از زمانی که به لطف خدا در مسیر اصلاح نگرش درباره خداوند قرار گرفتم با موضوع اراده خداوند آشنا شدم.
همیشه در ذهنم این سوال مطرح بود که: اراده خدا دقیقا در کجا قرار دارد؟
چگونه میتوانم اراده خدا را ببینم یا تجربه کنم؟
ادامه این جلسه ویژه مشترکین است
برای مشاهده ادامه این جلسه (ویدیو، تمرین و دیدگاهها)، نیاز به تهیه اشتراک ویژه دارید.
اشتراک ویژه، دسترسی به جلسات و مطالب ویژهی سایت است. اگر دنبال یک مسیر کامل و قدمبهقدم برای لاغری هستید، دورهی جامع «ورود به سرزمین لاغرها» جدا از اشتراک ارائه میشود.
📥 سقف بالا فقط برای دانلود فایل اشتراک است؛ پخش آنلاین ویدیوها و فایلهای صوتی کاملاً نامحدود است.
🎥 فایل ویدیویی آموزشی هر جلسه (نه فقط متن مقاله؛ ویدیو نکاتی داره که در متن نیست)
📝 بخش تمرینهای عملی هر جلسه
🎧 فایل صوتی برای دانلود و مرور دوباره محتوا
💬 دیدگاههای سایرین زیر همون جلسه — خوندن تجربه و تمرین بقیه، کمک زیادی به مسیرت میکنه
توضیحات بیشتر در فایل صوتی 👇🏻
امتیاز 4.38 از 141 رای
با دیگران به اشتراک بگذارید تا امتیاز بگیرید!

نشان های دریافت شده
سلام به استاد گرامی و همراهان عزیزم در سایت تناسب فکری
سلام به خدایی که در این نزدیکی است ومن به زمان بندیش اعتماد دارم
زندگی با اراده خداوند (قسمت دوم)
اراده خداوند کجاست؟
اراده خداوند یک نیروی هستش که در همه جا وجود دارد و نمی توانیم جایی را پیدا کنیم که اراده خداوند در اون جا نباشد
اراده خداوند در همه چیز که به چشم میخورد وجود دارد در وزش باد، بارانی که می بارد، پرنده ای که در حال پرواز است، نوزادی که در لحظه تولدش گریه می کند حتی کسی که خشمناک هستش می توانیم اراده خداوند را ببینیم چون اراده خداوند از همون لحظه که نطفه یک انسان بسته می شود اراده خداوند به جریان می افتد و مشخص می کند که ظاهرش، رشدش و زندگیش چگونه باشد
چون در تمام جنبه های مادی و غیر مادی مثل: نفس کشیدن، پلک زدن، تپش قلب، هضم غذایی که می خوریم و…..حضور دارد
و در همه فعالیتهایی که انجام می دهیم مثل: فکر کردنمان، برنامه ریزی، و حتی خوابهایی که می بينيم و…….در آنها هم حضور دارد
چون اراده خداوند در همه جای دنیا وجود دارد و تا اینکه ما به عنوان یک انسان وارد این جهان مادی می شویم این نیروی در دسترسمان قرار می گیرد اما خیلی وقتها شده که ما به اون توجهی نکرده ایم و خودمان را از اون نیرو جدا کردیم و آن را محدود کردیم و همیشه فکر میکردیم که اون نیرو در زندگیمان متوقف شده است
من از بدو تولدم چاق بودم وچاق به دنیا آمده بودم و خیلی با روشهای زیادی تلاش کرده بودم که خودم را لاغر کنم اما موفق نشده بودم و همه من رو خیلی با اراده می دانستندچون همیشه درحال رژیم گرفتن بودم و می گفتند که سوسن خیلی با اراده هستش اما هیچگاه من خودم را با اراده نمی دانستم بخاطر اینکه هیچوقت موفق نشده بودم که لاغر شوم اما امروز که به گذاشته خودم نگاه می کنم می بینم که خیلی با اراده بودم و اون اراده خداوند بود که در من بوجود می آورد
و امروز که در این مسیر زیبا قرار گرفتهام به لطف خدا دارم برای تغییر جسمم و شرایط زندگیم استفاده می کنم چون هممون قبل از اینکه به دنیا بیایم یک روح بوديم و ما با نیرو و قدرت اراده خداوند پا به جهان هستی گذاشتیم و با قدرت اراده خداوند پیشرفت کردیم تا از تجربیاتمان لذت ببریم
چون هیچ کسی قبل از بدنیا آمدنش خبر ندارد با اینکه می گویند که ما خودمان انتخاب کردیم زندگیمان را، پدر و مادرمان را، فرزندانمان را، اما اصلا هیچ کس از این اتفاقات چیزی نمی داند ما اصلا هیچ آگاهی نداشتیم که بدانیم بدن خودمان و فرزندانمان چگونه تشکیل یافته است چون بچه ای که در دلم بوجود آمده بود داشت رشد می کرد بزرگ می شد و اعضای بدنش به شکل عالی شکل می گرفت و من اصلا نگران هیچ چیزی نبودم و از هیچ یک از اعمال بوجود آوردنده اش خبری نداشتم فقط می دانستم که موجودزنده و کوچولوی و زیبایی در دلم دارم
زمانی که فرزندم را به دنیا آوردم و اون رو از خداوند هدیه گرفتم بزرگترین لحظه زندگیم بود و حالا می فهمم که من چقدر خوشبخت ترین بودم که با قدرت اراده خداوند صاحب دو هدیه زیبا شدم و اون موقع بود که خودم را فراموش کردم و اون دو فرزند زیبا را با عشق و علاقه فراوانی در آغوشم گرفتم و بدون اینکه من اراده ای داشته باشم غذایشان همیشه آماده بود و در سینه ام جاری می شد و پراز شیر می شد و من اونها را تغذیه می کردم چون تمام اتفاقاتی که در این جهان هستی رخ می دهد همه اونها در مسیر قدرت اراده و هدایت خداوند حرکت می کنند و ما اصلا اراده ای از خودمان نداریم چون قدرت اراده را خداوند دارد و بس
و خدایی که ما می شناختیم یک موجودی مادی بود که بقیه برایمان ساخته بودند اما حالا می فهمیم که خداوند یک انرژی هستش و هیچ شکلی از خودش ندارد انرژی که در همه جا و همه چیز وجود دارد ما هيچگاه نمی توانیم خداوند را با کلماتی که می نویسیم توصیفش کنیم چون ما قبلا از اینکه به دنیا بیایم یک نیرویی عظیم به نام خداوند در وجودمان بوده و هستش
اما در زمان کودکی ما را از خداوند ترسانده بودند چون به ما گفته بودند که خداوند خشمناک است که اگر کوچکترین کار اشتباهی انجام دهیم خدا قهرش می گیرد و ما را به شکل فجیعی تنبیه می کند و گفته بودند که باید همیشه در حال عبادت کردن، نماز خواندن، دعا کردن باشیم تا خدا ما را ببخشد و از گناهانمان بگذرد و همیشه می گفتند که اگر در این دنیا عذاب بکشیم خدا همیشه در کنار مان است و ما را به بهشت می برد و خلاصه خدا را در نظر ما یک آدم ساخته بودند که همیشه در حال خشمناک شدن هستش که کوچکترین خطایی که انجام دهیم به جهنم خواهیم رفت اما هیچگاه نگفتند که خداوند بخشنده و مهربان است مهربانتر از پدر و مادرمان است
و ما هم ندانسته این ترس را به فرزندانمان منتقل کردیم و اون جاهایی که دوست نداشتیم و کارهایی که باب میلمان نبود انجام دهند بهشون میگوفتیم که خدا دیگر تو را دوست ندارد
اما خداوند متعال مهربانتر از این حرفها بود و همیشه مراقب و مواظبمان بود اما ما خدا را به همون شکلی که گفته بودند می شناختیمش
اینقدر من رو از خدا ترسانده بودند که همیشه در حال نماز خواندن و روزه گرفتن بودم باید همیشه نمازهایم را اول وقت می خواندم چون اگر این کار را نمی کردم فکر می کردم که خدا نمازم را قبول نخواهد کرد و همیشه نمازهایم بیشتر از نیم ساعت طول می کشید سجده هایم از پنج دقیقه بیشتر طول می کشید هر کسی مرا می دید من در حال عبادت کردن بودم و بجز اون هیچ کاری دیگر نداشتم و فکر می کردم که اگر زیاد نماز بخوانم خدا هم مرا خواهد بخشید اینقدر دعا می کردم سر دعاهایم گریه می کردم یک صلوات شمار داشتم و دعاهایی که باید می شمردم با اون انجام می دادم و من این کارها را انجام می دادم که خدا از من راضی باشد و فاصله ام ازش کم بشه اما حالا می فهمم که فاصله ای وجود نداشت اون فاصله را با ندانم کاریهایم بوجود آورده بودم
و حالا از وقتی که در این مسیر زیبای لاغری با ذهن قرار گرفتهام فهمیده ام که من اون نیروی قدرت اراده خداوند را از خودم گرفته بودم و به شیطان درونم داده بودم و همیشه پشت ترسهایم قائم می شدم و از رو به رو شدنشان واهمه داشتم و برای خودم فاصله ایجاد کرده بودم و من نیروی جسمم را گرفته بودم و به مواد غذایی داده بودم و به سرنوشتی که خودم ساخته بودم وابسطه شده بود و به سرنوشت قدرت داده بودم و می گفتم که اینگونه نوشته است و خداوند مرا اینگونه آفریده است
و حالا که در این مسیر هستم می فهمم که خدا اصلا هیچ چیزی را به نام سرنوشت ننوشته است و اون قدرت نوشتن را در اختیار خودم قرار داده است و من هر طوری که بخواهم در اون لحظه بنویسم ولی همیشه فکر می کردم که خدا سرنوشت مرا نوشته است و من قدرت تغییر دادنش را ندارم و همیشه می گفتند که در پیشونی هر کسی سرنوشتش نوشته شده است و من همیشه تسلیم شیطان شده بودم و نیروی درونی خودم را فراموش کرده بودم اما اون قدرت و اراده همیشه در کنار من بود و همچنان هم هستش و همیشه در حال مراقبت کردن از من هستش هر جایی که کارهایمان را به خدا سپردیم اون کار به صورت خیلی عالی انجام شده است ولی زمانی که به خودمان گفتیم خدا ما را فراموش کرده است خدا هیچ کمکی به ما نکرده است چون ما نیروی قدرت را ازش گرفته بودیم و اون موقع بود که می گفتیم که خدا صلاح
نمی داند تمام اینها قدرت و نیروی اراده خداوند است که همیشه همراهان بوده و هستش و تمام کارها را برایمان انجام داده است
و حالا که من در این مسیر زیبا قرار گرفتهام خدایی زیبا برای خودم ساخته ام از جنس عشق و زیبایی و از جنس قدرت و اراده.
و حالا می فهمم که من اراده ای از خودم ندارم و حالا من نیروی اراده خداوند را به نیروی اراده شخصی ام ترجیح می دهم و اجازه می دهم که هر کاری برایم خوب وعالی و به صلاحم هستش انجام دهد و من خودم را در اختیار قدرت اراده خداوند قرار می دهم و دارم از زندگی و تولد دوباره ام لذت می برم چون جسم خوب، زندگی خوبی رادارم تجربه می کنم و این هم از قدرت اراده خداوند است و بس
خدایا شکرت
نشان های دریافت شده
به نام خدایی بخستده و مهربان
سلام بر استاد عطار روشن وهمه دوستان هم مسیر
منیت ومنطق
هرجی بگماز این دوجنبه وجودی خودمکم هست منیت باعث شد حتی تو بخش خدا پرستیر دچار مشکل و ایراد و ارتباط با خدا بشم وفتی تصورات خودن رو برپایه درست اون فبول کردن تعریف ازاین ارتباط به کل برپایه رنج وسختی بنا شد هرچی من توبخش بیماری مشکل دارمنشانه پیوند من با خدایی خودم دونستم یی باریادم هست هنوز مشگل اویلش بود برای خرید به یی مغازه رفیتم وفتی همسرم با فروشنده صحبت کرد ازمشکل قبلش گفت اون اقا با کمال افتخار خودش جگننده معرفی کرد که توجبهه دچار اسیب شده واین درد وارتباط با خدا رو چنان با لذت تعریف کرد که اون روز اروزکردم من این ارتباط روداشته باشم درحقیقت من بیپاری بیشارازخدا درخواست گردمچونباوره این بود که هرجی سختی تودنیا یشار باشه پس اون دنیا من از غذاب اون دنیا درامان هستم وجه جوب این درد بیشلرباشد اون دنیا وضعیتی بهتررو خواهم داشت اسنها کلی بهورمت ازبهش ساللمتی بود وتازه ازخدا درخواست صبرداشتن برای مشکلممیگفتم شفا میخوام ازخودش میخوام ولی نه احساس خوب داشتم وکلی ترسی از ارتباط با خداد هم داشتم منطقی بود که بیماری بیشتر بشه
حالا شکرخدا کلی ازاین باوره رو از خودم به شکل خوب خوب کرفتم افکاربهتر رو جاکزین انها کردم این زمان تو بخش ارتباط هم رشت وپیشرفت داشتم هرزمان جشم بهتر میکنم اولیتگن حرکت ازخالقن تشکر وسپاسگزاری دارم اون با حسی خوب یی بخشی تو گوشیم قراردادمکه شده چندخط از انچه خدا برام من قرار داده تو زندگیم براش ازخالقم تشکر وسپاسگزرا باشم واین بخش عملی انجام میدمتا جای که متوجه بشم سعی دارم تو بخش عملی هم موفق بشم
برای هرانچه که داشتم تا این زمان کلی ازداشته های خودم که اروزیی دیکران هست کله شکایت کردمهرچی زر زدم وضفیت رو به پشرفت باشه نه رو به عفب رفت شد هرچیزی که دوست داشتم تهیه کنم تا ازش استفاده کنم و کیفیت زندکی رو بهبود ببخشم ان از اصلا هیچ موفقیتی نداشتم
چون از داشته های فبلی مگه من راضی بودم که خدا مهربان بازم برام عنایت کنه چه خودم و په همسرم هر دو به این شکل رفتار داشتیم وفتی دوره اول خدا هر گز دیر نمیکند طی کردم وتمرین انجام دادم زمانی خوبی بر اش درنظر کرفتم
نتیجه خوبی رو هم به من افکاری بهتری رو جاکزین اون افکار کردم به شکرخدا بازم دارم اون مسیر با دقت خوب با نکته برداری به درک تازه ترین ازهر تمرین میرسم اگه تمرینی رو به شکل واقعی انجام ندادم
سعی میکنم برکشت کنم اون انجام بدم تا فایل ۳۰ انجام دادم وبه فهم ودرک تازه تری رسیدم که هرچی منیت ومنطق ازبخش من بیرون بره کم رنک بشه بخش ارتباط با خدایی عزیزم بهتر بیشتر و با کیفت بالاتری ایجاد خواهد شد چون تو این مسیر منیت منطق وارده شخصی مانع مسیر این ارنباط هست چون هرکودم از ذهن و عقل من ناشی میشه که جایگاه شیطان هست درنبود و یا کم بودن ارتباط با خدایی عزیزم م اراه خدا و ارتباط یا خالق از بخش دورن هست و این دو با همکلی تفاوت داره منیت وانتظار اجازه این ارتباط خوب رو از فرد می گیره
چون زمانی من خودم موفق به ارتباط،میشم که ازاین ۳ اراده شخصی منیت ومتطلق بخش استفاده نکنم همسو با خدا و ارتباط با خدااستفاده کنم اون زمان جواب خوب عالتری رو به من میده همین هفته گذشته وهمین امروز دوبار از صحیت دختر همسر که ازداشتن ارامش من به من گفتن کهدوست داران حال دلشون مثل من باشه حتی امروز همسرمگفت خوب راحتی اصلا به اطر افت اون توجه رو ندارای اون اصلا هیج اطلاعاتی از کاری که میکنم نداره من به شوخی بهش گفتم چه خوب که به اطراف توجه ندارم به این شکل من تو فضایی راحتری هستم پس چون حال دلم خوب هست ارامش دارم سعی می کنم نوجه به بخشهای که کمک کننده نیست نداشته باشم تلویویزن داشتن از چاقی و مشکلات اون صحبت داره من دارم دیدگاه مبنویسم همسرم گفت موضوع تو هستی من با کمال ارامش گفتم ازچیزی که بلدش نیستن داره صحبت میکنن که افکار چون منی رو خراب کنن من اصلا بهش هیج باوره و هیج اعتمادی ندارم چون بلدونیستن روی افکار مردم دارن کاره میکنن و نوشتن دیدگاه رو ادامه میدم وفتی همسر داره به این مرکز اخبار گوش میکنه جون دوست دارم من این مسیر رو به همراه زندگی عادی خودم طی کنم یی روش برای خودم ساختم که وفتی همسرم منزل هست اون مشغول دیدن وشنیدن اخبارهست
یا گوشی تو گوشم هست دارم فایل گوش میدم یا دارم دیدگاه مینویسم که وتوجه بیشتری رو به کاری که دارم انجام میدم باشه و از منیت اراه شخصی ومنطلق فاصله بگیرم که در نبود یا همراه بودتواین ۳ بخش با خدایی عزیزیمهستکه کمک کننده هست تک تنها هیج کمک کننده نیست بکله کلی مانع هست برای نرسیدن ارتباط نداشتن با خدای قادر مهربان
خدا پشت وپنا هتون یا حق حق. نگه دارتون
نشان های دریافت شده
به نام الله توانا
سلام به استاد بزرگوار و هم مسیری های گل
میخوام از خدا بگم ،آخه چه جوری، چه جوری از خدایی بگم که انقدر بزرگه، چه جوری از خدایی بگم که اینقدر ارحم الراحمین و غفار و عزیز و بخشنده و…هست ،چه جوری میشه بگیم هان؟!کلمات قدرت کنار هم قرار گرفتن را ندارند وقتی بفهمند که باید برای توصیف خدا کنار هم مرتب شوند
ای وای که چقدر اشتباه فکر میکردم خدایا منو ببخش، منو ببخش که چقدر تو رو دور میدیدمهمیشه تو ذهنم درگیر بودم ،می گفتم اگه خدا همیشه برای انسانها خوبی میخواد پس چرا بعضی وقتا میگن که خدا براش نخواسته ،خدا براش نخواست که اینو داشته باشه، خدا خواسته که این اتفاق براش بیفته، همیشه برام سوال بود مگه خدایی به این مهربونی واسه بندهاش بد هم میخواد ،آخه مگه میشه خالق واسه مخلوقش بد بخواد ؟! همیشه برام سوال بود چرا میگن خدا هرکسو بخواد هدایت میکنه هرکی رم نخواد بدبخت میکنه ،راستش خب تا یه جایی درسته اونی که ذهنش درسته و عملش درسته خب حقشه که خداوند هدایتش کنه ،اما من به یک دید دیگه بهش نگاه میکردم و همیشه توی نمازهام، سر سجاده ،گریه میکردم که خدایا واسه من بخواه چیزای خوب بخواه، خیلی خوشحالم که فهمیدم خدای من همیشه برام خوب میخواد این خودم بودم که بد میخواستم و با کارام و عمل کردم به خودم الکی احساس گناه میدادم ،همیشه شنیده بودم و حتی با چشم دل خودمونم میشه که ببینیم خدا میبخشه اما هیچ وقت بعد از گناهی که انجام میدادم حالم خوب نبود طلبه آمرزش میکردم میگفتم خدا میبخشه اما ته دلم همیشه احساس گناه میکردم الان فهمیدم که همه اون احساسا باعث شد حال خودم خراب بشه ، خودمو از خدام دور ببینم و با همین حرفا خودمو از خدا دور میکردم خدا منو ببخشه ،وگرنه خدای من میبخشه خدای من اینقدر مهربونه که هیچ بندهای رو تنها نمیذاره حتی اگه گناهکارم باشه بازم منتظر میمونه آغوششو نمیبنده خیلی خدا ما رو دوست داره ای کاش قدر بدونیمچه جوری میشه قدرشو بدونیم؟! با عملکرد درست .چه جوری عمل کرده درست میتونیم داشته باشیم؟! با افکار درست .من واقعاً اون حدیث از امام علی می تونم بگم شده چراغ زندگیم همون حدیث که میفرمایند : مراقب افکارت باش که رفتارت میشه و بعد عادتت و…این حدیث عین یک چراغی بود که توی یک کوچه تاریک و تنگ واسه من روشن شد
من خوشحالم که توی گام قبلی تونستم جواب درستو بدم آره ذهن خودم بود که منو از خدا دور کرده بود من به جای اینکه از این قدرتی که خدا بابتش منو اشرف مخلوقات قرار داده که درست استفاده کنم و خدا رو بشناسم در راه اشتباه ازش استفاده کردم ،برای فکر کردن به چیزهای بد ، با احساس بد ..
خدا هیچ وقت اصرار نداره به یک نفر چیزهای خوبی بده خود بنده است که باید جوری فکر کنه که استقبال کنه از خوبیهایی که خدا میتونه وارد زندگیش کنه اگه تو خودت نخوای که خدا بهت خوبی کنه خب خدا که اصراری ندارهاصلاً در رحمت و نعمت خداوند همیشه به روی انسان بازه این انسانه که دریچه دریافت این نعمت و رحمت که همون قدرت ذهنه رو میتونه ببنده و هم میتونه باز کنه میتونه با افکار درست آمد کرد درست همیشه و دائماً از این انرژی الهی دریافت کنه و هم میتونه با افکار نادرست و عملکرد نادرست در یافت این انرژی رو به روی خودش ببنده حالا کی ضرر میکنه خدا یا ما خیلی واضحه ما دیگه خدا اصلاً نیازی نداره به ماهمین حرف میتونه اثبات کنه که خدا فقط زمانی به دادت نمیرسه که تو ی کاری انجام بدی یا عملکردی بکنی خدا همیشه به فکر بندههاشه ،پیش بندههاشه، خدا نیازی نداره که ما بهش سجده کنیم یا اطاعتش کنیم اما واسه اینکه خودمون آرامش داشته باشیم بهمون گفته بیا یه کارایی رو بکن یه کارایی رو نکن خودت حالت خوب بشه که انرژیهای منو بتونی راحتتر دریافت کنی اگه فکر کنی میبینی که همه این چیزهایی که خدا به ما داده همشون واسه آرامش خودمونه و هرجور که باشی میتونی با خدا ارتباط برقرار کنی خدا گفته که اصل انسانیت و آدمیتهمهم همینه نه اینکه تو بیای سجده کنی نماز بخونی شکر بکنی اما ایمان درستی به خدا نداشته باشی و افکارت و رفتارت و عملکردت کاملاً نامناسب باشهیه داستان قشنگ بود که دلم میخواد بگم اینجا .یکم طولانیه ولی سعی میکنم خلاصه بگم :یک فردی بوده میره پیش یک عالم بزرگواری میگه منو شکل چی میبینی میگه به شکل یک الاغ میبینم این فرد میره تا ۴۰ روز نماز شب میخونه و نمیدونم کلی عبادت میکنه و اینا ،بعد از این ۴۰ روز میاد پیش این آقا و عالم میگه حالا منو شکل چی میبینی میگه من حالا تورو به شکل یک الاغ نورانی میبینم پس ببینید( انسانیت) چقدر مهمه خدا همیشه فرموده درجه اول انسانیت هست نه اینکه بیاید چند تا دولا راست بشی جلوی خدا بعد بگی من دیگه عبادت کردم و من الان باید برم بهشت و…
بهشت هم بری مقتمت در حد حیوانه ،نه یک انسان، نه اشرف مخلوقاتش ،! خدا تو رو انسان آفریده و به انسان قدرت ذهن داده پس با همین قدرت ذهنت خودتو از توی همین باتلاقی که همش داری توش دست و پا میزنی و بیشتر توش فرو میری بکش بیرون یا علی مددتقلا کردن تو توی زندگی مثل این میمونه که توی یک باتلاق دست و پا بزنی هرچی بیشتر دست و پا بزنیم پایینتر میری اما اگه به خدا توکل کنی نیروی نجاتت میشه کمکت میکنه و میکشتت بالا پس دست و پا نزنحالا فکر کن چه غوغایی میشه تو افکارت درست باشه رفتارت درست باشه عبادتتم درست باشه
استاد واقعا ازتون ممنونم که دوباره چشمای ما رو بازتر کردین و بهتر خدا رو دیدیم و الان من واقعاً درک کردم خودم بودم که همش احساس گناه داشتم خدای من میآمرزه خدای من خیلی مهربونه مگه میشه از بندش نگذره وقتی که بندش با تمام وجود عبادت و اطاعتش کنه ما با درست فکر کردن شخصیت خودمونو میسازیم و سرنوشتمونو مینویسیم همونطور که امام علی فرمودندپس انسانیت خودمونم درست کنیم و کنارش از خداوند سپاسگزاری کنیمیادمون نره اول انسانیت مهمه و بعد برای اینکه حال خودمون خوب باشه و یه انرژی زایی باشه برای خودمون کنارش طاعات و عبادت هم بکنیمبا تمام وجودم ز او میخواهمو میدانم که میدهد چون به او توکل کردمخودش فرمود و توکل علی الله و کفی بالله وکیلابا همین حدیث زندگی میکنمتوی قرآن اگه تفکر فکر کنی میبینی تک تک آیهها داره بهت راهنمایی میرسونه که بابا درست عمل کن، درست فکر کنبه خدا اعتماد کنشاید بندش بتونه سر تو رو کلاه بذاره اما سر شریکت و کسی که خودتو به او سپردی رو نمیتونه کلاه بذارهپس خدایا خودت شریکم باش و خودت مواظبم باش خودم را به خودت سپردمبرایم خدایی کن…بارها گفتم بازم میگم حرفی که از خدا زده بشه زیاده و پایان پیدا نمیکنه و حتی با همین چند کلمهای که گفتم جزئی از جز خدا رو هم نتونستم توصیف کنم میرم که عمل کنم و به خدا نشون بدم که عاشقانه دوسش دارم و بهش توکل کردمزندگیتون لحظه لحظه با عشق خدا باشدممنونم خیلی ممنونم استاد عزیز و بزرگوارالهی بیکران بیکران به وسعت دریایت و هفت آسمانت و تو را سپاس میگویمبا حق مدد
نشان های دریافت شده
سلام خدمت استاد عزیز و دوستان گرامی
زندگی با اراده خداوند
گام دوم
وقتی فایل دوم زندگی با اراده خدا مطالعه کردم مدام ذهنم دنبال سرنخ هایی بود که نمایانگر وضوح زندگی با اراده خدا هست تا اینکه شب داشتم قرآن می خوندم به یه سوره ای رسیدم که قشنگ و واضح از اراده خدا گفته بود که این اراده خدا هست که از میان خون ، شیری صاف و گوارا برای ما خلق کرده . ازخاک انسان رو خلق کرد و از روح خودش در اون دمید و برای ادامه نسل از یک آبی پست انسان رو خلق کرد .و این اراده خدا هست که برخی صاحب دختر و برخی پسر و برخی دوقولو و برخی نازا باشند .این اراده خدا هست که کشتی ها در دریا ها در حرکت هست .این اراده خداست که هسته ها رو می شکافد و درختان رشد می کند و این اراده خدا هست که حیوانات رو به صورت جفت خلق کرده که ما از آن ها نفع ببریم چه خوراک و پوشاک و چه وسیله حمل و نقل .و برتر از این ها، این اراده خداوند هست که جهان رو در 6 روز خلق کرد.
وقتی به این آیات رسیدم اصلا آرامش عجیبی کسب کردم که اراده خدا فراتر از اون چیزی هست که ما اراده تصور می کنیم و تمام حرکات و رفتار ما تحت اراده خدا هست چون خدا علم و آگاهی داره که چی به صلاح بنده هاش هست ولی ما عقل مون به صلاح بنده ها قد نمیده .
اراده خدایی که جهان رو بدون هیچ گونه مشکلی از نیستی به هستی در 6 روز تبدیل کرد کجا و اراده انسانی که برای خلق یه چیز کوچک صدها بار خطا می کنه و سال ها و ماه ها درگیرش هست کجا .
اراده ما اندازه اندازه سوراخ جوراب پای مورچه هم نیست.
خودم رو با دیگران که مقایسه کردم دیدم اگر اراده خدا نبود من اصلا قدرت حرکت کردن رو نداشتم و مثل دختر دوستم فلج بودم اگر اراده خدا نبود من قدرت حرف زدن و نوشتن رو نداشتم و مثل پسر همسایه مون لکنت زبون داشتم اگر اراده خدا نبود من کور بودم و نمیتونستم کارهام رو به راحتی انجام بدهم و هزاران نعمت دیگری که فقط اراده خدا حاکم بوده که قسمت من بشود .
سال های قبل مستندی از زندگی پسری دیدم که به خاطر عدم سرفه کردن کل گوشت های بدنش از دست داده بود و فقط استخوان بود و با یه روکش پوستی و قدرت حرکتی هم نداشت ولی با این وجود کارهای کامپیوتری انجام می داد .فکر کنم برنامه نویس بود .
یعنی اینقدر این پسر مشکلات داشت که آدم رغبت نمی کرد نگاهش کنه بس که رنج آور بود وجالب این بود که دکترها هم نتونسته بودن کاری براش انجام بدهند . یه سرفه کردن که خیلی به چشم هم نمیاد اینقدر در صحت و سلامتی تاثیر گذاره و باعث میشه مردم رغبت کنند حداقل نگاهمون کنند و رخ از ما برنتابند و این کاملا حاکی از اراده خداست .
این ها نمونه خیلی ریز از قدرت و اراده بی نهایت خداست .
امروز با یه حال خوب از خونه زدم بیرون وتوی این فکر بودم که تمرین گام دوم زندگی با اراده خدا بنویسم که یه دفعه چشمم به یه ماشینی خورد که پشتش نوشته بود آنگه که به درگه خدا روکردی از نام او کسب آبرو کردی . خیلی جمله قشنگ و با مفهومی بود .
این جمله رو با زندگی آدم ها تطابق دادم دیدم هر جا با خدا بودیم پادشاهی کردیم و هر جا بی خدا بودیم هر کاری دلمون خواسته انجام دادیم و چوبش هم خوردیم .
یه کلیپی توی فضای مجازی هست که میگه به عزت و جلالم قطع میکنم امید بنده ای که غیر از من امید داشته باشه و وقتی از همه جا نا امید شدی بدون کارت درست میشه خدا خدا خدا .همین هم نشان از اراده خدا ست که در زمان و مکان خاصی اون اتفاق بیافته .
خدا کل جهان رو برای ما خلق کرده که بهتر زندگی کنیم اگر ما شغل و نسبت طایفه ای و مهارتی داریم همه از اراده خداست و آرامش وجودی من ناشی از قوت قلبی هست که به خدا دارم و شکر گذار نعمت هاش هستم که باعث میشه بتونم از نعمت هاش استفاده کنم .
اراده خدا یعنی وقتی اون کاری بخاد انجام بشه فقط کافیه بگه باش پس می شود (اذا اراد شی ان یقول کن فیکون) حتی اگر همه ی اهل جهان نخواهند و هر وقت نخاد نمیشه حتی اگر کل جهان بخواهند.
نشان های دریافت شده
خدا رو هزاران مرتبه شکرش که لطفش هر لحظه شامل حال من هست
بزرگترین فاصله ای که بین من و خدا وجود داره و امروز با خوندن کامنتهای دوستان در نوشته های باورساز بهش رسیدم این بود که هر جا مشکلی هست پای خدا در میان هست
اما چطور
چون در ذهن من خدا،خدای مشکل و سختی تعریف شده بود
داشتم کامنت یکی از دوستان را میخوندم که داشت از لطف الهی و اراده خداوند برای اتفاقاتی که با هدایت خدا به خوشی ختم شده تعریف میکرد و همزمان که داشتم متنشان را میخوندم مقاومت شدیدی در من شروع به واکنش نشان دادن کرد که ببین برای همه همینه هر جا مشکلی ایجاد شده هر جا دردسری هست خدا خودشو میرسونه و لحظه اخری یک کاری میکنه که بگه دیدی من هستم
و یا این ضرب المثل که به مو میرسه ولی پاره نمیشه
و اینقدر برای من گفته شده بود که از خدایم متنفر شده بودم و همیشه به خودم میگفتم این چه خدایی است خدای بزنگاه هست
خدای لحظه اخریه
خدای دقیقه نودی هست
اصلا بیخیال ما شو بذار ما تو حال خودمون باشیم تو هم به بقیه بنده هات برس چیکار به ما داری
یه اتفاقی برای من میوفته بعد میای درستش میکنی با کلی التماس و زاری که بخوای بگی منم هستم خوب همون اول جلوش را میگرفتی منم بیشتر بهت ایمان میاوردم
و اعتراف میکنم از کمبود آگاهی هام بود
چون خدا را جور دیگری به من معرفی کرده بودند همیشه در ذهنم منتظر اتفاقی بودم و اون اتفاق مصادف بود با ناراحتی ولی آخرش اون خدا خودش را میرسوند و بخاطر همین همیشه سعی میکردم کاری نکنم که نیاز به چنین خدای داشته باشم
به قول معروف آهسته برو آهسته بیا و یا سرم تو لاک خودم بود که کسی کارم نداشته باشه یه گوشه که خدا هم مرا نبینه و کاری به کارم نداشته باشه
ولی چشم منو به تموم اتفاقات عالی و معجزه واری که از اولش خدا بوده و چطوری هم چیز را برایم محیا کرده که نه تنها خودم بلکه هر کی در اطرافم بوده انگشت به دهان مونده که چطوری اینقدر قشنگ همه چیز را مدیریت کرده
این داستان بسیار طولانی هست ولی این قسمتش را میگم که برای همه آشناست
من از یک خانواده مذهبی و چه از طرف پدری و چه از طرف مادری همه خونواده چادری اهل نماز و روزه و اینکه در مراسمات رعایت شئونات انجام بشه مراسم جداگونه زنونه و مردونه باشد
و از طرف خانواده همسرم با تیپ امروزی و عقاید خودشان فارغ از اینکه چگونه ظاهری دارند ولی ذهنیتی متفاوت
و خود من هم در این میان با افکاری کاملا متفاوت از هر دو خانواده که به قول تموم کسانی که مرا میشناسند افکاری متفاوت چون در محیط بازار حضور پیدا کردم و دیدم فرق کرد و از سن ۱۷ سالگی افکارم یواش یواش متفاوت شد تا زمانی که خواستم ازدواج کنم و همه جا در خانواده پدری و مادری اعلام کردم برای حضور در مراسم ازدواج ما مراسم ما مختلط هست دو خانواده از دو سبک متفاوت و عقاید بسیار متفاوت در اعماق وجودم به خدای خودم ایمان داشتم ولی اطرافیان کمی ترس و دلهره که اتفاقی نیوفته و تموم افکاری که ممکنه به ذهن شماها بیاد
ولی میتونم بگم که اراده خداوند برای من فرای هر فکری بود
مراسمی که الان بعد از گذشت ۷ سال زبانزد خاص و عام هست هر کسی یه گوشه مجلس برای من مدیریت میکرد همه تلاش میکردند بهشون خوش بگذره
به موقعیتی رسید از طرف خانواده من که رقصیدن در حضور چشم نامحرم را عیب میدونستن همه در استیج جمع بودند و هر کسی از دیگری سبقت میگرفت که بیشتر لذت ببرد
از مراسماتی که هر کسی اخرش و بعدها منتطر بودند بگویند شامش کج بود و چی راست ،این کم بود و زیاد، فلانی چپ نگاه گرد من نارحت شدم، فلانی راست نگاه کرد
هیچکدوم از اینها نبود که حرفی زده باشند و هر بار میشنیدم همه و همه میگفتند بهترین عروسی ای بود که در عمرمان شرکت کردیم
آیا بجز اراده خداوند چیز دیگری دخیل بود
هرگز
چون اراده من و خداوند همراستا بود و در یک مسیر بودیم و الان که فکر میکنم بسیار از این اتفاقات که از اول خدا حضور داشته تا اخر و همیشه هست
ولی این باورهای من بوده که فکر میکردم فرق میکند و الان این همه همزمانی های مختلف که اراده خدایم با من یکی شده و تلاش برای نزدیکی به خدایم و اینکه خدا،خدای لطف و مرحمت هست
خدا،خدایی هست که از اولی که من چشم در این جهان گشودم همه چیز را برایم محیا کرده و مرا لایق دونسته
لایق تر این که افتخار حضور در این جهان مادی را دارم که میتوانم قدرت خداوند را تجربه کنم
هر روز هر لحظه تلاش میکنم تا بیشتر خدایم را بشناسم بهش نزدیک تر بشوم و سدهای ذهنی ام را بشکنم
خدایا تنها تو را میپرستم و تنها از تو یاری میجویم
نشان های دریافت شده
زندگی با اراده خداوند قسمت دوم
اراده خداوند دقیقاً در کجا قرار داره،چطور میتونم اراده خدا رو ببینم، یا تجربه کنم، سعی کنم به این طریق اراده خدا رو درک کنم،نیرویی رو تصور کنم که در همه جا حضور داره، جایی رو نمیتونم پیدا کنم که اراده خدا در اونجا نباشه،اراده خدا در هر چیزی که میبینم وجود داره،در حرکت باد، باران، پرواز یک پرنده،گریه نوزاد، و حتی در خشم یک انسان اراده خدا رو میتونم ببینم،اراده خدا در ابتداییترین لحظه تولد انسان در دنیای مادی حضور داره و نقش ایفا میکنه،در لحظهای که نطفه انسان بسته میشه، اراده خدا به جریان میفته و تعیین میکنه که ظاهر جسمانی و مراحل رشد و زندگی انسان چه جوری باید باشه،اراده خدا در همه جنبههای مادی و غیر مادی انسان حضور داره،تمام فعالیتهای جسمی، مانند ضربان قلب، تنفس کردن، پلک زدن، هضم کردن، حضور داره و در تمام فعالیتهای ذهنی من،مانند فکر کردن، برنامهریزی کردن، خواب دیدن، حضور دائمی داره،از اونجایی که اراده خدا در همه جا حضور داره،پس به محض ورودم به جهان مادی این نیرو در دسترسم قرار میگیره،اما وقتی که اعتقادم این باشه که از این نیروی نهفته در جهان جدا هستم، دسترسی من به این نیروی عظیم رو محدود میکنم،نه اینکه نیروی اراده خدا در زندگیم متوقف میشه،بلکه من به اون بیتوجه هستم و از اون استفاده نمیکنم،هر زمان که تصمیم بگیرم از این امکان خدادادی استفاده کنم، به سطحی از آگاهی دسترسی پیدا میکنم که اونچه در گذشته برام غیر ممکن و باورنکردنی بوده اونوقت در دسترس و امکانپذیر میدونم، وقتی که حضور این نیرو رو در لحظه لحظه زندگی مادی و غیر مادیم باور کنم، به مرور آنچه در گذشته برام باورنکردنی باشن، به تجربههای زندگیم تبدیل میشن
اراده خداوند منبع و منشا پیشرفتهای معنوی و دنیاییه،این نیرو هم اکنون در اینجا و در دسترس من قرار داره،وقتی تصمیم بگیرم از این نیروی لایتناهی استفاده کنم و اونو در زندگیم فعال کنم، احساس هدفمند بودن در زندگیم آغاز میشه،و اینجا نقطه شروع دریافت هدایت خداوند برای تجربه آرزوهاست،برای باور کردنِ وجود داشتن میدان اراده خداوند و تصمیم گرفتن برای بهرهبرداری از اون و متصل شدن دوباره به اراده خداوند،باید بدونم چرا و چگونه ارتباطم با اراده خدا قطع شده،
اگر این نیرو در همه جا حضور داره و در درون و بیرون از من حضور داره،پس چرا و چگونه از این نیرو دور افتادم و احساس دوری از خدا رو میکنم.
از کودکی بارها از اطرافیانم شنیدم که اگه خدا بخواد همه چیز درست خواهد شد و اگرم نخواد هر چقدر که تلاش کنی فایدهای نداره،و من با این طرز فکر،قدم در مسیر زندگی گذاشتم و از اونجا که سالها برای تغییر شرایط زندگی تلاش کردم و هیچ نتیجهای کسب نکردم،باور کردم که خدا برای من نمیخواد،باور کردم که سرنوشت و زندگی من از قبل مشخص شده،برای همین نتونستم قبول کنم که منم به اراده خدا دسترسی دارم
با نگاهی به دنیای پیرامون میتونم بفهمم که حیوانات، پرندگان، ماهیها، همواره در حال زندگی کردن هستن،هر روز برای زنده بودن تلاش میکنن و هر ساله تعدادی از نسل خود رو به جهان اضافه میکنن،اونا هرگز از میدان اراده خدا جدا نمیشن،اونا هرگز ارتباط و اتصال با منبع آفرینش خودشون رو از دست نمیدن،اونا هرگز به هدف آفرینش خودشون شک نمیکنن،ولی ما به خاطر برخوردار بودن از قدرت فکر و اندیشیدن میتونیم تصورات و تصویرسازیهای ذهنی انجام بدیم،و وقتی که به صورت مداوم این کارو انجام بدیم،نگرش و عقیدهای در ما شکل میگیره، پس از اون اعمال و رفتار ما بر اساس عقیده و نگرشی که داریم تغییر میکنه و در نهایت زندگیمون بر اساس عقیده و نگرشمون میشه.
تصور کنم یک شیر در مدت حیات خودش در دنیا چه دیدگاهی درباره خداوند و اراده اون داره،آیا درباره خدا فکر میکنه،توصیفی میشنوه،مطلبی میخونه،یا به سخن شیر دیگهای درباره خدا گوش میده،هرگز این مسائل رو تجربه نمیکنه، بنابراین نگرش و تفکری درباره خدا در اون شکل نمیگیره،و همواره در اتصال دائمی با منبع آفرینش خود که از زمان بسته شدن نطفهاش در اولین سلول شیر حضور داشته، باقی میمونه.
برای من این فرایند چگونه است؟؟به روند ایجاد نگرش و دیدگاهم درباره خدا فکر کنم،خداوند رو از کجا میشناسم،تعریفم درباره خدا چیه،اونچه که درباره خداوند میشنوم باعث میشه که نگرش و انتظارم از خدا در ذهنم به صورت مجموعههایی از دستورالعملها و بایدها و نبایدها ایجاد بشه، دستورالعملهایی که برخی از اونا در تعامل با خداونده،مثلاً باید ۴۰ شب هر شب فلان کارو انجام بدی،یا فلان نوشته رو بخونی که خدا فلان کارو برات انجام بده،آنچه که در سالهای زندگی درباره خداوند شنیدم و باور کردم،در مجموع باعث شکلگیری منطق یا منیت در من شده.
هر چقدر منطق یا منیت در من بیشتر باشه،قدرت اراده خدا هم در من کمتر میشه،قدرت منیت یا منطق باعث میشه تا من به جای اینکه خودم رو به عنوان موجودی که در ارتباط و اتصال دائمی با اراده خداوند هست توصیف کنم،تعریفهای متفاوتی از خودم و شرایط وجودم داشته باشم،قدرت منطق باعث میشه که خودم رو اینطوری بشناسم ،من با اون که دارم شناخته میشم، داراییهای من ماهیت وجودم رو تعیین میکنه،من با اونچه انجام میدم شناخته میشم، اعمال من و موفقیتهام مشخص کننده ماهیت وجود منن،من همون کسیام که دیگران دربارهام فکر میکنن،شهرت من و اعتبارم نزد دیگران ماهیت منو مشخص میکنه،من جدا از دیگر انسانها هستم و ملیت و فرهنگ، و کشورم ماهیت منو مشخص میکنه،من از آرزوها و خواستههام فاصله دارم و هرگز در زندگی نمیتونم اون طور که میخوام زندگی کنم ،شرایط زندگیم ارتباطی با آرزوها و خواستههای من نداره،
من از خدا جداام،زندگی من به ارزیابی و دیدگاه خدا از شایستگی من بستگی داره،
شکلگیری منیت در من باعث میشه که اول خودم رو با معیارهای دنیایی ارزیابی کنم و بعد هم باعث ایجاد باور جدایی من از خداوند میشه،این سنجش به مرور که بزرگتر میشم دامنه وسیعتری پیدا میکنه،به این صورت که در سن کودکی نه تنها وجودم رو بر اساس معیارهای دنیای ارزیابی نمیکنم،بلکه درباره ارتباط خودم با خدا یا دیدگاه خداوند درباره خودم هیچ نظری ندارم
برای همینه که عقیده داریم کودکان معصوم، بیگناه، بیخیال و در آرامشن، چون دیدگاهی درباره خدا ندارن،همونطور که یک درخت یا پرنده، یا هر موجود دیگهای دیدگاهی درباره خدا نداره
یعنی منم در کودکی مثل دیگر موجودات در ارتباط دائم با منشا وجودم بودم و خودم رو پیوسته با خدا و کل جهان میدونستم، برای همین در کودکی کینه، حسرت و افسوس، در من وجود نداشت، همیشه شاد بودم، راضی بودم، لذت میبردم و نگران هیچ چیزی نبودم،هر چقدر بزرگتر شدم به خاطر شنیدن معیارهای شکل دهنده منطق،به مرور بخش منطق یا منیت در من ایجاد شد و قدرت پیدا کردو این شروع فراموش کردن ماهیت اصلی من و ایجاد اختلال در ارتباط با منبع آفرینش شدهر چقدر بزرگتر شدم، احساس خوب در من کمتر و در مقابل احساس بد در من بیشتر شد،به دلیل ارزیابی خودم با معیارهای دنیایی احساس بیلیاقتی و ناقص بودن کردم و به خاطر نگران شدن به خاطر ارزیابی خداوند از خودم دچار احساس گناه شدم ،این نگرش تا اونجا در وجودم گسترش پیدا کرد که نه تنها درباره خودم، بلکه درباره دیگران هم اظهار نظر میکردم که فلانی انسان خوشبختیه،انسان موفقیه،انسان با خداییِ،انسان بیخدایی،خدا براش خواسته،خدا براش نخواسته،و به مرور زندگی دنیایی و معنوی من بر اساس افکار و باورهای من ارزیابی شد،
در ابتدای این نوشته درباره حضور خداوند در تموم جنبههای زندگی مادی و معنویم فهمیدم ،ولی در انتهای این نوشته به عدم حضور خدا در تمام جنبههای مادی و معنوی زندگیم رسیدم،اینطوری از خداوند و منبع آفرینش خودم دور شدم.
زمانی که به این درک از چرایی و چگونگی دور شدنم از خدا و از دست دادن اراده خدا برسم،برامون واضح میشه که چرا هر چقدر تلاش میکنم زندگیم رو تغییر بدم، موفقیتی کسب نمیکنم،چون تمام تلاشهای من بر مبنای افکاری بود که منیتم رو شکل داده بودن، و هر چقدر که بیشتر تلاش میکردم در واقع قدرت منیت خودم رو افزایش میدادم و در این صورت واضحه که دسترسیم به قدرت اراده خدا کم و کمتر میشد،و از اونجا که اراده خدا در همه جا و همه چیز حضور و نقش داره،وقتی اراده من بر مبنای منیت باشه و توجهی به اراده خدا نداشته باشم، موفقیت و تغییری در زندگیم حاصل نمیشه،مهم نیست که چقدر برای تغییر زندگیم تلاش میکنم،به هر حال چون تلاشم بر اساس منطق و منیتمه،اراده خدا در دسترسم قرار نمیگیره.
پس اگه قصد تغییر کردن و تجربه زندگی متفاوت رو دارم،باید افکار مربوط به منیتم رو تغییر بدم، باید افکار مربوط به منطق رو که باعث اختلال در ارتباطم با اراده خدا میشن رو شناسایی و با منطقی کردن بیاهمیت بودن اونها،اعتبار اونا رو در ذهنم کمتر کنم،به این شکل به مرور ارتباطم با قدرت اراده خدا قویتر میشه و این شروع تقویت استعدادهای من برای تجربه زندگی متفاوت خواهد بود،از طریق خوندن نوشتههای باورساز به مرور با افکار تقویت کننده منطق خودم آشنا میشم و راهکارهای بیاهمیت کردن اونها و در مقابل طریقه ایجاد افکاری که ارتباطم با قدرت اراده خدا رو تقویت میکنه رو یاد میگیرم،به این صورت به منبع آفرینش خودم متصل میشم،و قدرت خلق کردن خودم رو به دست میارم و زندگی رو به شکلی که دوست دارم تجربه کنم میتونم خلق کنم.
با یاد خدا
اراده خدا کجاست ؟
دستکاری کردن من باعث شده ذهنم از اونحالت اصلش دور بشه و از حالت طبیعش خارج بشه و حتی منطق بوجود بیاد، آموزش های خوداگاه و ناخوداگاه طی سالیان عمر باعث میشن ک خدا در حد یک انسان پایین بیاریم و به چشم معامله گر و یا زورگو و غضب آلود نگاه کنیم و همین باعث ترس از خدا میشه و خیلی جاها بخاطر خدایی ک به ما شناسوندن اعتماد و اطمینان بهش نمی کنیم و بهش توکل کامل رو نداریم ، ازش میخواییم ولی باورمون میگه که من خوب نبودم ، من نمازمو ب موقع نخوندم ، من فلان اعمال رو انجام ندادم ، پس خدا هم خواستمو بهم نمیده یا سخت میده و پیرمو در میاره تا خواستمو بده ؛ برای همین در زبان میگم خدایا به تو توکل کردم ولی در ضمیرم ترس و نرسیدن ها و نشدن ها هست ، و همین هام باعث میشه ک خودمم شروع کنم ب دست پا زدن و توکل کامل رو نکنم و اراده خدا برام این وسط گم میشه ، بارها شده ک در امورات مالی گفتم خدایا توکل به خودت برم جلو ، ولی پشت بندش میگم بزا فلان کارم انجام بدم بزا ب فلانیم رو بندازم و یا منطق شروع میکنه ک ، از کجا ، چطوری ؟ نیست ، خدا میخواد چطوری بده و درستش کنه ؟ اوضاع همه خرابه ، و کلی از این شک و تردید ها نسبت ب اراده خدا پیش میاد و دیگه اونوقته ک اراده خدا در بین اراده خودم گم میشه و دچار مشکل و سختی میشم ،؛و اینها از سالها اطلاعاتی ک از اطرافم و اطرافیانم دریافت کردم در مغز و ذهنم برای خودم منطق بوجود اوردم و باورهاو فرمول هایی ساختم ک نمیزارن طبق اصل خودم رفتار کنم ، در حالی ک اراده خدا برتمام جهانه و اون از راههایی منو میتونه ببره ب مقصد هدفم ک اصلا در ذهن من نمیگنجه ، مثل همین تناسب و لاغری و یا رسیدن ب رابطه ی خوب ، ک سالها خودم تقلا میکردم دست وپا میزدم ، برای لاغر شدن اون همه راه های مختلف میرفتم و امتحان میکردم و یا برای درست شدن رابطم مدام تلاش میکردم و نمیشد ک نمیشد ، چون همش راه زمینی و انسانی بود و کای اما و اگر داشت ، وقتی رها شدم وقتی دیگه ب جایی رسیدم ک با تمام وجودم ب این نتیجه رسیدم ک کاری از دستم برنمیاد و دیگه دست برداشتم از همه چی ، ب نظرم اونجا من کامل سپردم ب خدا ، چون یادم میاد در زبان وبا تمام وجودم میگفتم کخدایا من هرچی بلد بودمو انجام دادم نشد رابطم خوب نشد اوضاع خودماینه و دیگه کاری از من برنمیاد، و اونجا بود ک فقط همه چی سپرده شد ب خدا ، و اراده خدا کارشو شروع کرد چوندیگه در ذهن ومغز ومنطق من راهکاری وجود نداشت ، ورها شدن بود ، وخدا همب بهترین شکل هدایم کرد والان با همون اراده خدا وهدایتش و رهایی من ، تو این سایت فهمیدم ک چیا باعث شده بود ک این همه موانع سر راهم باشه و هر چی ادامه دادم موانع برام شناخته شدن وهر چ ک اونهارو میشناسم از سرراهم کنار میرن ، اراده خدارو شناختم و با خدایی جدید اشنا شدم ، خوای قبلی من خیلی ترسناک و غصب الود بود و چیزی رونمیداد مگر اینکه چیزی رو ازم بگیره، من فک کنم حدود یکسالو نیم پیش یا دوسال پیش هم این مطالب رو خوندم ، اونوقتا استاد قسمت ب قسمت اینها روتوی سایت میزاشتن و من منتظر تا قسمت بعدی همتوی سایت قرار بگیره و بخونم ، اینها رو باید بارها خوند تا درک عمیق رو بدست بیاریم ، ولی همون موقع هم ک من اینها روحوندم و اگاهی پیدا کردم خیلی تاثیرات شگفت انگیری وتحولات بزرگی رو در خودم و زندگیم داشتم ، نفس میکشیم ، وریه هامونو پر از اکسیژن میکنیم ، مگه میبینیمش ؟؟؟ نه ، ولی مطمئنیم ک هست ، و وقتی تنفس میکنم مطمئنیم ک اعضای داخلی بدنمون کارشونو بلدن و انجام میدن و اون اکسیژن ک داخل ریه هست میره و رسالتشو انجام میده ، بس چطوری ب اراده خدا ایمان نمیاریم ، اراده ای ک ما رو از یه تک سلولی بوجود اورده از نطفه تا نوزاد و بعد این همه رشد ، ما چیکار کردیم برای اینمراحل ، ما چیکاری از دستمون بر اومده برای اندام های داخلیمون و کار کردش ، همه با اراده خدا بوده ،تا وقتی ک ما منطقمون شروع ب کار کرده حتی بیماری هایی ک در ما بوجود میاد از همین منطق و اطلاعاتی هست ک ما در طی زندگی یاد میگیرم ، ک اگه فلان کارو انجام بدم و یا فلان خوراکیو بخورم باعث بوجود اومدن فلان مریضی میشه و همین فرمول هارو ک خودمون ساختیم و با اراده خودمون بوده مسیر زندگیمونو میسازیم و بعد میگیم چون اینجا ایرانه دارو نیست دکتر خوب نیست و کلی از این حرفا ، پس میگیم مریضیام قابل درمان نیست ،
ما نمیبینیم اراده خدا رو وقتی ک جنگلی اتیش میگیره و همهچی میسوزه و بعدش از دل همون سوخته و خاک باز هم گیاهان رشد میکنن، چقد در طبیعت دیدیم ک درختی بریده شده و بازم از گوشه وکنارش جوانه زده ، اینها یعنی اراده خدا ،
دعای باران میخونیم ولی هیچوقت چنری ب همراه نمیبریم چون هیچوقت اعتماد و اطمینان کامل نداریم ؛
اراده خدا همینجاس و همیشه با منه ، وقتی ک ارامش دارم، وقتی ک ایمان واطمینات دارم ، بارها خدا بهم گفته ک راه کار چیه همون فکر اول ، ولی در صدمی از ثانیه هزارتا فکر دیگه ک همه از نشانه های اراده ی انسان میان در ذهنم مرور شده و اون اراده وفکر اولی ک از خدا بود در بینش گم شده ؛
بارها بچه هارو دیدیم ک یه چیزیو با جدیدت میخوان ، و پافشهری میکنین ، در ذهن اونها نبودن و نشدن ها نیست ، اگه براشون نمیشه بخاطر ما بزرگترهاست ک کلی دلیل براشون میاریم ، ولی در ذهن اونها هنوز اراده خداست و بودن ها و شدن ها در همون لحظه و آن ؛ برای همونه ک هیچوقت ب اسونی قبول نمیکنن ک اون خواستشون نیست و الان نمیشه ؛
ب اراده خدا باید ایمان داشت و اعتماد کرد ، همین جور ک یه بچه هیچوقت نسب به یه لحظه بعد نگرانی و ترس نداره ، فکر خوراکو پوشاک و …..غیره نیست و هیچ نگرانی نداره ، چون طبق اصل خودش ک سپردن کامل خود به اراده خداست رفتار میکنه ، و هنوز اموزش و نگرشی در ذهنش نداره ؛
خدایا یاریم کن
نشان های دریافت شده
باسلام خدمت استاد عزیزم و دوستان گرامیم
چگونه میتوان قدرت اراده خدا رو ببینیم یا تجربه کنیم
به نظر من میدونیم که پرنده ها حرف نمیزنن وقتی میبینیم یه پرنده مثِ انسان حرف میزنه مثل انسان عشقشو بیان میکنه درسته حرفای تو رو تکرار میکنه ولی بخدا درک داره یه پرنده که تازه چند وقت اومده تو خونت هنوز با تو انس نگرفته میبینه تو بیمار هستی بیحال و بیرون افتادی روی زمین به زور میتونی تکون بخوری اون میاد روی متکا تو ساعتها میشینه به تو نگاه میکنه این موقعها هست که میتونی قدرت اراده خدا رو ببینی
وقتی تو باغت هستی حالت خوب نیست دراز کشیدی یه روباه بچه داره میاد به طرف غذای تو در همون لحطه کلاقها آنقدر سروصدا میکنن دسته جمعی که تو بلند بشی روباه بترسه بره یه جوری به تو میگن که خطر این قدرت اراده خداوند
یا اینکه چند تا مواد غذایی با هم مخلوط میکنی یه غذای خوشمزه درست میشه یا یک پارچه رو برمیداری قسمتهایی از ا ن میبری جدا میکنی قسمتهایی هم میدونی یه لباس زیبا درست میشه یا چند تا تکه چوب بهم وصل میکنی یه کمد درست میشه یا با کاموا میل بهم میبافی یهلباس زیبا برمیاد و خیلی چیزهای دیگه اینها همه قدرت اراده خداوند میبینیم تجربه میکنیم
یا وقتی بیمار هستی و از آگاهیها استفاده میکنی هر روز حالت بهتر و بهتر میشه به شفا الهی میرسی قدرت اردها خدا رو تجربه کردی وقتی آب میخوری که قرص بخوری میگی خدایا میخوام که این قرص تو بدنم به سلامتی تندرستی شفا تبدیل بشه قدرت ارده خداوند که اونو به شفا تبدیل میکنه
یا وقتی دستت میبری بدنت خودش شروع میکنه به ترمیم سلول سازی میکنه بافتها به هم جوش میخورن و…تو اصلا متوجه هم نمیشی کی خوب شد این قدرت اراده خداست که تجربش کردی و خدایا شکرت
من ارده خدا رو میتونم ببینم تو رودخونه ای که از نزدیکی باغ من رد میشه و صدای آبی که به من آرامش میده صدای پرندگانی که به من احساس خوب میدن و به آتیشی که روشن میکنم تا یه چای دوی و یه غذای نیرومند کننده درست کنم من ارده خداوند میبینم
ارده خدا رو میبینم در مبلی که روی اون میشینم در آسیای که ازش استفاده میکنم یه چیز خیلی سفتی مثل زردچوبه رو به آرد نرم و لطیفی تبدیل میکنه به نو ر لامپ که نمیدونم چجوری تبدیل به نو میشی و در هر چیزی که بهش فکر کنم قدرت ارده خدا رو میبینم خدایا شکرت
منم زمانی که قدرت ارده خدا رو باور کردم که هر چیزی که من میبینم از انرژی پاک بینهایت هر چیزی که لمس کنم از انرژی پاک بینهایت حضورش در زندگیم احساس میکنم البته اگر توجه کنم اگر هواسم نباشه روزها شب میشه شبها هم به روز میرسه فقط زمانم میگذره
من خیلی خیلی دوست دارم که اینو درک کنم از اعماق وجودم تجربه کنم که خدا برای بندهاش کافی و با خدا باش پادشاهی کن آرزو دارم که اینجوری زندگی کنم بیشتر به این نیت که خداوندم احساس کنم با خدای خودم ارتباط برقرار کنم و البته از نعمتهای بیشتری در زندگی برخوردار باشم
همه فکر میکنن مخصوصا انسانهای چاق و انسانهایی که مشکلات زیاد دارن این فکر دارن که ار خدا جدا شدن
ولی دیگه خداروشکر این عقیده رو ندارم که از خدا جدا هستم اینو میدونم مطمئنم ایمان دارم باور دارم یقین دارم که من از اولش پیش خدا بودم بعد خدا از روح خودش در من دمید منو وارد دنیای مادی کرد و زمانیکه فرصت زندگی کردن من ت دنیای مادی تموم بشه بازم من میرم پیش خدا پس از اول تا آخرش من از خدا جدا نبودم نمیتونستم باشم اما آگاهیهای اشتباه باعث شده که ما این فکرها رو داشته باشیم بیمار شدیم گفتن که خدابیامرز میده تا آنقدر درد رنج بکشی و پاک بشی که اگر بهشتی شدی گناهی نداشته باشی که اون دنیا عذاب بشی مشکلات داریم میگن خدا داده تا صبرت بیشتر بشه خدا داده تا امتحانت کنه ببینه چقدر تحمل میکنی و باورهای اشتباه دیگه
و خداروشکر خدارو صد هزار بار شکر خدارو کرور کرور شکر که من عضو این سایت الهی شگفت انگیز معجزه آسا بینهایت و …کلماتی که به ذهنم نمیاد هستم که میدونم مطمئنم یاد گرفتم که اینجوری نیست خداوند بدی نداره به کسی بده خداوند فقط خیر و خوبی داره خداوند بیماری نداره که به کسی بده
و یاد گرفتم که سرنوشتم خودم میسازم با فکر م با نگاهم به خداوند با باورم متوجه شدم که هر فکری که الان دارم و هر تغییر احساسی که پیدا میکنم زندگی آینده منو میسازه
شما خداوند از کجا میشناسی
باید بگم که ظاهرا از بچگی خداوند میشناختم که به صورت یه سری باید و نبایدها بود که خدا اینو دوست داره خدا اونو دوست نداره این کار کنی میری بهشت اون کار کنی میری جهنم و خلاصه خدا رو به گونه ای میشناختم که اسم خدا روز قیامت که میشد بدنم به لرزه در میومد
ولی خدا رو شکر الان به گونهای میشناسمش که وقتی اسم خدا رو میشنوم عشق میکنم لدت میبرم از این خدایی که آنقدر بزرگه آنقدر مهربون که به من از طریقهای مختلف کمک میکنه تا حالم خوب بشه تا بتونم از زندگیم لذت ببرم تا بتونم شاد باشم تا بتونم احساس خوبی داشته باشم این احساس خوب به دیگران هم به اشتراک بذارم آنقدر بزرگه که خداوند گفته آیا خداوند برای بندهاش کافی نیست چرا اگر من بتونم از خدا استفاده کنم خدا رو در زندگیم مهمترین واولین مسئله بدونم چرا کافی من خیلی سعی کردم ولی هنوز به این درک نرسیدم اما مطمئنم که میرسم
اینکه خداوند برای انسان ارزش قائل بوده که بین اون و حیوانات تفاوت ایجاد کرده که انسان اشرف مخلوقات نام برده که به انسان فکر و ذهن داده و این امر باعث شده انسان حق انتخاب داشته باشه اما حیوان بر اساس غریزه زندگی کنه و خداروشکر که من انسان خلق شدم
خوب به ما از بچگی گفتن که انسانها رو از طریق مختلف میشه شناخت که اینها چه جور آدمهایی هستند از طریق لباس پوشیدن حرف زدن راه رفتن غذا خوردن و ما هم اینجوری بزرگ شدیم خدایی پدران و مادران ما هم چیزی در این باره نمیدونستن که به ما یاد بدن
با سلام خدمت شما
درست است و این قدرت اراده خداوند است که به انسانها داده است تا در مسیر رشد زندگی خود از این آگاهی استفاده کنند و برای انسان هایی که رویای تغییر کردن دارند و دوست دارند که انسان های متفاوتی با دیگران باشد زمانی که من هم به این باور و آگاهی در رابطه با قدرت اراده خداوند در زندگی خودم و فقط خودم در جهان هستی پی بردم دانستم که خداوند در تمام زیبایی هایش دیده می شود در جسم سالمی من در پلک زدن های من در حرف زدن های من و طبیعت زیبای جهان زیبای نفس کشیدن منظم و تپش قلبی که دائماً با اراده خداوند می زنند ان قدرت خدایی است که از او نا آگاه بوده ایم و غافل بوده ایم و گله و شکایت داشتهایم او خدایی است که گیاهان به موجودات و تمام کره زمین نور مهر و محبت خودش را می تاباند و با عشق و عظمت بر سرزمین خاکی حکومت میکند این اراده خداوند است که تصمیم می گیرد هر روز من را از خواب زیبا بلند کند و یک روز دیگر را برای شروع دوباره من رقم بزند این اراده خداوند است که تصمیم می گیرد که در طول روز من چه کاری را انجام می دهم و به سمت چه کاری می روم این اراده خداوند است که با چه احساسی دوست دارم و انتخاب می کنم که به شناخت فکر کنم تمام این چیزها اراده خداوند است،،
خیلی زیباست خیلی لذت بخش است این که خودت را همانند خدا دوست داشته باشی و عاشق خودت باشی زیرا که از روح او در ماه دمیده شده است و باید خودمان را دوست داشته باشیم تا بتوانیم خالق خودمان را دوست داشته باشیم و این برای خودمان مفید است و آرامش درونی و قلبی خودمان را نسبت به خدا زیاد میکند و به ایمان واقعی می رساند،
خداوند اراده خود را برای این قرار داده است که انسان می تواند انتخاب کند که چگونه دوست دارد زندگی کند و یا چگونه عمر خود را سپری کند در راستای عشق و محبت و علاقه به طعم های قشنگ جهان در کنار خداوند و با افکاری مثبت زندگی کند یا برعکس دائماً گله و شکایت غیبت و مریضی ها را به خود جذب کند و افکار منفی داشته باشد،
من از این موضوع بسیار خوشحال هستم که در این مسیر خوب و همراه شما دوستان عزیز قرار دارم و به این آگاهی در رابطه با اراده خداوند در زندگی خودم رسیده ام خیلی خوشحالم که با اراده خداوند به خواست خودم برای تغییر کردند و آدمی بهتر و بهتر از دیروز شدن جلو میروم و در مسیر پیشرفت میکننم بسیار خوشحالم و لذت میبرم از فعالیت خودم در سایت و هم کلام شدن با انسان های مفید و مثبت همانند شما دوستان عزیزم خیلی خوشحالم و به آینده ای امیدوارم که همه انسانها خدا رو اونطوری بشناسند که واقعاً هست و به ایمان واقعی و آرامش درونی به توانند برسند و یک انسان شاد و یک انسان یکنواخت در طول زندگی خودشان باشند ،
قطعا از اراده خدا در تغییرات خودم خوشحالم که برای من رقم زد و انتخاب کرد که من هم جزو این دسته از انسانهای باشم که با دیدگاهی نو و افکاری مثبت او را بشناسم و به آرزوهای قشنگت برسم و ایمان واقعی را پیدا کنم و او را در دلم تقویت کنم ،
با تشکر از شما
نشان های دریافت شده
با سلامي گرم به استاد عزيز عطار روشن
“وقتی تصمیم می گیریم از این نیروی لایتناهی استفاده کنیم و آن را در زندگی خود فعال می کنیم، احساس هدفمند بودن در زندگی ما آغاز می شود. و اینجا نقطه شروع دریافت هدایت خداوند برای تجربه آرزوهاست.”
چند بار اين جمله رو خوندم تا فهميدم…گشتم توي زندگيم و ديدم كجاها اين جمله مثل يك تير ميخوره به هدف…پيدا كردم …جاهايي رو كه بي هدف بودم و جاهايي رو كه هدفي در من شكل گرفته..
من بايد زرنگ باشم و به محض اينكه يك بي هدفي به هدفمند بودن تبديل ميشه ، اين كرديدت رو به خدا بدم تا اين جريان هدايت ادامه داشته باشه…
اگر كرديتش رو به خودم بدم …ميشه همون چسبيدن به منيت و جريان هدايت رو قطع ميكنم….و ميشم نقل اون آدمي كه بعدا تعريف ميكنه…” اولش خيلي خوب شروع شد ولي نميدونم چرا خوب پيش نرفت”
“اما انسان ها به واسطه برخوردار بودن از قدرت تفکر و اندیشیدن می تواند تصورات و تصویرسازی های ذهنی انجام دهد و زمانی که به صورت مداوم این کار را انجام دهد، نگرش و عقیده ای در او شکل می گیرد، پس از آن اعمال و رفتار انسان بر اساس عقیده و نگرشی که دارد تغییر پیدا می کند و در نهایت زندگی او بر اساس عقیده و نگرش او خواهد شد.”
به زيبايي تمام داستان تصوير سازي رو و هدايت رو در اين متن گنجانديد..
در واقع ما وقتي تصوير سازي ميكنيم قبلش بايد ايمان داشته باشيم كه خداوند اين قدرت رو در اختيار ما قرار داده كه هر چي كه ميتونيم تصويرش رو بسازيم ، خواهيم توانست در دنياي مادي داشته باشيمش…
با اين ايمان شروع ميكنيم به تصوير سازي و اين ايمان اراده خداوند رو وارد عمل ميكنه چيزي كه در فايل قبل توضيح داديد…و يك زنجيره اي شكل ميگيره از شروع رسيدن ما به هدفمون…قدم به قدم هر چقدر ايمان نشون بديم…اراده وارد ميشه …وارد شدن اراده به شكل الهامات خودش رو نشون ميده…هر چقدر به الهامات توجه كنيم و انجامش بديم…بندهاي منيت پاره ميشه…و بالن زندگيمون سبك و سبك تر هي اوج ميگيره…
و اين كار اصلا راحت نيست ولي به غايت شيرينه
خواهم رسيد به جايگاهي كه ميفهمم چرا اشرف مخلوقاتم
يا حق