چرا چاق می‌شویم؟ 5 علت اصلی افزایش وزن! (گام ۸)

 به نام خدای مهربان💖

 سلام به استاد عزیز و همراهان گرامی سایت تناسب فکری.

 گام هشتم : علت اصلی چاقی چیست؟؟

علت اصلی چاقی موضوع مهمیه که درک اون می‌تونه جواب خیلی از ابهامات ذهنی درباره چرا چاق شدن و لاغر نشدن رو واضح کنه،هر فردی که اضافه وزن داره برای وضعیت خودش دلایل زیادی داره، که مجموع این دلایل باعث ایجاد انتظار چاقی و چاق‌تر شدن میشه.

افرادی که اضافه وزن دارن، وقتی که می‌خوان از هر روشی برای لاغری استفاده کنن  قبل از شروع  فکرشون اینه که من لاغر شدنی نیستم، حتی اگه لاغر هم بشم دوباره چاق می‌شم،خیلی از اطرافیان هم بهشون میگن که تو که لاغر بشو نیستی چرا داری رژیم می‌گیری و شنیدن این جمله از زبان دیگران باعث میشه که لاغر شدن در ذهنشون کار واقعاً سخت و دست نیافتنی باشه.

ما ذهنمون چاقی رو یاد گرفته و برای این یادگیری  کار خاصی انجام ندادیم و اصلاً از این موضوع هم اطلاعی نداریم،اما در مقابل همیشه برای لاغر شدن این ما بودیم که تصمیم می‌گرفتیم لاغر بشیم و این تصمیم همیشه برای ما با زجر و ناراحتی همراه بود.

همه ما در زندگی برای یادگیری موضوع‌های مختلف تحت آموزش قرار گرفتیم،این کاملاً طبیعیه که وقتی تحت آموزش قرار می‌گیریم، انتظار یاد گرفتن در ما ایجاد می‌شه،پس وقتی هم چاق شدن رو از اطرافیانمون یاد گرفتیم، این طبیعیه که انتظار چاق شدن در ما ایجاد بشه،پس علت اصلی چاقی ما همین آموزش دیدن چاق شدنه،نه ژنتیک و سوخت و ساز، یا هر دلیل دیگه‌ای.

من می‌تونم به ذهنم موضوع جدیدی رو آموزش بدم و از طریق تکرار و تمرین، آموخته‌هام  رو به مهارت در زندگی تبدیل کنم،من هر چقدر تلاش کنم نمی‌تونم مهارتم رو از یاد ببرم و به طور کامل اونو فراموش کنم.

من نمی‌تونم اونچه رو که یاد گرفتم، فراموش کنم،این تنها دلیل تداوم چاقی و در واقع علت اصلی چاقیه،

روشی برای فراموش کردن اونچه یاد گرفتم وجود نداره،

ذهن  مثل یک جاده یک طرفه است که فقط می‌تونه یاد بگیره و نمی‌تونه فراموش کنه،توانایی مغز برای آموختن بی‌نهایته،نکته مهمی که باید مورد توجه قرار بدم اینه که من انتخاب می‌کنم که چطور از اطلاعات ذخیره شده در مغزم استفاده کنم.

 می‌تونم اطلاعات زیادی رو در مغزم ذخیره کنم،اما فقط از اونچه که دوست دارم استفاده کنم،استفاده کردن از اطلاعات، باعث در دسترس‌تر بودن اونا در مغزم میشه،

برای همینه که موضوعات تکرار شونده در زندگی رو به خوبی به یاد میاریم،اما موضوعی که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیره رو اگه بخواهیم به یاد بیاریم، باید کمی فکر کنیم،که این فکر کردن همون جستجو کردن در بین انبوه اطلاعات ذخیره شده در مغزه.

وظیفه هدایت من توی زندگی به عهده ذهنه،ذهن با استفاده از آموزش‌هایی که یاد گرفتم، مسیر حرکتم در زندگی رو مشخص می‌کنه،چاق شدن موضوعی بوده که از گذشته اونو یاد گرفتم و در به کارگیری اصول اون به درجه استادی رسیدم،و نتیجه این آموزش  هم جسمیه که الان دارم،پس علت اصلی چاقی، خودم هستم، حتی اگه اطلاع نداشته باشم.

چاق شدن از معدود آموزش‌هایی هست که نیاز به بازنگری و به روزرسانی نداره، 

چون ذهنم بر اساس همون آموخته‌های قبلی خودش عمل می‌کنه،علت اصلی چاقی مداوم و مرحله‌ای اینه که برای چاق‌تر شدن نیاز به آموزش جدید و یادگیری مهارت‌های بیشتر ندارم،فقط با تکرار کردن همون آموخته‌های قبلی می‌تونم بارها چاق‌تر بشم.

توی تموم روش‌هایی که  برای لاغری استفاده میکردم،

با این کار فقط جسمم رو تحت فشار فیزیکی قرار میدادم،چون فکر میکردم  علت اصلی چاقی من جسممه، با این کار میخواستم تا از طریق محروم کردن خودم از دریافت مواد غذایی، یا تحت فشار گذاشتن از طریق ورزشهای سنگین مقداری از وزنم رو کم کنم،

باید بدونم همونطور که  با تحت فشار گذاشتن خودم نمی‌تونم رانندگی کردن، خیاطی کردن، نقاشی کشیدن، و یا هر دانش دیگه‌ای رو فراموش کنم،با تحت فشار گذاشتن جسمم، نمی‌تونم چاق شدن رو  فراموش کنم،چون من برای کم کردن وزن و سایزم، لاغر شدن رو یاد نگرفتم،پس بعد از تموم شدن مراحل رژیم یا ورزش، به وزن قبلی خودم برمی‌گردم،

 چون مجدداً بر اساس آموخته‌های قبلیم برای چاق شدن رفتار می‌کنم.

یاد گرفتن یا آموختن از طریق تعامل بین مغز و ذهن انجام می‌شه و جسم هم نمایش دهنده میزان مهارتمون در یادگیریه،

همچنین  میتونم از طریق جسم، با تکرار و تمرین اونچه یاد گرفتم، مهارتم رو در اجرای آموخته‌ها بیشتر کنم.

پس از طریق جسم به تنهایی نمی‌تونم مهارتی رو یاد بگیرم و حتماً باید یادگیری از طریق ذهن صورت بگیره،بعد  هم  با جسم اون چه آموختم رو تکرار و تمرین کنم تا یادگیریم کامل‌تر و مهارتم در اجرای آموخته‌ها بیشتر بشه.

در فرایند چاق شدن،دقیقاً این پروسه رو طی کردم،علت اصلی چاقی اینه که اول چاق شدن رو از طریق ذهن و توسط اطرافیان یاد گرفتم،بعد جسمم با تغییر وضعیت دادن و چاق شدن،اونچه آموختم رو به معرض نمایش و تمرین قرار داده و با تکرار چاق‌تر شدن، مهارتم در چاق شدن هر روز بیشتر و بیشتر شده،

پس اگه می‌خوام لاغر بشم و لاغر بمونم باید لاغر شدن رو اول از طریق ذهن یاد بگیرم و بعد با جسمم لاغر شدن رو تمرین کنم و در این کار هم  استمرار داشته باشم، تا اونچه درباره لاغر شدن یاد گرفتم در جسمم نمایان بشه،هیچ راه دیگه‌ای هم برای لاغر شدن وجود نداره.

همونطور که من چاق شدن رو از والدین و رسانه‌ها یاد گرفتم،که این علت اصلی چاقیه، الان هم باید لاغر شدن رو یاد بگیرم،با این تفاوت که لاغر شدن رو خودم باید یاد بگیرم،اونایی که به من چاق شدن رو یاد دادن، توانایی آموزش لاغر شدن به من رو ندارن.

چاق شدن یه مهارته که اونو به خوبی یاد گرفتم و در چاق شدن هم به استادی رسیدم.حالا باید لاغر شدن رو یاد بگیرم،که اینم نیاز به استادی داره،نیاز به کسب مهارت داره،و اصلاً هم به این فکر نکنم که می‌تونم یه هفته‌ای، ۱۰ روزه، لاغر شدن رو یاد بگیرم.

پس اگه به این سایت هدایت شدم و با شنیدن این صحبت‌ها حالم بهتر میشه، باید بدونم که دارم مهارت کسب می‌کنم، و به اندازه‌ای که تکرار کنم و تمرین کنم و ادامه بدم،درجه استادیم بیشتر میشه،و یه اتفاق طبیعی و  خود به خودی در من رخ میده و اونم لاغر شدنه،

وقتی که دارم تلاش میکنم برای لاغر شدن، و نتیجه نمیگیرم،یه چیزی توی ذهنم شروع می‌کنه به حرف زدن، شروع می‌کنه منو تخریب کردن،

یعنی همون چاقیه که منو چاق کرده،

 همون افکار،همون نگرشی که باعث چاقیم شده و اصلاً دلیل اینکه دارم تلاش می‌کنم برای لاغر شدن، 

همون چاقیه هست،وقتی هم نتیجه نگیرم،دوباره همون میاد میزنه تو سرم،که آره تو بی‌عرضه‌ای،تو اراده نداری، تو آدم بشو نیستی،تو نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری.

و اگه راه صحیحش رو بلد نباشم، اونوقت بهش اعتبار میدم و میگیم،آره راست میگی،من نتونستم رژیمم رو درست ادامه بدم، نتونستم خوب ورزش کنم،کوتاهی کردم،آره عرضه ندارم،نتونستم خوب عرق کنم،من از عرق کردنم راضی نبودم،رژیم رو درست نگرفتم،و همیشه هم کاری میکنه که خودمو سرزنش کنم،اینجور موقع ها حتی دیگران هم ما رو سرزنش میکنن،اونا هم چون اطلاع ندارن، آگاهی ندارن، میگن آره دیگه، عرضه نداری،اراده نداری،نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری،نمی‌تونی لاغر بشی و لاغر بمونی.

اونا هم راه درست رو بلد نبودن،آگاهی از این موضوع نداشتن،چیزی بوده که از گذشته شنیده بودن، که اگه کسی می‌خواد لاغر بشه باید رژیم بگیره و ورزش کنه،و حتماً توی ذهنش تشخیص داده که ما نتونستیم خوب رژیم بگیریم و ورزش کنیم،پس اراده نداریم.

دلیل چاق شدن ما اینه که ما وقتی به دنیا می‌آییم مغزمون خالیه،یه سری اطلاعات رو خودش داره  برای اینکه کارهاش رو خودش انجام بده،مثل یه دستگاه موبایلی که تازه می‌خریم و برای بار اول روشنش می‌کنیم،هیچ عکس و فیلم و شماره تماسی توش نیست،یه سری پیش فرض‌هایی هست که خود شرکت در نظر می‌گیره،بعد دیگه ما خودمون می‌تونیم ازش استفاده کنیم،هرجا دوست داشتیم عکس بگیریم، فیلم بگیریم، هر شماره‌ای رو که دوست داشتیم روش قرار بدیم، حتی هیچ دو تا موبایلی هم مثل هم نیست،عکس‌هایی که ما روش می‌ذاریم با محتواهایی که یه نفر دیگه توش داره خیلی فرق می‌کنه،ما در بدو تولد هم دقیقاً مثل یک موبایل هستیم که الان تازه روشن شده، هیچی روش نیست،یه برنامه اولیه داره،مغز ما هم در هنگام تولد یه برنامه اولیه داره که قلب رو کنترل می‌کنه،تنفس رو کنترل می‌کنه،سلول سازی رو انجام میده،رشد و نمو رو داره انجام میده،یه سری کارها رو که نیازه که ما زنده باشیم رو انجام میده،اما این مغز خالیه،هر چیزی رو می‌تونه یاد بگیره،برای همینه که انسان‌ها در مکان‌های مختلف که به دنیا میان همه چیزشون با هم فرق می‌کنه،زبان گفتاریشون با هم فرق داره، فرهنگشون، عادت‌هاشون، شخصیت‌ها، همه با هم فرق می‌کنه،چون مغز ما خالیه،یه سری از چیزهامون هم مثل همه، مثل ضربان قلب، هضم غذا، دفع مواد زائد،که اینا دستورات مغزِ، سیستم بدنه،اما از نظر اون چیزایی که اون فرد یاد گرفته و  در معرض یادگیریش بوده، بسیار با هم متفاوتیم.

آموزش فقط سر کلاس نشستن نیست، ما همینجور که داریم بزرگ میشیم، از طریق چشم و گوش، مغزمون در حال یادگیریه،برای همینه که افرادی که ناشنوا هستن، به حالت عادی نمی‌تونن با دیگران ارتباط برقرار کنن،چون نمی‌شنون،برای همین  حرف زدن رو بلد نیستن،یاد نگرفتن،اون‌ها رو به شکل‌های خاص خودشون بهشون آموزش میدن که بتونن با دیگران ارتباط برقرار کنن،چون گوششون صداها رو نشنیده،حرف زدن رو یاد نگرفته،ولی همون فرد می‌تونه مثلاً از همون ابتدا مهارت کار کردن با ابزار رو یاد بگیره، چون از طریق چشم می‌بینه،پس اونو می‌تونه انجام بده،ولی چیزی که مهارت صدایی باشه رو شاید نتونه،باید یاد بگیره،به طریق خودش باید بهش یاد بدن. بنابراین مغز ما همیشه در حال یادگیریه،

هر کدوم از ما به طریقی اضافه وزن پیدا کردیم،یا از بچگی اضافه وزن داشتیم،یا در سنین مختلف دچار اضافه وزن شدیم،خیلی‌ها تا سن بلوغ متناسبن،اما از سن بلوغ اضافه وزنشون شروع میشه،چون از زمانی که کوچکتر بودن بارها شنیدن که فلانی به سن بلوغ رسید چاق شد،و این به عنوان یک فرمول خاموش توی مغزش ذخیره می‌شه،و وقتی که فرد به سن بلوغ میرسه روشن می‌شه،و فرد وقتی به سن بلوغ رسید، چون از قبل هزاران بار شنیده که سن بلوغ باعث چاقی میشه، یواش یواش انتظارش از خودش، از زندگیش، اینه که دیگه طبیعیه چاق شدن،خیلی از افراد هم فکر می‌کنن ازدواج باعث چاقی میشه و اینو بارها قبل از ازدواج می‌شنون و یک فرمول بسیار قوی در ذهنشون شکل می‌گیره و وقتی ازدواج می‌کنن، این روشن میشه،فرد انتظار داره از خودش،و چون عقیده‌اش این بود که بعد از ازدواج چاق میشم، برای همین چاق میشه،در صورتی که این یک نگرشه،افرادی هم هستن که این نگرش رو ندارن،اونا هم این جمله رو شنیدن، ولی تاثیری روشون نداشته،باورش نکردن،نمونه ندیدن،بنابراین ازدواج کردن و هیچ تاثیری هم روشون نذاشته و چاق نشدن،اینقدر این ذهن قدرت داره که وقتی رویایی رو براش بسازیم، اون توانمنده که ما رو به رویامون برسونه،و انتظاری که ما در خودمون به وجود میاریم، مثل یک رویا و آرزو در مغزمون ذخیره میشه و مغز دستوراتی رو میده به بدن که در نهایت رویای ما به واقعیت تبدیل بشه،و این پروسه چاق شدنه،چاق شدن یاد گرفتنی بوده،نه شانسی، نه ژنتیکی، نه اختلال عجیب و غریب، نه اینکه یک بیماری بتونه باعث چاقی بشه،خیلی‌ها عقیده‌شون اینه که به خاطر کم کاری یا پرکاری تیروئید چاق شدن،این یک نگرشه،اونی که باورش می‌کنه،  علاوه بر اینکه تیروئید داره چاق هم میشه،یه سری افراد اینو باور نمی‌کنن،اصلاً اینو قبول نمی‌کنن،اصلاً اینو نشنیدن،یا می‌شنون براشون اهمیتی نداره و می‌بینیم حتی با اینکه تیروئید دارن ولی متناسبن.

حالا اون دکتری که رفته مطالعه کرده، درباره چاقی تحقیق کرده، کتاب خونده، این اصلاً نمی‌دونه گفتگوی ذهنی درباره چاقی چیه،وقتی که ما به یه فرد متناسب میگیم برم این شیرینی رو بخورم راحت بشم، میگه یعنی چی،تو چرا اینجوری،چرا بهش فکر می‌کنی،هرچی هم که بگیم، من نمی‌تونم فکر نکنم، نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم،فقط میگه تو بی‌عرضه‌ای، یعنی چی جلوی خودت رو نمی‌تونی بگیری،و اون اصلا نمی‌دونه که یه چیزی توی ذهن ما همش میگه برو بخور، اینو بخور، اونو بخور تا نخوردن، انگار هدایت میشیم به سمت خوراکیا، انگار ما رو صدا می‌زنن،باهامون حرف می‌زنن،یعنی توی ذهنمون انگار اینا ارتباط داره، یعنی اون ماده خوراکی باهامون ارتباط داره، ما رو می‌کشونه به سمت خودش،و اینو یک فرد لاغر نمی‌فهمه، نمی‌دونه اصلاً چیه،و اون پزشکی هم که متناسبه و می‌خواد به ما راهکار بده، اصلاً این چیزا رو نمی‌دونه،اون فقط حرف از اراده می‌زنه که نه باید اراده کنی، اگه می‌خوای لاغر بشی باید کمر همت رو ببندی، باید اراده داشته باشی،و اصلاً نمی‌دونه که اینا اراده نیست،یه چیزی دائماً به ما میگه که بیا اینو بخور، بیا اونو بخور،مگه ما چند تاش رو می‌تونیم بگیم نمی‌خورم،بالاخره شکست می‌خوریم.

ما با آرامش و با لذت و شادی چاق شدیم، درسته بدمون میومد از چاقی،ولی با لذت چاق شدیم،هیچ کدوم با گریه غذا نخوردیم،اگه زمانی که داشتم پرخوری میکردم، گریه میکردم که دیگه  نمی‌تونستم پرخوری کنم،پس همش با شادی بوده،همون افکاری که منو دعوت می‌کنه به پرخوری،هی میگه اینو بخور، اونم بخور،از اینم بخور خوبه، اینو بخور دیگه گیرت نمیاد،همین یه امشبه،همونی که منو دعوت می‌کنه که شکمم رو پر کنم که جای نفس کشیدن هم نباشه،همون چند دقیقه بعدش شروع می‌کنه که خاک تو سرت،بازم نتونستی،ببین چقدر چاق‌تر شدی،اینجوری پیش بری از در رد نمی‌شی،و این دفعه شروع می‌کنه برعکس تحقیر کردن و سرزنش کردن. و این زبان چاقیه.

هیچ فرد متناسبی با این زبان آشنایی نداره،هیچ اهمیتی نداره که فرد متناسبی که داره در مورد لاغری صحبت می‌کنه، پروفسور، دکتر یا متخصص باشه، یا چند تا مدرک دانشگاهی داشته باشه،اگه اضافه وزن نداشته و نداره هرگز نمی‌دونه چاقی یعنی چی،کسی باید ذهن رو بشناسه و چاقی رو هم تجربه کرده باشه که بتونه بگه ارتباط بین چاقی و ذهن چیه.

حالا چرا لاغر نمی‌شیم؟؟برای اینکه تلاش ما برای لاغر شدن با تلاشمون برای چاق شدن تفاوت داره، یعنی ما به روش بومی، به روش روزمره خودمون چاق شدیم،حالا می‌خواهیم به روش ورزش، به روش رژیم لاغر بشیم.

مثل زبان آموزیه،ما هرگز برای یادگیری زبان فارسی زحمت نکشیدیم،به راحتی، بدون زحمت، بدون حتی یک بار تمرین کردن، بدون حتی یک بار نوشتن، ما فارسی صحبت کردن رو یاد گرفتیم،اما اگه می‌خواهیم زبان انگلیسی یاد بگیریم به این راحتی نیست،اینو دیگه ما می‌خوایم یاد بگیریم،دیگه این تمرین داره، تکرار داره،باید مغز رو در فضای صداهای انگلیسی قرار بدیم تا مغز یاد بگیره و عادی بشه براش،ما همه به صورت پیش فرض همه مون توی محیط‌هایی زندگی کردیم که همه فارسی صحبت میکردن، دیگه به راحتی فارسی صحبت کردن رو بلدیم، یاد گرفتیم،اما انگلیسی صحبت کردن رو دیگه به این راحتی نمی‌تونیم یاد بگیریم،باید تلاش کنیم،لاغری هم همینه، وقتی می‌خوام لاغر بشم،مثل اینه که بخوام انگلیسی یاد بگیرم،کل محتویات ذهن من چاقیه، کل پیرامون من چاقیه، کل سر و صداهای ذهن من چاقیه، باید خودم رو در معرض لاغری قرار بدم، و یواش یواش یادش بگیرم،اینجوری نیست که برم ورزش کنم لاغر بشم،مثل اینه که طرف می‌خواد انگلیسی یاد بگیره یه آمپولی چیزی بخوان بهش بزنن تا یاد بگیره.مثل این می‌مونه که به یه فردی بگن بیا این ۵۰ تا جمله رو تکرار کن تا دیگه زبان انگلیسی یاد بگیری و اونم میگه خب چه اشکالی داره انجام میدم،بعد می‌بینه فایده نداره،یعنی همون روش‌هایی که توی لاغریه، 

که افرادی پیدا میشن و راهکارهایی میدن برای لاغر شدن که رژیم بگیر، ورزش کن،

این توی زبان آموزی هم هست،توی هر چیز دیگه‌ای که قراره یادش بگیریم، یه سری افراد یه راهکارهایی میدن عجیب غریب،پس به همون اندازه که تکرار کردن ۵۰ تا جمله باعث یادگیری زبان نمیشه،به همون اندازه هم استفاده از یه برنامه رژیمی هم باعث لاغری نمی‌شه، پس اگه این سوال نوی ذهنمه که چرا لاغر نمی‌شم؟؟جوابش اینه کهروشی که میخوام باهاش لاغر بشم روشیه که هیچ لاغری ازش استفاده نکرده برای لاغر شدن،بعد چطور من می‌خوام که از اون روشها لاغر بشم.

کدوم فرد لاغر با رژیم لاغر شده، یا لاغر مونده؟؟اون فرد لاغر فابریک نه اون فردی که جسمش لاغره ولی مغزش چاق شده، ذهنش درگیر چاقیه که همش میگه اینو نخورم، این کارو نکنم،یه سری از افراد هستن که اینجورین، جسمشون متناسبه اما درگیر ترس از چاقی شدنن،چرا؟؟چون شنیدن، رسانه‌ها گفتن، حالا یه جورایی یه چیزایی شنیدن و باور کردن که مثلاً خوردن فلان ماده غذایی باعث چاقی میشه،تحرک از این مقدار کمتر، چاقیه. فلان چیز باعث چاقیه،اینا لاغرن ولی متناسبن،ولی ترس از چاقی دارن،یه اقدامات عجیب و غریبی هم می‌کنن، ولی در نهایت اضافه وزن پیدا می‌کنن،

این‌ها نه،اون افرادی که متناسبن و هیچ کار خاصی نمی‌کنن برای متناسب بودنشون،نه ورزش می‌کنن،نه رژیم می‌گیرن،هیچ فرد متناسبی که از اون اول متناسب بوده تا الان هرگز از رژیم و ورزش و کرم و کمربند و دستگاه،از هیچی استفاده نکرده برای لاغر شدن.

 حالا من چطور انتظار دارم که با استفاده کردن از چیزایی که هیچ کسی برای لاغری استفاده نکرده،  لاغر بشم.اصلاً نمی‌شه.

پس برای اینکه تا الان از روش‌هایی برای لاغری استفاده کردیم که هیچ فرد لاغر و متناسبی از این روش‌ها استفاده نکرده برای لاغری،پس هیچ موفقیتی هم در این‌ها نیست.

لاغری با ذهن چیه؟؟دقیقاً روشیه که همه افراد متناسب دارن و از همین روش استفاده می‌کنن، اونا پیش فرضشون همینه،اونا چاقی رو یاد نگرفتن،ولی من چاقی رو یاد گرفتم،همه آدم‌ها با هر رنگ و نژاد و کشور و محیط پیش فرضشون از طرف خداوند تناسب اندامه،همونجور که خداوند دو چشم، یه بینی، دهان، دو تا گوش، همه چیز رو داره درست مدیریت می‌کنه،در تولد میلیاردها انسان قطعاً اشتباه نمی‌کنه که بخواد بعضیا رو از دستش در بره که اینا چاق و نامتناسب باشن.

پس دیگه این حرفها رو ول کنم که ژنتیکه، تیروئیده، سوخت و سازه، سن بلوغه،کربوهیدراتهاست،این‌ها نیست،پیش فرض وجود همه ما تناسب اندامه، همه اونایی که چاقن، چاقی رو یاد گرفتن،وگرنه پیش فرضشون تناسب اندامه.

روش لاغری با ذهن دقیقاً روشیه که همه لاغرهای دنیا دارن ازش استفاده می‌کنن،

 نه خواب رو عامل چاقی می‌دونن،نه کار رو عامل چاقی می‌دونن،نه خوردن رو عامل چاقی می‌دونن،نه هیچی رو عامل چاقی می‌دونن،اصلاً چیزی به اسم چاقی توی مغزشون نیست،هیچ نگرشی درباره چاقی توی ذهنشون نیست،پس منم در لاغری با ذهن، باید به اون سمت حرکت کنم،زمان می‌بره،

 اما نتیجه‌اش فوق العاده است، آرامش ذهنی برام میاره،سلامت روحی، سلامت جسمی، شادی درونی،همه چیز رو متحول می‌کنه،چون با این کار اساس و اصول رسیدن به پیش فرض ایده آلم رو یاد می‌گیرم،با کنترل ذهن،شناسایی فرمولهای اشتباه و اصلاح کردنش،تکرار، تمرین و نتیجه.

بینهایت از شما سپاسگزارم استاد عزیزم.

فایلهاتون واقعا عالی و بینظیرن🌼🌼🪴🪴🌹🌹