برای لاغری انتخاب شده‌اید (گام ۳)

به نام خدا 

گام سوم – من انتخاب شده ام !

خب این جلسه بیشتر درمورد انتخاب من و تقویت باور من در این مسیره . خب کسانی که از این نتیجه گرفتند ، پس قطعا نتیجه بخشه  ، به شرطی که واقعا حاضر به تغییر شرایط و باور به خودمون که توانایی تغییر داریم ، باشد . 

من هم تلاش کردم و نتیجه دیدم ، بدون انکه دلیل آن را بدانم . اینقدر عشق به لاغری و زندگی در جسم لاغر بودم که هرروز تمرینات ان را با جزییات و دقت بسیار دنبال میکردم . من خیلی وقته که سایت را میشناسم . از بچگی و نوجوانی به موضوعات ذهنی و قدرت ذهن علاقه مند بودم . در سرچ هم که ان  موقع خارج از ایران بودم . لاغری با قدرت ذهن یا جذب را سرچ کردم . برام غیر واقعی نبود ولی به واسطه ی ایمانی که داشتم و تجربیات قبلیم که در زمینه های دیگه ی زندگیم  درک و احساس کرده بودم ،  با سرچ این جمله دو سایت به من معرفی شد . یکیش کتاب بود که کمکی بهم نکرد ، چون فراموش کردم و حتی اسم نویسنده ش هم یادم نیست . و سایتی که اول معرفی شد ، تناسب فکری بود . سایت به پیشرفتگی الان نبود . من فکر میکنم سال 1394- 95 اشنا شدم . در اون زمان عین رو رویک بودم . با زحمت کاهش وزن میکردم ولی خیلی طول نمیکشید ، بدون این که بفهمم دوباره چاق میشدم و دقیقا و دقیقا روی نقطه ای میامدم که همیشه در اون شرایط بودم . در محدوده ی 62-64 کیلو . گویی ذهنم ، رفتارم همه کارم مرا در این نقطه نگه میداشت و از اون جالبتر ، مادر من هم همیشه دراین محدوده در حال چرخش است . البته بگم که من از بچگی تصویر چاقی از خودم داشتم ، چون زیاد بهم میگفتن و این باعث میشد خودم را نپذیرم یا حس خوبی به خودم نداشته باشم . چون تایید نمیگرفتم . بیرون میرفتم ، متلک میشنیدم . برای یک دختر نوجوون همچین شرایطی که از بچگی تا الان خودش رو نپذیره و رفتارها و واکنش رفتارهایی ببینه که براش خوشایند نیست ، تصمیم گرفتم به این رنج خاتمه بدم . در سن 18 سالگی ، رژیمی گرفتم که با دوعدد تخم مرغ ابپز و هویج خام و قهوه ی تلخ و اب شروع کردم به وزن کم کردن و موفق شدم! برای من تجربه ی منحصر به فردی بود ، چون تا اون سن من هرگز لاغری خودم را از نزدیک و به وضوح حس نکردم . پس قطعا بودن در ان شرایط بهترین حس دنیا رو به من میداد . ولی خب عادت ها و رفتار های من عوض نشدند و من مراقب بودم و وزن بالا می امد و من با اراده ی اهنین حمله  و کمش میکردم . یک بار پیش اومد ، دوبار ، سه بار و … تا اینکه رفته رفته قدرت من با مقابله با همچین نیرویی که در ذهنم بود و نمیتونستم ثابت بمونم کلافه م کرد . الان دیگه قدرت من و ایستادگی من مثل قبل نبود و حالا جای اقدام عملی ، گفتوگو های سرزنش گر شروع شد . خیلی خسته شدم . از اینهمه جنگ ، از این همه کشمکشی که مرا محکوم و مقصر اصلی اضافه وزن میدانست . مقصر اصلی اضافه وزن که خودم بودم ، ولی برای اصلاح ان ، راهی که عرف و اطلاعاتی که در جامعه بود برای من هم باور پذیر بود ، چون وزن کم کرده بودم ! مساله این بود که همیشگی نبود! من سیر تمام کاهش وزن و رسیدن به وزنی که عزا و ناراحتی ام شروع میشد را یادداشت کردم . مثلا در 5 سال ، نتیجه ی نهایی میشد همون وزنی که اقدام به کاهش وزن کردم همون 64 کیلو گرم ! من قدم 159 است و استخوان های ریزنقشی دارم . خودم را و جسمی که خدا به من داده را به شدت سپاسگزارم . تنها ناراحتی ام بابت این بود ، چرا نمیتوانم مثل هرانسانی که روی کره ی زمینه باارامش باوزنی طبیعی خودم که خودم را در اینه میبینم لذت ببرم . چرا باید با اضافه وزن زندگی کنم ؟ مجبور باشم لباس هایی بپوشم که مورد علاقه م نیستن یا هدف بر لاغر نشان دادن من باشد ،نه زیباتر شدن من ؟! خب من دلایل داشتم و با خدا هم زیاد حرف میزدم . حتما اشنا شدن من با سایت اتفاقی نبوده . منتها من بار اول با رژیم کم شدم ! 3 بار دیگر هم همچین اراده ای در خودم جمع کردم و 54 کیلوگرم شدم . ولی نهایت دوماه سه ما ه به زور و به ارامی وزنم بالا می امد و اخرش همان وزن قبلی میشدم . اولین بار درسال 1394-95 فکر میکنم اون سالها بوده باشه که دو اموزش داشت . یکی 12 گام بود و دیگری ورود به سرزمین لاغرها . من 12 گام تالاغری که الان خیلی متفاوت تر و قابل فهم تر و درک بیشتر شده ، من 12 گام همان سال را رفتم و همه چی برام جدید بود . اون موقع بخش نظرات نداشت . فایل را دانلود میکردم و همان گوش کردن و پذیرش از من و تمریناتی که گفته بود، نمیدانم چه اتفاقی افتاد که من بعد از تمام کردن این دوره 3 کیلو کم شدم . چون هیچ علت منطقی نداشتم ، نتونستم در ذهنم درک کنم چرا ! چون من بیشتر زمان نشسته بودم و فایل گوش میدادم ، بدون انکه فکری به خوردن و نخوردن و رژیم داشته باشم . فکر میکنم ، باور کرده بودم که لاغر میشم و انتظار لاغری درطول مسیر داشتم ولی متوجه رفتار هرروزم نبودم ، به هرحال چون علت منطقی نداشتم ، گفتم روزی به ایران برگردم دوره ی اصلی را خریداری میکنم . درذهنم همیشه اون رژیمی بود که موفق به کاهش وزن بودم ، بعد که میدیدم ، مقاومت ذهنی دارم و مثل قبل نمیتونم اون راه سخت را طی کنم ، همون روش را با مدل های مختلف انتخاب میکردم و نتیجه همانی است که همیشه تجربه کردم . چرا این همه سختی بکشم که اخر خودم را در وزنی ببینم که مایه ی عذاب من بود . این باعث شد ، اعتماد به نفس و خودباوری من به خودم در اینکه من لاغر میمانم در ذهنم محو شود . هرگز ارزوی بودن در در اضافه وزن و جنگ با اضافه وزن را نداشتم . من به توانایی ذهنم علاقه مند بودم ، به قوانین طبیعت علاقه مند بودم . چاقی هم موردی بود که در ذهنم به خاطر حل نشدنش ، مرا به راهی اورد که بیشتر ذهنم را درک میکنم . من علاقه مند به حوزه های نوروساینس هستم . منتها خیلی علت هایی وجود داره که فرد تجربه میکنه و علم هنوز توضیحی براش نداره و من هم سالها از ذهن منطقم در روند زندگی استفاده کردم و علت هایی که علامت سوال داره ؟ ذهن من دچار ابهام یا شک و تردید میشه ! نه به این علت که اتفاق نمی افته ، بلکه توضیح منطقی بابت این نتیجه نداره . این سایت کمک کرد تا بیشتر در خودم  کندوکاو کنم . فهمیدم خیلی از مشکلاتی که به نظر حل نشدنی هستند ، دردرون من قابل حل هستند . فهمیدم نقش درون چقدر در پیشبرد زندگی مهم است . من همیشه نگاهم به بیرون بود ، فقط جایی به درون نگاه میکردم که با خودم حرف میزدم . بعد فهمیدم ، من تصویر دارم و هرروز زندگیش میکنم . خیلی از تصویر ها را دوست ندارم ، اما به خاطر افکار و باورهایی که پذیرفتم و مشاهده کردم، بخشی از زندگی من شده . من هنوز جای پیشرفت دارم و به نظر من فرصتی است که خودم به خودم را نزدیک تر کند. من به خدا نزدیک هستم . اگر خودم را درک کنم و بپذیرم ، خدا را میبینم و میپذیرم . به نظر من هیچ چیز در دنیا اتفاقی نیست . 

بعضی وقتها فکر میکنم ، ما خودمون انتخاب کردیم ، خانواده هایی داشته باشیم یا محلی باشه که ما را باچالش یا مشکل روبه رو کنه و ما با اون مشکل و چالش هاش رشد کنیم . در این میان شیطان هم قسم خورده که نذاره انسان به رشد و تعالی ش برسه . به هرترفندی این کاررا میکنه و بر ذهن ما و باور ما نفوذ میکنه ، نه اینکه اختیاری داره !ما میپذیریم . و دراخر ، جهنم زمانیه که دیگر قالب جسم را ترک کردیم و ما اون درسی که در جهت رشد و تعالی بوده را در زمین انجام ندادیم و اینجاست که درد و حسرت همچون جهنمی سوزان در ما که چطور فراموش کردیم و تغییر نکردیم و الان برای تجربه در قالب جسم نیستیم ، در درون خود میسوزیم . نه اینکه خدا بسوزاند ، ما از حسرت و ناراحتی ،خودمون میسوزیم . البته هرکسی عقیده و باوری دارد . اما مطمئنم هیچ چیز دردنیا اتفاقی نیست . وقتی شروع میکنیم با خدا صحبت کردن ، از درونمون شروع میکنیم . تنها راه در مسیر بودن ، ارتباط با خدا که همون کائنات ، الوهیت که هردینی اسمی گذاشته ، ما را به سمت تعالی میبره و ما با مرگ از این دنیا همه ی دستاوردهای بیرونی را با خود خاک میکنیم ، تنها چیزی که میمونه رشد و تعالی ماست . من لاغر که بشم ، شخصیتم را بتونم به پیشفرضم تبدیل کنم ، یک بخشی از کل را درک میکنم . که من خالقم . قدرت ذهنم را تجربه میکنم . خودم را ،توانمدندیم را باور میکنم . 

درسته ، ما منطقی به دنبال راه حل هایی میریم که شبیه روش های قبلی هستند ، چون نتیجه دیدیم . همون نتیجه ما رو دوباره به اون سمت میکشونه ، منتها کل فرایند را ببینیم درک میکنیم چرا بارها تلاش کردیم و دوباره در شرایط اضافه وزن بودیم . اگر روش های قبلی را رها کنیم ،همانطور که یک کودک تفاوتی در غذا ها نمیبیند ، شیرینی میخورد ، مربا میخورد ، برنج میخورد ، میوه میخورد و هیج نگرشی بابت چاقی و لاغری ندارد و متناسب هست . در هرفرهنگ و جامعه ما چاق داریم . پس چاق بودن وابسته به مواد غذایی خاص نیست . ذهن ما میداند که چه چیز رابخورد ، اگر از قبل اموزش ندیده باشیم . چون خیلی از انتخاب های ما بابت اموزشهایی است که دیدیم . مثلا خوردن بستنی و حس لذت که قطعا از بستگان دیدیم و … وباورهایی که من اگر ببینم نمیتونم نخورم ! همین باور کافیست فعال شود و در شرایطی که باشد ذهن به عنوان یک واقعیت اجراش میکنه . پس ما یک نقشه ی ذهنی داریم . 

خب این فیلم بیشتر جنبه ی صحبت کردن و درک بیشتر انتخاب ما توسط خدا بود . قطعا ما زمانی با این سایت اشنا شدیم که نتیجه از روش های عرف نگرفتیم . همین تلاش های ما ، در ذهن ناخوداگاه ما این باور شکل گرفته که ما قدرت لاغرشدن و لاغر ماندن را نداریم . چون بارها تلاش کردیم و شکست خوردیم . ما نیرو را به کسی جز خودمان میدهیم . گرچه وقتی اعتماد داریم ، طور دیگر میبینیم ، طور دیگر توجه میکنیم و طور دیگر عمل میکنیم . (همه به صورت ناخوداگاه ) 

به نظر من اولین قدم رها شدنه . خب راهی در بیرون که خطرناک نباشه ،نمیشناسم  . دیروز در بیمارستان زنی چهلساله و زیبا را اورده بودندو کودکی 7ساله داشت .او  اسلیو معده کرده بود  و لیک کرده بود و نکروز روده داده بود و در استانه ی مرگ است و نهایت 3- 4 روز زنده بماند . خب همچین مواردی هیچوقت در رسانه ها گفته نمیشه ، البته بگم همه این اتفاق براشون نمیفته ولی احتمالش هست! ،کاراشتباهیه و اون هایی هم که جان سالم به در میبرن ،میفهمن همون هم نیاز به رفتار درمانی با غذا داره ! پرخوری یک اختلاله ذهنیه  و بدن تاجایی که بتونه جلوی عواقب بد را میگیرد ، حالا ما با از بین بردن بخشی از توانایی های کامل بدن باید درک کنیم که چه تهدیدی برای خودمون و شرایطمون به وجود می اوریم  . من تلاش مردم را میبینم . تقاضا واسه لاغر شدن زیاد است ولی اگاهی کم . من عوارض داروهارا هم میدانم و اعتقاد دارم حتی برای سرماخوردگی که یک بیماری خود محدود شونده است ، نیازی نیست این همه دارو خورد یا ضددرد که خودش عارضه زیاد دارد ، برای چند روز محدود بخواهد مصرف کند ، درحالی که میدانیم مسکنه ولی فرد فکر میکنه خوب شده . همین نااگاهی مردم را به سمتی میبره که اینده ی خوشی نداره . بدن ما قدرتمنده ! گر چه من تشویق نمی کنم هرگز نباید دارو خورد ، بیماری های تهدید کننده ی حیات همیشه نیاز به درمان هست ، اصلا با این هدف ساخته شده ولی به این معنا نیست که مفیده ! اشتباه مردم اینه که فکر میکنند مفیده ! درحالی که وفتی نگاه به بیماری میکنیم ، انتخاب بین بد و بدتره ، نه چیز دیگری  و هدف اینه که فرد بهبود پیدا کنه و زنده بماند . پس اگر یک اختلال ذهنیه ، پس از همون قسمت هم باید رفع بشه . ولی فکر و ذهن جایی در بدن ندارند . فقط یک سری اطلاعات ذخیره شده در مغزه که هر قسمتی از مغز مسئولیت عملکردی و حسی بدن را دارد . تنها کسانی که میتونند به اطلاعات مغز دسترسی پیدا کنند ، خودمونیم . شاید باورهای مشابه داشته باشیم ولی علت ثبت ان که از کجا شنیدیم ، چه تجربه ای داشتیم ، دست خودمونه . پس قطعا تغییر نگاه و زاویه دید ما  و درک ما از اضافه وزن ، میتونه ما را هدایت کنه. 

من هم تسلیم شدم ، چون به مقصد نرسیدم . به مقصد وزنی که میخواستم هم رسیدم ! ولی مقصد نهایی من نبود ! چون مقصدی را میخواستم که مثل هر انسان متناسب دیگری تا اخر عمر بدون زحمتی لاغر بمانم و در خواستم هم از خدا همین رو خواستم . نمیدانم چطوری ولی اعتماد میکنم . من نیاز به تغییر فکر و نگرش و باور دارم و تثبیت ان ، باعث تمایلاتی در درونم میشه و همین انتخاب من به انجام براساس تمایلات جدیدم ، من رو به سمت لاغری میبره . گرچه تجربه ای که از کاهش وزنم در این مسیر داشتم ، هیچ وقت دلیلی ندارم چطورشد ! تنها چیزی که میدانم ، تمام تلاشم را جهت درک و عمل کردن به درک هام دریغ نکردم ، گرچه همیشه هم موفق نبودم ولی فراموش نکردم . 

پس اولین قدم از نظر من ! تسلیم شم ! چون اطلاعاتی دارم که ناخوداگاه به سمت روش هایی شبیه به قبلی میرم . طبیعیه چون سالها با باور همین افکار زندگی کردم . پس تسلیم شدن ،یعنی اجازه ی پذیرش اگاهی جدید . همینجاست که تغییر شروع میشه . 

دومیش پذیرش خودمه . ایا من اینقدر چاقم ؟ اینقدر بی اراده ام ؟ تمام افکاری که در ذهنم میگذرد واقعی نیست و تنها راه از بیرون رفت این سیکل تکراری ، کم کردن اثر این باورها ،بی توجهی به افکاری که مثل عادت در ذهن ما میچرخه و جایگذاری درک صحیح و درست از خودمون که خود باوری و توانمندی مارا تقویت میکنه . اینطور تجربه ی مشابه دیروز را نمیسازیم .  

فکر میکنم که به سوالات این بخش پاسخ دادم و بارها در مورد عشقم به لاغری ، چرا از رژیم فاصله گرفتم ( چون نتیجه موقت بود مثل بقیه ) و چرا به این مسیر کشیده شدم ،توضیحات را دادم.