لاغری با قانون رهایی؛ چیزی که دنبالش بودی! (گام ۹)

سلام استاد خدا قوت.این فایل خیلی عالی بود و روشنم کرد درمورد همه جنبه های زندگیم. متنی هم که تو این صفحه نوشتید فوق العاده بود‌.خیلی ازتون ممنونم.سلامت باشید.

خلاصه ای از نکات برای خودم:

✓باید بتونم هر روز با اینکه مشکلات هستند حرکت کنم.

فشار مشکل چاقی غلبه میکنه

✓هی نگاه کردن به چاقی و چرا من تغییر نمیکنم:خستت میکنه و فشار رو بیشتر میکنه

✓هدفم بهتر شدن شرایطه.پایانی وجود نداره.

✓هدف:بهبود پیدا کردن

✓هیچوقت نباید نقطه پایان هدف اولیت باشه.

✓هدفت نباید این باشه لاغر بشم!

✓خودتو با چیزی که بودی مقایسه کن نه با چیزی که میخای باشی.

✓سوالاییه که برای اینکه بفهمم تو مسیر درستم یا نه باید مدام تکرارشون کنم: احساس شما به چه میزان تغییر کرده؟نگرانی شما از لاغر نشدن به چه انداه به اطمینان به لاغر شدن تبدیل شده ؟ ترس از خوردن مواد غذای به چه میزان در شما تغییر پیدا کرده ؟ارتباط شما با خودتان به چه میزان تغییر کرده ؟ به همان اندازه موفق هستی

✓در مسیر لاغری با ذهن همیشه باید توجه شما به تغییرات خود باشد و توجهی به مقصد نهایی نداشته باشید.

همینطور که مشغول لذت بردن از تغییرات خود هستید به خود می آیید و متوجه می شوید از نقطه پایان گذشته اید.

این طریق لاغر شدن لذتبخش است، نه اینکه هر روز شرایط خود را با آنچه باید باشیم یا دوست داریم باشیم مقایسه کنیم.

✓من لاغر شدن را رها کردم و فقط در پی یادگیری هستم

✓ برای نقاش شدن باید نقاش شدن را رها کرد و نقاشی کردن را آموخت.

✓فقط باید آموخت. فقط باید تکرار کرد و به آموزشها عمل کرد. مرحله به مرحله تکامل را سپری کرد. آزمون و خطا کرد تا کم کم تغییرات را در خودمان مشاهده کنیم.

✓ما هم برای لاغر شدن باید لاغر شدن را کنار بگذاریم و فقط لاغری را یاد بگیریم. جمله به جمله.

✓هر آنچه ما با فکر کردن به آن به احساس ناتوانی میرسیم باید آن را رها کنیم. و در اینجا لاغر شدن وقتی به ما احساس ناتوانی میدهد باید آن را رها کنیم.

✓وقتی لاغر شدن را رها می کنیم جلوی تخریب ذهن را می گیریم و ترمیم بدن پروسه ی لاغری را که همیشه در حال انجام آن بوده ادامه میدهد و چون دیگر ذهن یادگرفته این کارخانه ی خودکار را رها کند؛ لاغری رخ میدهد. این یک آموزش عملی است.

✓بدن من همواره در حال بهترین شدن خود است. تنها مانع خودم هستم.باید از سر راه برم کنار.

✓پس این یک فرمول است که باید به تغییرات فعلی خود توجه کنیم نه به مقصد نهایی.

۱- از۱۲ سالگی استارت چاقی خورد .از وقتی که شروع کردم مقایسه کردن خودم با دخترای هم سن و سالم و زیبا بودن رو توی خیلی لاغر بودن دیدم. با اینکه چاق نبودم غصه روز و شبم و ورد زبونم این بود که چقدر چاقمو میترسم چاق تر بشم. همون موقع پذیرفتم بدن من اینجوری کار میکنه و چاقم.بعد اون کم کم با انواع رژیمای لاغری اشنا شدم و چون نمیتونستم رعایتشون کنم انتظار چاق تر شدن میکشیدم.این اتفاقم افتاد.

۲-به خاطر اینکه مریض شدم نتونستم رژیمم رو ادامه بدم. ۲سال بود رژیمم رو نشکسته بودم. وقتی رژیمم رها کردم وزن اضافه کردم و روز به روز وزنم بیشتر شد و نگرانم مدام چاق تر بشم.

۳-باید بتونم بیشتر ذهنمو ببینم و از حرفاش نترسم و حرفاشو به خودم نگیرم.حس میکنم تو این موضوع دارم رشد میکنم.که حرفاشو بشنوم ولی به خودم نگیرم.جوابشو ندم. فقط صبر کنم.روزایی هست که مودم خوب نیست و دوست ندارم فایلی گوش بدم دارم سعی میکنم با اینم کنار بیام و هر روز مرتب دنبال کنم فایلارو .نوشتن هم برام هنوز سخته ولی دارم بهتر میشم.

اینم فهمیدم که باید روی بهتر شدن خودم تمرکز کنم نه نتیجه(تو هر موضوعی در زندگیم)و فارغ از بقیه و دنیای اطرافم و نتیجه دلخواهم، این کاری که فکر میکنم برام بهتره رو صرف نظر از اینکه چقدر زمان میبره انجام بدم.خیلی هم عجولم خیلی ام به خودم شک میکنم که دارم درست انجامش میدم یا نه.

۴-حالا فهمیدم که هدف درست برای لاغر شدن اینه که همه چیزای جدیدی که دارم اینجا یادمیگیرم بشه بخشی از طرز تفکرم و رفتارم و احساسم تا برای همیشه این ریشه چاقی از ذهنم پاک بشه و به ارامش برسم. هدف صحیح فکر میکنم برای من اینه که به جایی برسم نگران چاق تر شدن نباشم.بیشتر از اینکه بخام لاغر بشم نگرانم چاق تر بشم.اگر وزنم نره بالا مشکل جدی ندارم فعلا.هدفم اینه از مواد غذایی نترسم .رفتار غذاییم اصلاح بشه.روند اضافه وزنم متوقف بشه.

با سلام به نام الله یکتا 

چه آگاهی های نابی در این فایل بود 

سپاسگزارم از الله یکتا و شما استاد عزیز 

چقدر این آرامش سرشار از قوه ی الهی زیباست چقدر شیرین است چقدر لذت بردن از مسیر و رها کردن لاغری و ایمان داشتن به موفقیت زیباست 

خدایاشکرت 

به نام خدا

خداوند را شاکرم که من را در مسیر لاغری قرار داد تا با یادگیری آن، به سمت متناسب شدن حرکت کنم…..

انتهایی مسیر ما لاغریست. از روزی که در مسیر لاغری قرلر گرفتم، فشار لاغری در من کم شد. هیچ وقت به لاغر شدن فکر نکردم و از مسیر و آموزش لذت بردم. چون مطمئنم منم شبیه همه ی دوستان به وزن متناسب میرسم. چون میدونم بدن هر انسانی به خواست و اراده ی خداوند، به سمت متناسب شدن حرکت می کنه. ماها از ابتدا متناسب بودیم. یه سری فرمول های غلط جایگزین فدمول های درست شدند و ما از مسیر خارج شدیم.

من از ۶ یا ۷ سال قبل، تا همین چند وقت پیش احساس میکردم که چاق شدم. سنگینی اش رو در بدنم حس می کردم. ولی این مدت که با سایت آشنا شدم، حس می کنم ۵۰ کیلو هستم و شبیه ۱۵ سال قبل. فشار از بدنم و فکرم جدا شده. احساس می کنم چربی های بدنم ریخته شده. قول میدم از امروز به بعد خودمو وزن نمی کنم خودمو سایز گیری نمی کنم. وقتی از متناسب ها بپرسی چند کیلو هستی، میگن چند ماه پیش خودمو وزن کردم و الان هم همونم. ولی ماها مدام روی ترازو هستم. چون تمام فکر و ذهن ما لاغری. در اصل ما به چاقی فکر میکنیم. از چاقی رنج میبریم که مدام وزن و سایزمون رو کنترل می کنیم…..

همین که موقع خوردن، نمی ترسیم خیلی خوبه. این یعنی، ما به غذاها برچسب چاقی لاغری نمیزنیم. نمی گیم برنج و نان چاق کننده هستن. شبا برنج نخوریم. چند تا قاشق اضافه بخوریم، چاق میشیم. ما هم شبیه متناسب ها با ولع نباید بخوریم و بعد اینکه سیر شدیم دست از غذا بکشیم. 

رفتار متناسب ها با ماها که متناسب نیستم خیلی فرق داره. اونا دنبال چیزی هستن که بخورن تا چاق بشن. ماها به غذاها برچسب چاقی زدیم. به خاطر همینه که با هر وعده غذایی انتظار میکشیدیم که چاق بشیم. ما باید  لاغر شدن رو کنار بزاریم. باید فرمول های لاغر کننده رو همراه با دلیل به ذهن خودمون بسپریم تا با مرور زمان ولع خوردن ما کم بشه و رفتار درست نسبت به غذا و خوراکی ها پیدا کنیم تا به آرزوی خود که لاغر شدن هست دست پیدا کنیم‌. هر روزی که حالمون خوب بود و به غذاها برچسب نزدیم و ولع نداشتیم و نگران چاق شدنمون نبودیم اون روز روزی لاغری ماست 

بزرگی هست در عالم خدا نام که دل با یاد او می گیرد آرام 

سلام خدمت استاد عزیز و دوستان هم مسیر 

من حدود ۱۴ سالگی که به سن بلوغ رسیدم ارام ارام 

شروع کردم به چاق شدن ،و ارام ارام ،ماه به ماه و

سال به سال من از ماههایی قبلی و سال هایی قبلی 

چاق تر بودام ،تا موقع که ازدواج کردم که دیگه مث این 

آتش فشانها که فوران میکنن من روز به روز چاق تر میشدم

و هر دفعه دوستام یا آشنایی رو می دیدم میگفتن چی کار

می کنی اینقدر چاق شدی ،که دیگه نه لباسی اندازم بود نه 

کفشی ،نه مهمونی می تونستم برم ودیگه این حس هایی 

بد تخریب گر بیشتر و بیشتر میشدن تا … .

سالها چاقی رژیم گرفتن و نتونستن ،یه من نمی تونم قوی در

من ساخته بود،چاقی اعتماد به نفس من رو از من گرفته ،من 

خود واقعیم نیستم با چاقی ،خیلی کارا رو نمی تونم انجام 

بدم ،هر لباسی رو نمی تونم بپوشم ،هر جایی دوست ندارم 

برم ،اینا همه به کنار که بهم فشار میاره دختری دارم ۶ سالشه

میگه مامان کاش یا کم لاغر تر بودی ،چاقی من حتی این

بچه رو هم اذیت میکنه.

من ،از زمانی که الان حدود یکی دو ماه هست ،درک کردم 

حس گرسنگی و سیری رو مخصوصا که چ زمانی از خوردن 

دست بکشم ،اینقدر خوشحالم ،اینقدر حالم خوبه که دیگه 

اون حس پرخوری سنگینی معده رو ندارم ،اصلا دیگه به 

نتیجه فک نمیکنم،میگم همینه کافیه ولی خوب بعضی 

اوقات هم چشمم به چاقی بدنم میفته شاید حسم بد بشه 

و میگم خودم بودم و خودمم درستش میکنم و قسمت چاقی 

جسمم رو نوازش میکنم و عذر خواهی میکنم از بدنم .

در رابطه با انتخاب هدف ،اینکه نه در چاقی ولاغری بلکه

در هر هدفی که توی زندگیمون میزاریم باید خودمون رو با 

خود قبلیمون مقایسه کنیم این می تونه حسمون رو خوب 

کنه و در مسیر نگهمون داره ،تا اینکه خودمون رو با کسی 

که الان در اون شرایط زندگی میکنه ،که حتی اون ادم نزدیک 

ترین فرد بهمون باشه حسمون بد میشه و ممکنه ما نا امید

بشیم و رها کنیم مسیر رو ،برای یادگیری هر چیزی نیاز به 

آموزش ،تکرار و استمرار داریم ،حالا اون می تونه ،بهبود رابطه

باشه،پولسازی باشه ،پاکسازی باشه ،هر چیزی و خود شخص

من در رسیدن به  تناسب زمان و تایم رو حذف کردم ،و این 

طور حالم بهتره و وقتی نجوا ها میاد سراغم ،میگه که

اوه حالا کو تا لاغر بشی ،اوه تا تو لاغر بشی کسب و کارت 

رو راه بندازی از این وضعیت مالی در بیایی

 اوه بخوام بنویسم خیلی چیزا هست 

 و من وقتی این حس و احساس ها بهم دست میده میدونم 

 که کار اون شیطان هست که در درونم هست که عجله میکنه

ارام با خودم حرفهایی میزنم که اروم بگیرم و اینو با خودم 

میگم که خداوند در قران فرمودن که پاداش صابرین 

بی حساب است، و من مطمئنم من هم پاداش صبرم رو 

می گیرم ،

با تشکر از استاد عزیزم و همراهی دوستام همراه .