چرا مغز ما عاشق پرخوریه؟ بررسی علمی ارتباط مغز و پرخوری عصبی (گام ۵۳)

سلام، همه ما ها عادت داشتیم به پرخوری وهمش برمیگرده به اون ذهن چاق ما هی مغز فرمان داده وماخوردیم ومن طبق اون ده تا نکته که استادگفتن دهن چاق نیم ساعت بعدخوردن غذا فرمان میده بخور اگردوتاشوجواب میدم یکیشوجواب نمیدم ،وقتی میگیم اشتهاداریم اصلا اشتهاوجودنداره همش یجورکشش روانی ذهن چاق هست سالها عادت درمانهادینه شده وهی تکرارش کردیم وملکه ذهن ماشده سوال اول نگرش من درباره پرخوری طبق اموخته هام فهمیدم یجور کشش روانی ذهن هست دستورداده ومن اجراش کردم الانم بااینکه روش ذهنی رواجرامیکنم فرمان میده من توجه نمیکنم مثل قبل چقدر سخته فرمان های ذهن چاق ادموکلافه میکنه بخوردن تااروم بشه وبعدش عذاب وجدانه ول نمیکنه ولی من ازخودم میپرسم گرسنه هستم یاازرواحساسات هست اگرگرسنه بودم یکم میخورم نبودم توجه نمیکنم چون ذهن متناسب ارام هست ولی ذهن چاق همش دنبال سیرکردن ذهن ناارامشه غذا روبرا تامین انرژی میدونن درروش ذهنی ولی چاق ها مسکن براتسکین گرسنگی ،توهرحالت نبایدرفت غذارفت پرخوری دلیل چاقی نیست این نگرش هاهستن عامل چاقی هستن بایدترمزذهنی روشناخت واصلا حش کردسوال دوم من بیشتردرگیر پرخوری ذهنم هستم اگر نون وبرنج ازاون مقدار که میخورم یکم شد دیگه نگرش ولم نمیکنه من عادت دارم ازخواب عصربیدارمیشم فکرمیکنم گرسنه هستم یکم مکث میکنم میبینم نه گرسنه نیستم ،هستن افرادی که پرخورنیستن درگیری ذهنی خودش عامل چاقیه باخوردن هرلقمه حس وحال بدمیشه وفکرکردن بچاقی خودش عامل چاقیه ومرورافکار مغز تصویریه ونبایدتوذهن مرورکردبااموزش ها مدام میشه این نگرش ذهن رواصلاح کردسوال سوم برامن فیزیکی کمه بیشترذهنی هست ومن بایدبیشتر فایل گوش کنم وبنویسم ذهن ارام بشه لاغری خودبخودی اتفاق میفته سوال چهارم رژیم انگارازسراجباربودبرامن وهیچ خاطره خوشی ندارم وهمیشه حالم بدبودوذهنم درگیر لاغرنشدن وگرسنگی ودوست داشتم بعداتمام رژیم شروع کنم به خوردن ودوباره وزنم بیشترمیشد سوال پنجم خیلی عالیه کمک کرده تاحدودی ایرادموبشناسم واصلاحش کنم ومثل متناسب ها رفتارکنم ترس کمرنگ شده غذارووسیله ارامش نمیدونم وافکارم تغییرکرده همینکه سبکم وحس وحال خوب دارم عالیه سوال ششم چاقی ذهن روباگوش کردن بیشترفایل واجراتکنیک میشه اصلاحش کرد مثل متناسب رفتارکرد وتغییرات بایدازدرون بوجودبیاد نه بیرون دنبال رژیم نباشیم لاغری رواسان کنیم ومرورنکردن افکارچاقی

سلام درگذشته من جزافرادی بودم فقط دوست داشتم بخورم هرچی بودفقط من بخورم انگارعادت شده بود برامن هیچ وقت سیرنمیشدم بقول استادمن چه درحال شادی چه درحال ناراحتی عشق خوردن داشتم وروزبه روزچاقترمیشدم من اون زمان اموزشگاه میرفتم موقع برگشت تادرخونه شیرینی نون وبستنی یاهرچیزی بود بایدمیخریدم ومیخوردم ونگرشم این بودچون پیاده میرم میسوزونم چاق نمیشم یه ندت تومجردی رژیم میگرفتم لاغرمیکردم ورها میکردم خیلی تورنج وعذاب بودم من پرخورنمیتونستم رژیم تااخراجراکنم من جزافرادپرخوربودم اصلا فکربخوام بکنم نه نبودم اصلا اطرافیانم بمن میگفتن توپرخوری نن یک پرس برنج وبانون میخوردم بعدغذا بیسکویت باچایی میخوردم دوستم میگفت وای الان ناهارخوردیم من میگفتم نه گرسنمه وچقدرمریض میشدم ازاین مدل غذاخوردنم چقدربه مرزدیابت میرفتم وحال بدی تامدتها بودبعدازدواج چاقترشدم نگرش که بعدازدواج چاق میشی روتجربه کردم وازدکتربرنامه میگرفتم واجرامیکردم اولش خوب ولی بعدش میزاشتم کنارهمسرم میگفت خودت دکترخودت باش چرایک فردروپوش سفیدتنش میکنه باید تحت فرمان برنامه اون باشی خودت دکترخودت باش من دیگه خسته شده بودم بلطف خدا باسایت اشناشدم وفهمیدم مغزمن هست فرمان میده بخورومن تحت سلطه اون هستم ومیخوردم ولی اززمان شروع گوش دادن به فایل ها ذهن چاق من یادگرفت مثل یک فردمتناسب رفتارکنه من الان مثل قبل نمیخورم وخیلی تندغذا میخوردم ولی الان ارام میخورم وباهمون مقدارغذاسیرمیشم ذهن ناخوداگاه من بارژیم ناسازگاربودولی درروش ذهنی ناخوداگاه ارام هست ومن اون دعدغه اینوبخوراونوبخورندارم یا برم سمت شیرینی چندتابخورهم اموزش دیده بسه من اون ولع روندارم ویادگرفتم باخرس های ذهنم نجنگم بزارم بخوابن نه درموردچاقی حرف میزنم نه بهش فکرمیکنم مسیردهنی ارام وطولانیه ولی من هم عجله ندارم هدف یادگیری زبان لاغری اشتباهات روشناسایی وتکرارش نمیکنم بایدهرروز اموزش ها رودنبال کرد چیزی بنام مقاومت وجونداره این ماهستیم تنبلی میکنیم اشتها هم وجودنداره یجورسروصدای ذهن هست 

به نام  خدای مهربانم 

پرخوری کردن : من مدتها هست علاقه به این کار ندارم و اون رو انجام نمیدم ولی هنوز  شاید در مقابل بعصی خوراکی ها ضعف  دارم ولی بازم خیلی خیلی کمتر از قبل شده مثلا من در گذشته عاشق چیبس و  پفک و کرانچی بودم و اگر سیر بودم هم میخوردمم و لی حالا اگر ببینم  و  اما سیر نباشم  می خورم و الان طوری شدم که بعد از چند عدد خوردن به خودم میگم ببین تا آخر پاکت مزه اش  همینه دیگه ادامه دادن در خوردن  برای چی هست ول کن و تونستم یه جایی دیگه نخورم و رها کنم اونم به راحتی  حتی برای خوردن فست فود هم که در گدشته پرخوری میکردم با همین حرفها تونستم مقدارش رو خیلی راحت کم کنم و به خودم میگم من با نصف پیتزا هم سیر میشم و نیازی به خوردن یک پیتزا نیست و بعد از خوردن چند برش پیتزا  قشنگ احساس سیری میکنم و میگم ببین تا آخر پیتزا مزه اش  همینه و خیلی راحت ادامه نمیدادم  ولی خب   گاهی اوقات هنوز خیلی کم  ریزه خواری دارم .

پرخوری کاری هست که حتی عذر میخوام حیوانات هم انجام نمیدن ولی چرا انسان با این همه درک و شعور  و مرتبه ی بالا ی آفرینش این کار رو انجام میده من همیشه در موقع  خوردن که میخوام مرز سیری رو رد کنم به خودم می گم ببین عاشق لاغر ی هستی ولی چرا رفتارت همسو با هدفت نیست چرا لذت آنی خوردن رو به تناسب اندام ترجیح میدی ؟؟ و کلی از این حرفها ….

من خبلی از افراد رو می بینم وقتی با غذا مواجه میشن به اندازه ای میخورن که احساس فشار شکمی دارن و احساس سنگینی دارن طوری که فقط دوست دارن بعد از غذا خوردن بخوابن .ناگفته نماند من درگذشته که نمیدانستم سیری و گرسنگی چی هست دقیقا به این شکل غذا میخوردم و یا از ترس چاقی  یه مواقعی رژیم بودم نمیخوردم و یا اون طور در حد فشار شکمی میخوردم  و این همون پرخوری  فیزیکی هست که خدا رو شکر از وقتی در این راه هستم دیگه مدتها هست تجربه اش نکردم مگر چند بار انگشت شمار  .

افرادی هستند که همیشه در حال خوردن هستند و در هر موقعیتی باشند دستشون به دهنشون میره مهم نیست اون چیز شور باشه یا شیرین و یاتلخ و .. فقط میخورن و خیلی از افراد چاق  وقتی عصبی هستند برای رفع  اون ناراحتی و  رسیدن به احساس آرامش خوردن رو انتخاب میکنن  چون در ذهن اونها  خوردن مساوی هست یا شادی و برای رهایی از اون ناراحتی به سمت شادی  میرن ولی  من خودم از گذشته تا الان  عادتی داشتم که  وقتی عصبی و ناراحت بودم هیچی نمیخوردم و غذا از گلوم پایین نرفته ولی  بر عکس   وقتی خوشحالم یا  در تفریحم و سفرم و یا  مهمانی ام و یا در حال صحبت کردن با تلفن هستم  و …. میخوردم و هر چیزی بود به هر اندازه میخوردم و به این میگن پرخوری فیزیکی.البته من خودم  یادم میاد تا قبل از ازدواج بسیار فرد کم خوراکی بودم همه چیز میخوردم اما کم میخوردم و هیچ ذهنیتی در مورد چاقی نداشتم  ولی از وقتی ازدواج کردم و باور داشتم ازدواج باعث چاقی من میشه خیلی آرام من همه چیز خور اونم در مقدار زیاد شدم و چون هیچ دلیلی برای این تغییرم نداشتم میگفتم اشتهام زیاد شده و دست خودم نیست خلاصه که من دچار پرخوری فیزیکی شدم و و چون رفتارم و افکارم کاملا در مسیر چاقی بود من آرام  چاق شدم 

 اما یه حالت دیگه هم در بین افراد  هست که فرد پرخوری فیزیکی نداره فقط در ذهنش پرخوری افکار داره یعنی کاملا عادی غذا میخوره اما هزار بار افکار چاقی رو مرور میکنه و همون یه ذره غذا چنان به فرد چاقی میده که خودش هم تعجب میکنه من که چیزی نمیخورم پس چرا چاقم ؟ چون پرخوری فکری داره 

افرادی که اضافه وزن دارن دو گروه هستند 

دسته ی اول  که اگر نگاه کنی چاقی اونها معلوم هست و کاملا چاق  هستند .

 دسته ی دیگه ای هستند که اگر  نگاه کنی اصلا اضافه وزن ندارن  و خودشون  فکر میکنن چاقن ولی فکر اونها چاق هست ترس از خوردن دارن و پر از فکر لاغری هستند و ..

من خودم در گذشته که تازه ازدواج کرده بودم زیاد میخوردم و همه چیز میخوردم ولی به واسطه رژیم من سالها بود که دیگه  کم میخوردم و محدود از خوراکی ها میخوردم یعنی  اینقدر کم میخوردم و رعایت میکردم  که  اون اواخر رژیمم  شک کردم چاقی من  از خوردن باشه و میگفتم چرا من با این حجم خور دن چاقم ولی  خواهرم با این حجم خوردن از من کلی  لاغر هست و دنبال یه علتی میگشتم که با این راه آشنا شدم  پس من کم میخوردم ولی افکار چاقی ام مانع از تناسب اندام من شده بود  و من هر چقدر از رژیمم میگذشت و لاغر نمیشدم فکر میکردم کاهش وزنم استپ کرده و چون  به مرور نمیشد دیگه مقدار غذام رو کم کنم چون آخر رژیم و ورزش بودم با خودم  میگفتم من نمیتونم لاغر تر بشم .در حالی که مشکل در ذهن من بود ذهن من پر از فرمول چاقی بود 

بعضیا واقعا پرخوری فیزیکی دارن و بعضیا واقعا پرخوری خیالی دارن .

هر آنچه در بدن ما رخ میده توسط مغز ما هست تمام فعالیتهای ما تحت کنترل مغز ما هست و خوردن هم یک فعالیت هست که تحت کنترل مغز ما هست و  این فعالیت  پرخوری و یا افکاری که ما فکر میکنیم پر خوری. هستیم از مغز ما نشات میگیره .حتی احساس ما هم از معز ما نشات میگیره پس همه چیز از مغز هست ولی در طول تاریخ هر وقت خواستن از اشتها صحبت کنن اون رو ربط دادن به آنزیم ها  و یا  گفتن معده ی افراد بزرگ هست نه به این شکل نیست و این حرفها به خاطر این هست که  افراد درکی از اشتها و پرخوری  ندارن 

من بارها شده با افراد لاغر حرف زدم اونها  هیچ درکی از اشتها ندارن .و نمیدونن اون صدا در مغز که میگه بخور چی هست و اون رو نمیشناسن اما تمام افراد چاق این صدا رو میشناسن .

چرا مغز افراد لاغر  و چاق در مقابل غذا  دو واکنش مختلف  نشون میده  یعنی افراد لاغر در مواجه با عذا  مغزشون خیلی راحت برنامه ریزی میکنه و اونها رو از پرخوری دور میکنه .اما چاقها اینطور نیستن چون ما  مغز خودمون رو بر نامه ریزی کردیم برای چاقی  و با تعهد و رژیم اون عوض نمیشه  باید برنامه ریزی مغز  رو تغییر بدی 

اگر از یه سری مسایل ناراحتی باید دنبال مقصر  نگردی خودت باید با اموزش جدید به معزت اون رو آگاه کنی و تغییر بدی و مغز رو دوباره برنامه ریزی کنی .

من اگر ترس از خوردن و  عذاب وجدان بعد از خوردن و .. دارم باید با مغزم حرف بزنم تا این احساس من تغییر کنه .

اگر میخوایی وضعیت جسمی و رفتارت رو تغییر بدی و به آرامش برسی  باید آگاهی  جدید دریافت کنی 

من باید با جسمم مبارزه نکنم و مغزم رو تغییر بدم  اینطور نتیجه میگیرم .

سلام من خیلی چاق وپرخوربودم رژیم وورزش نمیتونست مشکل منوحل کنه ولی روش ذهنی کلا زندگی منوتغییرداد تاحدودی همیشه ترس همراه بودفلان غذاروخوردی چاق میشی وشیرینی خوردی چاق میشی اون نگرش ولم نمیکرد وهمیشه توعذاب وجدان بودم وحس وحالم بدمیشه ولی الان خیلی کم شده نگرش شایدخفیف هست ولی مثل گذشته قدرتمندنیست چون اموزش های لاغری ذهنی این سدهای ذهنی مارو میشکنه ونمیزاره نگرش اونجورمثل قبل بتونه برماغلبه کنه بایدچشم ازاندام برداریم وبه چاقی نه فکرکنیم نه حرفی بزنیم فقط اموزش های روتمرین وتکرارکنیم باید برنامه ریزی مغزماتغییرکنه فقط بافرمول صحیح فایل ها این فرمول هاروارام تغییرمیده اون نجوای دهنی روخاموش میکنه