آیا چربی های قدیمی واقعاً دیرتر آب می‌شن؟ (گام ۱۸)

سلام بر استاد روشن و دوستان آگاه و مهربانم 

روز دوم از ماه دوم حضورم در این یهشت

یادمه قبلا من هر وقت رژیم یا ورزش میکردم  و لاغر میشدم یکی از خواهرام که ۲۵ سال از من بزرگتر بود می‌گفت که ببین هنوز به چهل سالگی نرسیدی بعد چهل سالگی  لاغرکردن سخت میشه سوخت و ساز بدنت پایین  میاد پس تا چهل سالت نشده خودتو لاغر کن 

آقا می‌گذشت و من چهل سال رو رد کرده بودم بازم با رژیم و ورزش لاغر میکردم یه مدت و باز خواهرم که به سن یائسگی رسیده بود می‌گفت ببین اگه پنجاه سالگی رو رد کنی اصلا دیگه به راحتی چربی ها آب نمیشن با نزدیک شدن به یائسگی سوخت و ساز خیلی بیشتر پایین میاد 

از طرفی من همیشه تو باشگاه ده پونزده کیلوی اول رو به راحتی تو دوماه کم میکردم و مربی م بمن می‌گفت دیگه  رسیدی به چربی های کهنه 

 وقتی روند کاهش وزن من کم میشد ربطش میداد که ببین این چربی ها کهنه و قدیمی ان و به پوستت چسبیده و آب کردنش خیلی سخته

مربی م می‌گفت منم چون قبولش داشتم  اینو تو ذهنم قبول میکردم

 ناخودآگاه هم همین نتیجه رو می‌گرفتم دیگه نمی‌تونستم تو دو ماه بعدی پانزده کیلو کم کنم و نتیجه لاغریم خیلی کمتر میشد

این باور چنان تو ذهن من قدرت می‌گرفت که از یه جایی به بعد من هر چی رژیم سخت‌تر و ورزش بیشتر انجام میدادم وزنم استپ میکرد

حالا دیگه رژیم شوک میدادند بهم 

یک هفته تا میتونی بخور دوباره از اول نخور 

ازین مزخرفات که منم به شدت میترسیدم تو اون یک هفته که می‌گفت آزادی هر چی میخوای بخوری بخور و من باز  از ترس چاقی نمی‌خوردم یکم چیزهای سالم رو بیشتر میکردم همین ،اصلا سمت ناسالم ها و هله هوله نمی‌رفتم 

بازم هر کاری میکردیم وزن من تو استپ میموند

و اینجا بود که همیشه اون چرخه معیوب چاقی لاغری دوباره مسیر جدید چاقتر شدن رو در پیش می‌گرفت 

هی نمی‌خوردم میرفتم رو ترازو می‌دیدم تغییری نکردم یا تازه چند گرمی اضافه هم کردم 

خدا نمی‌کرد وزنکشی من دوران پریودم اتفاق می‌افتاد یهویی تا سه کیلو وزن من رو بیشتر نشون میداد 

ببینید چنان غم بزرگی در من شکل می‌گرفت چنان اندوهگین و افسرده میشدم میخواستم به همه تو خونه حمله کنم یعنی منتظر یه بهونه ی کوچیک بودم که به پسرم و همسرم یپرم

 بعضی وقتا بهشون میگفتم بینید من پریودم اصلا نزدیک من نشید حالم خوب نیست تازه شکمم هم کلی تو اون دوران ورم میکرد

بعد هی می‌دیدم همسر و پسرم هر چی دوست دارند میخورند و اصلا مثل من چاق نیستند و متناسبن ،همسر من یک بشقاب پر ناهار برنج میخورد اونوقت من پنج تا قاشق میشمردم پسر من هر روز چیپس میخورد 

خسته و افسرده و ناامید میشدم یهو قید همه چیز رو میزدم 

منم پا به پای اونا شروع به خوردن و ریزه خواری و هله هوله خوردن میکردم

 و ته ذهنم میگفتم من که چه تلاش کنم چه نکنم وزنم کم نمیشه پس چرا نخورم و همش تو عذاب و رنج و سختی ورزش باشم 

یهو ورزش و رژیم و باشگاه رو تعطیل میکردم 

بسرعت برق و باد پانزده کیلویی که با اون همه زحمت کم کرده بودم تو ده بیست روز برمیگشت به آسانی آب خوردن

حالا ولی من تغییر کردم دیگه به هر مزخرفی که اطرافیانم بگن گوش نمیدم باورش نمیکنم چون آگاه شدم و فقط ته دلم میخندم و می‌گذرم و میگم باشه تو راست میگی حتی باهاشون بحث نمیکنم

 در مورد هر مسئله مربوط به چاقی لاغری با کسی صحبت  نمی‌کنم 

آقا من به این روش لاغری با ذهن ایمان دارم به استاد روشن که همسن خودم و یه دهه شصتیه نازنینه

و راهش ایمان دارم دیگه راه و روش جدید خودمو میرم 

اطلاعات جدیدی که یاد میگیرم رو جایگزین اشتباه هایی که سالها تو مغزم کردم و نتیجه نداده میکنم 

من دیگه چیکار دارم چربی من چطوری آب میشه چه اهمیتی داره اصلا 

کلی هم تو وویس استاد تو این قسمت خنده م گرفت طرف نگران بوده و چندشش می‌شده چربی هاش که آب میشده چرا از طریق مدفوع دفع می‌شده

بابا تروقرآن چربی های من 

شما آب بشید از هرجا عشقتون می‌کشه برید بیرون ،اصلا میخواهید بیل و کلنگ و وانت بیارم از بدنم بکنم بریزمتون دور 

اصلا تبخیر بشید بخار بشید دود بشید ذوب بشید 

هر کوفت و زهر ماری که میخواهید بشید برای من فرقی نمیکنه

من فقط از دیدن هر روزه باریک شدن  کمرم و صاف‌تر شدن شکمم لذت میبرم 

چه فرقی می‌کنه مکانیسم دفع شما رو بدونم یا بخوام تحقیق کنم مگه دیوونه ام وقتم رو به جای تمرکز رو تمرینات و لاغری بزارم از کار شما سر در بیارم 

اصلا میخواهید از بالا به پایین آب شید یا از پایین به بالا 

والا بوخودا چه فرقی بحال من می‌کنه

 من نتیجه لاغری و تناسب برام مهمه حالمو خوب می‌کنه

من وقتی میام گروه اونهمه دوست بهم پیام محبت آمیز میدن هر روز استادم بهم یه عالمه مدال داده که تازه اونم نمی‌دونم چی به چیه اینا حالمو خوب می‌کنه

من وقتی میام جواب کسی رو یا محبت پاسخ میدم حال خوب و انرژی مثبت به هم گروهی هام میدم حال خودمم خوب میشه

چرا الکی برای خودم سوژه بتراشم که مغزم درگیر اون بشه 

والا یه عمری همه به مادر من گفته بودند این دختر آخریت یعنی من(مژگان ) چون تو سن ۵۶ سالگیه مادرم بدنیا اومدم میگفتند عقب افتاده میشه 

والا من نه تنها عقب افتاده نشدم تازه تو فرزانگان تهران تیزهوشان درس خوندم و با مریم میرزاخانی خدابیامرز تو آمریکا هم مدرسه ای بودم و چندین مدال المپیاد ریاضی آوردم تازه باهوش تر از بقیه بودم 

مامان من ۱۶ شکم زاییده بود و هفت تای ما زنده مانده بود که آخرین بچه و ته تغاری من بودم 

منم بدنیا اومدم خیلی زود پدرو مادرم چون پیر بودند فوت شدند تازه هر دو بیسواد بودند و اصلا نمیدونستند تیزهوشان چی هست تازه الآنم پسرمم تیزهوشان درس میخونه

پس ول کنیم این افکار کهنه ی قدیمی رو ،هر کی هر چی میگه زود باور نکنیم 

من از وقتی اومدم اینجا هر حرفی رو براحتی از دیگران ناآگاه نمی‌پذیریم 

الآنم بهتون ثابت میکنم دیگه با ۴۳ سال سن ،ماه اول که هفت کیلو کم کردم 

الان ماه دوم هستم بهتون ثابت میکنم که کم کردن وزن من ربطی به اینکه ماه چندم هستیم نداره

تازه زمانی که من تمریناتم رو انجام بدم تجسم شبانه یادم نره به سایت سر بزنم عمل کنم استمرار و تمرین داشته باشم باور داشته باشم این نکاتی که استاد میگه رو 

من مثل آب  خوردن  لاغر خواهم شد

 همون طوری که دارم میشم 

دوستتون دارم و امیدوارم همه ی دوستانم مثل خود من که اینقدر. قشنگ لاغر شدنم رو پذیرفتم و باورش کردم و روز به روزم دارم لاغر میشم باور و عمل کنند

من نمیگم و نمی رسم چرا فقط میبینم که تمایلات خوردن من زمین تا آسمان تغییر کرده قبلا از خوردن یسری آت آشغال لذت می‌بردم الان از خوردن یکسری چیزهای دیگه 

به اندازه میلم از هر چیزی میخورم هیچ غذایی ممنوع نیست ولی بعد ۴۳ سال فهمیدم فرمان سیری چیه و کی سیر میشم 

قبلا شکم من ته نداشت تو عمرم نفهمیده بودم سیری چیه و چه حسی داره 

چیزی که الان به وفور تجربه ش میکنم 

مثلا همین دیشب اناربزرگی نصف کردم نصفش رو خوردم دیدم دیگه میلی ندارم سیر شدم گذاشتمش تو یخچال امروز خوردمش 

در صورتی که قبلاً پنج تا انار بزرگ دوم میکردم با قاشق و گلپر میافتادم به جونش ،حریصانه می‌خوردم چون عاشق انار بودم و هستم 

خدایا فقط تورو شکر میکنم 

خدایا قربونت برم 

خدایا مرسی که دست ما آدم معمولیا گنه کارها رو هم میگیری 

خدایا تو چقدر خوب بودی چقدر نعمت به من دادی و من کور بودم و شکرت نمی‌کردم و همش احساس افسردگی میکردم و دنبال فقط مهاجرت بودم 

فکر میکردم مهاجرت کنم همه چیز تغییر می‌کنه 

الان دیدم این ذهن کنه که باید تغییر میکرد 

تازه آخر پیامت فهمیدم اسمتون عادله است 

عادله من کاملا درکت میکنم که چقدر سپاسگزار استاد و این آگاهی هایی که به ما دادند هستی 

چون منم همون قدر قدردانم 

چقدر خوشحال شدم که مثل من رقاص شدی و می‌رقصی 

و چقدر بیشتر خوشحال شدم که مثل من رنگی رنگی می‌پوشی و دنیات رنگی تر شده 

و چقدر خوشحالم راحت میگی میلی به شیرینی ندارم 

درود بر ذوق و شوق تو دوست متناسب شادم

پس تو بودی هی پیگیری میکردی 

دمت گرم