رشته افکاری که در ذهن ما از کودکی ایجاد میشوند باعث شکل گیری تصویری از واقعیت وجودمان در ذهن میشود که واقعی نیست.
تصویر واقعی همان تصویری است که در کودکی درباره واقعیت وجودمان در ذهن داشتیم. تصویری که باعث آرامش، شادی و لذت بردن ما از لحظه به لحظه زندگی میشد.
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.40 از 126 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

با یاد خدا
چگونه ب اراده خداوند دسترسی پیدا کنیم ؟؟؟
ما با اراده خداوند ب وجود و هستی میرسیم ، از وقتی ک یک تک سلولی هستیم ، از وقتی ک نطفه تشکیل میشه ما تماموکمال متصل ب قدرت اراده الهی هستیم ، ولی ب مرور با اموزش های غلط و اطلاعاتی ک از اطرافیان و محیط دریافت میکنیم این اتصال کمرنگ میشه و منیت ومنطق بوجود میاد؛
ما چونتوخونواده بچه کوچیکداریم من از استاد کهمیشه ب آیدا جان توجه میکردن ب برادرزادم ک الان حدودا ۱۴ ماهشه خیلی توجه میکنم چ از نظر غذا خوردن و چ از اصل و طبیعیتی ک در بچه ها وجود داره ، همیشه همه میگن بچه ها معصومنوپاک و وتوی دلشون هیچی نیست ، این کلمات رو ادم کلی میدید ولی با اگاهی از این نوشته های باور ساز ادم پی به اصل این کلمه ها میبره ، ازه بچه ها مانند یه لوح سفیدن ک هیچنگرش و باور وفرمولی در ذهن وفکرشون نیست ، ما همگی اینجوری متولد شدیم ، سفید بدون هیچ منطق و منیتی ، ومتصل ب قدرت اراده الهی ، وایمان داشتیم ومطمئنبودیم ک همه ی چیزهایی ک نیاز داریم برای یک زندگی خوب رو ،در سطح بالاترین سطح خودش خدا برامون قرار داده ، برای همونم میبینیم ک بچه ها چقد با همه چیز راحت برخورد میکنن و زود یادشون میره ، وابسته هیچ چیز نیستن از هر چیزی تا وقتی ک لذت میبرن استفاده میکنن وبعدش خیلی راحت هر جا باشه رهاش میکنن، من ی براادر زاده دیگه همدارم ک چنسال بزرگتر از اینه و اونم بارها شده کدقت کردم بهش رفته بودیم امامزاده خیلی راحت بدون اینکه دقدقه ای داشته باشه برا گمشدن ، کفشا و وسایلشو دم در رها کرده بود ، چون هیچ نگرش وترسی در اینباره هنوز در ذهنش شکل نگرفته ؛ و خیلی راحتن و در ارامش ، بچه ها تصویر واقعی دارند و به منبع وصل هستند و نسبت ب هیچ چیز حس ترس و اضطراب ونبودن ونشدن و …. ندارند ولی ب مرور از اطراف یاد میگیرند و تصویر جدید میسازند ؛ مثلا برادر زاده ی یک ساله ی من خیلی راحت با وسایل و عروسکهاش بازی میکرد و رهاشون میکرد بدوناینکه تصوری راحب گم شدن و برداشتن کسی و از دست دادن ، داشته باشه ، ولی وقتی چند بار به شوخی داداشم عروسکی ک اون باهاش بیشتر بازی میکرد رو قایم کرد و بهش گفت : کو عروسکت ، کجا رفت ، هاپو برد ؛ بچه نگاه های سر در گم داشت و هیچ تصوری از اون کلمات نداشت و این بچه تصویری راجبه از دست دادن وگم شدن در ذهنش نداره ، ولی با همین عمل برادرم ک چند بار هم تکرار کرد داره تصویر جدید در ذهنش پدیدار میشه ، تصویر ترس ، از دست دادن ، گمشدن ، و کسی برداشتن و ب دنبالش برای پس گرفتنش خشم و عصبانیت و جیغ زندهاش ک عروسکش برگردونده بشه ، درسته ک هنوز بچه است و زود هم در عرض چن دقه فراموش میکنه و بازم خیلی راحت عروسکشو رها میکنه ولی ب مرور ک همین ها تکرار میشه در ذهنش چیزای جدید ثبت میشه ، و ما هم هینجوری در شرایط مختلف اطلاعات مختلف تغییر کردیم و همیشه هم از اطراف اطلاعاتی دریافت میکنیم ک منطق و منیت رو بیشتر در ما افزایش میده وهر چقدر ک اینها بالاتر برن ، اتصال ب قدرت و اراده الهی در ما کمتر میشه ؛
اراده وقدرا الهی همیشه با ما بوده و جدا شدنی نیست این ما هستیم ک بواسطه استفاده کمتر از این قدرت ، ازش دور و دورتر میشیم ، و حالا میخوام بیینم برای اتصال ب قدرت الهی باید چیکار کنم چطوری باید با اون ماهیت واقعی خودم ارتباط برقرار کنم ، در اینجا اگاهی پیدا کردم ک اولین قدم رها کردن منطق و منیت هایی کهویت انسانی من رو تعیین میکنه ؛
ترس ها ، اضطراب ها ، خشمها
باید اول نظم شخصی داشته باشم ؛وقتی حرف از نظم میشه همیشه ب اطرافمون نگا میکنیم وفک میکنیم کنظم اطراف و وسایلمون ، ولی ی نظم هایی باید در درونمون تغییر کنن، ک شامل ، فکر کردن ، حرف زدن ، و عمل کردن است ؛ همان طور ک ب نظم محیطمون اهمیت قائل هستیم باید ب نظم درونمونم اهمیت بدیم ؛
ما خیلی سالها پیش رفته بودیم یزد ، و از اتشکده زرتشتیان ی تابلوی کارهای دستی خریداری کردیم ک روی تابلو ب جز تصویر اهورا مزدا ، نوشته ای وجود داره با مضمون ( اندیشه نیک ، گفتار نیک ، کردار نیک ) این تابلو چندین ساله ک خونه ماست و در دیوار ورودی خونه ما قرار داره ، ما هیچوقت ب عمق این کلمات پی نبرده بودیم ، اولین بار ک من این نوشته های باور ساز روخوندم تازه اومدم رواینتابلووفهمیدم ک معنی اونکلمات چیه وچقد قابل تأمله ؛ همون موقع هم من ی تخته وایت برد توی اتاق داشتم روی ی گوشه از اون تخته با ماژیک قرمز کلمه قرمژ رونوشتمو ی قسمتم با سبز ، وهر وقت چشمم براون دوتا رنگ میوفتاد در ذهنم چراغی روشن میشد ک الان در چ شرایط وتفکراتی هستم قرمز یا سبز ، واین خیلی برام نتیجه بخش بود و حس خوب و اون فلش مسیر ذهنیم روبهمیاد اور میشد ومثل ی نشونه و علامته ؛
نظم در افکار ک ایا اون افکار منفی و ازار دهنده افکاری ک منو ب حس های بد وناراحت کننده و خشموترس میبره ، یا افکار سبز ک حس خوب وحال خوش ومثبت در من ایجاد میکنه ، هر چقدر ک افکارم سبز باشه یعنی با اون اصل وماهیت خودم در ارتباط ترم ، گفتار هم همینطور ، و البته باید دقت کنیم گاهی حرفی در ما ممکن است ک ایجاد حس بد رونکنه ولی همون حرف در طرف مقابل حس بد وناراحت کننده ایجاد کنه ک این گفتار هم در ردیف قرمز ها قرار میگیرند ، ما خانوم ها بارها شنیدیم کیکی گفته اره رفتم ب فلانی ی حرفایی رو زدم و چزوندمش و با اینکه اون حرف در گوینده حس بد ایجاد نکرده ولی در شنونده حال بد واحساس بد ایجاد کرده ، اتفاقا همین دو سه روز پیش یکی از دوستان از مادرشون میگفتن ک یکی از اقوام صبی اومده خونشون و هم سر سفرشون نشسته هم چنتا حرف و تیکه انداخته ، ومیگفت ک مادرم مدام ناراحته و اشک میریزه ، در همونجا من ب یاد این نوشته ها افتادم ک این حرفها ب رنگ قرمزن ، هر چند ک خودم جز اون افرادیم ک از این مدل حرفا نمیزنم ولی بازم یاد اورم شدم ک حواسم باشه ؛
و کردار نیک یا همون اعمال ونظم براعمال ، ک من اینجام خیلی مشکل داشتم ولی خب از اولین باری ک این نوشته هارو خوندم تا الان خیلی تغییر کردم ، جز اوندسته افراد بودم کهمیشه خودشونو فدا میکنن، اصلا برنامه ریزی وکارای خودشون مهمنمیشه ، تا یکی ی چیزی ازشونمیخواد« نه »نمیتونن بگن حتی اگه ب زحمت بیوفتن و براشون دردسر بشه و از کارای خودشون عقب بیوفتن، من همیشه با این مسائل درگیر بودم و کلی همحس بد در من شکل میگرفت ، ناراحت وعصبی از کارها و برنامه ی خودم ک مونده ، و اینکه رفتم کار یکی دیگه رو را انداختم ، نه از اونکمک حس خوب داشتم نه از عقب افتادن کارای خودم ، وکلی برام ناراحتی و خشم وگاهی عصبانی ودرگیری ذهنی پیش میومد، ولی الان خیلی فاصله گرفتم از اون رفتارام ، الان وقتی ک کاری پیش میاد و یا قراره عملی انجام بشه نگا میکنم ب حس وحال خودم ، مثلا بارها شده دوستی گفته ک باهم بریم جشنی یا مهمونی ، اول نگاه کردم ببینم حال خودم با اون همراهی کردنه خوبه یا نه ، احساس خوبی پیدا میکنم یا نه ؛ قبلا هر طور شده بود اون طرف روهمراهی میکردم و اصلا ب خودم و حسی ک نسبت ب اون عمل دارم توجه نمیکردم و یا حتی کمک مالی ، من قبلا خودم پولمو جایی سرمایه گذاری کرده بودم ، وتو دستم پول نقد نداشتم داداشم ازم پول خواست و منم چون نه نمیتونسم بگم خودمو انداختم ب زحمت و یکم خودم جور کردم و یکمم از عزیزی قرض کردم وچون قرار بود ی ماهه برگردونه منم قول ی ماهه رو دادم ، و ی ماه شد واز برگردوندن داداشم خبری نشد و هم دست و بال خودم تنگ شد هم فکرم درگیر قرضی ک گرفته بودم شد ، رومم نمیشد ک ب داداشم بگم ، با هر زحمتی بود پول دوستمو با فروش سکه دادم و داداشم سر دومین ماه پول منو برگردوند من هماز اینطرف ک سکه قیمتش سر یکی دو ماه نزدیک دو برابر شد ضرر دیدم همکلی فکر و خیال و اشفتگی ، در حالی ک میتونسم خیلی راحت همون اول اینکارو قبول نکنم ، میدونستمم ک ضرروی وواجب نیست ، حتی بعدش فهمیدم ک برای ثبت نام ماشین و سود دهی پولو ازم گرفته ، کلا اون عمل قرض دادن از اول حس خوبی بهمنمیداد ولی من انجامش دادم و کل اون مراحل قرمز شد ، حس و حال قرمز ، افکارو اندیشه های قرمز ، عمل و کردار قرمز ؛ ولی الان ب کوچکترین کارهام دقت میکنم ک این در من چ حسی رو بوجود میاره ایا اوکی و راضیم یا نه ، البته خب گاه گداری هم میشه ک ادم خلاف میلش عمل کنه ولی نسبت ب قبل خیلی تغییر کردم و ب خودمم ارزش قائل هستم وخودمو هم دوست دارم و همین باعثمیشه ک خودمو اذیت نکنم ؛
گزینه ی بعدی برای اتصال دوباره ب قدرت اراده خداوند ؛ تهیه ی غذای مناسب برای روحمون هست ؛ روح از اول در بالاترین سطح خودش قرار داره و اون سطح تغییری نمیکنه این ما هستیم ک با منطق ومنیت همیشه جلوش مانع و سدی میسازیم تا رسیدن ب خواسته ها همراه با کلی فشار و سختی باشه ، وگرنه روح همیشه در سطح بالا قرار داره و برای تجربه ی هر انچه ک در ذهن میگنجه اماده اس ، و ایمان داره کشدنیه ، ولی ما در مسیر زندگی کلی باورهای محدود کننده و ترس ها واما و اگر ها رو برای خودمون اموزش دیدیم و قرار دادیم و همین ها هم باعث شده اعتماد وایمان ب رسیدن و تجربه ها در ما سخت باشه ، من با رسیدگی ب روح خودم وخوندن مطالبی ک دلنشینه وحاوی اطلاعات مفید هست باعث افزایش مهارت کنترل ذهن خودم میشم ، یعنی در زمانی ک دارم یه مطلب خوب رومطالعه میکنم و یا همین فایلای سایت تناسب فکری رو استفاده میکنم ذهنم در این مدت زمان ارومتره ،
خب قبلا من وقت خودمو با جمع های سمی ودوستانی ک کلی بحثهای حاوی استرس ونگرانی از اینده و مشکلات بود میگذروندم و یا فیلم ها همکهمشون پر از ناراحتی ودزدی وخیانت ومشکلات وگرفتاری هست ودر تمام اونمدت زمان من ذهنم درگیر افکار منفی وقرمز میشد و بعد از اون هم باز ذهن درگیر ودر تلاطم میشد و اصلا ارامش نداشت ، من صدای روحم و یا مهربانوی وجودم رووقتی ک در ارامشم بیشتر درک میکنم ک همون وحی الهی در منه ، وقتی کحال من اشفته است وپر از اطلاعات واراده های انسانی ومنیت ومنطق دیگه در اون همه نجواهای ذهنی نمیشه صدای الهی درون رو شنید وهمین هم باعث دوری از قدرت اداره الهی میشه ، بس وقتی ک غذای مناسب برای روح باشه ذهن اروم میشه و همین ها باعث میشه بهتر وبیشتر نجواهای روح رو بشنویم و درک کنیم ک هدایت الهی است .
گزینه سوم عشق ورزیدن ب زندگی: روزی ک من با این سایت اشنا شدم در بدترین شرایط خودم بودم ، و قتی کشروع کردم وادامه دادم هم همچنان اوضاع خوب وبهتر نشده بود ، در مسیر رسیدن ب ارزوها با قدرت ذهن یاد گرفتم ک همین لحظه حالمو دوست داشته باشم وبهش عشق بورزم ، همین شرایطی ک دارم ، اگه چاقی هست ، اگه اوضاع مالی نامناسب و یا روابط بد هست ، اول باهاش کنار بیامبا همین شرایطم سعی کنم ک بهترین حالت ها رو داشته باشم و من همون موقع چون حال روحی خوبی نداشتم همیشه اطرافم شلوغ ونامرتب بود ، شروع کردم از سروسامون دادن ب اطرافم حتی کمدهایی ک لباس های اضافه وچیزایی ک
استفاده نمیکردم همه چیو مرتب میکردم حتی گوشیو خودمو چیزایی کبهم ارامش میداد رو دانلو میکردم ، گوشی من پر بود از کلیپ ها و مطالب ناراحتکننده و جمله های شکست من همه رو یکی یکی تمیز ومرتب کردم ، کارایی ک میخواستم انجام بدم رو با حس خوب انجام میدادم وهمین عشق ورزیذن ب زندگی با همون شرایط قبل باعث شد ک تغییرات اروماروم در زندگی من نمایان بشه وانگاری من با پاکسازی اطرافم مانع ها رو برمیداشتم و زندگی در همه جا جریان پیدا میکرد، الانم بخوام بهتر بشه باید از همین الانی ک هستم لدت ببرم و هر کاری رو با احساس خوب انجام بدم کارهایی ک بهم حس بد رومیده اگه میتونم ک اصلا انجام ندم ولی اگر مجبورم نگرشمو رو جوری تغییر بدم ک دوستش داشته باشم یا حس بد روکم کنم .
وراهکار بعدی توکل کردن به خداونده : توکل ک میگم یعنی رها کنی ب اراده خدا ، خیلی وقتا گفتم خدایا توکل میکنم بهت ولی بعدش از ترس اینکه نکنه خدا فراموش کنه یا سرش شلوغ باشه و حواسش ب خواسته من نباشه خودم چسبیدم بهش و سعی کردم خودمم دست بکار شم ، این یعنی من اراده خودمو هم وارد کردم و به اراده خدا واگذار نکردم ، در حالی ک وقتی میگیم خدایا توکل کردم بهت ، سعنی رها کن ، بدوننگرانی ، بدون ترس ، بدون هیچ فکری ومنطقی ، رهااای رهااا ، جوری ک انگار انجام شده ، و مدیریت براورده شدن خواسته ها رو بخداوند واگذار کنم و خودم در ارامش بمونم و هدایت روی خدا بسپارم .
به خدا ایمان بیاریم با تمام وجود توکل کنیم ، مانند نوزادی وبچه ی کوچیکی ک وقتی میندازیمش بالا دیگه ترس ونگرانی نداره وب اطمینان دازه کقراره بگیریمش واسه همون میخنده و ذوق میکنه از اون بالا انداختن ، نترسی ن اضطرابی داره
مثل همون بچه ب خدا اعتماد کنیم ودر روبرو شدن با مشکل خودمونو دچار ترس واضطراب نکنیم