لاغری با رژیم غذایی؛ راهی که هیچوقت جواب نداد! (گام ۶)

             به نام الله مهربانم

سلام

الحمدلله رب العالمین

که یک روز دیگر هم به من فرصت زیستن در این کره خاکی را داد

یک روز دیگه برای تغییر کردن و رسیدن به اوج را به من هدیه داد

اول از تجربه خودم درباره رژیم‌ها میگم و بعد سناریویی که باید انجام بدم رو میگم

تجربه کلی من از رژیم‌ها چی بود؟!

زمانی که محدودیت داشتم نه تنها این رفتار بعد از رژیم برای من باقی نموند بلکه همون موقع هم با هزار سختی و رنج و عذاب خودم را محدود می‌کردم

طوری شده بود که از چیزهایی که واقعاً قبل از رژیم هم خوشم نمی‌اومد در هنگام رژیم دلم از اون‌ها می‌خواست

مثلاً من علاقه اصلاً به تیتاپ ندارم

اصلاً از اینجور چیزا خوشم نمیاد

اما توی رژیم وقتی چشمم به این چیزا می‌افتاد اصلاً یه جوری می‌شدم منی که اصلاً از این مدل کیک‌ها خوشم نمیاد

همونطور که استاد گفتن رژیم گرفتن مثل این می‌مونه که لباس جنگ پوشیدی و داری با ذهنت می‌جنگی

ذهن ما و فرمول‌های ذهنی ما به دو صورت کار می‌کنند

اول تحلیل اون اطلاعاتی که به ذهن دادی و بعد نتیجه اون‌ها رو ربط دادن به اون تصویر ذهنی

این رو خوب می‌فهمیم

بارها یک بیسکویت یک کیک خوردیم که  همون موقعی که داشتیم می‌خوردیم یا همون موقعی که داشتیم بهش فکر می‌کردیم که بریم اون رو بخوریم نتیجه اون رو چاقی می‌دونستیم

چیزی که اصلاً در ذهن افراد لاغر وجود نداره و اون‌ها یک جور دیگه‌ای تحلیل می‌کنند و نتیجه میدن به خوردنشون

و کار دوم ذهن ما اینه که

طبق همون پردازش اطلاعات و تصویر ذهنی تو دستوراتی رو صادر می‌کنه که تو به غذا واکنش نشون بدی

بارها شده گشنه نبودیم و یک خوردنی رو دیدیم و تحریک شدیم به خوردن آن

همین چند دقیقه پیش داشتم به خوردن بیسکویت فکر می‌کردم

فهمیدم که من وقتی به اون فکر می‌کنم احساس چاقی می‌کنم

و بعد تحریک میشم به خوردن اون

بعد که برادرم گفت گرسنه هستم و رفتم براشون بیسکویت بردم با دیدن اون‌ها تحریک شدم و منم خوردم

این نشون میده که همه چیز از ذهن ما شروع میشه

و فکری که در ذهن تو مرور می‌شه بر تصویر ذهنی خودت و احساست و در آخر روی جسم تو تاثیر می‌گذارد

اگر می‌خواهیم غییر کنیم و دیگه این تحریک‌ها رو نبینیم و مانند افراد لاغر زندگی کنیم رژیم راه درستی نیست

ما هممون می‌دونیم که بلافاصله بعد از رها کردن رژیم احساس چاقی می‌کردیم و فکر می‌کردیم که حتماً باید زجر بکشیم تا لاغری خودمون رو حفظ کنیم

من اینطور بودم و اگر توی همون رژیم هم دست از پا خطا می‌کردم بلافاصله انتظار من از خودم چاقی می‌شد و این شاید به واقعیت هم تبدیل می‌شد

خلاصه کلام اینکه یک رفتار بیرونی نمی‌تونه فرمول‌های ذهنی ما رو عوض کنه

همونطور که با فرمول‌ها و اطلاعاتی که از چشم و گوش به مغزمون دادیم و در خودمون فکر و احساس چاقی رو به وجود آوردیم و خیلی راحت چاق شدیم دقیقاً به همون صورت باید لاغر بشیم چون ما قبل از اینکه چاق بشیم و این استارت چاقی در ذهن ما زده بشه لاغر بودیم و در اون موقع نه رژیم بودیم

و نه کار دیگه‌ای انجام می‌دادیم

من دیگه سمت رژیم نمی‌گیرم چون نمی‌خوام با ذهن عزیزم درگیر بشم من فقط ‌ می‌تونم با اطلاعات درست به اون دادن بهش کمک کنم و اون هم دستور عالی لاغر شدن رو به مغز من بده و مغز من که فرمانده کل بدن هست و من نمی‌تونم روی حرفش حرف بزنم و حتی اگه با جنگ بر اون بلند بشم اون پیروز میدانه چون بالاخره من کم میارم

این دستور را به جسم من بده و جسم من بدون هیچ زجر لاغر بشه

اگر می‌خوایم فرمول‌های ذهنی رو تغییر بدیم نیاز به زمان داره و این کار با رژیم و هر روش دیگه‌ای شدنی نیست

همانطور که با خوردن یک قرص و یه روش که به جسم ما فشار بیاره نمی‌تونیم زبان انگلیسی را یاد بگیریم

اصلا این خیلی خنده داره که بخوایم با فشار جسمی یک چیزی رو یاد بگیریم یک چیزی که با ذهن یادگیری اش صورت می‌گیره

این کار شدنیه

اگه الله با ما باشه و به او توکل کنیم این کار حتماً و حتماً شدنیه

او ما رو هدایت کرده پس به همان توکل می‌کنیم و اطلاعات صحیح رو ه مغز خود می‌دهیم

و من سناریوی این بخش رو در دفترم نوشتم کارهای لذت بخشی که خانم نگار عزیز گفته بودند انشاالله که بتونم عالی انجامشون بدم

استاد واقعا ممنونم از توضیحات عالی شما و خدا قوت هم به شما هم به خانم نگار عزیز با این نوشته جذابشون

امیدوارم که روزی در این سایت پر بشه از موفقیت‌های افراد کوچیک و بزرگ انشاالله

الحمدالله

به امید اون روز

یا حق مدد

به نام خداوند آسمان آبی

این گام تعجب کردم چرا تمرینی مثل گام های قبل ندارد وقتی ویدیو را نگاه کردم متوجه شدم این به عهده خودمه که بنویسم هر آنچه در این راه دیدم و بنویسم تجربه های خودم بنویسم شاید زیاد و طولانی بشه اما اینجا شده پناهگاه من برای نوشتن.

در 8 سالگی با فشار مادرم رژیم گرفتم اتفاقا وزن خوبی کم کردم همه تشویقم کردند منم بچه بودم زیاد متوجه نبودم و رعایت میکردم اما بعد از 2 ماه رهاش کردم در سن 15سالگی با فشار مادرم که میگفت دفعه قبل بچه بودی الان بزرگتر شدی میفهمی و میتونی همت کنی و یهو کم کنی فقط هفته اول خوب پیش رفت با اینکه ورزش هم میکردم اما وزن اضافه کردم وقتی 16 سالگی کارشناس تغذیه ام عوض کردم فکر میکردم تعویضش باعث میشه برنامه بهتر باشه و منم اراده ام قوی کنم میتونم اینبار لاغر بشم ورزش نکردم اما از حق نگذریم لاغر شدم و فکر میکردم هرچقدر کمتر بخورم زودتر لاغر میشم یک هفته لب به خوراکی قندی و چرب و نمکی نزدم یعنی خوراکی های ساده هم کمتر از آدم معمولی مصرف میکردم اما بعد از یک هفته دوام نیاورم رژیمم شکستم و به خوراکی حمله کردم وقتی فهمیدم استوپ وزن شدم از همه جا نا امید شدم و بطور عصبی غذا میخوردم مدام با خودم تکرار کردم من خیلی اراده ام ضعیفه من نمیتونم من یه بازنده ام رژیمم را بازم رها کردم و طی 2سال علاوه بر 20کیلوگرم اضافه وزنم 16کیلوگرم دیگر هم اضافه کردم اینها فقط گوشه ای از خاطرات آن دوسال منم است که احساسات بدی که در آن دوسال داشتم قابل توصیف نیست با هزاران مشقت گذشت تا تابستان پارسال که رژیمی جدید کارشناس جدید و اراده ای تازه نفس و تصمیمی جدی که دو نوع رشته ورزشی ، پیاده روی روزانه و رژیم غذایی سختگیرانه اوایل کاهش وزن خوبی داشتم و هربار که برای معاینه میرفتم همه تشویقم میکردند منم خوشحال برمیگشتم ادامه میدادم اما بعد از چندماه رژیم خسته شده بودم ریزش مو شدید گهگاهی تا مرز بیهوش شدن میرفتم بعد از مدتی به همه چی حمله میکردم کافی بود یک قاشق بیشتر میخوردم ذهنم بیخیال ماجرا نمی شد مدام با خودم تکرار میکردم نکنه چاق بشم ، اینو خوردم ؟ دیگه چاق شدم چون خارج از برنامه شورع کرده بودم به خوراکی و غذا خوردن پس برنامه های کالری شمار نصب کردم یا ورزش هام بیشتر کردم وزن اضافه کردم نمیخواستم تسلیم بشم مثل دفعات قبلی هروز قول میدادم لب به چیزی نزنم یا ورزش هایم را بیشتر کنم اما همه را میشکستم و بیشتر از قبل نا امید تر و عذاب وجدان و گناه داشتم هروز تعهد میبستم اما شکست در پی شکست که ناگهان با تناسب فکری آشنا شدم (در داستان هدایت من نوشتم)  من وقتی مطالب مطالعه کردم گوش دادم متوجه شدم تمام مدت در تلاش برای چاقی بودم روزای اول که فکر نمیکردم راست باشه و بعد از یک ماه نمیخواستم قید رژیم را بزنم اما وقتی کمی بیشتر مطالعه کردم و گوش دادم متوجه شدم آن چیزی که من میخوام اینجاست ، هرچقدر بخوام خودم را متقاعد کنم که نه راه قبلی بهتره فقط یک تعصب بیخود است آن راه برای کوتاه مدت پاسخگوست برای منی که میخواهم تا همیشه لاغر و متناسب بمانم این راه همان است هنوزم شک دارم به راهم اما این شک باعث نمیشه از این راه دست بکشم این شک میگه آیا لاغر میشی ؟ یعنی میتونی؟ یعنی میشه؟ باید به همان ذهن یا مربی چاقی بگم بله که میشه اگر من باور داشته باشم که من لیاقت لاغری دارم لیاقت متناسب شدن دارم و هروز گوش بدم و استمرار داشته باشم بالاخره آن قطار با تمام واگن هایش حتی آخرین واگن وارد مسیر لاغری می شود و جسم من تا همیشه از چاقی رها میشود و متناسب میمانم.