مهم ترین دلایل چاقی چیست؟ (قسمت دوم)

به نام خدای مهربان

سلام به همه عزیزان

• من خوردن و دلیل چاق بودن میدونستم. آره کلا خوردن و دلیل چاقی میدونستم چون انقدر رو خوردن وسواس گرفته بودم که دوست داشتم هیچوقت گشنم نشه و هیچی نخورم. به همین خاطر ترس از خوردن گرفته بودم و هروقت مجبورم میکردن غذا بخورم گریه میکردم. حتی الان که باز هم تناسب فکری کار کردم اما خیلی وقت‌ها از غذایی که میخورم لذت نمیبرم و باز هم کمی ترس دارم.

اما این دلیل خیلی بی‌منطقه چون انسان برای زنده موندن باید غذا بخوره‌. هیچکس تو دنیا نیست غذا نخوره. حتی لاغرترین افراد که بسیار سلامت هم هستن هر روز غذا میخورن. 

برای مثال افراد پیری هستند که بسیار لاغرند، کاملا سلامتن و صاف راه میرن. مامان مامانبزرگم همیشه لاغر بود حتی با اینکه خیلی پیر شده بود و آلزایمر گرفته بود اما همچنان تا آخر، آزمایش‌هاش همه سالم بودن. هیییچ بیماری دیگه‌ا‌ی نداشت و بسیار لاغر و سالم بود. تازه عاشق دلستر بود و همیشه دلستر میخورد. زمان جونی‌هاش هم خیلی نون میخورده. 

یک دوستی داشتم که انقدر لاغر بود که شکمش مثل کاغذ A4 بود، انگار که شکمش چسبیده بود به کمرش، درحدی که مامانم تعجب کرده بود چطوری همچین چیزی ممکنه. اما تو مدرسه که باهم بودیم هر زنگ تفریح خوراکی میخورد‌. هر روز بستنی و شکلات میخورد. عاشق شیرینی و هله‌هوله بود، خیلی وقت‌ها میگفت رفته از سوپری و قنادی خرید کرده. و همیشه از چیزی که میخورد لذت میبرد. 

• خوردن نون و برنج و روغن و دلیل چاقی خودم میدونستم. بارها و بارها شنیده بودم نون و برنج آدم و چاق میکنه.

اما تو فیلم‌های ژاپنی به خصوص قدیمی‌هاش، هر سه وعده و برنج میخوردن. تعجب کرده بودم چطور صبحانه‌هم برنج میخورن. 

پسر عموم که لاغره همیشه نهار باید برنج میخورد. اگه نهار نونی میبود و برنج نداشتن اصلا غذا براش محسوب نمیشد.

دختر داییم فکر کنم اکثر اوغات نهار برنج میخورن و حتی شام، اما اون هم لاغره و اندام خیلی خوبی داره. 

طبیعتا غذای ایرانی‌ها نون و برنجه. شوهر دختر عمم لاغره و همه سر یک سفره غذا میخورن. اما ایشون با اینکه ازدواج کرده و در یک خونه دیگه غذا میخورن اما همچنان لاغره و تغییری نکرده. 

یک خواننده و میشناسم که از بچگی و دوران نوجونیش لاغر بوده، خیلی وقت‌ها برنج و نودل و نون میخوره اما لاغره. درسته که این فرد و در زندگی خصوصیش نمیشناسم که چطور غذا میخوره اما هر وقت ازش درباره رژیم پرسیدن هیچ‌وقت حرفی برای گفتن نداشته و تعجب کرده.

یک خواننده دیگه میشناسم که حتما باید برنج بخوره، میگه برنج که میخورم انرژی میگیرم. یکبار براش یه سوپ اوردن که توش برنج نداشت، سوپ و هم میزد که برنج پیدا کنه، و ناراحت شده بود چرا برنج نداره. 

• ارث رو دلیل چاقی میدونستم. البته پدر و مادرم چاقی خیلی کمی دارن که از نظر دیگران اصلا چاق محسوب نمیشن حتی بالعکس لاغرهم محسوب میشن. مامانم میگفت ما ارث چاقی نداریم پس نگران نباش. شاید همین حرف یکم جلوی باور قوی ارثی بودن چاقی و میگرفت. اما در بین فامیل‌ها همه چاقن، چه چاقی کم چه چاقی زیاد. فقط در حد انگشتان یک دست، چند نفری لاغرن.

یکی از فامیل‌های دور با اینکه بقیه اعضای خانوادش چاق هستن اما خودش لاغره. 

پسر خالم با اینکه بقیه اعضای چاق هستن اما خودش لاغره و سر یک سفره غذا میخورن. 

شوهر دختر عمم هم دیدم که خودش لاغره. 

پسر عموم لاغره اما دیگر اعضای خانواده نه‌. تنها عضو خانوادس که از بقیه بیشتر غذا میخوره و اصلا به رژیم و این و نخور اون و بخور فکر نمیکنه. انگار فقط و فقط غذا میخوره، با فکرش غذا نمیخوره. 

پسر عموی دیگم همیشه لاغر بوده، حتی وقتی هم ازدواج کرده تغییری نکرده. 

دختر عموم لاغره و همه سر یک سفره غذا میخورن اما فقط اونه که کاملا متناسبه. 

همسایمون دوتا دختراش لاغرن. 

دوستم همیشه از بچگی لاغر بوده حتی وقتی ازدواج کرده لاغرتر هم شده. با اینکه دیگر اعضای خانواده کمی چاقی داشتن. 

یه دوستی داشتم که خودش و داداشش لاغر بودن اما مادرشون چاق بود. 

یه دوست دیگه داشتم خودش لاغره اما داداشش چاقه. 

• ورزش نکردن و تحرک نداشتن و دلیل چاقی میدونستم. اما با اینکه همیشه از دیگران بیشتر ورزش میکردم و کلی فعالیت میکردم میدیدم کسایی که هیچ کلاس ورزشی نرفتن همشون لاغرن. البته از نظر استقامت بدنی قوی‌تر بودم اما لاغر نبودم.

یادمه زمانایی که من در حال رفتن به کلاس‌های ورزشی مختلف بودم دختر داییم کلا کلاس ورزشی نرفته بود اما لاغر بود. الان هنوز هم لاغره و میره باشگاه اما نه برای لاغری، اون یکسالی و اندی که داشته برای کنکور میخوند خیلی لاغر شده بود، خودش گفت خیلی دیگه بد شده بودم و الان که رفتم باشگاه بدنم پرتر شده. 

دوستم که از بچگی باهم دوست بودیم خیلی لاغر بود، حتی زمانی که هیچ چاقی در بدن من ایجاد نشده بود از من لاغرتر بود. اون هم هیچوقت کلاس ورزش یا باشگاه نرفته بود. اتفاقا یه مدت رفت باشگاه که چاق‌تر بشه، اتفاقا چاق هم شد درحدی که دستاش و مچ دستش هم پف کرده بود. نمیدونم چیکار کرده بود، حتما به زور غذا خورده بوده.  اما خیلی سریع برگشت به حالت قبلیش و از اون موقع همین طور لاغر مونده. حتی لاغرتر هم شده. به گفته خودش دوست داشته که چاق بشه چون از لاغری افسردگی گرفته بوده و از خودش که اینقدر لاغره بدش میومده. 

پسر خالم اصلا ورزش نمیکنه، همش نشسته پشت میز درس میخونه، یا با PS4 بازی میکنه اما لاغره. 

پسر داییم کلا ورزش نمیکرد و همیشه لاغر بود، اتفاقا تازگی‌ها کارش جوریه که باید سرپا باشه، اما یکم چاق شده. که فکر کنم باوراش عوض شده. در حال که قبلا بیشتر درحالت نشسته بود لاغر بود. 

پسر عموم لاغره، همیشه هم تو خونه بود و فعالیتی نمیکرد. یا میرفت مدرسه یا مینشست با گوشی و PS4 بازی میکرد. 

پسر عموی دیگم هم همیشه لاغر بوده و ورزش نمیکنه. 

یکی از آشنایان که کارش پشت میزیه بسیار لاغره. سال‌هاست که لاغره، اصلا هیچ فعالیت ورزشی انجام نمیده. 

یکی از استادامون توی ۴ سالی که میشناختمش لاغر بود، اتفاقا لاغرتر هم شده بود. هر روز هفته یا دانشگاه بود یا سر کارای خودش که پشت میزیه. 

یکی از دوستام لاغر بود اما اصلا ورزش نمیکرد و ورزش و دوست نداشت. 

یکی و میشناختم که لاغر بود و از لاغریش ناراحت بود، همش میگفت چیکار کنم که چاق بشم؟ برم باشگاه چاق میشم؟. اصلا ورزش نمیکرد و فکر میکرد بره باشگاه میتونه چاق بشه. 

• دوران بلوغ و دلیل چاقی میدونستم.  که این دلیل هم بی‌اساسه، چون همه‌ی افرادی که مثال زدم از سن بلوغ رد شدن و همچنان لاغرن. 
• فکر میکردم بدن من کلا مدلش اینجوریه که چاق باشه. که دلیل بسیار غلطیه چون بچگیم لاغر بودم. وقتی هم که به دنیا اومدم یک کیلو و هفصد بودم.

 زمانی که ۱۸ کیلو کم کردم پوست و استخون شدم پس معلوم میشه که بدنم میتونه لاغر بشه. این چربی‌ها هستن که باعث شدن نتونم خودم و لاغر تصور کنم. 

• شنیده بودم که چربی‌ها هرچی بگذره سفت میشه و آب کردنشون سخت‌تره. به مرور زمان که به سال چاقیم اضافه شد گفتم شاید منم اینطور باشم. اما این دلیل هم رد میشه. 

مثالی از خود استاد واضح‌تر؟ که گفتن ۳۵ سال چاق بودن. 

خیلی از دوستان این سایت سنشون خیلی از من بیشتره اما به راحتی بعد از سال‌ها لاغر شدن. 

بخوایم یه جور دیگه نگاه کنیم هرکی چاقه قسمتایی از بدنش که چربی داره همشون نرمه، اینطور نیست که مثل سر آدم که از استخونه سفت باشه. پس چجوریه که میگن چربی‌های ما سفت شده قدیمی شده آب نمیشه؟ مگه سیمانه؟ مگه سنگ رسوبیه که لایه لایه باشه؟ هرچی لایه قدیمی‌تر سفت‌تر؟. عکس چربی بدن و که دیدم یه چیزی شبیه ژله هستش و بافت یکپارچه داره. اینطور نیست که بعضی‌ جاهاش سفت باشه بعضی‌ جاها نرم. 

• باور داشتم که اگه برم باشگاه و وزنه بزنم بدنم پف میکنه. فکر کنم این دلیل و به این خاطر داشتم که اولین بار که رفتم باشگاه خیلی لاغر بودم و مربی اصرار داشت که بیا پاهات و پر‌تر کنیم. من و چندباری مجبور کرد به زور سیب‌زمینی و تخم‌مرغ آبپز بخورم، میگفت باعث میشه بدنت پر بشه. در واقع اون سه ماهی که باشگاه رفتم واقعا چاق‌تر شدم. از اون به بعد هم هروقت رفتم باشگاه و از دستگاه و وزنه استفاده کردم چاق‌تر شدم. میگفتم من وقتی میرم باشگاه پف میکنم. برای همین ترس از وزنه گرفته بودم. از اون به بعد هر ورزشی رفتم بدون استفاده از وزنه بوده. 

تنها فردی که این باور اشتباه و نقض میکنه پسر داییمه که زمان کوتاهی رفت باشگاه و هیچ تغییری نکرد، همچنان لاغر موند. 

•  کمبود یکسری باکتری مفید در روده  و یبوست و دلیل چاقی میدونستم. چندتا نمونه هم از نزدیکان داشتم که این مشکل و داشتن و چاق بودن. حتی بچشون که دنیا میومد هم همین مشکل و داشت و چاق بود. 

درسته که این هم فقط یک باور اشتباهه اما فرد لاغری که دلیلی بر رد این باور باشه نمیشناسم. نمیشه هم ازشون در این باره سوال پرسید. 

من فاطمه نیکوزاده فقط و فقط خودم مقصر چاقی‌ام هستم. من فقط بی چون و چرا هرچی بقیه گفتن باور کردم. اگر باور نمیکردم، چاق نبودم پس خودم مقصر هستم. خودم مقصرم که رفتم سرچ کردم و دلایل چاقی بیشتری برای خودم ردیف کردم. خودم تو ذهنم تجزیه تحلیل الکی کردم که فلان چیز باعث چاق شدن میشه یا فلان چیز باعث شده چاق بشم. 

من خودم خودم چاق کردم پس فقط خودمم که میتونم خودم و لاغر کنم. خودم قدرت و داده بودم دست غذاها و عوامل بیرونی. خودم خودم و ضعیف میدونستم، ذهنم و بدنم و ضعیف میدونستم. 

همه‌ی اینا فقط فکر و توهمات توی ذهنم بود، فقط گفت و گوهای اشتباه با خودم بود، فقط تجزیه‌تحلیل اشتباه با خودم بود. 

من خودم مقصر چاقی‌ام هستم. 

۸ سال پیش با فعالیت کردن و اکثر روز سرپا موندن، و با اندازه‌ی گنجشک خوردن به مدت ۵ یا ۶ ماه، ۱۸ کیلو کم کردم. ۱۸ کیلو اون زمان برای بدن من خیلی زیاد بود چون چیزی جز استخون برام باقی نمونده بود. الان که فکرش و میکنم تعجب میکنم چطور انقدر بدنم تونسته لاغر بشه. 

یه مدت تونستم ۳ کیلو کم کنم. 

یه مدت با ورزش سخت و کم خوردن تونستم ۲ کیلو کم کنم. 

یک سال پیش کار خاصی نکردم و در دوهفته از استرس ۵ کیلو کم کردم. 

با تناسب فکری خیلی عالی و راحت و سلامت وزن کم کردم که نمیدونم چقدر بوده. 

پس نتیجه میگیرم که بدنم خیلی راحت و سریع میتونه لاغر بشه. خیلی سریع‌تر از چیزی که فکر میکنم لاغر میشه. چون حالت طبیعی بدن متناسب بودنه. چاقی یک جور بیماریه و میخواد چربی‌های اضافی و از بین ببره. هیچوقت نشده که دستم ببره و جای زخم بزرگ و بزرگ‌تر بشه و خون بیشتری بریزه، اتفاقا برعکس خیلی سریع مراحل ترمیم و انجام داده. 

من قدرت و دست خودم و میدم و به بدنم اعتماد میکنم که کارش و به نحو احسنت انجام میده.