پرخوری عصبی چیست (قسمت ششم)

سلام خدمت شما امیدوارم روز خوبی رو سپرده کرده باشید.

بنظر من پرخوری یعنی خوردن بیش از اندازه‌ای که بدن واقعاً بهش نیاز داره.بدن ما برای زنده موندن و انرژی گرفتن، به غذا احتیاج داره. وقتی گرسنه می‌شیم، این علامتِ بدن برای درخواست سوخت هست. اما وقتی ما بیشتر از حد لازم می‌خوریم، در واقع به جای «نیاز بدن» داریم به ذهن، احساسات یا عادت‌ها جواب می‌دیم.همونطور که شما گفتید پرخوری آدم های چاق فقط از راه دهان نیست بلکه پرخوری معمولاً از‌سریع خوردن و نشنیدن علامت‌های سیری.غذا خوردن برای فرار ازاسترس،ناراحتی، یا حتی حوصله‌سررفتن.عادت (مثلاً همیشه با فیلم دیدن خوراکی خوردن).پس پرخوری فقط پر شدن معده نیست؛ قطع شدن ارتباط با نیاز واقعی بدنه.پرخوری چه احساسی در شما ایجاد می‌کندسنگینی معده، خواب‌آلودگی، بی‌حالی، دل‌درد یا نفخ. احساس پشیمونی، سرزنش خود، گاهی خجالت و گناه.بعد از پرخوری، انرژی پایین میاد و حس خواب آلودگی بهت دست میده. چه ارتباطی بین پرخوری کردن و چاق‌تر شدن یا لاغر نشدن می‌بینید؟پرخوری باعث چاقی مستقیم نمی‌شه، بلکه ارتباط ما با حس سیری و گرسنگی طبیعی بدن رو خراب می‌کنه.وقتی مدام پرخوری می‌کنیم، بدن نمی‌تونه درست سیگنال بده که کی گرسنه‌ایم و کی سیر شدیم.این «قطع ارتباط» باعث می‌شه یا همیشه بخوریم، یا دیر بفهمیم سیر شدیم،پس اصل ماجرا این نیست که پرخوری فقط چاق می‌کنه؛ پرخوری ما رو از بدن خودمون دور می‌کنه و وقتی این ارتباط ضعیف بشه، لاغر شدن متوقف میشه.از نظر شما تا چه حد خوردن، پرخوری محسوب نمی‌شود و بعد از آن پرخوری به حساب می‌آید؟خوردن طبیعی: وقتی شروع می‌کنیم چون گرسنه‌ایم، و دست می‌کشیم وقتی احساس «رضایت و سبکی» داریم.پرخوری: وقتی ادامه می‌دیم تا جایی که سنگین و بی‌حال بشیم، یا بعد از سیری هم فقط به خاطر طعم، عادت یا احساس ادامه می‌دیم یعنی پرخوری از لحظه‌ای شروع میشه که بدن دیگه نیازنداره، ولی ما همچنان می‌خوریم.به نظر شما برای اندازه‌گیری میزان غذایی که باید بخوریم، باید چگونه عمل کنیم؟در لاغری با ذهن، اندازه‌گیری با ترازو یا کالری‌ شماری نیست.روش درست اینه:قبل از شروع غذا، به بدن گوش بده: «الان چقدر گرسنه‌ام؟»موقع خوردن، با آرامش و دقت هر لقمه رو بچش.وقتی رسیدی به حالت «سبک و راضی»همون‌جا متوقف شو.اگر بعدش حس کردی هنوز دلت خوراکی می‌خواد، از خودت بپرس: «این گرسنگی جسمیه یا ذهنی؟»پس اندازه‌ی درست غذا، اون مقداریه که بدن رو راضی و سبک نگه داره، نه به حس خفگی برسونه

انواع غذا خوردن افراد چاق از طریق حواس پنجگانه که نه تنها از دهان هم حس های دیگه هم پرخوری می‌کنند برعکس لاغرها

۱. دیدن:چاق‌ها: با دیدن غذا هوس می‌کنن حتی اگه سیر باشن.لاغرها نگاه می‌کنن ولی اگه گرسنه نباشن، خیلی راحت بی‌تفاوت رد می‌شن.مثال میزنم‌ من خودم اگه جشن تولد باشیم و شام خورده باشیم حالا معدم پره و تصمیم گرفتم دیگه کیک نخورم اما به محض اینکه بشقاب کیک بهم تعارف می‌کنند و رنگ و لعاب روی کیک میبینم شروع میکنم به خوردن کیک بارها برام پیش اومده اما داداشم یا همسرم هردو بعد از خوردن شام هرچقدر هم اصرار کنی حتی یک کوچولو هم انگشت به کیک نمیزنن چون میگن سیریم مثلا میذاریم یخچال فردا میخوریم۲.بوییدن:چاق‌ها: بوی غذا براشون مثل دعوت به خوردنه،سریع تحریک می‌شن.لاغرهاممکنه بگن «وای چه بوی خوبی»ولی تا گرسنه نشن سمت غذا نمیرن مثال میزنم من رفته بودم ماه محرم بیرون و نذری دادن چلو گوشت و برنج و ساعت ۱۱ و نیم شب بود و ما شام و ساعت ۸ و نیم خورده بودیم سیر بودم و غذارو که گرفتم موقعی اومدم خونه بذارم توی یخچال درشو که باز کردم بوش خیلی هوس انگیز بود قاشق رو برداشتم چهار پنج تا قاشق ازش خوردم بعد گذاشتمش یخچال اما از جاریم پرسیدم غذا رو اونشب خوردین گفت نه بابا کی اون موقع شام میخوره خالی کردم توی ظرف فرداش گرم کردیم خوردیم.

۳. شنیدن :چاق‌ها: وقتی کسی از خوشمزگی غذایی تعریف می‌کنه،ناخودآگاه هوس میکنند.لاغرها فقط گوش میدن،اما ذهن‌شون خیلی درگیر نمی‌شه.بارها شده مثلا از خوشمزگی فلان بستنی یا کیک یا فلان فست فود توی جمع صحبت شده و من چند روز بعدش باید حتما به همسر بگم بریم بخوریم وگرنه صدای درونم اصلا ساکت نمیشه۴. چشیدن:چاق‌ها: حتی بعد از سیری هم می‌گن «یه لقمه کوچیک بخورم برای مزه».لاغرها وقتی سیر بشن،دیگه میلی به مزه کردن ندارن.من خیلی وقتا بوده خونه مامانم اینا بودیم تازه غذا خوردیم سیر سیر بودم بعد همون مامانم گفته بیا مثلا فلان چیزو تو اینستا دیدم درست کردم یکمی مزه کن ببین خوبه اگه خوشت اومد ازش ببر خونه خودت و من که قرار بود مثلا فلان حلوا رو مزه کنم بچشم چندین قاشق ازش خوردم۵. لمس کردن:چاق‌ها: هر چیزی دم دست باشه (چیپس، تخمه، شکلات) ناخودآگاه می‌خورن.لاغرهاحتی اگه خوراکی جلوشون باشه،تا نیاز نداشته باشن دست نمیزنن.من این عادت رو بیشتر از بقیش داشتم مثلا توی عروسی ها بعد از شام توی حنابندون شیرینی تعارف می‌کنن موقعی دارن مراسم میگیرن و حالا آخرشبه منم هم تصمیم ندارم چیزی بخورم شیرینی تعارف کردن یکی برداشتم گذاشتم توی یه پاکت کوچیک که بذارم داخل کیفم تا دستم خورد به نرمیش وسوسه شدم اصلا یهو گشنم شد خوردمش و حتی دوباره میگردم ببینم اگه دارن تعارف همسرم می‌کنن میگم دوتا بردار یکیشو باز بده به من گشنم شده.

با سلام پرخوری عصبی زمانی رخ میدهد که فرد راهکار سالمی برای مدیریت هیجانات خود نداشته باشد

این جمله طلایی در ذهن من تلنگری مهم ایجاد کرد چون خودم از اون دسته انسانهایی هستم که وقتی کسی یا چیزی باعث عصبانیت ویا ناراحتی من بشه نمیتونم گفتگو کنم و پشت ترس‌هام میمونم وبعد تنها خودم رو پیدا میکنم و تمام عصبانیتم رو با خوردن وپرخوری سر خودم خالی میکنم البته اون لحظه هم حسهای منفی و لذت خوردن یکجوری قاطی میشد که حتی درحال گریه کردن می‌خوردم 😓😓ودرست چند دقیقه بعد همون یک ذره حس لذت هم تبدیل میشد به احساس گناه و عصبانیت وسرزنش!!!!

جالب این جاست که تا قبل از این فکر میکردم این یک اختلال عصبیه ، برای همین خیلی هم خودم رو به حق میدونستم وتازه برای کسانیکه موقع ناراحتی سیگار میکشن هم ایراد گیری میکردم که اینکارتا یک انتخاب وعادت غلطه😅🫣🫣😅

خوب خدارو شکر امروز خیلی نکته قشنگ وجالبی رو یاد گرفتم و فهمیدم واکنش هر فرد به هیجانات و فشارهای روانی واسترس محصول یادگیری وعادات اونه!!!

ومن بار اول که شروع کردم به مخفی شدن پشت لذت کوتاه مدت خوردن موقع استرس و عصبانیت (که البته اصلا یادم نمیاد کی بود) واین رفتار رو تکرار کردم وعادت ایجاد شد 

ولی الان با این آموزش فهمیدم که ذهن من خاصیت انعطاف پذیری داره ومن میتونم از این خاصیت ذهنم استفاده کنم وعادتهامو تغییر بدم چطوری؟تمرین کنم تا عادتم بشه وقت استرس و عصبانیت بجای خوردن غذا 

یا آب بخورم جرعه جرعه 

یا تنفس عمیق وآرام داشته باشم 

یا بنویسم هر چیزی رو که نتونستم بگم وبابتش حسم بد شده روی کاغذ بیارم

وحالا پرخوری کردن از نظر من به وقتیکه معدم دیگه درد میگیره یا اونقدر خوردم که تهوع دارم یا وقتیکه اونقدر غذا رو خوردم که برای بقیه هیچی نمونده 🫣🫣😅 گفته میشه هر وقت پرخوری میکنم احساس بد عذاب وجدان بابت نداشتن کنترل در خوردن ،احساس بد دوست داشتنی نبودن اراده نداشتن شکست خوردن واز همه مهمتر ترس از چاق شدن !!!!😰😰

ویا گرفتم که افراد چاق با تمام حسهای خودشون غذا میخورن نه فقط از طریق دهان!!برخلاف افراد متناسب که معمولا فقط با دهان غذا میخورن 

من خودم بارها از طریق گوش ،چشم وبو تحریک به خوردن غذا شدم مخصوصا چشم که متأسفانه اگر خوراکی ببینم چنان میل به خوردن در من ایجاد میشه انگار سالهاست غذا نخوردم !!!

وحالا به نظر من برای کنترل پرخوری وبه اندازه خوردن باید به خوردن خودمون دقت کنیم وهر وقت طعم غذا تغییر کرد یا ولع خوردن کم شد دست از غذا بکشیم😍😍

حتما منتظر نشیمن فریاد معده بلند بشه!!!