرا من خودم رولایق متناسب شدن . ثروتمند بودن . سلامتی و… بدونم ؟

جوابهایی که به این سوال میدم:

چونکه بیس متناسب شدن رو من تو ذهنم دارم و با آموزشهای نادرست ونا آگاهانه بیس جدیدی نصب کردم که سیستم بدنم رو ویروسی کرد و به راه خلاف چاقی کشیده شدم .

ومن هیچ گونه فرقی با فردی که متناسب هست ندارم فقط کافیه با باورهای درست رفتار وعادت اونها رو پیدا کنم کم کم متناسب میشم .

درسته شاید ذهنم بگه گفتنش آسونه ولی عمل کردنش سخته .

راهی جدید برخلاف راههای قبلی . که نه خودت و نه خانوادت تجربش کردن برای لاغری .

راهی همیشگی و بدون مقاومت که اثر موقت داره رو ترجیح میدم ولی حاضر نیستم ازمنطقه امنم بیام بیرون . 

وخوب طبیعی هست که فردی همون رفتارقبلی وهمون عادت قبلی خودش رو داشته باشه طبیعیه که نتیجش هم مثل قبل بشه . 

یه بارشهامت داشته باشم مسیری رو انتخاب کنم که جدید باشه تا بتونم نتایج جدیدی ازش کسب کنم . 

من همون روز اول اینا روبه خودم گفتم واتمام حاجت کردم باخودم.

یا این راه ذهنی رو تا آخرش ادامه بدم ونتیجه بگیرم.

یا حسرت متناسب شدن داشته باشم  ولذتهای اون رو برای همیشه دفن کنم .

حالا انتخابش با منه . 

اگه راه دوم روانتخاب کردم دیگه حق ندارم غربزنم و خودم روسرزنش کنم . دیگه حق ندارم آرزوی پوشیدن لباسهای سایز مدیوم رو داشته باشم . دیگه حق ندارم آرامش داشته باشم و با لذت غذا بخورم .

چونکه من نخاستم که به خودم بفهمونم که من میتونم متناسب بشم . بهانه بی بهانه .

چرا اینهمه دوستان شگفت انگیز تونستن اونوقت من نمیتونم؟ .

این بود که حرکت کردم و گفتم خدایا به امید تو.

بااینکه خسته ام از روشهای قبلی والانم نای روش جدید رو ندارم اما اینبار دوباره حرکت میکنم چون روشش فرق داره . بر ترس ازنشدن غلبه میکنم و به خودم نیمه گمشده متناسب رو هدیه میدم .

طوری نشده یه سری اشتباهاتی در توجهاتم بود که درسته تاوان سنگینی داشت اما مزیتش این بود که بزار یه بار دردم بگیره تا متوجه ورودی ذهنم باشه که هرکس یه چیزی گفت بی دلیل نپذیرمش.

توجهات روی چاقی . توجهات روی دردهای چاقی . میبرم توجهاتم رو روی متناسب شدن ولذتهای متناسب شدن .

نه من بلکه کلیه دوستانی که اضافه وزن دارن لایق متناسب شدن هستن چون اصلمون و ریشمون و کدهای متناسب شدن رو در وجودمان داریم ما یه سری تبصره برای متناسب شدن گذاشتیم اون تبصره ها رو پیدا کنم وباطل کنم .

مثلا درمدرسه میگفتن هرکی بالاترین نمره رو بیاره شاگرد اول هست . ومن تبصره بزارم به شرطی که قدش بلند باشه و چشمانش آبی باشه .

خوب طبیعی هست من اگر نمره ۲۰ هم بیارم با تبصره ای که گذاشتم اول ازهمه خودم مشمول این قانون دانشگاه نمیشم ‌و لایق شاگرد اول شدن نیستم .

حالابیام این تبصره رو حذف کنم خوب به راحتی مشمول قانون دانشگاه میشم وشاگرد اول میشم .

پس فرق درچی بود که باراول من لایق شاگرد اول نبودم ولی همون من بار دوم لایق شاگرداول شدن هستم ؟

هیچی همون تبصره مسخره . که راه موفقیت منو سد کرد .

من خودم یه باور یا تبصره مسخره ای که داشتم این بود هرچه وضع مالی بهتربشه طرف چاق ترمیشه .

ووقتی که دردوران تحصیلی دستم توجیب پدرومادرم بود کمی اضافه وزن داشتم ولی بعداینکه شاغل شدم هرسری چاق تر میشدم .بایه سرعت زیاد .

خوب من چی کارکردم ؟ 

اومدم درمحیط اطرافم کلی نمونه پیدا کردم که ثروتمند شدن ولی متناسب تر شدن.  واین  باور مسخرم باطل شد ومن کلی کاهش وزن پیدا کردم .

من لایق برخورداری از تمامی مواهب الهی رو دارم به شرط اینکه تمام تبصره ها رو پاک کنم تا منم لایق برخورداری از مواهب الهی بشوم . 

سلام

از وقتی که متوجه شدم کانون توجهات ما نسبت به هرموضوعی باعث گسترش آن موضوع در زندگی ما میشع متوجه شدم من لایق چاق شدن بودم .

این من بودم که وقتی به خواهرم بزرگترم گفتن علت چاق تو کم تحرکی و خواب زیادت هست و من میشنیدم یه کم به خودم زحمت ننداختم فکرکنن ببینم درسته یانه . بلکه چشم بسته پذیرفتم .

وقتی میشنیدم که تو به عمه هات رفتی یه لحظه فکرنکردم که چرا بچه های خودش بهش نرفتن من بهش رفتم .

وقتی میشنیدم که امکانات رفاهی باعث شده خانمهای این دوره زمانه چاق بشن یه نگاه به دوربرم ننداختم بگم پس چرا اطرافیان ما که وضع مالیشان خیلی بهتر ازماست متناسبن .

وقتی بهم گفتن پشت میزنشینی ات باعث چاقی میشه یه نگاهی به همکارام نکردم که داخل یه مجموعه با کلی خانم متناسب چرا اونها متناسبن ؟

وقتی میشنیدم چاقها استقامت بدنیشون زیاده یه آن فکر نکردم که چرا خاهرم که بیخ گوش منه لاغربود سالم بود چاق که شد کبد چرب و… مبتلا شد . 

بله درسته. حق من بود که من چاق بشم . وقتی زندگی ما رو توجهات ما میسازه و منم تمام توجهاتم به چاقیم بود خوب اصلن طبیعی بود من چاق بشم .

و وقتی پیاده روی میکردم ومیومدم خونه زانوهام درد میگرفت مرتب زانوهام رو مشت میزدم که تو که میبنی من چاقم و بهت احتیاج دارم چرا کمکم نمیکنی لاغر بشم و زودی درد میگیری؟؟

وفردا باهمون پاها درحالیکه تحت فشار دردپاهام بودم باز میرفتم پیاده روی . 

وقتی گرسنم میشد و میرفتم سر یخچال خودم رو میزدم که چرا اینقدر شکمو هستم ونمیتونم طاقت بیارم .

وقتی هر روز میرفتم رو ترازو و میدیدم وزنم کم نشده کمرم میشکست که دیگه باید چی کارکنم .

وقتی گرسنم میشد غذامو کم میکردم ومعدم درد میگرفت دیگه به حس نومیدی منو میگرفت که پاهام ومعدم که همراهم نیستن و کمک نمیکنن من چی جوری لاغر بشم .

ماه رمضان که میشد میخاستم روزه بگیرم فشار معده هنقدر اذیت میکرد که سریع بعد افطار بایستی میرفتم سرم نمکی تزریق کنم و دوستم رو میدیدم که پوست واستخوان بود و راحت روزشو میگرفت و بهم میگفت گرسنم نمیشه فقط یه کم تشنه میشم میگفتم خدایا این دیگه چه مدلیه .

منی که چاقم واینهمه چربی . الان چربی نمیتونه جلوی ضعف منو بگیره وبدنم از اون تغذیه کنه پس کی میخاد از این چربی استفاده کنه .

وقتی همکارام میگفتن تو خیلی بد چاق میشی وهرکی تو رو ببینه فکربد درموردت میکنه انگار چشام سیاهی میرفت و از خودم متنفر میشدم و مرتب سعی میکردم موقع وایستادن شکمم رو بدم داخل تا کسی متوجه نشه .

وقتی داخل حیاط آنقدر طناب میزدم و دورحیاط میدویدم که خواهرم میگفت نمیخاد این کارا رو بکنی یه تکونی بخور خونه رو تکونی کن و تمیز کن لاغر میشی .

وقتی میرفتم تو اتاقم داخل گرمای تابستان بدون پنکه یا کولر فقط میرقصیدم وداخل چشمام پر عرق میشد وچشام سیاهی میرفت و… داشتم لیاقت چاق تر شدن رو به خودم میدادم .

وکم کم احساس ناتوانی در لاغر شدن درمن شکل گرفت که نمیتونم وکسی دراطرافم ندیدم که چاق بوده باشه و تونسته باشه لاغر بشه که منم امید بگیرم بگم فلانی تونست پس منم میتونم .

اگرچه به گذشتم فکر میکنم که من در زمینه تحصیلی و کاری موفق بودم و خیلی کارها رو من تونستم بکنم مثل یک روز سه تا امتحان در ترم آخر دانشگاه داشتم و دوتا درسش دریک ساعت بود وهمزمان بود و من هر سه تا رو قبول شدم .

منی که بار اول درکنکور سراسری قبول شدم .

منی که درمحل کارم بهترین بودم وزود ترفیع میگرفتم . منی که درکمتر ازیکسال هم آرایشگری رو فقط عصرها آموزش دیدم درحالیکه صبحها سرکار میرفتم و درهمون سال سالنم رو بازکردم وصبحها میرفتم شرکت وعصرها درسالن خودم بودم تازه باشگاه هم میرفتم و… .

اما توموضوع چاقی درمانده بودم و راه حل بنیادی نمیدیدم .

اما 

اکنون تمام توجهاتم رو از چاقی برداشتم ودیگه خودم رو با روشهای فیزیکی لاغری اذیت نمیکنم از جسمم باتمام وجود مراقبت میکنم وهرجا کاری بهم حس بدی بده انجامش نمیدم وعاشقونه بدنم رو همینطوری دوست دارم .

و آموزشهای بی نظیر وارزشمند استاد رو با جان ودل دنبال میکنم چون نه تنها باعث رسیدن به آرزوی لاغریم میشه بلکه چگونه زیستن رو بهم آموخت ودرتمام جنبه های زندگیم به کار میبندم . 

وتا الان کلی از مسایل زندگیم رو باهاش حل کردم .

ومیدونم من به آرامی وبا ذهنم چاق شدم پس باصبر وحوصله و با قدرت ذهنم لاغر میشم . چون من عاشق و من لایق متناسب شدن هستم . واین حق طبیعی منه که دروجودم بود و من با ناآگاهی از مسیر خارج شدم برمیگردم و به مسیر درست میرم.   من لیاقت متناسب شدن رو دارم ومن متناسب میشم .

سلام خدمت استاد و دوستان سرزمین لاغرها

من همکاران چاق و اطرافیان چاقی که دوربرم بودند خیلی توجه میکردم یه هم کاری در شرکت داشتم که طبق دکتر تغذیه اش دستورات غذایی رو رعایت میکرد و هر غروب پیاده روی میکرد ایشون با اینکه ۲۳ سال داشت و ۱۱۰ کیلو وزن داشت مجرد هم بود اعتماد به نفس خوبی داشت و با اینکه من متناسب بودم اعتماد به نفس اون رو نداشتم و درسن ۲۳ سالگی هم ازدواج کرد.

کارهای اون مرتب توجه منو به خودش جلب میکرد .

بعد اون با یه همکار دیگه ای آشنا شدم و اون هم نزدیک به ۱۳۰ کیلو وزن داشت و اعتماد به نفس فوق العاده بالا و همش عاشق چاقی خودش بود تو هر مهمونی حاضرمیشد موادغذایی دلش میخواست میخورد تو مهمونی ها می رقصید و کلا اجتماعی بود و من باز نظر ورفتارش توجه منو جلب میکرد و جالب بود از اونجایی که توجه به ناخواسته اون رو به زندگی وارد میکنه چاقی تو زندگیم وارد پیدا کرد و من لایق چاقی شدم .

بعدش که مرتب خانواده بهم می گفتند تحرک نداری ورزش نمیکنی و روز به روز چاق تر میشی . من تصمیم گرفتم به پیاده روی یک ساعته و باشگاه و رژیم غذایی روی بیارم و مرتب چاق تر شم پس لیاقت چاق تر شدن شدم .

واما پیشنهاد برای لیاقت لاغر شدن اینه که این روزا وقتی به دوربرم نگاه میکنم وقتی یک مغازه دار رو میبینم میگم با اینکه پشت میز میشینه ولی لاغره یا دختر همسایمون و دخترهای فامیل همه خونه دار هستن ولی لاغرند  یا داخل شرکت همکاران دیگم همشون پشت میز نشینن ولی لاغرند‌.

افراد لاغر رو که تو خیابان میبینم میگم نگاه کن توجهشون درست بوده که لاغرند و توی دلم اونا رو تحسین میکنند .و افراد لاغر رو که تو لباس لاغر ی میبینم نگاهشان میکنم  ولذت میبرم . و افراد چاق رو هم که نظرم بهشون میافته میگم خدایا شرکت که در مسیر متناسب شدنم و لذت میبرم . الانا یه سری رفتار بد غذایی که داشتم رو ترک کردم و خودم رو تحسین میکنم و هر لباسی  که دلم  بشینه میخرم و هر غذایی  دلم میخواد میخورم . تمام تلاشم رو میکنم که حسم رو در طول روز خوب نگه داشته باشم .