پرخوری عصبی چیست (قسمت ششم)

به نام الله

سلام

اولاً که یک عذرخواهی به خودم بدهکارم که چند روز به دلیل کارهای زیاد و شاید هم تنبلی و وقت کشی خودم را از این همه آگاهی ناب محروم کردم

اما دوباره با انرژی برگشتم این بار مستمر

یه جمله‌ای را شنیدم که خیلی آرومم کرد و احساس می‌کنم که باید خیلی بهش عمل کنم

و اونم این بود که اگر راهی رو شروع کردی ؛کر باش در برابر حرف‌های مردم🥲

و من یکی از اشتباهاتم رو فهمیدم و اونم این بود که هنوز شک داشتم و دنبال یک دلیل نقص برای این روش می‌گشتم اما حالا گوشم روی تمام حرف‌ها می‌بندم چون اعتماد کردم به خدای خودم🥰

خیلی خوشحالم که فهمیدم فرق بین ما و لاغرها با این حالی که مغز مغزمون یکی هست چرا تفاوت داره

و حالا فهمیدم که ما عادت کرده بودیم به خوردن و نه تنها خوردن از راه دهان بلکه با تمام حواس پنجگانه

اما متناسب‌ها فقط از راه دهن با هر چقدر تنوع غذاییم که باشه اما بیشتر از نیاز جسمشون نمی‌خورن

الهی شکر که آگاه شدم همیدم که منم جز اون دسته چاق‌ها بودم و اگه می‌خوام لاغر بشم باید خودم رو جز این دسته متناسب‌ها کنم و رفتارم رو درست کنترل کنم نه فقط رفتارم بلکه افکارم رو کنترل کنم و این فرمول که هرچی دیدم و شنیدم و خلاصه با تمام حواس پنج کنم فهمیدم دلیل واسه خوردنم نیست و باید به نیاز واقعی جسمم توجه کنم

از نظر من پرخوری کردن زمانی اتفاق می‌افته که انسان بیش از حد نیاز جسمش بخوره اون وقت اون غذا هیچ نفعی به بدنش نمی‌رسه بلکه می‌تونه یه سم باشه برای زندگیش

پرخوری کردن حال انسان رو می‌گیره

اصلاً زندگی رو براش تلخ می‌کنه چون همون موقعی که داره می‌خوره همش حال روحی بدی داره و بعدشم که حال جسمی هم بهش اضافه می‌شه و دیگه بدتر 

اصلاً الان که فکر می‌کنم واقعاً چاقی سخت‌تره اینکه دائماً در عذاب باشی و حالت از خودت به هم بخوره و توی جمع‌ها نری و همش ناراحت باشی اصلاً به نظرم هرچی از بدی چاقی بگیم کم گفتیم اون واقعاً لایق ما نیست

ما هرچی هم باشیم یک روح مقدس درونمون قرار داره و ما اجازه نداریم به اون روح حساس و بسیار پاک آسیب بزنیم

پرخوری کردن باعث میشه که روح ما از معنویات و بالا رفتنش دور بشه

پس چاقی ما رو از اصل وجودی خودمون دور می‌کنه

و این باعث میشه که جسم ما چاق بشه

و هی سنگین و سنگین‌تر بشه و اجازه حرکت روحمون به آسمون و صعود رو نده 

اما اگه انسان به اندازه نیاز جسمش بخوره و به خودش احترام بزاره و خودش رو ارزشمند بدونه دیگه پرخوری به حساب نمیاد و دیگه پرخوری کردن توی زندگی اون اصلاً جایی نداره 

وقتی که ما به احساسمون و نقطه سیری موقع غذا خوردن توجه کنیم به این معنی است که ما کاملاً مقدار درست جسممون رو خوردیم و نیازمون رو برطرف کردیم این بهترین و درست‌ترین اندازه‌گیریه که ما تنها و تنها از راه دهان بخوریم و تنها زمانی بخوریم که نیاز جسممان باشد

خیلی خوشحالم که فهمیدم رفتار من چطوریاست

و من کاملاً درک کردم و دیدم که با تمام حواس پنجگانه یعنی دیدن، لمس، کردن ،چشیدن ،بوییدن

و حتی شنیدن تحریک شدم به خوردن:(

دیدم که وقتی کاملاً سیر بودم و یک خوراکی خوشمزه رو دیدم دست و پامو گم کردم و ازش خوردم

دیدم که وقتی یک خوراکی رو لمس کردم ترغیب شدم که از اون بیشتر بخورم

دیدم که وقتی یک خوراکی رو چشیدم و تصمیمم این بود که فقط از اون یه دونه بخورم اما به خاطر مزه ی خوشمزه‌اش بیشتر و بیشتر از اون خوردم

بارها دیدم که وقتی غذایی رو بو کردم ترغیب شدم به خوردنش

و حتی یادم میاد که زمانی یک نفر از یک غذا خیلی تعریف می‌کرد و تعارف می‌کرد که بخورم من ترغیب به خوردن شدم

و من حالا از اینجا به بعد دو نفرم

یکی من ناظر و یکی من رفتار کننده

الهی به امید تو

خودت کمکم کن که ناظر درستی بر رفتارم باشم

ای بهترین نظارت کننده😇

کمکم کن قبل از اینکه به حسابم برسند به حساب خودم رسیدگی کنم و خودم را درست کنم

الهی آمین یا رب العالمین

یاعلی

بنام خدا

ای که مرا خوانده ای راه را نشانم بده

سلام به استاد وهمه ی دوستان

بنظرم من پرخوری یعنی وقتی سیری وبازهم غذا میخوری این میشه پرخوری  ممن پرخوری عصبی ندارم وقتی عصبی هستم گلوم قفل میشه وچیزی نمیتونم بخورم حتی اب  ممن وقتی پر خوری میکنم معده درد میگیرم احساس سنگینی میکنم واذیت میشم وبعداز خوردن عذاب وجدان میگیرم وهمش خودم را سرزنش میکنم بنظر من ما چاقها پرخوری میکنیم وهر چیزی که دم دستمون باشه میخوریم اما متناسب ها هر عذایی را نمیخورند غذایی که باب میلشون باشه میخورند وبه راحتی بعداز سبر شدن دیگه نمیخورند اما ما چاقها بعداز سیر سدن بازهم میخوریم وبعد گذشت یه مدت بازهم میوه یا شیزینی بود میخواستاد شما راست میگید افراد لاغر ومتناسب فکر از راه دهان غذا مبخورند واما ما چاقها از طریق دهان میخوریم بعداز خوردن از طریق چشم بازهم اکه یه خوراکی را ببینیم مبخوریم ازطریق بویایی اگه بوی غذا بیاد میرم یراغ غذا بااینکه سیرم اما بازمیخورم من وقتی شیرینی باشه هرنوع شیرینی باشه فرق نمیکنه میخورم اما دختر عموی من که لاغر ومتناسب هست فقط شیرینی از خامه ای میخوره وقتی شبرینی خشک یا تر باشه نمیخوره میگه دوست ندارم اما من میگم بخور بابا چه فرقی میکنه اما نمبخوره مبگه من دوست ندارم منم الان خداراشکر ازوقتی اینجا هستم خیلی خوردنم فرق کرده مثلا قبلا صبحانه بیشتر از نصف بربری میخوردم الان یه کف دست میخورم سیر میشم ودیگه نمیتونم  بخورم درست من هنوز جسمم تغییرنکرده اما افکار نسبت به قبل خیلی تغییر کرده قبلا همش باخودم تکرار میکردم که من خیلی چافم الان دبگه به جاقی فکر نمبکنم وچاقی را رها کردم واصلا به نتیجه هم فکر نمبکنم که کی لاغر میشم چون من دراین راه لاغر میشم میدونم چون به این راه ایمان دارم لاغری باذهن خیلی لذت بخشه چون سختی نداره ومحدویت غذایی نداره وبه گفته ی دیگران اندازه ی غذایی نداره هر وفت میل داشتم میخورم چون نیاز بدنم هست من دیگه از غذاخوردن ترسی ندارم چون من هر چی میخورم نیاز بدنمه همش تبدیل به انرژی ونور میشه ما باید باور کنیم که خودمون باعث چاقی خودمون شدیم اگه این را باور کنیم لاغری خودبخود درجسم ما پدید میاد من از وقتی دراین سابثیت هستم خیلی اگاهی های کسب کردم ممنون استاد از زحمات شما

الهی به امید تو ان شاءالله بزودی منم متناسب میشم مثل دوستانی که دراینحا لاغر ومتناسب شدن اگه این راه اشتباه بود هیچ کس لاغر نمیشد ولاغر نمیموند این راه اسانترین راه لاغرشدن هست خدایاممنونم که مرابه این راه هدایت کردی

یاعلی

ب نظر شما  پرخوری چیست:برا جواب این سوال میخوام یک مثال بزنم چند وقت پیش دایی من بعد مدت ها نهار خونه ما بود ایشون قبلا اضافه وزن داشتن و وزن کم کردن غذا برنج و خورشت بود یه کفگیر ب زور مامانم از برنج خورد و راجب اون یه کفگیر یه جوری حرف می‌زد انگار یه دیس برنج خورده اصلا راجب برنج یه ترس خاصی داشت هر کس به اندازه نیازش ترس هاش یا عادتش اندازه درست کردم و خارج شدن از اونو پرخوری میدونه .

پرخوری کردن چه حسی در من ایجاد می‌کند:قبلا حسی نداشتم فقط میخوردم شاید با دل‌درد زیاد و حالت تهوع دست میکشیدم و اهمیت چندانی هم نمیدادم بهش تا زمانی که لباس جدید بخرم انگاری تموم اون حس های بدی که باید موقع زیاد خوردن ب دست می آوردم یهوی موقع خرید بهم حمله میکردن .ولی خوشبختانه الان اصلا نمیتونم پرخوری کنم حالم از یه لقمه اضافه هم به همین می‌خوره چه برسه غذا زیاد.

ب نظر شما چه ربطی بین پرخوری و چاق شدن یا لاغر نشدن وجود ندارد :خوردن پیش از نیاز بدن که همواره با ترس از چاقی همراه است سبب میشه ذهن و جسم ما باور کنه که خوردن چاقت میکنه و من جسم یا ذهن هیچ توانایی در برابر مواد غذایی نداریم و خیلی ها با این حرف که من توانایی لاغر شدن و ندارم جسم من نمیتونه خودشونو ضعیف تر نشون میدن و از یک مواد غذایی ساده شکست میخورن.

از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری به حساب نمیاد و بعد اون پرخوری ب حساب میاد :پرخوری ب دو بخش از نظر من تقسیم میشه بخش اول همون با زور وارد دهان کردن بدون بردت لذتی از غذا یا خوراکی و فشار و حس بدی که در جسم ایجاد میشه و نوع دومش فرد میاد سفت و سخت برا خودش قانون میزاره و خودش و محدود در یک مقدار خوردن میکنه و زمانی که یک قاشق اضافه تر بخوره اونو پرخوری میدونه و بخاطر ترسی که داره اون یه قاشق اندازه یک کفگیر براش عمل میکنه. 

به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که بایدبخوریم از چه طریقی باید عمل کنیم :فقط و فقط احساس های ما هستن که نشون میدن ما در حد نیاز زدن خوردیم یا پرخوری کردم به این دلیل میزان برا خوردن وجود ندارد و همچنین نباید بر اساس احساسات شروع ب خوردن بکنیم.

من در گذشته چندین دهن برا خودم برا خوردن درست کرده بودم تا فقط بخورم تموم بشه و برسم به باوری که دارم و از زمانی که لاغری و یاد گرفتم دیگه از چشمم به عنوان دهان استفاده نمی‌کنم در حد که دلم میخواد و حس خوبی بهم میده میخورم (ما مدت ها با یک باور نادرست زندگی کردیم و الان میخوایم زندگی جدیدی برا خودمون درست کنیم پس کاملا طبیعی هست بعضی وقتا گول بخوریم بازم بخوایم مثل قبل عمل کنیم چیزی که مهمه پایبند بودنه و این لغزش ها ب مرور و تمرین های که انجام میدیم کمتر و کمتر میشن گول حرف های اطرافیان یا از همه مهم تر نجوا درون خودتونو نخورین و با اشتیاق در این راه قدم بردارین که تهش لاغری و سلامت در انتظار ماست😍