لاغری با رژیم غذایی؛ راهی که هیچوقت جواب نداد! (گام ۶)

سلام ،همه ما دنبال راهی هستیم براحل مشکل من براحل مشکل چاقی رفتم سراغ رژیم فکرمیکردم مشکلم حل میشه ومن براهمیشه ازشرچاقی خلاص میشم رژیم رواجرامیکردم ولی نتیجه نداشت فقط گرسنگی میکشیدم وبه بدنم چقدراسیب میزدم حذف خیلی ازغذاهای موردعلاقه یعنی حسرت به دل شدن برانخوردن خوراکی هاچقدربماگفتن هرغذایی که میخوایدمصرف کنید به کالریش توجه کنید غذاها سرساعت خورده بشه شب یه تایمی به بعد نباید چیزی خورده بشه درکنارش ورزش وپیاده روی بایدباشه تمام نگرش ها وترس هایی که الان داریم همش ازگذشته مونده ودرروش ذهنی میادروافکارمن چاق کارمیکنه چجوری باگوش دادن به فایل ها هرروزبایدگوش کنم وتمرکزکنم به نکاتی که گفته شده وانجام تمرینات همه اینها کمک میکنه ذهن چاق من کم کم نگرش اشتباه روکمرنگ کنه وروش درست جایگزین بشه تادیروزمیگفتیم چاقیم ارثیه ،کم تحرکیه امروزمیگم اصلا همچین چیزنیست ذهن من طبق اون افکاروباورچاق شده مغزفرمان داده دست من رفته به سمت غذاها ومن چاق دیروزهیچ ارامش ذهنی نداشتم وحتی تمرکزرو غذاها من یادگرفتم بااموزش ها مینویسم امروز چیاخوردم وقتی نوشته هامومیخونم متوجه میشم کجاها یه اشتباه کوچیک داشتم ولی نمیترسم چون من هرروزتومسیرم ودیگه اون ذهن ترسوگذشته نیستم تبدیل شدم به یک ذهن قوی باافکارمتناسب ماتودوران رژیم به همه میگفتیم تورژیم هستیم ولی درروش ذهنی کسی متوجه نمیشه وچقدرارامش داریم پدرومادرم چاق بودن ولی هردودیابت داشتن وبخاطربیماری هالاغرشدن بمامیگفتن ارث بشماهم میرسه ولی اصلا این افکاراشتباهه ،منم این افکار درذهنم مرورکردم که وای توباقلوازیادخوردی وقتی دقت کردم دیدم اونقدرنبوده این ذهن چاق بودداشت منو گول میزده من بااینکه تومسیرم بازاستاداین نگرشه میادسراغم ولی من اون تکنیک هایی که ازشما یادگرفتم ردش میکنم خداخیرتون بده من بعدسالها فهمیدم منشا چاقیم افکارم بوده حتی افکاربیهوده همش نتیجه افکارم بوده روش ذهنی خیلی حقایق رواشکارمیکنه من قبلا چقدرازخوردن پیتزاوحشت داشتم ولی الان میخوردم بادوتیکه سریع هم سیرمیشم وچقدرلذت میبرم هیچ ترسی ندارم من الان تا یک غذاواجیل هرچیزی رومیبینم وسوسه بشم بخوردن اول مکث میکنم وازخودم میپرسم الان گرسنه هستم یاازرواحساسات هست میبینم ازرواحساس بوده اگرگذشته بودمیخورم انگارنه انگارسیرم خیلی ازخوراکی هاهست اگرقبلا بودمن بایدمیخوردم ولی الان خیلی بندرت پیش بیادمن بخورم اونم کم وخداروشکرمیکنم روش ذهنی منوازاین رفتارچاقی نجات داده حالم بدنمیشه من انگارخودموازنودارم مسازم طبق روش ذهنی نه روش رژیمی ،هیچ وقت سمت رژیم نه میرم نه بهش فکرمیکنم وقتی ذهن وجسم هماهنگ شدمابه تناسب اندام میرسیم

به نام خدا

حتی شنیدن نام رژیم هم برای افراد چاق مثل یک شکنجه میمونه ، همیشه تمام رژیم ها به نخوردن و کم خوردن و ورزش های سخت منتهی میشه .

فکرش رو بکن این همه نعمتهای خوشمزه ای که خدا برای ما آفریده جلوت باشه ولی نتونی با دل سیر ازش بخوری .

من هم از بین برنامه های کاهش وزنی که داشتم چند بار رژیم رو تجربه کردم ، اولین بار وقتی یک پزشک عمومی چندین برگه آچار رو جلوم گذاشت که کالری تمام مواد غذایی ، میوه ها ، کیک ، بیسکوئیت ، بستنی و……رو محاسبه کرده بود و قرار بود در هفته پنج صبح یه کف دست نون و اندازه یه قوطی کبریت پنیر کم چرب و کمی خیار و گوجه و دو روز دیگه رو تخم مرغ آبپز بخورم ، ظهرها شش قاشق برنج و دو قاشق خورشت ، تنها چیزی که برام آزاد بود خیار ، گوجه ، کلم و هویج بود ، اصلا چیزی به نام سالاد فصل رو نباید میخوردم و فقط میتونستم به همراه ناهارم یه کاسه سالاد شیرازی بخورم که اون هم با خوردن یه قاشقش ضعف میکردم و شبها هم از خوردن نون محروم بودم و در حد دو تا دونه کتلت با سبزی ، یا عدسی ، خوراک لوبیا میتونستم بخورم.

 حساب کن منی که عاشق خوردن نون با غذاهام بودم نمیدونم چطور چند ماه طاقت آوردم و شبها بدون نون سر کردم ، توی خوردن میوه ها هم محدودیت داشتم مثلا موز و آناناس و نارگیل رو نباید میخوردم ، تازه در کنار این رژیم سخت باید پیاده روی هم میکردم .

پنج ماهی این برنامه رژیمی رو داشتم و حدود بیست و پنج کیلو کم کردم طوری که همه از دیدنم انگشت به دهان میموندند ، بعد از اون پسرم رو باردار شدم و من خوشحال از اینکه لازم نیست رژیم رو ادامه بدم و حالا دیگه با وجود جنینی که با من بود باید به اندازه دو نفر میخوردم و بعد از زایمان هم برای شیر دادن به پسرم خودم رو ملزم به خوردن بیشتر میدیدم و طولی نکشید که همه چیز سر جای اولش برگشت و من باز تبدیل به لیلای چاق گذشته شدم .

آخرین باری هم که رژیم گرفتم توی اینستا رژیمی رو تهیه کردم که ادعا میکرد که هر چی دوست داری میتونی بخوری و این روش هم همون کالری شماری محسوب میشد چون کالری هر غذایی محاسبه شده بود و باید طبق اون میزان کالری که باید روزانه دریافت میکردی انتخاب میکردی که چه غذایی و به چه اندازه بخوری ، با این رژیم هم تونستم حدود بیست کیلویی کم کنم ولی وقت ثابت موندن توی وزن دلخواهم که میشد نمیتونستم ادامه بدم و کم کم به وزن قبل بر میگشتم.

در تمام سالهایی که رژیم داشتم همیشه با خودم کلنجار میرفتم که بخورم یا نخورم ،از غذاهای چرب و شیرین میترسیدم و اگه اندازه صد گرم اضافه میخوردم احساس میکردم ، چند کیلو چاق شدم ، همیشه در حال سرزنش خودم بودم ، هر روز درگیر وزن کردن مواد غذایی بودم ، هیچ وقت سیر و راضی از سر میز غذا بلند نمیشدم ، توی مهمونیها هر غذایی رو نمیتونستم بخورم و همه متوجه رژیم بودن من میشدن .

در هیچ رژیمی توجهی به میزان فعالیت من نمیشد که شاید من اون روز احتیاج به کالری بیشتری داشته باشم ، یکی باید برای من تعیین تکلیف میکرد که من چی ، چقدر و چه موقع بخورم در حالی که خودم بهتر از هر کسی میدونستم که چه موقع گرسنه هستم و چی دوست دارم اون لحظه بخورم و این یعنی نداشتن آزادی و انتخاب .

اما ، الان که در مسیر لاغری با ذهن هستم ، فردی آزادم که یاد گرفتم از خوردن خودم لذت ببرم ، نقطه سیری و گرسنگی خودم رو میشناسم و برای خوردن به ساعت توجهی نمیکنم .

بدن من هوشمنده و بهتر از هر کسی میتونه منو راهنمایی کنه و ایمان دارم که به راحتی میتونه منو هم به تناسب برسونه.

به نام یگانه هستی بخش 

باسلام خدمت استاد عزیز ودوستان گرامی 

فایل امروز برام واقعا عالی بود وقتی داشتم این فایل و گوش میدادم یه حس عجیبی داشتم خیلی ذوق زده فایل رو گوش،میدادم جوری ذوق داشتم که دیگه راه صددرصد درسته و من دقیقا تو مسیر هستم و دارم به نتیجه میرسم اخه من دوره اموزشی رو هم شرکت کردم و بعد از تمرینی که اونجا انجام دادم حس و حالم واقعا عوض شد .

اینکه ذهن ما که چاق هستیم میاد تحلیل میکنه خوردنمون رو کاملا درسته من یه دوستی دارم که البته فامیل هم هستیم برا همین زیاد درکنار هم برای غذا خوردن یا خوردن هر چیز دیگه هستیم .یه دفعه توی مسافرت بودیم ما ۳ تا خانم بودیم که با اینکه همه ی بچه ها و اقایون رفته بودن کنار ما همچنان نشسته بودیم خندیدیم که ما دوباره اومدیم مسافرت و شکممون اختیارش دستمون نیست و خلاصه یه سری از این حرفها و شوخیها دونفر ما جای بودیم ویکی لاغر مادوتا از خوردن و چاقی گفتیم بعد من از اون که لاغر بود پرسیدم فلانی وقتی خیلی غذا میخوری چه فکری پیش خودت میکنی پیش خودت برا چاقی و اینا چی میگی ،گفت هیچی ..من هرگز سر سفره و هر چیزی که خوردم به این فکر نکردم که این چاق کننده اس یا میخورم چاق میشم یا هیچ فکر دیگه ایی من فقط چیزی که دوست دارم و میخورم و ازش لذت میبرم همین خوب اون ماشالله زیاد هم غذا میخوره شیرینی و این چیزا هم زیاد میخوره ولی من اگه یه شیرینیم بشه ۲ تا سریع مغزم شروع میکنه تو چاقی اینو داری میخوری چاق تر میشی وووو حالا جالبی کار اینجاست غر میزنه سرزنش میکنه ولی کار خودش رو هم میکنه یعنی دستور خوردن رو میده و متوقفش نمیکنه .این تحلیل برا خوراکیها واقعا زیاده و تاثیر گذار یه اشنای داشتم از یه حایی به بعد رفت تو نخ اینکه این غذا سرده و اون گرمه و از این حرفا بعد حالا هر غذایی که میخوره اگه سرد باشه به قول خودش وروش نبات نخوره حالش بد میشه مثل قرمه سبزی ،سیب زمینی ،مرغ وووو درصورتیکه از اون غذاها همزمان شاید ما ده نفریم که خوردیم اما روی اون تاثیر میگذاره چدن فکرش اینه .

خداروشکر میکنم که این مسیر رو یر راهم قرار داد واقعا هر جور که فکر کنی میبینی هیچ روشی غیر از روش ذهنی نمیتونه مارو لاغر کنه اون زمان که من رژیم میگرفتم واقعا عذاب میکشیدم و باسختی مدتی اون رژیم رو ادامه میدادم همش حسرت و ولع خوردن بود و من به زور اونو سرکوب میکردم تا جایی که دیگه نمیتونستم تحملش کنم و رها میکردم خوب واقعا اگر این مغز و ذهن من تغییر نکنه ،همیشه و تا ابد اش همین اشه و کاسه همون کاسه هیچ چیز عوض نمیشه .

من باید این باورهاو افکارم رو عوض کنم تا رفتارم عوض بشه .اوایل که این دوره ها رو شرکت کرده بودم تا چند هفته درک درستی از اینکه فرمان ذهن عوض میشه و تو واقعا کمتر میخوری نداشتم پیش خودم میگفتم خوب اینم که رژیم هست چه فرقی داره اونو دکتر بهت میده اینو خودت نمیخوری و چندین هفته طول کشید تامتوجه این قضیه شدم اما بعد دیدم رژیم یعنی محدودیت یعنی حسرت  مثل اینه تو بیای یه چیزی رو که یه بچه خیلی دوست داره هی بهش نشون بدی ولی اونو بهش ندی خوب صدای بچه در میاد عصبی میشه اصلا دیوانه میشه رژیم همین بود من غذاها رو میخواستم به مقدار زیاد هم میخواستم اما نمیتونستم بخورم خوب این اذیتم میکرد اما وقتی ذهنت اموزش ببینه اصلا خودت میل به خوردن نداری ،مثل وقتی کسی غذایی رو دوست نداره یا بهتر بگم ازش بدش بیاد توهرجوری اونو ازیین کنی ابو تاب بدی بازم دوست نداره مثلا من از ماهی متنفرم  وتحت هیچ شرایطی حتز گرسنگی شدید حاضر نیستم بخورم حالا وقتی تو بشینی کنارم ماهی بخوری وبه من بگی اجازه نداری بخوری که من عذاب نمیکشم میگم خوب چه بهتر

ذهن و مغز ما هم به یه مرحله ایی میرسه که دیگه خودش اون مقدار زیاد نمیخواد و یه جایی بهت میگه بسه .

و لاز یه چیز جالب بگم من چند سال پیش دوره رو شرکت کرده بودم نتایج خوبی هم گرفتم به خاطر یه سری مشکلاتی که داشتم کم کم دوره رو انجام ندادم و اما رها کردم و دوباره چون هنوز کامل تثبیت نشده بود افکارم ،افکار چاقی رو ادامه دادم و چاق شدم توی اولین بار که اموزش میدیدم خیلی زمان برد تا من این پیغام مغزم رو حس کنم و پیامش رو بشنوم که دیگه بسه .

اما این بار با اینوه حدودا فکر کنم یک ده روز هست که دوباره دوره رو شروع کردم  امروز اون بسه ذهنم رو راحت شنیدم و خداروشاکرم که اموزشها هنوز تو ذهنم هست مثل وقتی توی مدرسه درس خوندی تو طول سال و برا امتحان باید یه مرور بشه تا دوباره همه چیز یادت بیاد منم با یه مروز داره همه چی یادم میاد🥰