تغییر باور و نگرش (جلسه اول)

…

وقتی برای اولین بار با این محتوا روبه‌رو شدم، حس کردم وارد دنیایی شده‌ام که همیشه در درونم وجود داشته اما کمتر به آن توجه کرده بودم. انگار مسیر تازه‌ای پیش رویم باز شد، مسیری که تجربه‌ی زندگی و حضور در لحظه را از زاویه‌ای متفاوت نشان می‌دهد. احساس کردم این مسیر نه فقط به دانستن، بلکه به تجربه‌ی عمیق و حضور واقعی در لحظه نیاز دارد و هرچه بیشتر در آن غرق می‌شوم، آرامش و شعف درونی‌ام بیشتر می‌شود.

یکی از اولین برداشت‌هایم این بود که زندگی واقعی در لحظه‌ها جاری است. گذشته و آینده، ذهن را مشغول می‌کنند و اغلب مانع تجربه‌ی واقعی می‌شوند. وقتی روی لحظه‌ی حال تمرکز می‌کنم، حس می‌کنم سبک‌تر و آزادتر شده‌ام، و زندگی به شکلی ملموس و واقعی تجربه می‌شود. دیگر اضطراب گذشته یا نگرانی برای آینده نمی‌تواند حضورم را مختل کند، زیرا فهمیده‌ام که همه چیز در همین لحظه اتفاق می‌افتد.

قدرت سکوت و گوش دادن به درون نیز بسیار تاثیرگذار بود. سکوت به معنای نبود صدا نیست، بلکه نوعی حضور فعال است که امکان شنیدن صدای واقعی وجود و جریان زندگی را فراهم می‌کند. وقتی سکوت می‌کنم و گوش می‌سپارم، حس می‌کنم همه‌ی پاسخ‌ها و جریان‌های انرژی در درونم جاری هستند و تنها کافی است آن‌ها را تجربه کنم.

 سکوت، دریچه‌ای است که از طریق آن می‌توانم با خودم و با منبع بزرگتری از وجود ارتباط برقرار کنم.

پذیرش کامل احساسات، دیگر نکته‌ی مهمی بود که تاثیر عمیقی روی من گذاشت. 

احساسات منفی یا مثبت، همه بخشی از مسیر هستند و وقتی آن‌ها را می‌پذیرم بدون قضاوت یا تلاش برای تغییرشان، حس آزادی و آرامش درونی ایجاد می‌شود. پذیرش، راهی برای نزدیک شدن به خود و تجربه‌ی واقعی زندگی است. دیگر لازم نیست ترس، خشم یا ناراحتی را سرکوب کنم؛ کافی است آن‌ها را ببینم، حس کنم و اجازه دهم جریان طبیعی‌شان مرا به تجربه‌ی عمیق‌تر هدایت کند.

توجه به بدن و حس‌های جسمانی نیز جزئی جدایی‌ناپذیر از این مسیر بود. بدن، معبد تجربه‌ی زندگی است و هر نفس، ضربان قلب و هر حس، فرصتی برای اتصال به لحظه و حضور است. وقتی به بدنم گوش می‌دهم و آن را حس می‌کنم، وجودم پر از انرژی و حضور می‌شود. تجربه‌ی بدن نه به معنای کنترل یا تغییر آن، بلکه به معنای لمس زندگی و حس کردن جریان طبیعی آن است. هر لحظه‌ای که به بدنم توجه می‌کنم، حس می‌کنم که حضور واقعی و ملموس در جریان زندگی دارم.

شکرگزاری و قدردانی از لحظه‌ها، نکته‌ای دیگر بود که به عمق تجربه‌ی من افزود. شکرگزاری، تمرین ذهنی صرف نیست، بلکه تجربه‌ای حسی است که لحظه‌ها را با معنا و ارزش بیشتری پر می‌کند. وقتی حتی کوچک‌ترین نعمت‌ها را می‌بینم و قدردان آن‌ها هستم، قلبم باز می‌شود و حس حضور و اتصال عمیق‌تر می‌شود. این تمرین ساده اما قدرتمند، باعث شد نگاه تازه‌ای به زندگی پیدا کنم و متوجه شوم که بسیاری از لحظه‌های ارزشمند، پیش چشمم اما نادیده گرفته شده‌اند.

اعتماد به جریان زندگی و رهایی از کنترل ذهنی، برداشت دیگری بود که تاثیر عمیقی روی من داشت. تلاش برای کنترل همه چیز و پیش‌بینی نتایج، مانعی بر سر راه حضور واقعی است. وقتی اجازه می‌دهم زندگی خودش جریان داشته باشد و من با آن همراه شوم، حس آزادی، سبکی و آرامش عمیقی پیدا می‌کنم.

 این اعتماد، حس قدرت درونی و امنیت را در من تقویت می‌کند و تجربه‌ی اتصال و حضور را واقعی‌تر و ملموس‌تر می‌سازد.

سادگی و لحظه‌های کوچک زندگی نیز بسیار مهم‌اند. حتی یک نگاه، یک نفس، یک لبخند، یا یک سکوت کوتاه می‌تواند دریچه‌ای به تجربه‌ی حضور باشد.

 متوجه شدم طعم واقعی زندگی نه در شرایط ویژه یا لحظات خارق‌العاده، بلکه در همین لحظه‌های ساده و جاری نهفته است. هر بار که این لحظه‌ها را می‌نگرم و حس می‌کنم، زندگی برایم ملموس‌تر و نزدیک‌تر می‌شود و حس آرامش و رضایت درونی‌ام تقویت می‌شود.

تجربه‌ی منحصر به فرد هر فرد نیز بخش مهمی از برداشت من بود. هر کسی مسیر خودش را دارد و تجربه‌ی حضور با دیگری قابل مقایسه نیست. دیگر لازم نیست نسخه‌ی کسی را دنبال کنم یا معیارهای بیرونی را ملاک قرار دهم. کافی است به خودم و جریان طبیعی وجودم اعتماد کنم و اجازه بدهم تجربه‌ی حضور به شکل منحصر به فرد من شکل بگیرد. این حس استقلال و آزادی عمیق، به من اجازه می‌دهد که با اطمینان و آرامش، لحظه‌ها را تجربه کنم و حس رضایت واقعی پیدا کنم.

هم‌نشینی با جریان احساسات و زندگی، نکته‌ای دیگر بود که تاثیر عمیقی بر تجربه‌ی من گذاشت. پذیرش، سکوت، توجه به بدن، شکرگزاری، اعتماد و تصویرسازی همه با هم تجربه‌ی حضور را کامل می‌کنند. وقتی این عناصر را در زندگی روزمره تمرین می‌کنم، حس می‌کنم وجودم پر از آرامش و رضایت می‌شود و هیچ چیز بیرونی نمی‌تواند این حس را از من بگیرد. این هم‌نشینی با جریان، یادآوری می‌کند که زندگی همیشه جریان دارد و من بخشی فعال از این جریان هستم.

قدرت تصویرسازی و تخیل، دیگر جنبه‌ی تاثیرگذار بود. با تخیل و تمرکز ذهنی، می‌توانم حسی از حضور و آرامش ایجاد کنم. این تصویرسازی، دریچه‌ای برای تجربه‌ی واقعی است که حس زندگی را زنده‌تر می‌کند و کمک می‌کند ارتباطم با لحظه و حضور درونم عمیق‌تر شود. وقتی که این تمرین را انجام دادم، حس می‌کنم قلبم بازتر شده و حضورم واقعی‌تر و ملموس‌تر می‌شود.

بازگشت به خود و رهایی از معیارهای بیرونی نیز بسیار مهم است. تجربه‌ی حضور وابسته به شرایط بیرونی، عملکرد دیگران یا موفقیت‌های خاص نیست. کافی است با خودم صادق باشم، گوش بسپارم و اجازه بدهم جریان زندگی و حضور درونی جاری شود. این نگاه حس آزادی و قدرت درونی عمیقی به من می‌دهد و باعث می‌شود لحظه‌ها با طعم واقعی زندگی پر شوند.

زندگی واقعی در جریان ساده و جاری هر لحظه است. همه چیز، حتی کوچک‌ترین حرکات، یک نگاه، یک لبخند، یا حتی سکوت کوتاه، می‌تواند فرصتی برای تجربه‌ی حضور باشد. این حقیقت حس قدردانی و شادی عمیقی در من ایجاد کرده و باعث می‌شود به جای تمرکز بر اهداف بزرگ یا مقاصد دور، روی همین لحظه‌ها تمرکز کنم و زندگی را با تمام وجود تجربه کنم.

ارتباط با نفس و جریان تنفس، دیگر نکته‌ای بود که تجربه‌ی من را عمیق‌تر کرد. هر نفس فرصتی است برای اتصال به لحظه و تجربه‌ی حضور. وقتی به نفس‌هایم توجه می‌کنم، حس می‌کنم وجودم در جریان زندگی جاری می‌شود و آرامشی عمیق در من شکل می‌گیرد. این تمرین ساده اما قدرتمند، مرا به خودم نزدیک‌تر می‌کند و تجربه‌ی طعم زندگی و حضور واقعی را ملموس‌تر می‌سازد.

رهایی از مقایسه با دیگران و قضاوت‌ها، بخش بزرگی از تجربه‌ی واقعی است. وقتی می‌توانم خودم را بدون مقایسه بپذیرم و حضورم را بدون قضاوت حس کنم، احساس آرامش و رضایت عمیق به وجود می‌آید. این تجربه حس آزادی و سبکی می‌دهد که هیچ چیز بیرونی نمی‌تواند جایگزین آن شود و یادآوری می‌کند که همه چیز در درون من است و همیشه در دسترس است.

تجربه‌ی طعم زندگی، مسیر پیوسته و جاری است، نه مقصد نهایی. ترکیبی از حضور، پذیرش، توجه به بدن، شکرگزاری، اعتماد، تصویرسازی و هم‌نشینی با جریان زندگی، مسیر را شکل می‌دهد. هر بار که به این مسیر رجوع می‌کنم، حسی تازه و متفاوت تجربه می‌کنم و متوجه می‌شوم که همه‌ی نعمت‌ها، لحظات و احساسات، بخشی از این مسیر هستند و به من کمک می‌کنند تا زندگی را با عمق، معنا و آرامش تجربه کنم.

حالا وقتی به زندگی نگاه می‌کنم، می‌بینم همه چیز به گونه‌ای زیبا و ساده در دسترس من است. کافی است توجه کنم، سکوت کنم، لحظه‌ها را با آگاهی تجربه کنم و اجازه بدهم جریان زندگی و حضور درونی جاری شود. هر لحظه، هر نفس، هر نگاه و هر حس می‌تواند دریچه‌ای به تجربه‌ی حضور و اتصال با طعم واقعی زندگی باشد. 

این تجربه، حس آرامش، شادی و رضایت عمیق ایجاد می‌کند و یادآوری می‌کند که همه چیز در درون من است و همیشه در دسترس من خواهد بود.

به نام خداوند بخشنده مهربان

من قبلاً هم یه تا دوره شرکت کردم و فکر میکردم دیگه همه چی رو متوجه شدم اما الان که با شما آشنا شدم متوجه میشم چقدر نزدیک به تجربه زندگیم صحبت میکنید و چقدر خوب میتونم متوجه بشم کجا رو اشتباه رفتم و چقدر الان بدون ترس میتونم چیزی رو از خدای مهربونم که اینقدر به من نزدیک هست بخوام، خدایا شکرت

سلام 👋 

من سال ۱۴۰۱ دچار اضافه وزن شدم اضافه وزنی که داشت منو نابود می‌کرد  چنان نفرتی در من ایجاد کرده بود واقعا در برابرش احساس ضعف شدیدی داشتم دربدر دنبال این بودم از بقیه کمک بخوام نتیجه این دربدری ها کمک گرفتن از دیگران شکست نامیدی و نفرت بیشتر بود تا رسید بع روزی که از ته قلبم از خدا کمک خواستم ازش لاغری که از دست دادمو خواستم از حال بدی که دارم گفتم ازش حال خوبی که قبل داشتمو خواستم .بعد این درخواستم بدون این که تبلیغی از استاد ببینم از دیگران چیزی بشنوم یهو دیدم توی یه سایت هستم‌ و چنان غرق گوش دادن ۱۲ گام لاغری هستم نتیجه عالی برام داشت نتیجه ای که تا الان منو پایبند این مسیر کرده مسیری که کم و پیش توی این دو سال بهش سر زدم ولی هیچ وقت جز ۱۲ گام سراغ هیچ مطلب دیگه نرفتم تا الان که چنان خودمو دور از خدا دیدم چنان غرق مشکلات شدم باز خودمو به در و دیوار کوبیدم از این و اون خواستم تا کمکم کنن  شرایطم بهتر بشه حال دلم خوب بشه ولی نشد باز دست از پا درازتر برگشتم سمت خودش باز خودش خواستم از خدایای خودم آرامش و خواستم حضور خودشو توی زندگیم خواستم خواستم دستمو بگیره منو از این شرایط که خودم برای خودم درست کردم نجاتم بده 🥹دوباره جوابمو با نشون دادن زندگی با طمع خدا داد منی که دوساله ندیدمش یا دیدمو اهمیت ندادم این بخش و نشونم داد هدایتم کرد تا بیام و بشناسمش تا بیام و برسم به همه اون چیز های که از دست دادم 🥹

خدایا من حضورتو توی زندگیم کم دارم من توی زندگیم ترو گم کردم ازت فاصله گرفتم وقتی ترو ندارم آرامش توی زندگیم ندارم از وقتی گمت کردم برکتی دیگه توی زندگیم ندارم . از وقتی که باورمو بهت از دست دادم خوشی هام رفتن پیشرفت هام رفتن خودمم از دست رفتم خودمم اسیر آواره شدم تو بزرگی تو بخشنده ای 🥹من ترو توی زندگیم واقعا کم دارم تو باشی همه مشکلاتم حل میشه بودی ها ولی من نخواستم بودنتو ببینم 😭خدایا باش و کمکم کن.

من یه زندگی آروم پر از عشق و احترام کنار خانواده ام میخوام. 

من یه خونه پر برکت میخوام 

من یه ماشین برا خودم میخوام که توش فقط حالم خوش باشه .

من ثروتی میخوام که از راه حلال و درستش بهم رسیده.

من سلامتی و حال خوب و از خدایای خودم میخوام و ایمان دارم در مسیرش که باشم بیشتر از آنچه که خواستم و بهم میده ❤️