خود را لایق لاغر شدن بدانید (گام ۵)

 به نام خدای مهربان 

سلام به استاد عزیز و همراهان گرامی سایت تناسب فکری

 گام پنجم: لایق لاغر شدن باشید🪴

لیاقت داشتن مهم‌ترین موضوع توی رسیدن به هر موفقیتیه،و لاغر شدن هم نیاز داره به لیاقت داشتن،

لیاقت داشتن برای لاغرشدن، با رژیم گرفتن، ورزش‌های سخت انجام دادن، دارو مصرف کردن و یا حتی عمل جراحی در من ایجاد نمی‌شه،

چون من برای داشتن لیاقت چاقی کار خاصی انجام ندادم، یا زحمت و رنج زیادی رو متحمل نشدم،لیاقت داشتن برای رسیدن به هر موفقیتی لازمه،من به اندازه لیاقتم از جهان و نعمت‌های اون سهم می‌برم،جهان مادی جهان لیاقت‌هاست،لاغر شدن هم مثل هر کار دیگه‌ای نیاز به لیاقت داره، همون طوری که چاق شدن هم لیاقت می‌خواد و همه افراد چاق حتماً لیاقت چاق شدن رو داشتن، من برای چاق شدنم استمرار و پشتکار داشتم، بارها رفتار و عادت‌های اشتباه رو تکرار کردم تا جسم خودم رو به این شرایط رسوندم، پس لیاقت تغییر کردن رو داشتم،هرچند که این تغییر در جهت چاق شدنم بوده،بارها از شرایط جسمیم متنفر شدم، و به چاقیم توجه کردم و با این کارها به ذهنم دستور دادم که دوست دارم بیشتر چاق بشم.

خیلی‌ها معده، سوخت و ساز و ژنتیک رو عامل چاقیشون میدونن،ولی تاثیرگذارترین موضوع توی چاقی ذهن ناخودآگاهه، که هرگز هم مورد توجه قرار نگرفته.توجه به اون چیزی که ازش متنفرم،با توجه به اون چیزی که عاشقشم برای ذهن من فرقی نداره،ذهن من در هر دو حالت تصور می‌کنه که من اون شرایط رو دوست دارم و سعی می‌کنه اون شرایط رو توی زندگیم گسترش بده.اینکه سال‌ها از چاقی متنفر بودم اما هر سال چاق‌تر شدم برای اینه که ذهن ناخودآگاهم فرقی بین تنفر یا عاشق بودن رو نمی‌دونه،از نظر ذهن ناخودآگاهم توجه کردن، درگیر شدن، عاشق بودن، خواستن، نخواستن، دوست داشتن، متنفر بودن، همه به یک معنیه و اونم علاقمند بودنه.

در واقع ذهن ناخودآگاهم به این شکل عمل می‌کنه که به هر چیزی توجه کنم تصور می‌کنه که من عاشق اون موضوعم، و اون موضوع رو توی زندگیم گسترش میده،پس باید بدونم الان که توی این وضعیت چاقی هستم به شکل‌های مختلف به چاقیم توجه کردم و با توجه کردن، لیاقت چاق شدن رو در خودم افزایش دادم و چاق‌تر شدم.اون موقع که نگران چاقی بیشتر بودم من در حال پرورش لیاقت چاقی در خودم بودم.وقتی که از شرایط خودم خجالت می‌کشیدم، گله و شکایت میکردم، خودم رو سرزنش می‌کردم، رژیم می‌گرفتم، به بدن خودم با ورزش‌های سنگین فشار میاردم، من در حال افزایش لیاقت چاق شدن خودم بودم.پس باید بدونم که تموم اون کارهایی که برای لاغر شدنم انجام می‌دادم، اون موقع هایی که به شدت از چاقی متنفر می‌شدم، بارها برای دیگران درباره چاقیم گله و شکایت می‌کردم، زمان‌هایی که از چاقی به حدی متنفر می‌شدم که آرزوی مرگ می‌کردم، همه اونها تلاشم برای چاق‌تر شدن بوده

شاید الان درک این موضوع برام آسون نباشه که چطور ممکنه که من از چیزی متنفر باشم اما اون موضوع توی زندگیم گسترش پیدا کنه، اما این موضوع اساس قانون جذبه،اگه آگاهی بیشتری از این قانون به دست بیارم اون وقت متوجه می‌شم که چرا از هرچی بدم میاد، سرم میاد.اون وقت می‌فهمم که چرا به هر موضوعی که علاقه نداشتم، همیشه باهاش درگیر بودم،پس الان دیگه باید بدونم که ذهن ناخودآگاه من فرقی بین دوست داشتن و نداشتن قائل نیست و به هر دلیلی اگه موضوعی مورد توجه من قرار بگیره و به اون توجه کنم، اونو به عنوان موضوع مورد علاقم در نظر می‌گیره و در زندگیم گسترش پیدا می‌کنه،پس اگه می‌خوام لاغر بشم باید لیاقت لاغر شدن رو در خودم ایجاد کنم،تا وقتی که  تغییری توی نگرشم نسبت به جسمم ایجاد نکنم هرگز موفق به ایجاد لیاقت متناسب شدن در خودم نمی‌شم، باید توی ذهنم لیاقت لاغر شدن رو جایگزین لیاقت چاق شدن کنم.باید فرمول‌های لاغر کننده ذهن ناخودآگاهم رو مجدداً فعال کنم،  واستفاده از اونا رو جایگزین استفاده از فرمول‌های چاق کننده کنم.باید مانع از توجه افکارم به چاقی بشم و در مقابلش به موضوع لاغری که مورد علاقه و آرزوی منه توجه کنم.

پس باید بدونم سال‌ها با تنفری که از خودم داشتم، با رژیم‌های سختی که می‌گرفتم، با ورزش‌های سنگینی که انجام می‌دادم، با فرار کردن از خودم، با سرزنش خودم، سرزنش دیگران، در حال پرورش لیاقت چاق‌تر شدن خودم بودم،الان هم باید توی مسیر لاغری با ذهن اول لیاقت متناسب شدن رو در خودم ایجاد کنم.

باور احساس لیاقت داشتن می‌تونه توی همه جنبه‌های مختلف زندگیم تاثیر بذاره و زندگیم رو متحول کنه.باوری که نه تنها در تناسب اندام، بلکه در تحصیلات، کسب و کار، رابطم با دیگران، درآمد، دارایی، سفرهای تفریحی، و توی هر زمینه دیگه‌ای از زندگیم تاثیرگذاره.

همیشه این سوال رو از خودم بپرسم که چقدر خودم رو لایق بهترین‌ها می‌دونم؟؟ بهترین زندگی، بهترین همسر، بهترین فرزند، بهترین تناسب اندام،باید سعی کنم اولویت اولم متعادل شدن از لحاظ روحی باشه، بعد متناسب شدن.

یعنی اینکه اول شاد باشم، آرامش داشته باشم، برخورد خوبی با همسر و فرزندم داشته باشم، شرایط خوبی در محیط کارم داشته باشم و خیلی چیزهای خوب دیگه،

خیلی‌ها نمی‌تونن انتخاب صحیحی داشته باشن و فکر می‌کنن چون اضافه وزن دارن یه سری مشکلات بعدی هم براشون به وجود اومده،باید بدونم که واقعیت اینه که من به خاطر شرایط روحی بدی که برای خودم ایجاد کردم مشکلات رو به سمت خودم جذب می‌کنم،و عدم رسیدن به تناسب اندام هم یکی از این مشکلاته،پس اگه می‌خوام نتیجه مطلوبی بگیرم در درجه اول باید به روحیه بهتری دست پیدا کنم،هر پیشرفتی ارتباط مستقیمی با میزان لیاقتی داره که در خودم احساس می‌کنم، اگه ادامه تحصیل ندادم خودم رو لایق سطح بالاتری ندیدم،اگه دنبال کاری با حقوق خیلی بالاتری نبودم خودم رو لایق اون شغل و درآمد ندیدم،اگه داشتن یه ماشین خیلی خوب برام فقط یک رویاست، چون خودم رو لایق داشتنش نمی‌دونم.و اگر هم مدت‌هاست که اضافه وزن دارم و نتونستم کاری برای خودم انجام بدم چون خودم رو لایق متناسب شدن ندیدم،

لیاقت نداشتن مانع حرکت کردن میشه

لیاقت نداشتن مانع ادامه دادن میشه

احساس بی‌لیاقتی مانع رسیدن به خواسته و هدف‌هام میشه.اگه تا حالا چندین بار اقدام کردم برای رژیم گرفتن و کاهش وزن و یک ماه طبق برنامه رژیمی غذا خوردم و رفتار کردم و چند کیلو از وزنم کم شده و توی فکرم این بوده که همیشه اولش آدم خوب کم می‌کنه، چون بدن هنوز عادت نکرده، ولی هرچی بیشتر پیش برم چون بدن مقاوم میشه دیگه به سختی می‌تونم وزن کم کنم،اون وقت می‌بینم که در اون ماه فقط ۳ کیلو کم می‌کنم و باز به این فکر قدرت میدم و ماه بعد یک کیلو به زحمت کم می‌کنم و نهایتاً خسته می‌شم و رها می‌کنم،و ماه بعد هم همه کاهش وزنم دوباره برمی‌گرده،چرا این اتفاق میفته؟؟چون در ناخودآگاه ذهنم خودم رو لایق رسیدن به تناسب اندام ندونستم،وقتی ۵ کیلو کم کردم به خودم گفتم طبیعیه همیشه اول رژیم بدن زود واکنش نشون میده، ولی از اونجا به بعدش سخت میشه و لیاقت خودم رو کمتر دیدم و ماه بعد باز لیاقت خودم رو کمتر دیدم، تا بالاخره رها کردم،

باید سعی کنم خودباوری رو در خودم ایجاد کنم، باید در گذشته خودم کنکاش کنم و موفقیت‌ها و دستاوردهای خودم رو بنویسم، به خاطر بیارم که من همونی بودم که چند سال پیش این کارهارو کردم، وقتی که از تلاش‌های خودم برای رسیدن به یک موفقیت رو بنویسم، از موانعی که پشت سر گذاشتم تا به یک خواسته‌ای برسم،وقتی که از شکست‌هام و شروع دوباره‌ای که برای رسیدن به هدفم می‌نویسم، اون وقت می‌فهمم که چقدر انسان توانمندی بودم،توی زندگی به خواسته‌هایی رسیدم که اول لیاقتش رو در خودم دیدم،پس الان در هر شرایطی که هستم در بهترین شرایط خودم هستم،داشته‌های من مطابق با لیاقت‌های من در هر زمینه‌ای هستش.

قدم اول برای رسیدن به تناسب اندام لایق دونستن خودم برای رسیدن به وزن ایده آلمه،باید احساس لیاقت رو در خودم ایجاد کنم،باید حرف‌هایی که از قبل شنیدم که تو نمی‌تونی، تو تنبلی، تو از بچگی آدم پرخوری بودی، تو ژنتیکی چاقی، تو سرنوشتت همینه،  تمام حرف‌های این چنینی رو از ذهنم بریزم بیرون، و فقط بگم من می‌تونم.من لیاقت متناسب شدن رو دارم.من لیاقت به تن کردن لباس‌های شیک و خوشرنگ رو دارم.من لیاقت خوردن بهترین مواد غذایی با خیال راحت رو دارم.من لیاقت زندگی در شرایط کاملاً سالم رو دارم.من لیاقت آزادی و آرامش رو دارم.من لیاقت لذت بردن از زندگی رو دارم.من لیاقت داشتن آزادی در خریدن لباسهای زیبا رو دارم.باید برای خودم جمله بسازم در وصف شرایط جدیدی که لیاقتش رو دارم و دوست دارم بهش برسم.وقتی که در خودم احساس لیاقت کنم، اون وقته که اقدام می‌کنم،اونوقته که از انجام تمرینات دلسرد نمی‌شم،اون وقته که دیگه حرص و ولع برای خوردن ندارم،اون وقته که دیگه دنبال بهانه‌هایی نمیرم که باید با غذا خوردن برطرف بشه،اون وقت دیگه اگه سرم هم درد بگیره دیگه نمی‌گم حتماً گشنم بوده،اگه سرگیجه داشته باشم نمیگم حتماً قندم افتاده برم شیرینی بخورم،اگه خوابم نگیره نمیگم چون شکمم خالیه،اگه بی‌حوصله شدم نمیگم برم یه چیزی بخورم انرژی بگیرم،اون وقت دیگه از هر بهونه‌ای واسه خوردن استفاده نمی‌کنم،پس اگه الان داره وزنم اضافه میشه، چون من لیاقت اضافه وزن رو دارم،چون خودم باعث شدم که به این وزن برسم،فکر کنم به اون زمانهایی که چقدر در ذهنم خودمو مسخره کردم، که این چه هیکلیه تو داری،چقدر در ذهنم خودم رو ناتوان جلوه دادم که من چطور می‌تونم مثل فلانی لاغر بشم،چقدر یقه خدا رو چسبیدم که این چه سرنوشتیه که برای من رقم زدی،وقتی که به هر دلیلی خودمو ناتوان شمردم و خودمو سرزنش کردم،رسماً داشتم اعلام میکردم که من لیاقت چاق‌تر شدن رو دارم و جهان هستی و بدنم جواب این لیاقتم رو به بهترین شکل ممکن داده.پی به همون ترتیبی که خودم رو تحقیر کردم، خودم رو تشویق کنم،خودم رو ارزشمند کنم،اینقدر ارزشمند که هر آشغالی رو نخورم، اینقدر ارزشمند کنم که برای ضرر زدن به دیگران بیشتر از حد خودم نخورم،این قدر به خودم بها بدم که هر غذایی رو که چند روزه مونده تو یخچال من نخورم،خودم رو از بند آشغال خوری‌ها رها کنم،انقدر برای خودم ارزش قائل باشم که به زور و به هر بهانه‌ای هر غذایی رو وارد جسمم نکنم،اینقدر برای خودم ارزش قائل باشم که برای اینکه غذا مجانیه بیشتر از نیازم وارد بدنم نکنم،برای اینکه پولش رو دادم بیشتر از نیازم نخورم، به خاطر اینکه غذایی اسراف نشه اونو به زور وارد بدنم نکنم، اگه غذایی زیاد بود من زیادتر نخورم و به نیاز جسمم توجه کنم. اینقدر به خودم بها بدم که هر ته مانده ی غذایی رو از روی میز غذا نخورم. هر غذای اشغال و بی‌کیفیتی رو نخورم.

به هر دلیل و بهونه ای غذا رو انتخاب نکنم.موقع  شادی و خوشحالی و یا ناراحتی و یا درد جسمی و روحی غذا نخورم. 

اون وقت میبینم همین بدنی که اینقدر ازش ناراحتم، به افکار و رفتار جدیدم واکنش نشون میده و با چه سرعتی وزن خودش رو پایین میاره.

اگر که میرم مهمونی و همش خودم رو مسخره می‌کنم و سرزنش می‌کنم و میگم خاک تو سرت، همه رو ببین چقدر خوشتیپ اومدن، تو رو ببین چه شکلی هستی، روت نمی‌شه یه تکونی به خودت بدی، همش فکر می‌کنم الان غش غش بهم می‌خندن،سر میز غذا اگه همش حواسم به اینه که کسی منو زیر نظر داره که چقدر می‌خورم یا نه، هی با خودم میگم وای چقدر غذا اضافه اومده، خدا رو خوش نمیاد، حیفه حروم بشه، بزار یکم دیگه بخورم، تازه ظرف هم می‌گیرم واسه ناهار فردام هم ببرم.وقتی من رفتارم با خودم اینه، انتظار دارم بدنم پاسخ چه چیزی رو بهم بده؟؟

چرا ذهنم دائماً منو تحریک می‌کنه که بیشتر بخورم،؟ ولی یه فرد متناسب همچین مشکلی با ذهنش نداره؟یعنی ذهن اون اصلیه ذهن من بدلیه؟؟نه،اون لیاقت متناسب بودن رو داره و من در خودم این لیاقت رو ندارم، نمی‌بینمش.

و این بی‌لیاقتی من برای نامتناسب شدن برمی‌گرده به سال‌های قبل، زمان‌هایی که بچه بودم، زمانی که خانواده به اشتباه باورهام رو شکل دادن،هیچ انسانی در بدو تولدش اضافه وزن نداره.

هر کسی با یه سری از رفتارهای اشتباه والدینش به یه شکلی در میاد،خیلی از مادرها توی دوران بارداری شروع می‌کنن به چاق کردن نوزادشون، فکر می‌کنن چون باردارن باید به اندازه دو نفر غذا بخورن، خیلی از مادرها هم فکر می‌کنن که بچه هر چقدر تپل‌تر بشه خوشگل تره،فکر می‌کنن بچه ی لاغر نشون دهنده بی‌لیاقتی مادره، یا اینکه فکر می‌کنند، بچه توی سن رشده، باید خوب غذا بخوره، و خلاصه هر کسی با یه سری از این رفتارهای اشتباه والدینش به یه شکلی در اومده،وقتی هم که بزرگ شدیم و دیگه خودمون تونستیم غذا بخوریم و طبق عادت زیاد می‌خوردیم، یواش یواش اوضاع جسمیمون بدتر شده، تا جایی که همه از دیدنمون بدشون میومد و پدر مادرمون رو نصیحت می‌کردن،خودمون رو نصیحت میکردن،پدر و مادر هم برای اینکه از خوردن ما رو منع کنن ما رو تحقیر کردن که خاک تو سرت ببین چقدر شدی، اینجوری پیش بری از در رد نمی‌شی، بچه فلانی رو ببین چقدر خوشتیپه، آرزوم بود تو هم مثل بچه فلانی میشدی و کلی از این حرف‌های مخرب.و تکرار این حرف‌ها هم باعث شد که ما باور کنیم که ناتوانیم، باور کنیم که زشتیم، باور کنیم که مشکل داریم، باور کنیم که لیاقت متناسب شدن رو نداریم،و این باورها الان در ذهن ماست،پس باید اول خودمون رو لایق تناسب اندام داشتن بدونیم،باید اول خودم رو لایق تناسب اندام داشتن بدونم،باید اول لیاقت خودم رو بشناسم،بدونم که در گذشته چه کارهایی کردم، چه کارهای مهمی رو انجام دادم، چه کارهای سختی رو انجام دادم، تا به خودباوری برسم که می‌تونم تناسب اندام هم داشته باشم.وقتی که توانایی‌های قبلی خودم رو مرور کنم، یواش یواش ارزش خودم رو بیشتر حس می‌کنم، متوجه می‌شم که چه کارهای مهمی رو انجام دادم و اون وقت برای رسیدن به تناسب اندام، اگر الان توی ذهنم خیلی بزرگ و سخته،اون وقت دیگه خیلی ناچیز میشه،که من کارهای سخت زیادی رو انجام دادم که شاید خیلی سخت‌تر از متناسب شدن بوده.

پس برای متناسب شدن در هر شرایطی که الان هستم اهمیتی نداره،اول باید در خودم لیاقت رسیدن به وزن ایده‌آل رو به وجود بیارم،برای اینکه خودم رو لایق بدونم باید اول بپذیرم که خودم مسئول شرایط فعلی خودم هستم،اگه فکرم اینه که ژنتیک من ایراد داره، مواد غذایی مشکل دارن، آدم استرسی هستم، آدم افسرده‌ای هستم، دارو مصرف می‌کنم چاق می‌شم، تحرکم کمه و هزار تا بهانه برای وضعیت خودم دارم،

باید ایناها رو دیگه تمومش کنم،

با بهانه تراشی نمی‌تونم به نتیجه برسم،

یک بار برای همیشه به خودم بگم که من مسئول شرایط فعلی زندگی خودم هستم، اون وقته که دیگه می‌تونم ذهنم رو کنترل کنم،وقتی خودم مسئول نباشم هرچی ذهنم گفت انجام میدم،هر چقدر تشویقم کرد به خوردن می‌خورم،ولی وقتی مسئولیت بپذیرم، دیگه سعی می‌کنم برده ذهنم نباشم، اختیار رو به دست می‌گیرم،پس قدم اول برای رسیدن به تناسب اندام ایجاد لیاقت در خودم برای رسیدن به هدف هستش.و برای ایجاد لیاقت باید اول مسئولیت چاقی خودم رو به عهده بگیرم،باید اینقدر این جمله رو بنویسم تا ذهنم آروم بشه،چون هر بار که این جمله رو میگم ذهنم مقاومت می‌کنه میگه نه تو چه گناهی کردی، همه اینجورین، تقصیر کودهای شیمیایی که به میوه‌ها میدن،به خاطر روغن‌های غیر استانداردیه که توی کشور تولید می‌شه،به خاطر تقدیر توئه،تو نمی‌تونی با تقدیرت مبارزه کنی،هر بار که بگم من مسئول چاقی خودم هستم اون یه بهونه‌ای میاره که منو منصرف کنه،ولی باید اینقدر تکرار کنم که اون ساکت بشه،اینقدر باید به خودم بگم من مسئول چاقی خودم هستم تا باور کنم که این خودمم که دارم خودم رو نابود می‌کنم.

بعد هم برای خودم جمله هایی رو بسازم که نشون بده من لایق متناسب شدن هستم،من لیاقت پوشیدن لباس‌های شیک و رنگ شاد رو دارم،من لیاقت اعتماد به نفس بالا رو دارم، من لیاقت خوشتیپ بودن رو دارم،من لیاقت سالم زندگی کردن رو دارم،هر چقدر که بیشتر برای خودم جمله بسازم خودم رو در شرایط ایده‌آل بیشتری تصور می‌کنم و تکرار این کار باعث می‌شه که ذهنم باور کنه که من لایق بهترین‌ها هستم،اون وقته که برای جسمم فرمان  کاهش وزن رو صادر می‌کنه و خود به خود می‌بینم که طوری رفتار می‌کنم که به کاهش وزنم کمک می‌کنم،مثل همین الان که خود به خود دارم طوری رفتار می‌کنم که دارم خودم رو نابود می‌کنم،دارم وزن خودم رو اضافه می‌کنم،

به رفتارهای فعلیم نگاه کنم ببینم چه جاهایی هست که نباید غذا بخورم و دارم می‌خورم،چه ته مونده‌های غذایی رو نباید بخورم ولی می‌خورم،به هزار بهونه دارم غذای اضافه می‌خورم.

پس اینو باور کنم که فقط خودمم که می‌تونم به خودم کمک کنم،منتظر یه روش خاص نباشم،منتظر یه داروی خاص نباشم،دنبال جراحی لاغری نباشم،دنبال داروی کاهش اشتها نباشم،اشتها خودمم،اشتها درونمه،اشتها یک عفونت نیست که با یک دارو از بین بره،اشتها توی ذهنم لونه کرده،باید لونه رو پیدا کنم،باید باورهایی که باعث چاقی و بی‌لیاقتی در من شده رو در ذهنم پیدا کنم و اون‌ها رو با باورهای متناسب کننده و قدرتمند کننده جابجا کنم،اون وقته که می‌بینم متناسب شدن چقدر آسونه،اون وقته که می‌بینم متناسب شدن چقدر لذت بخشه،باور می‌کنم که متناسب شدن حق منه.

پس همین ذهنی که تونسته منو به این شکل در بیاره، میتونه منو به شکل ایده آلم هم در بیاره.

سپاس فراوان از شما استاد عزیز.🦋🌹