0

پرخوری عصبی چیست (قسمت ششم)

پرخوری عصبی
اندازه متن

در جلسه قبل (قسمت پنجم: دلیل چاق شدن من) فهمیدیم که مهم‌ترین دلیل چاقی، باور به چاقیه. حالا در این جلسه ششم از دوره رایگان ۱۲ جلسه‌ای لاغری با ذهن، سراغ پرخوری عصبی می‌ریم.خیلی‌ها که اضافه وزن دارن، یه دلیل تکراری رو دائم تکرار می‌کنن: پرخوری عصبی. 😖🍰

می‌گن: “وقتی زندگی فشار میاره، اعصابم خرد میشه، ناخودآگاه دستم میره سمت یخچال!” 🧠➡️🧊

انگار غذا براشون شده یه پناهگاه موقت… 🛑🍫

جایی برای فرار از اون احساسات سنگینی که نمی‌دونن چطوری باید باهاش کنار بیان یا رهاش کنن… 😞💭

🎯 نقش اعصاب در چاقی چیست؟

هر موضوعی وقتی از نظر علمی یا منطقی معتبر شمرده می‌شود که نتیجه‌ی آن برای همه انسان‌ها یکسان باشد.

مثلاً نیروی جاذبه زمین را در نظر بگیرید. فرقی نمی‌کند شما در ایران باشید یا آمریکا 🌍؛ اگر چیزی را از دستتان رها کنید، بدون شک به سمت زمین سقوط خواهد کرد.

یا تصور کنید سوزنی به انگشتتان برخورد کند.

فرقی نمی‌کند زن باشید یا مرد، سیاه‌پوست یا سفیدپوست، چاق یا لاغر؛ در هر صورت واکنش طبیعی بدن، ایجاد احساس درد است. 😖🩹

اینجاست که یک قاعده‌ی مهم شکل می‌گیرد:

“اگر یک باور یا ادعا درباره شرایط ما صحیح باشد، باید برای همه انسان‌ها در همان وضعیت، نتیجه‌ی مشابهی ایجاد کند.”

حالا بیاییم به موضوع پرخوری عصبی نگاه کنیم.

اگر باور داریم که «عصبی بودن» باعث پرخوری و چاقی ما شده، باید این قاعده را هم بپذیریم که هر کسی که عصبی می‌شود، دچار پرخوری عصبی و در نتیجه چاقی می‌شود. 🤔

اما با یک نگاه ساده به اطرافمان می‌بینیم که این‌طور نیست.

خیلی از دوستان، فامیل‌ها یا همکاران ما در شرایط استرس‌زا عصبانی یا مضطرب می‌شوند، اما همچنان متناسب می‌مانند. بعضی‌ها ممکن است دچار استرس‌های شدید شوند، اما نه به سمت پرخوری کشیده می‌شوند، نه چاق می‌شوند. ✨

پس سوال بزرگ اینجاست:

چرا بعضی‌ها عصبی می‌شوند ولی پرخوری نمی‌کنند؟

و چرا بعضی دیگر وقتی عصبی می‌شوند، مستقیم سراغ یخچال می‌روند؟

🔎 تحقیقات علمی درباره پرخوری عصبی چه می‌گویند؟

طبق مقاله منتشر شده در انجمن ملی پرخوری (NEDA)، پرخوری عصبی بیشتر زمانی رخ می‌دهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد.
به عبارت دیگر، همه در شرایط استرس‌زا قرار می‌گیرند، اما آنهایی که به پرخوری عصبی مبتلا می‌شوند، غذا را به عنوان راه فرار انتخاب کرده‌اند. 🍕🍫

پرخوری عصبی

تاثیر اعصاب بر افراد لاغر

🤔 چرا بعضی افراد متناسب حتی وقتی عصبی می‌شوند، پرخوری نمی‌کنند؟

بیایید با یک سوال ساده شروع کنیم:

آیا عصبی شدن، به طور مستقیم دکمه‌ی پرخوری را در بدن انسان فشار می‌دهد؟

جواب کوتاه این است: نه!

🔵 همه‌ی انسان‌ها استرس و فشار روانی را تجربه می‌کنند، اما واکنش هر فرد به این احساسات، محصول یادگیری‌های قبلی اوست.

کسی که در کودکی یاد گرفته با ناراحتی سراغ غذا برود 🍩🍔، احتمال بیشتری دارد که در بزرگسالی هم هنگام عصبی شدن، با پرخوری عصبی واکنش نشان دهد.

در حالی که فرد دیگری ممکن است آموخته باشد که احساساتش را از راه‌های دیگری مثل پیاده‌روی 🚶🏻‍♀️، گفت‌وگو، یا حتی نوشتن تخلیه کند.

👶🏻 شاید این ترفند رایج در بسیاری از خانواده‌ها که برای آرام کردن بهانه‌گیری‌ها یا گریه‌های کودک، به او هله‌هوله می‌دهند 🍭 یا وعده‌ی خرید خوراکی‌های خوشمزه می‌دهند، در ظاهر کار ساده و بی‌ضرری باشد…

اما همین رفتار به ظاهر کوچک، می‌تواند تاثیر مستقیم و عمیقی بر شکل‌گیری باورها و عادت‌های ذهنی کودک بگذارد.

📚 کودک به تدریج یاد می‌گیرد که:

“هر وقت ناراحت بودم، باید چیزی بخورم تا حالم بهتر شود.”

این الگو اگر بارها و بارها تکرار شود، به یک مسیر عصبی پایدار در مغز کودک تبدیل می‌شود.

نتیجه؟

سال‌ها بعد، همان کودک بزرگسال ممکن است هنوز هم در واکنش به احساساتی مثل عصبانیت، غم یا استرس، ناخودآگاه سراغ غذا خوردن برود — حتی اگر سیر باشد! 🍔😣

🔵 به همین دلیل است که خیلی از ما، بدون اینکه آگاه باشیم، هنگام ناراحتی دلمان شکلات، بستنی یا فست‌فود می‌خواهد — نه به خاطر گرسنگی واقعی، بلکه چون مغزمان از کودکی اینطور شرطی شده است.

📚 طبق پژوهشی در Journal of Eating Disorders، افراد مبتلا به پرخوری عصبی معمولاً یک الگوی ذهنی دارند که احساسات منفی را به غذا خوردن گره زده است. یعنی مغزشان به آنها یاد داده: “وقتی ناراحتی، غذا بخور تا آروم بشی.”

در حالی که این تسکین، کوتاه‌مدت است و در درازمدت احساس گناه، نارضایتی از بدن، و حتی تشدید اضطراب را به دنبال دارد.

🌟 وقتشه پرخوری عصبی رو بذاری کنار!

دیگه وقتشه که با اشتهای بی‌موقع و پرخوری‌های بی‌دلیل خداحافظی کنی! دوره‌ی ویژه‌ی «اصلاح پرخوری و اشتها در مغز» کمکت می‌کنه کنترل غذا خوردنت رو با قدرت ذهن به دست بگیری و آروم‌آروم به تناسبی که همیشه آرزوش رو داشتی برسی. 🧡🌿

با آموزش‌های این دوره، بدون رژیم گرفتن، بدون استرس، و فقط با تغییرات ساده‌ی ذهنی، راه رهایی رو یاد می‌گیری. 🌸

🚀 همین حالا شروع کن

پرخوری عصبی

نقش باورها در پرخوری عصبی

بعضی وقت‌ها باورها می‌توانند راه‌های جدیدی را برای تغییرات بزرگ باز کنند و گاهی هم… مثل یک زنجیر به دست‌تان بسته می‌شوند.
باور «من پرخوری عصبی دارم» یکی از این باورهاست که می‌تواند مثل یک مانع بزرگ، جلوی شما را بگیرد و نه تنها از لاغر شدن شما جلوگیری کند، بلکه ممکن است حتی باعث چاق‌تر شدن شما شود. 😔

چرا من چاق شدم؟ 🤔

شاید این سوال همیشه توی ذهن‌تان چرخیده باشد. حقیقتش این است که بیشتر از هر چیز، عادت‌ها هستند که تعیین می‌کنند چطور به سمت چاقی پیش می‌روید.

هر فردی که به طور منظم در زندگی‌اش عادات خاصی دارد، در مسیر خاصی از زندگی خود قرار می‌گیرد. به زبان ساده، این عادات، چه خوب و چه بد، می‌توانند شکل‌دهنده وضعیت بدنی شما باشند.

پرخوری عصبی؛ یک عادت، نه اختلال 🍫

پرخوری عصبی را خیلی‌ها به عنوان یک اختلال جدی می‌بینند، اما باید بگوییم که در حقیقت، این یک عادت است که وقتی عصبانی می‌شوید یا تحت استرس قرار می‌گیرید، به طور ناخودآگاه به سراغ غذا می‌روید.

یعنی این چیزی نیست که از درون بدن‌تان بخواهد شما را به پرخوری سوق دهد، بلکه رفتاری است که در شرایط خاص، تکرار شده و تبدیل به یک عادت می‌شود.

مثلاً تصور کنید که وقتی تلویزیون تماشا می‌کنید، همیشه به سراغ تخمه یا تنقلات می‌روید.
خب، این شما را در دسته “پرخوری تلویزیونی” قرار نمی‌دهد، بلکه فقط نشان‌دهنده یک عادت است که به خاطر لذت بیشتر از تماشای برنامه تلویزیونی‌تان ایجاد شده است.

چطور می‌توانیم عادت‌ها را تغییر دهیم؟ 🔄

از آنجایی که این رفتارها عادت هستند و نه اختلال‌های غیرقابل تغییر، می‌توانیم با آگاهی و تمرین، آنها را از نو بسازیم.
به یاد داشته باشید که هیچ چیزی در بدن ما ثابت و غیرقابل تغییر نیست؛ حتی عادتی که شاید سال‌هاست با شما همراه بوده و از دوران کودکی شکل گرفته است. ✨

در دوره‌ی آموزشی اصلاح پرخوری و اشتها در مغز یاد می‌گیرید چطور عادت‌هایی را که فکر می‌کنید عامل اصلی چاقی و پرخوری شما هستند، به‌درستی شناسایی و بازنویسی کنید.

با شرکت در این دوره، نه‌تنها متوجه می‌شوید چرا برخی رفتارها همیشه شما را به سمت غذا هل می‌دهند، بلکه راهکارهای عملی برای اصلاح این عادت‌ها و ساختن الگوهای تازه به دست می‌آورید.

✨ یادتان باشد: شما اسیر عادت‌ها نیستید؛ بلکه می‌توانید استاد و خالق عادت‌های تازه‌ای باشید که شما را به سمت اندامی متناسب و زندگی سالم هدایت می‌کنند.

🔑 همین امروز تصمیم بگیرید عادت‌هایی که سال‌ها مانع شما شده‌اند را تغییر دهید و با آگاهی، آینده‌ی تازه‌ای برای خودتان بسازید.🌱 و بدانید که با هر انتخاب جدید، یک گام به سمت لاغری و سلامت واقعی نزدیک‌تر می‌شوید.

✨ تمرین طلایی برای تغییر پرخوری عصبی ✨

دوست خوبم 👋🏻
اگر دوست داری یک قدم واقعی و ماندگار برای درمان پرخوری عصبی برداری، این تمرین مثل یک پل نجاته! ⛅️
با نوشتن جواب‌ها، ذهنت رو شفاف‌تر و انگیزه‌ات رو قوی‌تر می‌کنی. قول می‌دهم که حس فوق‌العاده‌ای بعدش خواهی داشت! 💖


🌱 مرحله اول:

با دقت و به صورت شرح انشایی به سوالات زیر پاسخ بده:

  • 🍽 به نظر شما پرخوری کردن چیست؟
  • 😞 پرخوری چه احساسی در شما ایجاد می‌کند؟
  • 🔗 چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاق‌تر شدن یا لاغر نشدن می‌بینید؟
  • 📏 از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمی‌شود و بعد از آن پرخوری به حساب می‌آید؟
  • 🧠 به نظر شما برای اندازه‌گیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟

✍️ پاسخ‌های خودت رو در بخش نظرات همین جلسه با عشق ثبت کن!


🌟 مرحله دوم:

حالا وقتشه که دیدگاه خودت رو درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق با ما به اشتراک بذاری! 🍏🍔

  • 🔍 انواع روش‌های غذا خوردن افراد چاق را نام ببر.
  • 📝 برای هر روش توضیح بده که آیا این رفتار در تو وجود داره یا نه، و اگه هست، یک مثال واقعی از زندگی خودت بیار.

یادت باشه دوست خوبم 🌈، همین لحظه که در حال فکر کردن، نوشتن و آگاه‌تر شدن هستی، قوی‌ترین قدم رو برای تغییر مسیر پرخوری عصبی و ساختن یک زندگی جدید برمی‌داری. 💪🏻💖

منتظر خوندن نوشته‌های ارزشمندت هستم! 🌸✨

در جلسه بعد (قسمت هفتم: فرمول‌های چاقی) می‌بینیم چطور مغزمون بدون اینکه بفهمیم، فرمول‌های پنهان چاقی رو اجرا می‌کنه.

منتظر خواندن نوشته های شما هستم

همراه همیشگی شما: رضاعطارروشن

افزودن به علاقه‌مندی‌هادریافت اعلان دیدگاه جدید
با دادن ستاره به این مطلب امتیاز بگیرید.

امتیاز 3.97 از 238 رای

پادکست صوتی

باکس دانلود

https://tanasobefekri.net/?p=11437
260 نظر توسط کاربران ثبت شده است.
اندازه متن بخش نوشتن دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

اندازه متن دیدگاه ها
      آواتار آزاده رحمانیان ثابت
      ۱۴۰۳/۰۳/۱۷ ۲۰:۲۰
      مدت عضویت: 870 روز
      امتیاز کاربر: 7480 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 919 کلمه

      ب استفاده از غذا بیش از نیاز بدن پرخوری محسوب می شود.  در صورت نیاز بدن به تامین انرژی ، ترشح هورمون ها در بدنباعث ایجاد احساس گرسنگی می شود . در این هنگام فرد اقدام به خوردن غذا می کند . طبیعتاً استفاده بیش از اندازه از غذا بعد از سیری پرخوری محسوب می شود. اولین احساسی که بعد از پرخوری ایجاد می شود از نظر جسمی احساس سنگینی در معده است . بار ها و بارها در سال های گذشته به دلیل پرخوری احساس سفتی و سنگینی در ناحیه معده کردم . احساسی که ساعت ها طول کشید تا بر طرف شود و این احساس ناخوشایند جسمی همراه با عذاب وجدان همراه با سرزنش گری خودم در درجه اول و اطرافیان همراه بود . خوب از اونجایی که ما افکار چاق کننده ای در ذهن خود داریم پس بر اساس این فرمول ها هر آنچه که مازاد بر نیاز بدن استفاده شود به شکل چربی در بدن ذخیره شده و باعث ایجاد اضافه وزن می گردد. عموماً برای افراد چاق سیری برابر با ایجاد حس خفگی می باشد. گاها افرادی رو دیدم که از شدت غذا خوردن و ایجاد حس خفگی به سختی نفس می کشیدن و عرق می ریختن انگار که یک فعالیت سنگین بدنی انجام دادن! اگر از یک فرد متناسب بپرسید که چه روشی برای اندازه گیری غذای مورد نیاز خود برای مصرف دارد بدون شک‌ اول بهت زده می شود و بعد حتما خواهد خندید . چون یک فرد متناسب وقتی گرسنه شود غذا می خورد و سیری در یک فرد متناسب مساویست با رفع نیاز بدن . عمل یک فرد متناسب رابطه کاملا مستقیم با فرمول های صحیح ذهنی او دارد . اگر قبل از آشنایی با دوره لاغری با ذهن از من می پرسیدید که غذای مصرفی خودت رو چطور اندازه گیری می کنی قطعا اولین چیزی که (با افتخار !) مطرح می کردم این بود که من برنامه غذایی دارم و غذاهای مصرفی خودم رو با دقت وزن می کنم 😐 اما در حال حاضر ایمان دارم بهترین راه برای اندازه کردن میزان غذای مصرفی اصلاح و تغییر فرمول های اشتباه ذهنی است . با توجه به توضیحات استاد و مقایسه غذا خوردن خودم با افراد متناسب در گذشته خودم متوجه شدم که من در گذشته وقتی گرسنه می شدم با بی احترامی کامل نسبت به جسمم و روحم با بدن زیبا و ارزشمندم همچون سطل زباله رفتار می کردم . هر چیز بی ارزشی رو می خوردم بدون توجه به سالم بودن ماده غذایی . از نان خشک گرفته تا ریزه خواری های فاجعه بار . در اصل در تمام مدت اختیار من نه دست خودم که دست شکمم بود . اونقدر هول می زدم که حتی نمی تونستم بفهمم چی می خورم . شاید در نود درصد مواردی که اقدام به خوردن می کردم به جای مغزم چشمم ، بینی و گوشم منو تحریک به خوردن می کردن بدون اینکه گرسنه باشم . و وقتی چشم و بینی همزمان وارد عمل می شدن برای صدور دستور خوردن واقعا در ضعیف ترین حالت ممکن قرار می گرفتم . به چه صورت ، به این شکل که مثلاً ناهار یا شام خورده بودم . ظرف ها رو جمع می کردم و می بردم در آشپزخونه که بشورم . کاملا سیر هم بودم . در قابلمه رو باز می کردم تا غذای اضافه رو به درون قابلمه برگردونم . چشمم غذا رو می دید و در اوج سیری باز چند قاشق از غذای داخل قابلمه رو می خوردم . یا غذا درست می کردم ، عطر غذا به مشامم می رسید با اینکه گرسنه نبودم می رفتم سر قابلمه و بار ها و بارها ریزه خواری می کردم . دو راه بعدی تحریک به خوردن رو خوشبختانه تجربه نکردم اما همکاری داشتم که تقریبا تمام رستوران های شهر رو می شناخت و جزو اولین کسانی بود که رستوران های جدید رو کشف و برای خوردن غذا حتما به اون رستوران می رفت و به دیگران توصیه می کرد. جالبه که ایشون با لمس مواد غذایی هم تحریک به خوردن میشد. همیشه سعی می کرد بزرگترین شیرینی یا میوه رو برداره و به زبان ساده دست رد به هیچ خوراکی نمی زد . این شخص به شدت دچار اضافه وزن بود . 

      برای خودم خیلی جالب بود ! در متن قبلی که یاداشت کردم گفته بودم که با اینکه یک سری عادت های نادرست رو ترک کردم اما نمی دونم چرا کاهش وزن پیدا نمی کنم . الان متوجه شدم که من یک سری ابزار رو فقط حذف کردم اما کار اصلی که تغییر فرمول های ذهنی بود رو انجام ندادم . درست مثل آشپزی که تمام مواد غذایی رو در قابلمه ریخته و قابلمه رو روی گاز هم گذاشته ، اما شعله گاز رو روشن نکرده و بعد مستأصل هست که چرا غذا نمی پزه یا راننده ای که ماشین رو روشن کرده و تو دنده هم گذاشته اما پاش رو از روی کلاج بر نمیداره که ماشین حرکت کنه و بعد شاکیه که چرا ماشین راه نمیره . برای انجام هر کاری یک سری شرط لازم وجود داره و یک سری شرط کافی . حذف عادات اشتباه جزو شروط لازم برای تناسب اندام هست اما کافی نیست ، شرط کافی تغییر تغییر و اصلاح فرمول های ذهنی هست . بعد از گذشت سی و سه روز عضویت در این سایت ارزشمند خوشحالم که هنوز اینجا هستم . مطالب رو با جان و دل مطالعه می کنم و می نویسم . خدای مهربانم سپاسگزارم به خاطر این موهبت ارزشمند. استاد عزیز ، هم مسیران دوست داشتنی در نور و آرامش جاری باشید. 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 5 از 1 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      مشاهده پاسخ ها
        آواتار golestan2222
        ۱۴۰۳/۰۵/۳۰ ۰۱:۰۸
        مدت عضویت: 2225 روز
        امتیاز کاربر: 22199 سطح ۵: هنرجوی متوسطه

        نشان های دریافت شده

        نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
        نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
        محتوای دیدگاه: 90 کلمه

        سلام آزاده ی عزیز 

        ممنون که با دقت تجربیاتتون رو گفتید ، من هم مواردی داشتم که با خوندن نوشته ی شما بهش آگاه شدم . 

        من هم وقتی غذا راببینم حتما یک ناخنک میزنم ، به نظرم برای اکثر ما کار سختی نیست و حتی قدرت تصویرسازی بالایی هم دارم که باعث میشه از  جام بلند شم و چیزی را بخورم ، تصویرش در ذهنم میاد و حس خوبی که درحین انجام خوردن به من میاد باعث میشه  اقدام به اون کار کنم . (اسمش را گذاشتم هوس کردن )

        موفق باشی 

        برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
        ثبت امتیاز
        امتیاز: 0 از 0 رأی
        افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار نیلوفر
      ۱۴۰۳/۰۳/۱۶ ۱۲:۰۰
      امتیاز کاربر: 0
      محتوای دیدگاه: 82 کلمه

      به نظر شما پرخوری کردن چیست؟

      اینکه نیاز ب غذا نداشته باشی و بخوری

      +پرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد میکند؟

      ریلکس شدن همراه عذاب وجدان

      +بین پرخوری کردن و چاقتر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود داره ؟

      مستقیم

      +تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمیشه و بعد اون پرخوریه؟

      تا جایی ک یه حس شیرین و مطبوع تو معدت ایجاد میشه اوکیه

      +برای اندازه گیری میزان غذایی ک باید بخورم به چه طریق باید عمل کنم؟

      باید فرمول های ذهنیمو اصلاح کنم و ب بدنم اعتماد کنم

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار زهرا آقچه لو
      ۱۴۰۳/۰۳/۱۶ ۱۰:۲۹
      مدت عضویت: 843 روز
      امتیاز کاربر: 24410 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 309 کلمه

      به نام خداوند جان و دل 

      سلام خدمت شما استاد بزرگوار و همه عزیزان 

      تمرینات این جلسه:فرق پرخوری با سیری این هست که ما تا حد خفگی میخوریم نه تا جایی که سیر بشویم و در نهایت به حالتی میرسیم که نفس کشیدن هم از شدت پری معده سخت میشود گاهی وقتها آنقدر میخوریم که حس میکنیم اگر یک قاشق دیگه بخوریم حالمون بهم میخورد ولی در نهایت با وارد شدن یک چیز جدید شروع به خوردن آن میکنیم پرخوری احساس بسیار بدی به ذهن و جسم ما میدهد و ما را اذیت می‌کند و باعث خیلی از مشکلات گوارشی میشود.از نظر من وقتی پرخوری میکنیم به بدن خودمون فرصت برای هضم غذا نمی‌دهیم همچنین غذاهایی را میخوریم که دوست نداریم ولی پشت سر هم غذا میخوریم بدن برای هرکاری نیاز به تجربه و تحلیل داره ولی ما صبح تا شب با دادن خوراک به بدن فرصت تجزیه و تحلیل نمی‌دهیم بخاطر همین بدن کم می آورد و دچار اضافه وزن میشویم.

      یک فرد لاغر فقط و فقط زمانی که احساس گرسنگی و نیاز به انرژی میکند غذا میخورد ولی یک فرد چاق کمی که احساس خفگی میاد پایین غذا میخورد یک فرد چاق از دهان و دماغ و لمس و بو و گوش غذا میخورد ولی یک فرد لاغر فقط از دهان غذا میخورد تفریحات ما شده غذا خوردن انگار در دنیا هیچ تفریح و سرگرمی دیگری وجود ندارد و فقط باید غذا بخوریم تا به حس خوب برسیم ولی در حقیقت این طور نیست واقعا بدن من بیشتر از یکبار ورودی در طول روز به غذا نیاز ندارند چون زن انسان همین هست مثلا من همیشه اول صبح صبحانه می‌خوردم ولی الان به این نتیجه رسیدم که من واقعا گرسنه نیستم و فقط از روی عادت صبحانه میخورم پس بدن من به صبحانه نیاز ندارد. و کم کم دارم عادت های غذایی ام را عوض میکنم خدایا هزار مرتبه شکرت 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار رها یاری
      ۱۴۰۳/۰۳/۱۱ ۲۰:۰۰
      مدت عضویت: 853 روز
      امتیاز کاربر: 10462 سطح ۴: هنرجوی مبتدی

      نشان های دریافت شده

      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      محتوای دیدگاه: 141 کلمه
      • سلام
      • به نظر شما پرخوری کردن چیست؟

      وقتی سیر هستی و نیاز به غذا نداری ‘ غذا بخوری 

      • پرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد می کند؟
      • احساس گناه که بازم نتونستم خودمو کنترل کنم و بیشتر از نیازم غذا خوردم و از هدف کاهش وزنم دور میشم
      •  
      •  
      • به نظر شما بین پرخوری کردن و چاق تر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد؟

      وقتی پرخوری می کنیم  غذای اضافه وارد بدن می کنیم و این غذای مازاد بصورت چربی ذخیره میشه 

      و باعث اضافه وزن و چاقی می شود

      • از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمی شود و بعد از آن پرخوری به حساب می آید
      • زماتیکه احساس گرسنگی برطرف شد و سیر شدیم بدون احساس فشار در شکم و حال بد 
      • به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که باید بخوریم به چه طریق باید عمل کنیم؟
      • به درجه ی گرسنگی و سیریمون توجه بکنیم 
      •  
      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار آزاده رحمانیان ثابت
      ۱۴۰۳/۰۳/۱۰ ۲۰:۴۵
      مدت عضویت: 870 روز
      امتیاز کاربر: 7480 سطح ۴: هنرجوی مبتدی
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 1,017 کلمه

      درود و صد احترام به دوستان همراه 

      مولانا میگه : تو با درون خودت صلح‌ کن ، جنگ در جهان پایان می پذیرد. 

      در طول تمام سال هایی،  که از نگاه خودم داشتم برای لاغری تلاش می کردم در واقع بی رحمانه جسمم رو که هییییچ نقشی در چاقی من نداشته و فقط  آیینه تمام نمای ذهنم بوده رو مورد تهاجم قرار می دادم . جسمی که رنج چاقی رو به دوش کشیده اما همیشه و همه جا تمام تلاشش رو کرده که برای من بهترین باشه و من چقدر نسبت به این جسم، نسبت به خودم ، نسبت به نماد وجودی خودم،  نامهربان بودم 😔😔 😢😢 

      وقتی که استاد گفتن شما با تمام کارهایی که در طول این سال ها انجام دادید فقط داشتید به نوعی از چاقی فرار می کردید ، در حالی که ریشه چاقی در ذهن شماست یک تصویر واضح از خودم در ذهنم ترسیم شد ، فردی با جسمی متناسب  که وزنه ای بسیار سنگین  و نا متقارن به نام چاقی رو به سختی دنبال  خودش می کشه و رشته ارتباطی این وزنه سنگین به این جسم متناسب رشته هایی هست که از سرم بیرون اومده و به این وزنه وصله و هر کدوم از این رشته ها که ضخامت های متفاوتی دارند نشان دهنده فرمول های ذهنی و  درصد باور من به اون باورها ست! 

      چقدر دلم میخواست که نقاشی بلد بودم و  این تصویر رو نقاشی میکردم و چقدر خوشحالم و آرامش دارم که در این مسیر نورانی  قرار گرفتم . 

      وقتی استاد در ارتباط با تفاوت دیدگاه یک فرد متناسب با یک فرد چاق صحبت می کردن یه نگاهی به گذشته خودم انداختم . کاملا حق با شماست استاد . 

      برای یک فرد متناسب سیری  برابر است با بر طرف شدن نیاز بدن اما در نظر  یک فرد چاق سیری مساوی است با خفگی ، البته خوشبختانه من مدت هاست که سعی کردم در حد خفگی غذا نخورم و حد تعادل رو رعایت کنم اما دیدم افرادی رو که از شدت غذا خوردن عرق بر پیشانی شون نشسته و از شدت خوردن به سختی نفس می‌کشند و  این واقعا غم انگیزه 😔

      من سال هاست که قند و شکر مصرف نمی کنم ، یک سری عادت های اشتباه رو در خصوص خوردن تنقلات و هله و هوله ترک کردم و سعی کردم به اندازه غذا بخورم اما همیشه برام سوال بود که چرا وزن کم نمی کنم . 

      بعد از شش روز گوش دادن فایل بسیار ارزشمند پر خوری عصبی و با آموزش استاد عزیز دارم تمرین می کنم که دو نفر باشم یکی آزاده ای که همچنان در حال تلاش برای رسیدن به تناسب اندامه و دیگری آزاده ای که ناظر بر اعمال آزاده ی اوله . این یعنی آگاه بودن به هر آنچه انجام میدم بدون اینکه خودم رو محدود کنم یا خودم رو سرزنش کنم ! می دونید نتیجه این کار برای من فوق العاده است چون دقیقاً آنچه رو که گفته شد به وضوح در خودم مشاهده کردم . اینکه یک فرد دارای اضافه وزن وقتی گرسنه میشه نمی تونه خودش رو کنترل کنه و هرچی دم دستش باشه میخوره . اینکه یه فرد دارای اضافه وزن برخلاف یک فرد متناسب علاوه بر دهانش  از چند طریق دیگه هم  غذا میخوره .

       وقتی خوراکی یا غذایی رو میبینه حتی اگر گرسنه نباشه، فرمان از طریق چشم به مغز ارسال میشه و  غذا میخوره !  وقتی بوی غذا به مشامش میرسه بازم حتی اگر گرسنه نباشه  فرمان از طریق حس بویایی به مغز ارسال میشه و اقدام به خوردن غذا می کنه !

       یا اگر کسی از غذایی یا رستورانی تعریف کنه تا نره و از اون رستوران غذا نخره و نخوره به آرامش نمی‌رسه و چه تعجب آور که حتی لمس کردن هم برای فرد چاق می تونه عاملی برای تحریک و استارت غذا خوردن باشه حتی در اوج سیری! 

      اگر بخوام با خودم صادق باشم من علاوه بر دهان از دو راه دیدن و بوییدن هم به شدت برای خوردن غذا تحریک میشم و مهمترین دلیل ریزه خواری های من همین مورد هست. همچنین دلیل اینکه شام میخورم حتی اگر گرسنه نباشم هم به همین دلیله . 

      البته اتفاق خیلی خوبی که طی این چند روز افتاده اول اینه که من به این موارد آگاه شدم ، البته باید بگم قبلاً هم به این رفتارها آگاه بودم اما این آگاهی جدید با قبل یک فرق اساسی داره ، در گذشته من تمام تلاشم رو میکردم که نسبت به این آگاهی ها بی تفاوت باشم چون دونستن این موارد خیلی احساس بدی بهم میداد اما در حال حاضر احساسی کاملا متفاوت نسبت به این آگاهی و خودم  دارم . حس خوبی دارم ، آرامش دارم و همین احساس خوب باعث شده که اگر ریزه خواری کردم و غذا هم خوردم اما میزان غذام متناسب تر از قبل باشه چون من ناظر ، در این مدت اصلا من رو قضاوت و سرزنش نکرده و هیچ فشاری به من نیاورده . چون من ناظر  می دونه که آزاده ی جویای تناسب اندام یک نو آموزه و نیاز به زمان داره برای یادگیری . چون من ناظر می دونه که باید راهنمای این آزاده باشه و باهاش صبوری کنه . چون من ناظر بسیار بسیار بسیار زیاد با آزاده ی نو آموز مهربانه . چون من ناظر خودش درد کشیده است و درد کشیده طبیبه ! چون من ناظر مثل سیمرغ از خاکستر وجود خود من زاده شده … 🥲 چون من ناظر خدای درون منه که سال ها منو صدا کرده اما صداهای درون مغزم اونقدر بلند بوده که خیلی وقت ها صداش رو نشنیدم اما این من ناظر مهربانانه وقتی خواسته ای از عمق جان داشتم در کوته زمانی برام فراهم کرده  و بی نهایت خوشحالم که الان اینجاست! در من ، در کنار من و همگام  و همراه با من! 

      خدای مهربانم سپاس که منو در مسیر این تجربه دلنشین و نورانی قرار دادی و   به جرات می تونم بگم که بهترین تجربه عمرم رو دارم با این روش هر لحظه حس می کنم و به دست میارم. 

      امیدوارم که این دل نوشته بر دل خوانندگان بنشیند و تا اعماق جان و ذهن شأن نفوذ کند،  چون از اعماق وجودم نشات گرفته است. 

      استاد عزیز ، ره جویان تناسب فکری در نور و آرامش جاری باشید . آمین 😌 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار نادیا همتی
      ۱۴۰۳/۰۲/۲۵ ۱۷:۳۰
      امتیاز کاربر: 0
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 435 کلمه

      با سلام

      به نظر شما پرخوری کردن چیست؟

      بنظرم بیشتر ازندازه نیاز یا وقتی دیگه احساس گرسنگی نداریم اما بازم میخوریم پرخوری هست

      پرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد می کند؟

      اولا حس بی اعتمادی به خودم که نتونستم جلوخودم‌ و بگیرم ،بعد به بدنم آسیب رسوندم ،هیکلم و خراب کردم ،حالا سنگین شدم ،به شکممفشار اومد ،معدم بزرگ شد ،نمیتونم لباس هایی که دوست دارم بپوشم رنگ روشن نمیتونم

      به نظر شما بین پرخوری کردن و چاق تر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد؟

      حس میکنم چون پرخوری کردم چاق تر و چاق تر شدم و شکمم گنده تر شدو هیکلم خراب شد

      بخاطر همینم چاق میشم

      از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمی شود و بعد از آن پرخوری به حساب می آید؟

      تا حدی که احساس گرسنگی نکنی و سیر باشی

      و‌اگر بیشتر از این بخوری پرخوری میشه یا وقتی سیری اما خوراکی مورد علاقته و میخوری پرخوری میشه

      به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که باید بخوریم به چه طریق باید عمل کنیم؟

      باید در حدی که گرسنه نباشیم دست از غذا خوردن برداریم و وقتی سیریم چیزی نخوریم حتی اگه مورد علاقمون بود

      دیدگاه و درک خود از توضیحات ارائه شده درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق ؟

      افراد چاق موقع غذا خوردن همش به این که حالا بخورم خوش مزس و گرسنمه فک میکنن و میدونن که هرچی میخورن تبدیل به چربی واضافه وزن میشه و حتی اگه سیر باشن جا دارن برا خوردن

      اما افراد لاغر میگن هرچی بخورم چاق نمیشم اصلا استعداد چاقی ندارم این همه میخورم اما لاغرم

      افراد چاق با تمام ۵ حس شون تحریک میشن برا خوردن اما بعضی افراد لاغر تا موقعی که گرسنه نباشن هیچی نمیخورن ،البته مندوستی دارم که همیشه در حال خوردن حتی وقتی سیرباشه اما لاغره خیلی سال چون میگه من چاق نمیشم

      انواع روش های غذا خوردن افراد چاق را نام ببرید؟

      از طریق حس بویایی با حس کردن بوی غذا گرسنه میشن

      از طریق حس بینایی با دیدن غذای خوش رنگ و بار گرسنه میشن

      از طریق حس لامسه با لمس خوراکی تازه گرسنه میشن

      از طریق حس شنوایی با شنیدن تعریف دیگران از غذایی گرسنه میشن

      و از طریق حس چشایی ما چشیدن طعم لذیذ گرسنه میشن و بیشتر میخان

      بله من همین دقیقا تمام این ویژگی ها را دارم

      کسی از غذایی تعریف کنه حتما باید امتحانش کنم

      مثلا خواهرم غذای جدید امتحان کرده

      بویی به مشامم بخوره حتما باید بخورم

      مثلابرم خونه مامانم بوی غذاشون بپیچه

      ببینم غذای لذیذی رو خیلی میخام امتحان کنم

      مثلا برم خونه مامانم غذای لذیذی درست کرده باشه

      دست برنم به شیرینی یا نون تازه دلم میخاد بخورم

      نون تازه که میخرم یا شیرینی تازه

      بچشم غذای خوش طعم و بیشتر میخام بخورم

      مثلاغذا میپزم اگه عالی شده باشه بیشتر دلم میخاد بخورم

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 10 از 2 رأی مشاهده امتیاز دهندگان
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار بی همتا
      ۱۴۰۳/۰۲/۱۱ ۱۵:۱۱
      مدت عضویت: 2410 روز
      امتیاز کاربر: 24133 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده حرفه‌ای (بیش از ۱۵۰ دیدگاه)
      نویسنده ممتاز (بیش از ۱۰۰ دیدگاه)
      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 696 کلمه
      • به نظر شما پرخوری کردن چیست؟

      بیشتر از نیاز غذا خوردن و در مواقعی که گرسنه نیستم خوراکی خوردن به نظر من پرخوری محسوب می‌شود. در واقع دلیلی به جز گرسنه بودن و رفع نیاز بدن اگر باعث غذا خوردن شود پرخوری محسوب می‌شود.

      • پرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد می کند؟

      از لحاظ جسمی فشار شکم از لحاظ احساسی پشيمانی و از لحاظ ذهنی بی اعتمادی به خودم که نمی‌توانم جلوی میل و خواسته ای را که از روی گرسنگی نبوده بگیرم.

      • به نظر شما بین پرخوری کردن و چاق تر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد؟

      انگار به صورت پیش فرض همه ما می‌دانیم که چیزی که بیش از نیاز باشد باید اندوخته شود پس حتی اگر پرخوری نکرده باشیم ولی این فکر را داشته باشیم که پرخوری کرده ایم انتظار چاق شدن را داریم و چاق هم می شویم و بسیاری افراد لاغر را می بینیم که از ما بیشتر غذا خورده ولی تغییری در شرایط جسمی آنها ایجاد نمی شود. مسئله پرخوری عادتی است که با افکار چاق کننده همراه شده و نتیجه ی چاقی را در هر زمان برای ما به ارمغان می آورد.

      از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمی شود و بعد از آن پرخوری به حساب می آید؟

      تا وقتی که سیر شویم و دیگر احساس گرسنگی نداشته باشیم پرخوری محسوب نمی شود و می توانیم هر ماده غذایی دوست داریم مصرف کنیم.ولی وقتی فشار شکم داریم مثلا می‌خواهیم دکمه لباس را باز کنیم تا راحت تر نفس بکشیم یا بیشتر بخوریم یا اینکه حس حالت تهوع شروع مس شود علائم پرخوری کردن است.

      • به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که باید بخوریم به چه طریق باید عمل کنیم؟

      به نظر من‌توجه به احساس می‌تواند در تشخیص سیری و مرز پرخوری به ما خیلی کمک کند و فکر می‌کنم که بیشتر ما می دانیم که چه قدر برای ما ضروری و از کجا به بعد پرخوری محسوب می شود.

      مرحله دوم:

      • دیدگاه و درک خود از توضیحات ارائه شده درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق را بنویسید.

      در فایل آموزشی توضیح داده شد که افراد چاق به طریق مختلف غذا می خورند. برای هر روش با ذکر مثال توضیح داده شد.

      اکنون که این آگاهی فوق العاده مهم را دریافت کردید به سوالات زیر به صورت شرح انشایی پاسخ دهید.

      • انواع روش های غذا خوردن افراد چاق را نام ببرید؟

      از راه دهان که بین افراد متناسب و چاق مشترک است ولی در افراد چاق روش های دیگری نیز وجود دارد یعنی از هر ۵ حواس پنجگانه ی خود برای خوردن استفاده کنیم که یا به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم باعث تحریک به خوردن های اضافه،  بدون برنامه و پرخوری در ما می شوند.

      با دیدن ماده ی خوراکی به دلیل خاطراتی که از آن در ذهن داریم اقدام به خوردن میکنیم. با شنیدن درباره ی طعم و مزه ی یک غذا تحریک به خوردن آن می شویم یا با شنیدن اسم گوجه سبز حتی آب دهان ما بیشتر ترشح می شود.

      با چشیدن مزه ی یک غذا ممکن است بیشتر از حدی که نیاز ما هست از آن بخوریم.

      با لمس یک ماده غذایی مثلا نان یا شیرینی و حس نرمی و تازگی آن این احتمال هست که ما برای بیشتر لذت بردن بیشتر هم بخوریم.

      • برای هر کدام از روش نامبرده شده شرح دهید که این رفتار در شما وجود دارد یا خیر و اگر وجود دارد به چه شکل انجام می شود. برای شرح خود مثال واقعی مطرح کنید.

      تحریک با بینایی برای مثال الان که فصل میوه های تابستانی هست من هر بار بیرون میرم دوست دارم آبمیوه یا بستنی بخرم بخورم و اینکه معمولا تفریح من با دوستام بیرون رفتن و خوراکی خوردن هستش.

      از طریق شنوایی مثلا تعریف خوشمزه بودن غذایی یا دست پخت کسی رو شنیدم و وسوسه شدم برای خوردن.

      حتی گاهی تحت تاثیر تعارف بیش از حد دیگران قرار گرفتم و پرخوری کردم نه که تقصیر رو گردن اونا بندازم خودم هم بدم نمی اومد بیشتر بخورم ولی این مورد الان خیلی خیلی کم شده.

      از طریق حس بویایی الان من بیشتر تشویق به خوردن میشم مثلا وقتی بوی غذایی میاد اگر دوست داشته باشم اون غذا رو دلم میخواد بخورم و اگر امکانش نباشه با یک خوراکی دیگه پرخوری میکنم انگار که زود گرسنه میشم ولی در واقع اصلا گرسنه نیستم.

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار Reza
      ۱۴۰۳/۰۱/۰۶ ۱۹:۲۶
      مدت عضویت: 1297 روز
      امتیاز کاربر: 26236 سطح ۶: هنرجوی پیشرفته

      نشان های دریافت شده

      نویسنده عالی (بیش از ۵۰ دیدگاه)
      دیدگاه فنی
      محتوای دیدگاه: 534 کلمه

      خدایا شکرت در هر لحظه هدایتم میکند و مرا در بهترین حالتم قرار میدهد 

      و از خدایم می خواهم مرا به سمت بالاتر هدایت کند

      فایل امروز در مورد پرخوری عصبی و تحریک از طریق کانالهای مختلف عصبی بود 

      و به مسیری که به سمت لاغری با ذهن هدایت شدم الهام شد برایم.

      تصمیم گرفته بودم به ترک سیگار و از تموم روشهایی که هر کسی انجام داده بود اقدام کردم ولی نمیشد هر کاری میکردم اعصاب خوردی بیشتری برام به همراه داشت 

      اینقدر خواهانش بودم که به سمت کتابی در مورد ترک سیگار هدایت شدم و با خوندن اون کتاب درهایی از آگاهی برایم باز شد و خیلی راحت توانستم سیگار را ترک کنم.

      همزمان هم شروع کرده بودم به رژیمی بسیار سنگین من در آوردی و پر ورودی ها و باورها و شنیده هایی در من بود که هر کسی سیگار را ترک میکنه چاق میشه

       ولی به لطف خدایم در این کتاب به وضوح اعلام کرده بود که این هم یک بهانه هست و کسانی که سیگار را ترک میکنند فکر میکنند خلائی ایجاد شده و با پرخوری جایش را پر میکنند توانسته بودم راحت با ترک سیگار کنار بیام و آسون دیگه توجهی بهش نداشتم 

      اماااااااااااا

      در رژیم بودم و فشار عصبی نخوردن چون داشتم‌ بوسیله عوامل بیرون خوردن و نخوردنم را کنترل میکردم و یادم هست اینقدر عصبی شده بودم که رژیمم را شکستم و در عرض یک هفته حدود ۳ یا ۴ ‌کیلو شکلات تخته ای و انواع شکلات را خوردم 

      نمیتونستم نخورم و این حالت خیلی شدید شده بود برام و در وجودم داشتم دنبال راهی میگشتم که چطوری با ذهنم بتونم شکلات را به لاغری تبدیل کنم 

      اینجا آغاز حرکت من به سمت لاغری با ذهن بود تمایل شدید من به خوردن شکلات و شیرینی و تبدیلش به لاغری در ذهنم با افکارم

      اینقدر این حس در من شدید بود که  در افکارم با خدایم گفتم من تسلیمم خسته شدم خودت کمکم کن

      حالا که سیگار را ترک کردم همزمان هم باید رژیم بگیرم چطوری این فشار را تحمل کنم و من چیکار کنم 

      و معجزه خداوند و آشنایی ام با این سایت با استاد با این آگاهی های الهی و این جمع خدایی

      و باز برایم اثبات شد که همه چیز از ذهن آغاز میشه و به ذهن هم ختم میشه 

      جسم یک نمایشگره

       فیزیک و مادیات نتایج ملموس این دنیای مادی هست که قابل لمس و جوابی برای این ذهن منطق نگر باشد

      در صلح بودن با خود چقدر ارزشمند هست 

      خودشناسی چقدر باشکوه هست

      به قول استاد وقتی نظاره گر خود افکار و اعمالمون بشیم دنیامون را زیباتر میکنیم

      امروز کمی افکارم پریشان بود و نتیجه آموزش ها برای من شد ۲ ساعت پیاده روی و نوشتن و فایل گوش دادن و کلی آرامش فکری پیدا کردن راه حل دریافت هدایت های خداوند و تمرکز 

      ولی در گذشته خوردن و خوردن و خوردن و حال بدی بیشتر و این ناخودآگاه من شده چون به صورت اتوماتیک انجام شد 

      پس ذهن من لاغر شده 

      ذهن من متناسب شده 

      ذهن من به خودم به جسمم به وجودم ارزش میذاره 

      چون فرمول هاش تغییر کرده 

      بخاطر اینکه مشتاق راه حلی مناسب و تاثیر گذار هست

       برای اینکه فرمول های قدیم را انفالو کرده به از روشهای جدید داره استفاده میکنه

       خدایا بسیار ازت سپاسگذارم که خودم را به من نشان دادی که چقدر تغییر کرده ام

      و خدایی که به شدت کافیست

      خدایا تنها تو را میپرستم و تنها از تو یاری میجویم

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار yas
      ۱۴۰۲/۱۲/۱۳ ۱۱:۳۱
      مدت عضویت: 948 روز
      امتیاز کاربر: 410 سطح ۳: کاربر پیشرفته
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 670 کلمه

      با اینکه گام ششم هستم اما یکسری تغییرات در افکارم ایجاد شده ولی برام مهم نیست چه تغییری در جسمم ایجاد شده یا خواهد شد من فقط تفریحی و فقط برای لذت خودم این راه را طی میکنم.

      مرحله اول:به نظر شما پرخوری کردن چیست؟ مداوم خوردن مقادیر زیاد و بیش از حد وعده های غذایی بدون کنترل کردن و عدم اهمیت به احساس سیری در فردپرخوری کردن چه احساسی در شما ایجاد می کند؟احساس گناه و نا امیدی و درماندگی و سرخوردگی در من ایجاد می‌کند . احساس می‌کنم بسیار بی لیاقت هستم و میگم نباید دیگه غذا بخورم اما بعد دوباره ادامه میدم و دوباره احساس گناه و عذاب‌جدان دامن‌گیر من می‌شود.به نظر شما بین پرخوری کردن و چاق تر شدن یا لاغر نشدن چه ارتباطی وجود دارد؟معمولا افرادی که در مدت کوتاهی لاغر می‌شوند اما هنوز افکار فرد همان عادات چاقی را دارد تمام افکارش درگیر این می‌شود “حالا که پرخوری کردم نکنه دیگه نتونم لاغر بشم” اما یکسری افراد که چاق هستند و پرخوری می‌کنند مطلع هستند که چاق تر می‌شوند. از نظر شما تا چه حد خوردن پرخوری محسوب نمی شود و بعد از آن پرخوری به حساب می آید؟من وقتی احساس میکنم معده‌ام درحالت سنگینی قرار دارد به حدی که حالت تهوع بهم دست میده این پرخوری محسوب می‌شود اما اگر مقداری خوردم و زیاد احساس بدی نداشتم پس یعنی پرخوری نکردم .به عقیده شما برای اندازه گیری میزان غذایی که باید بخوریم به چه طریق باید عمل کنیم؟ یک مقدار قابل قبولی غذا برای خودمان آماده کنیم و سعی کنیم باقی مانده غذا در قابلمه یا باقی ظروف را ، از دسترس خارج کنیم و برای خود یادآوری کنیم “این غذا برای من کافیه و بیشتر از آن فقط باعث سنگینی و حالت تهوع در من میشود.”مرحله دوم:دیدگاه و درک خود از توضیحات ارائه شده درباره غذا خوردن افراد لاغر و چاق را بنویسید.مادرم مدتی چاق بوده اما تلاش کرد و لاغر شد و اکنون اگر بعد از شام به او چیزی تعارف کنم قطعا می‌گوید میل ندارم اوایل برای من قابل هضم نبود اما پس از مدتی که لاغر شدم و درحال حاضر با روش لاغری با ذهن یکسری تغییرات در افکارم ایجاد شده که باعث تعجب و البته افتخار من است متوجه شدم من هم گاهی میل ندارم.

      افراد لاغر به یک مقدار مشخص غذا می‌خورند و بعد از آن سیرند ، در خوردن زیاده روی نمی‌کنند و همیشه حد مشخصی برای خوردن دارند.انواع روش های غذا خوردن افراد چاق را نام ببرید؟برای هر کدام از روش نامبرده شده شرح دهید که این رفتار در شما وجود دارد یا خیر و اگر وجود دارد به چه شکل انجام می شود. برای شرح خود مثال واقعی مطرح کنید.این جلسه بسیار برای من جالب بود، انواع روش های چاقی را شناختم با اینکه تمام این راه ها را قبلا رفته بودم اما اکنون آگاه تر شدم . بینایی: بله این حس برای تحریک به غذا خوردن در من وجود دارد ، چندین بار شده فقط با دیدن یک دستور غذا یا دسر جدید در فضای‌مجازی تحریک شده‌ام و درست کردم و خوردم ، برای خرید اقلام بهداشتی به فروشگاه رفتم اما تنقلات هم خریداری کردم فقط چون در قفسه ها دیده بودم (و بعد از حساب کردن در مسیر بازگشت به خانه تمامی آنها را خوردم) ، فردی با یک جعبه شیرینی یا خوراکی های دیگری وارد خانه می‌شود و من میبینم و فردای آن روز هنوز یادم هست و تا از آن نخورم خیالم راحت نمی‌شود.شنوایی : بله در من وجود دارد . وقتی در جمع مهمانی نیستم اما ناگهان از دور صدای باز شدن بسته های تنقلات می آید باید بروم و بخورم ، دوستم از غذا یا خوراکی تعریف می‌کند بسیار تحریک میشوم تا آن را تست کنم.لامسه: بله که وجود دارد . وقتی چیپس میخواستم بردارم درحد ۱ یا ۲ برگ قصد داشتم بردارم اما آن احساس تردی باعث شد بیشتر بردارم.بویایی: تا به حال تجربه تحریک با بویایی نداشتم.

      من یک تجربه دیگر هم دارم تحریک با حس چشایی

      خیلی اوقات شده من فقط با تست طعم خوراکی تحریک به خوردن بیش از اندازه آن شدم. 

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم
      آواتار مهلا
      ۱۴۰۲/۱۲/۰۶ ۱۱:۵۹
      امتیاز کاربر: 0
      مدال طلایی
      محتوای دیدگاه: 315 کلمه

      با سلام 

      پرخوری چیست ؟ غذا خوردن بیشتر از حد نیاز بدن رو پرخوری میگیم،پرخوری یعنی برای رفع نیاز و سیر شدم غذا نمیخوریم،برای تفریح ،لذت غذا میخوریم.

      پرخوری کردن باعث حس لذت از خوردن یه غذای خوشمزه و مورد علاقه میشه و همزمان حس عذاب وجدان و پشیمانی به همراه داره.

      پرخوری کردن یه فرمول ذهنی هست که باور داریم با پرخوری چاق میشیم ،باور داریم چیز اضافه که وارد بدنمون بشه ذخیره میشه و به چربی تبدیل میشه ،پس چون باور داریم که با زیاد خوردن چاق میشیم پس نتیجه میگیریم و لاغر شدن دیگه برامون بی معنی میشه.

      وقتی با گرسنگی غذا میخوریم خب مسلما پرخوری به حساب نمیاد ،اما زمانی که به حس سیری میرسیم و دست از غذا نمی کشیدم داریم پرخوری می کنیم.

      وقتی حس سیری داریم و مطمئنم هستیم که هنوز غذایی که خوردیم کامل هضم نشده اما تصمیم به خوردن می کنیم پرخوری به حساب میاد.

      بعضی از افراد لاغر رو دیدم که بعد از سیری حس انزجار از غذا پیدا میکنن،حالا همچین حسی در رابطه با نعمت خدا درست نیست ،اما می‌خوام بگم که این حسی که بهشون دست میده باعث میشه که تحت هیچ شرایطی لب به غذا نزنن برعکس افراد چاق که با وجود سیری دست هیچ کسی رو برای خوردن یه چیز  اضافه رد نمیکنن.

      غذا خوردن فقط از طریق دهان نیست،از طریق تمام حواس پنجگانه ما ممکنه غذا بخوریم ؛

       با دیدن یه غذای مورد علاقه به خوردن تحریک میشیم .

      بوی خوش یه غذای تازه و نرمی و تردید یه میان وعده ما رو به خوردن ترغیب می‌کنه.

      بارها بوده که با صحبت در مورد یه غذای خاص دهانمون آب میوفته و ترغیب میشیم که اون غذا رو همون رو تهیه کنیم و بخوریم.

      در مورد خودم حس لامسه م ذخیلی باعث ترغیبم به خوردن شده ،نرمی یه کیک، داغی یه نون ،واقعا نمیتونم در مقابل این مقاومت کنم.بقیه حواسم هم دخیل بودن اما خودم حس میکنم لامسه قوی ترین بوده .

      برای ثبت امتیاز ، روی ستاره موردنظر کلیک کنید.
      ثبت امتیاز
      امتیاز: 0 از 0 رأی
      افزودن به علاقه مندی این دیدگاه را خواندم