چرا نمی‌خورم لاغر نمیشم؟ راز پنهان ذهن در چاقی (گام ۱۴)

سوالات استاد:

_نگرش من درباره مواد غذایی در وضعیت متناسب چگونه خواهد بود._نگرش من درباره ورزش کردن در وضعیت متناسب چگونه خواهد بود._نگرش من درباره قدرت چاقی غذاها در وضعیت متناسب چگونه خواهد بود._نگرش من درباره همیشه متناسب بودن در وضعیت متناسب چگونه خواهد بود.

جوابهای من:

✓اکنون که در مسیر لاغری با ذهن قدم برمی‌دارم میدانم که همه چیز نعمت خداوند است. من حق دارم از هر چیزی که خدا به من عطا کرده بهترین استفاده را ببرم اما نباید زیاده روی بکنم . اکسیژن اطراف من زیاد هست من به اندازه نیاز خودم وارد ریه هام میکنم. ( خودم برای مثالم کیف کردم 😬)✓بدن سالمی که خداوند به من عطا فرموده بسیار ارزشمند است. همه روزه صبح و شب در خدمت منه و کار خودش رو به بهترین نحو انجام میده پس فکر کنم مستحق این باشه که من با ورزش کردن اون رو سالم و سرحال نگه دارم و با تحرک حتی به روانم هم آرامش بدم. همیشه گفتم یکی از بهترین درمان های غیر دارویی افسردگی ورزش است.

✓غذا تا وقتی که در زمان درست و به مقدار لازم استفاده بشه تنها انرژی بخش است برای جسم و جان من. و تمام!

✓اینکه قرار است با روش لاغری ذهنی که نه هزینه ای دارم و نه بار سنگینی بر من تحمیل میکنم به تناسب اندام برسم و به صورت مادام العمر آن را حفظ کنم سبب میشود تا تمام وجود را شور و شعف و شادی فرا بگیرد 

این گام از صد گام بسیار پربار بود و من واقعاً به جای اینکه خودم چیزی بگم ترجیح میدم چند تا از جملات استاد رو تکرار کنم چون واقعاً این جملات و این حرف‌ها برام حیرت آور بود باورم نمی‌شه که من می‌تونستم با فکر کردن به غذا هم چاق بشم. 

✓ از آنجا که ذهن ما اصل را از بدل تشخیص نمی دهد بنابراین فکر کردن به غذایی که حتی خورده نمی شود می تواند فرد را در معرض چاقی قرار دهد چون ذهن ما نمی فهمد که این فکری که در حال مرور کردن آن هستیم فقط یک فکر است و غذایی خورده نشده است!

✓ در  ذهن افراد چاق خوردن برابر با چاقی محسوب می شود وقتی به خوردن یک غذا فکر می کنید برای ذهن شما این افکار به منزله خوردن است و خوردن هم در ذهنتان برابر با چاقی است پس فرایند چاق تر شدن تنها با فکر می تواند انجام شود. به همین دلیل است که بسیاری از افراد چاق عقیده دارند چرا می خورم چاق میشم اما نمی خورم لاغر نمیشم؟!

✓اطلاعات مغزی به صورت تصاویر مجازی در ذهن ایجاد می شوند، سپس مغز آن تصاویر را به واقعیت زندگی ما تبدیل می کند.

          به نام پروردگار زمین و آسمان

سلام

انشالله که حال همه خوب خوب باشه

من امروز چی درک کردم از این گام؟!

من فهمیدم که زمانی که نمی‌خورم و میگم می‌خوام چاق نشم با زمانی که می‌خورم و میگم که الان چاق میشم هیچ تفاوتی با هم نداره چون در هر دو موضوع تمام تمرکز من بر روی چاقی هست

هدفمونم این نیست که فقط جمله رو عوض کنیم و بگیم نه من غذا نمی‌خورم که لاغر بشم

با تغییر جمله نگرشی که توی ذهن ما هست تغییر نمی‌کنه

بلکه همین جمله ما نتیجه نگرش و باورهایی که توی ذهن ما هست

که ما اون‌ها را به زبون میاریم و حالا اگه بخواهیم تضاد اون چیزی که توی نگرش ما هست رو به زبون بیاریم چیزی رو عوض نمی‌کنه

ما چیزی رو میگیم که باورش داریم و نگرشمون همونه

پس اول باید نگرش ما تغییر کنه و بعد جمله حقیقت رو به زبون بیاریم

و تغییر نگرش در این سایت احتمال شدنیه

چون اگه نگاه کنی می‌بینیم که از اول مسیر تا الان بعضی از نگرش‌های ما تغییر کرده

واقعا هم همینجوره

من واقعاً مطمئنم که چاقی ارثی نیست و عادتی هست وقتی بقیه اینطور حرف می‌زنن کامل می‌فهمم که چه نگرش اشتباهی دارند و به خودم میگم که نه این ها دارن اشتباه می‌کنن

چون من نگرشم تغییر کرده و این نگرش فقط با حرف زدن تغییر نکرده

ما باید ببینیم که تمرکزمون روی چی هست

 باید به فکری که پشت عملمون هست توجه کنیم نه به خود اون عمل

پس وقتی که نمی‌خوایم چیزی رو بخوریم باید از خودمون بپرسیم که چرا نمی‌خوایم بخوریم تا جواب این چرا نشونمون بده که چه نگرشی در ذهنمون هست

ما با نگرشمون به غذا قدرت میدیم

بیایم این قدرت رو به خودمون بدیم

ما توی اون همه رژیم و تلاش‌هایی که می‌کردیم ترسمون این بود که چاق‌تر نشیم

یعنی به عبارتی زندگی معمولی خودمون را چاق شدن دیده بودیم و اگر غذایی رو می‌خوردیم می‌گفتیم که خب طبیعیه چاق بشیم ،اگر هم نمی‌خوردیم می‌گفتیم که نخوردیم که چاق نشیم

شاید به این نیت که می‌خوایم لاغر بشیم رژیم می‌گرفتیم اما بیاین روراست باشیم

واقعا مگه غذا نمی‌خوردیم نمی‌گفتیم که اگه زیادتر بخوریم چاق می‌شیم اگه به اندازه بخوریم چاق نمی‌شیم؟!

خیلی کم پیش میومد که بگیم اگه نخوریم لاغر می‌شیم اصلاً برامون سخت بود که این عبارت رو به کار ببریم چون توی ذهنمون همش می‌گفتیم که مگه میشه لاغر بشیم؟!

و توی ذهنمون این حک شده بود که کلاً خوردن عامل چاقی هست

خلاصه کلام اینکه ترس ما فقط و فقط چاق‌تر نشدن بود نه لاغر شدن

و الان که فکر می‌کنم تلاش‌های من برای این بود که چاق نشم

هیچ وقت با ذوق و شوق رژیم نگرفتیم چون همیشه ترس داشتیم و به خاطر ترسمون اقدام کردیم

 وتوی تمام اون رژیم‌ها تمرکز ما روی چاقی بود

و حالا که فهمیدم اون همه کار که انجام می‌دادم هیچ کدوم برای لاغر شدن نبود چون با ذوق و شوق نبود و حالا فهمیدم که اون کارها از ترس بود

می‌خوام حالا با ذوق و شوق لاغر بشم

دیگه می‌خوام زندگی معمولی خودم رو لاغر شدن بدونم چون پیش فرض منه و بایدِ من لاغر بودن هست

من متناسب دیگه غذاها رو چاق کننده نمی‌بینم بلکه برای قدرت گرفتن و انرژی گرفتن برای ادامه زندگی می‌بینم ،یک نعمت الهی و لذت بخش و یک عامل حیاتی میبینم

من متناسب ورزش رو به چشم کاری برای انرژی گرفتن و لذت بردن و نشاط 

برای بودن کنار دوستان و استفاده مفید از اوقات فراغت

برای قدرتمند کردن و توانمند کردن جسم خودم می‌بینم نه برای وزن کم کردن

من متناسب قدرتی در غذا نمی‌بینم که من رو چاق کنه بلکه غذا فقط به من انرژی می‌بخشد تا من با وجود الله مهربانم که به من قدرت زندگی کردن داد زیست کنم

من متناسب زندگی معمولی خودم رو متناسب می‌بینم چون دلیلی نمی‌بینم که چاق باشم

چون می‌دونم پیش فرض من لاغری هست و چاقی برای جسم من یک حالت غیر طبیعی به حساب می‌آید

و حالا یک تمرین عالی که می‌تونم برای همیشه انجامش بدم اینه که بیام و لاغری رو زندگی کنم و نگرش‌هام رو نسبت به تناسب اندام و همه چی تغییر بدم

و این واقعیت است

الحمدالله که باز هم آگاه‌تر شدم

ممنونم استاد

حق نگهدارتون